Του Μιχάλη Στεφάνου/ info@eurohoops.net
Ο Ολυμπιακός, μετά από δύο υπερηχητικές νίκες επί του Παναθηναϊκού και της Παρί, έσβησε τις μηχανές στο Πριγκιπάτο, εκτέθηκε και το πλήρωσε, αλλά ταυτόχρονα αναζωπύρωσε τη διάθεση και τα κίνητρα του ώστε να επιστρέψει δριμύτερος. Και το έκανε με το παραπάνω απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης, Φενέρμπαχτσε, την οποία πέτυχε… μπόσικη, ελλιπή κι ευάλωτη -λόγω βαθμολογικής άνεσης- και της έδωσε να καταλάβει. Η καλύτερη επίθεση της διοργάνωσης συνέντριψε την καλύτερη άμυνα, σε ένα παιχνίδι που είχε μικρούς και μεγάλους πρωταγωνιστές κι έναν frontman εκτός συναγωνισμού.
Μετά την ήττα στο Μονακό, ο επίλογος του κειμένου για το ματς ήταν ο εξής: “Τέλος, ιδιαιτέρως κρίσιμη είναι η περίπτωση του Εβάν Φουρνιέ. Ο Γάλλος, που δεν είχε καλή απόδοση, έμεινε στο πάγκο στην τελευταία κατοχή και γενικά φαίνεται λιγότερο επιδραστικός σε σχέση με πέρυσι. Από την άλλη, διαθέτει ακριβώς το mentality που χρειάζεται κανείς για να γίνει πρωταθλητής, γι’ αυτό και είναι σημαντικό όσο η σεζόν κατευθύνεται προς το κρίσιμο κομμάτι της να απελευθερωθεί και να νιώσει το βάρος της ευθύνης. Άλλωστε, αν ο Ολυμπιακός πρόκειται να τα καταφέρει, θα τα καταφέρει με τους μεγάλους πρωταγωνιστές του. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος”.
Ο συγχρονισμός με την πραγματικότητα ήταν ακριβής και λίγα 24ωρα αργότερα ο Ολυμπιακός ανέβηκε στη ράχη εκείνων που έχουν το χρέος να τον κουβαλήσουν, κι έφτασε σε μια νίκη που δεν πρέπει να μετατρέψει σε σημαία υπεροχής, αλλά να την κρατήσει ως πυξίδα. Προφανώς, η ώθηση και η ενέργεια που πήρε από τις υποστηρικτικές μονάδες του (όπως ο Χολ, ο Ουόρντ και ο Πίτερς), ήταν ανεκτίμητη, χωρίς ωστόσο να γίνει καταχρηστική και τελικά να απειλήσει την αρμονία του συνόλου. Η ιεραρχία μιας συμφωνικής ορχήστρας πρέπει να είναι αυστηρά δομημένη και στην προκειμένη περίπτωση οι ερυθρόλευκοι λειτούργησαν έτσι. Με μαέστρο, κορυφαίους σολίστες και τους υπόλοιπους μουσικούς.
Ο Τόμας Ουόκαπ διηύθυνε εξαιρετικά, ο Σάσα Βεζένκοφ μπήκε στο ματς μαινόμενος και σαν να μην έλειψε ούτε μέρα, ο Μιλουτίνοφ όρθωσε ανάστημα όταν έπρεπε, ενώ ο Εβάν Φουρνιέ εκμεταλλεύτηκε στον απόλυτο βαθμό τη συνθήκη που του παρουσιάστηκε κι έκανε το καλύτερο παιχνίδι με την ερυθρόλευκη φανέλα. Όχι μόνο σε αριθμούς (36π. με 9/11 διποντα, 5/9 τρίποντα και 3 ασίστ σε μόλις 23′!), αλλά κυρίως από άποψη ουσίας και επιδραστικότητας. Πέρασε στο παρκέ 03:25 πριν από τέλος του πρώτο δεκαλέπτου με το σκορ στο 13-20 για την Φενέρ και τον Τάιλερ Ντόρσεϊ να έχει ταλαιπωρηθεί από την αντίπαλη άμυνα. Δεν μπήκε, δηλαδή, για να πάρει τη σκυτάλη και να δώσει συνέχεια σε κάτι που ήδη λειτουργούσε καλά, αλλά για να προκαλέσει αλλαγή σκηνικού, αφού παρά το εκπληκτικό ξεκίνημα του Βεζένκοφ ο Ολυμπιακός έδειχνε να υστερεί.
