Του Κώστα Παρασκευόπουλου / info@eurohoops.net
Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή (25/1) η τελετή της ονοματοδοσίας στο κλειστό του Αγίου Δημητρίου, το οποίο και πήρε το όνομα, του Γιώργου Πρίντεζη.
Ο θρύλος του Ολυμπιακού και του ελληνικού μπάσκετ, τιμήθηκε έτσι από τον Δήμο της γενέτειράς του, εκεί όπου έκανε τα πρώτα βήματά του, στο άθλημα και συγκεκριμένα στον τοπικό Αστέρα.
Το «παρών» έδωσαν οι πρόεδροι του Ολυμπιακού, Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος, καθώς επίσης και ο γενικός διευθυντής, Νίκος Λεπενιώτης.
Υπήρξε και προβολή video προς τιμήν του Πρίντεζη και για αυτόν μίλησαν κατά σειρά οι Σάσα Βεζένκοφ, Γιαννούλης Λαρεντζάκης, Κώστας Παπανικολάου, Δημήτρης Διαμαντίδης και Νίκολα Μιλουτίνοφ.
Συμβολικά πέτυχε και το πρώτο καλάθι μετά από την ολοκλήρωση της τελετής και φυσικά το έκανε με «πεταχτάρι», ενώ ανέβηκε στην οροφή του γηπέδου και η φανέλα του παίκτη, με το Νούμερο 15, με τα χρώματα της πρώτης του ομάδας, του Αστέρα Αγίου Δημητρίου.
Να πούμε ότι ο Πρίντεζης έπαιξε εκεί μέχρι και την ηλικία των 15 ετών και το 2000 ο Ολυμπιακός τον απέκτησε για να ακολουθήσει μία χωρίς αμφιβολία τεράστια καριέρα σε διασυλλογικό και εθνικό επίπεδο.
Στο ξεκίνημα στους «ερυθρόλευκους», είχε ως συμπαίκτες του, παίκτες όπως οι Ντίνο Ράτζα, Ντέιβιντ Ρίβερς και Μίλαν Τόμιτς μεταξύ άλλων.
Πρίντεζης: “Να ασχοληθούν περισσότερα παιδιά με το μπάσκετ”
Ο ίδιος ο Πρίντεζης έκανε και μία δήλωση για αυτή την τιμή που του έγινε, αναφέροντας: «Καλησπέρα σε όλους, καλή χρονιά. Όπως γνωρίζουν οι περισσότεροι, για μένα είναι ό,τι χειρότερο να είμαι το επίκεντρο, ειδικά εκτός αγωνιστικού χώρου, παρόλο που είναι κάτι πολύ τιμητικό, δεν σας κρύβω ότι νιώθω πολύ άβολα. Όσο ωραίες και να είναι οι στιγμές που πέρασα στον Ολυμπιακό, όσες όμορφες και να ήταν οι κατακτήσεις, ακόμα και οι δύσκολες στιγμές που σε σκληραγωγούν σε κάνουν καλύτερο.
Πάντα οι στιγμές που ξεκινάς από κάπου, οι πρώτες αναμνήσεις, οι βάσεις που λένε, είναι αυτές που σου μένουν και οι αναμνήσεις είναι αυτές που σε κάνουν και αγαπάς κάτι. Βλέπω παλιούς συμπαίκτες, βλέπω παλιά πρόσωπα και δε σας κρύβω ότι με συγκινεί πάρα πολύ.
Γιατί θυμάμαι σαν τώρα πριν από 22 χρόνια που ήμουν στο ανοιχτό δίπλα και έκανα τις πρώτες μου προπονήσεις, χωρίς φυσικά καν να ξέρω ότι στο μέλλον θα ασχολούμαι επαγγελματικά με το μπάσκετ. Ευχαριστώ πάρα πολύ Δήμαρχε, όλη τη δημοτική αρχή για την τιμή που μου κάνατε.
Είναι ακόμα μεγαλύτερη η τιμή και η χαρά γιατί δεν σας γνωρίζω προσωπικά κι όπως γνωρίζετε δεν είμαι ούτε πολιτικοποιημένος, ούτε ασχολούμαι με κάποια αρχή, ούτε με κάποια παράταξη, οπότε ο συγκεκριμένο με κάνει ακόμα ιδιαίτερα χαρούμενο. Ευχαριστώ πάρα πολύ τους προέδρους, γιατί χωρίς εκείνους δεν θα ήμασταν όλοι εδώ πέρα. Ούτε δημοσιογράφοι, ούτε εγώ, ούτε κανείς.
Αυτή είναι μία πραγματικότητα, όλα αυτά τα χρόνια πορευτήκαμε παρέα και σε όλες τις χαρές όλες τις λύπες. Πολλές φορές ο κόσμος μένει στις χαρές, αλλά οι λύπες και οι στεναχώριες ήταν αυτές οι οποίες σε δένουν και σε κάνουν να αγαπάς και να δένεσαι περισσότερο και με κάποιους ανθρώπους, ακόμα και με συλλόγους.
Εύχομαι να γίνουν ακόμα περισσότερα κλειστά και ακόμα περισσότερα παιδιά να ασχοληθούν όχι μόνο με το μπάσκετ, αλλά με τον αθλητισμό γενικότερα».
Διαβάστε ακόμη: