Του Μιχάλη Στεφάνου/ info@eurohoops.net
Οι “ερυθρόλευκοι” πέτυχαν – τηρουμένων των αναλογιών – τη μεγαλύτερη νίκη της χρονιάς έως τώρα, η οποία είχε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του προπονητή τους. Όχι υπό την έννοια ότι του ανήκε περισσότερο από τις υπόλοιπες, αλλά επειδή εξέφραζε σχεδόν όσο λίγες το μπασκετικό του αρχέτυπο. Ήταν η επικράτηση της δικής του συλλογιστικής, που θέλει το συμπαγές σύνολο να υπερισχύει έναντι του ατομικού ταλέντου – όσο πλούσιο κι αν είναι – αφού σε τελική ανάλυση μιλάμε για μια εξ ‘ ορισμού ομαδική δραστηριότητα και η φυσική της υπόσταση πρέπει κάπου κάπου να δικαιώνεται.
Στον Γιώργο Μπαρτζώκα, άλλωστε, δεν άρεσαν ποτέ έννοιες όπως “ήρωας”, “ηγέτης” και λοιπές εγωκεντρικές ταμπέλες που αλλοιώνουν τον πραγματικό του όραμα για τα άθλημα. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν αναγνωρίζει την αξία και χρησιμότητα των πολύ χαρισματικών παικτών – άλλωστε υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι να ηγηθεί κανείς – όμως δεν νιώθει καθόλου ασφαλής όταν εκείνοι εξελίσσονται σε απόλυτα βαρόμετρα των ομάδων τους.
Από την άλλη, η άρνηση του να δεχτεί ότι τελικά αυτό το μικρό κλαμπ των… μεγάλων εγωιστών καθορίζει ως επί το πλείστων την πορεία των πραγμάτων, δεν του έχει κοστίσει και λίγο, όπως, όμως, έλεγε ο Ουόλτ Ντίσνει “για να πετύχεις στη ζωή, χρειάζεται να δουλεύεις σκληρά, να μην τα παρατάς και να έχεις μια εμμονή”.
Εδώ που τα λέμε, πάντως, στο μπάσκετ του υψηλότερου επιπέδου με τα ξέχειλα ρόστερ και το άπλετο ταλέντο δεν χωρούν αδιέξοδα ΚΙ οι “ερυθρόλευκοι” απέδειξαν στο χθεσινό ντέρμπι ότι ομάδα σε κάνουν πρώτα οι αρχές και μετά τα πρόσωπα. Παίζοντας όλοι από 16 έως 24 λεπτά και χωρίς κάποιο ιδιαίτερο “one man show”, κατάφεραν να ελέγξουν το παιχνίδι στη μεγαλύτερη διάρκειά του γιατί σε αντίθεση με τους αντιπάλους τους, ήταν καλά προετοιμασμένοι, είχαν ξεκάθαρο σχέδιο, πιο ακριβή στόχευση και διάθεση να καταθέσουν τις δυνάμεις τους σε ένα κοινό ταμείο. Κανείς δεν βγήκε στο γήπεδο με αυτοσκοπό να σώσει την παρτίδα, αλλά εφόσον το ζητούσε η περίσταση, ήταν όλοι έτοιμοι να το κάνουν.
Ο Ολυμπιακός προσέγγισε το ματς με πρωταρχικό του στόχο να προστατέψει το “ζωγραφιστό του”, τόσο κόβοντας το κάθετο παιχνίδι των Ναν και Γκραντ, όσο και εμποδίζοντας την τροφοδοσία του Χολμς στo pick & roll. Στην επίθεση προσπάθησε να διαβάσει τα mismatch και να παίξει απλά, αφού γνώριζε ότι απόντος των δύο βασικότερων εκφραστών του γνώριμου τρόπου ανάπτυξής του, θα ήταν δύσκολο να παίξει με τους ίδιους αυτοματισμούς. Ανάγκασε τους “πράσινους” να κινηθούν οριζόντια, τιμώρησε τα λάθη τους στο transition και αν οι επιλογές του παρέμεναν ψύχραιμες και οι εκτελέσεις του σε ένα καλό επίπεδο, θα πήγαινε στα αποδυτήρια με πολύ μεγαλύτερη διαφορά από το εύθραυστο -όπως αποδείχθηκε- +11.