Οι μεγάλοι παίκτες τρέφονται από τέτοιου είδους προκλήσεις κι ο Φουρνιέ που είναι από τους μεγαλύτερους που πατούν τα ευρωπαϊκά παρκέ, σήκωσε αμέσως τα μανίκια. Ήταν φανερό ότι έψαχνε την ευκαιρία να ξεσπάσει αγωνιστικά και να “συναντηθεί” με τα στάνταρ του, τα οποία ο ίδιος τοποθετεί ψηλότερα από τις προσδοκίες ακόμα και του πιο απαιτητικού οπαδού. Κόντρα σ’ έναν αντίπαλο με τη δυναμική της Φενέρ, αλλά και σε μια συγκυρία που δεν σήκωνε… μισόλογα, απάντησε μια εμφάνιση – statement και ξαφνικά τα πάντα έμοιαζαν να ευθυγραμμίζονται.
Στα 33 του χρόνια ο Γάλλος σούπερ σταρ κάνει υποχωρήσεις που άλλοι, με πολύ μικρότερο εκτόπισμα, θα θεωρούσαν ότι τους προσβάλουν. Δέχεται να έρχεται από τον πάγκο για χάρη ενός παίκτη που πέρυσι βρισκόταν ουσιαστικά εκτός rotation, δέχεται να κρίνεται χωρίς καμία ανοχή, να παίζει 15λεπτα και να βλέπει κλεισίματα αγώνων από τον πάγκο.
Όσοι πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο είναι απλό κι εύκολο για μια τόσο ισχυρή προσωπικότητα, δεν έχουν ιδέα από τους συσχετισμούς που υπάρχουν στο πρωταθλητισμό. Όμως για εκείνον, ο Ολυμπιακός δεν αποτελεί μια πηγή που θα ποτίσει την αυταρέσκειά του λίγο πριν σβήσουν οι προβολείς της καριέρας του. Δεν είναι το σωσίβιο της χαμένης του αίγλης, αλλά το τούνελ προς την ολοκλήρωση, μέσα στο οποίο είναι διατεθειμένος να συρθεί, να τσαλακωθεί και να λερωθεί, μέχρι να οδηγηθεί στην “Τελευταία Έξοδο”.
Κανείς δεν του εγγυάται την ανταμοιβή και το ενδεχόμενο της αποτυχίας παραμονεύει, όμως είναι αυτή ακριβώς η αβεβαιότητα που τον κάνει να νιώθει τόσο ζωντανός. Τον τελευταίο σταθμό της σπουδαίας μπασκετικής διαδρομής του, ο Φουρνιέ δεν τον στόλισε με ασφάλεια και άνεση, τον έντυσε με φωτιά και πάθος. Τον μετέτρεψε σε βαθιά εσωτερική δοκιμασία. Σε αποστολή. Γιατί τα πιο δυνατά φινάλε ούτε δεδομένα είναι, ούτε γράφονται στα ήσυχα μέρη. Γράφονται εκεί που η προσμονή κοχλάζει και που η ιστορία δεν έχει άλλη επιλογή από το να αλλάξει.
Διαβάστε ακόμη:
- Μπόλντγουϊν στο Eurohoops: “Ο Φουρνιέ… απογειώθηκε, προφανώς ένας εκ των κορυφαίων της λίγκας”
- Ουόκαπ: Επιστροφή με υποδειγματικό ρεκόρ σεζόν των 11 ασίστ χωρίς λάθος!
- Εβάν Φουρνιέ: Οι 36 πόντοι είναι η δεύτερη καλύτερη επίδοση της επαγγελματικής του καριέρας!
- Ευρωλίγκα αποτελέσματα & βαθμολογία: Ολυμπιακός για πλεονέκτημα, χαμένη ευκαιρία για Ντουμπάι
- Φουρνιέ στο Eurohoops μετά την 36άρα: “Οι παίκτες μεταξύ μας έχουμε… συμβόλαιο για κάτι μεγάλο”
- Βεζένκοφ: 20άρα και πάνω από Ναν στους σκόρερς, αλλά “μπράβο στον Φουρνιέ, πέρασε δύο δύσκολες ημέρες”
- Ολυμπιακός: Με το ασύλληπτο 81.1% στα δίποντα υποχρέωσε τη Φενέρ στην πρώτη φετινή 100άρα!