Αν, πάντως, στο πρώτο ημίχρονο ο Ολυμπιακός εντυπωσίασε με την αμυντική συνοχή του και την γενικότερη ένταση στο παιχνίδι του, στο δεύτερο ημίχρονο εντυπωσίασε με τον χαρακτήρα και την ανθεκτικότητα του. Διότι δεν είναι ασυνήθιστο για μια ομάδα που αντιμετωπίζει σοβαρές απουσίες να βγαίνει στο γήπεδο με ορμή και να σοκάρει τον αντίπαλό της, αλλά να διατηρεί την αυτοκυριαρχία της όταν το σκηνικό ανατρέπεται κι ο τόσο ποιοτικός της αντίπαλος αρχίζει να νιώθει άνετα, χωρίς εκείνη να μπορεί να πατήσει πάνω στις σταθερές της, είναι πράγματι κάτι αξιοσημείωτο.
Ο χαρακτήρας των Πειραιωτών δεν φάνηκε στο +17 του 18oυ λεπτού, φάνηκε στο -1 του 32ου. Εκεί, οι περισσότερες ομάδες – βλέποντας ότι η υπερπροσπάθειά τους δεν φτάνει – είναι φυσιολογικό να “σπάσουν”, όμως, ο Ολυμπιακός ευτύχησε να έχει στο παρκέ παίκτες όπως ο Ντόρσεϊ και και ο ΜακΚίσικ που εξιτάρονται από τον κίνδυνο και λατρεύουν να παίζουν απέναντι στον Παναθηναϊκό. Είχε επίσης έναν πολύ έμπειρο και αξιόλογο παίκτη, τον Κόρι Τζόζεφ, που όσο κι αν έχασε τις πρώτες εντυπώσεις λόγω της έλλειψης ρυθμού και φόρμας, δεν παύει να διαθέτει την ποιότητα και το εκτόπισμα που απαιτούν τέτοιες περιστάσεις
Οι “ερυθρόλευκοι” πήραν ένα πολύ σημαντικό αποτέλεσμα στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν το πλεονέκτημα έδρας, επέστρεψαν άμεσα το “χτύπημα” του Ηρακλείου στον μεγάλο τους αντίπαλο και ταυτόχρονα έλαβαν… σημαντικές πληροφορίες για την πραγματική δυναμική τους.
Τελικά, δεν χρειάστηκαν υπερφυσικές δυνάμεις. Τους αρκούσε το αίσθημα ευθύνης, αφού “οι άνθρωποι δεν γίνονται ήρωες παρά μόνο όταν δεν έχουν άλλη επιλογή”. Ο Γάλλος ποιητής Πωλ Κλωντέλ το είπε, ο Γάλλος γκαρντ Φρανκ Νιλικίνα το έκανε πράξη.
Διαβάστε ακόμη:
- Μπαρτζώκας στα αποδυτήρια: “Ευγνώμων σε εσάς για αυτήν την ομαδική εμφάνιση” (Video)
- Clutch Ντόρσεϊ, ο παίκτης που ζει για την τελευταία περίοδο!
- Ολυμπιακός & Παναθηναϊκός: Το πρόγραμμα τους μέχρι τέλους στην Ευρωλίγκα
- MVP Μιλουτίνοφ (βάση PIR) αλλά… “Τα εύσημα σε Ντιλικίνα & Τζόσεφ, βγήκαν μπροστά”
- Ντιλικίνα ο “X-Factor” του Ολυμπιακού: “Ευγνώμων που παίζω αυτά τα παιχνίδια”
- Τζόσεφ: “Ο Ναν είναι το… κεφάλι του φιδιού, μας πείσμωσε η ήττα στο Κύπελλο”
- ΜακΚίσικ στο Eurohoops: “Ποιον καλύτερο από εμένα θα βρει ο Ολυμπιακός;”
- Μπαρτζώκας με Κωστούλα: “Οι δεσμοί με τον Θρύλο δεν σβήνουν ποτέ”