Εθνική Εφήβων: Διαφορές και ομοιότητες με το χρυσό 2015 και η δεύτερη ευκαιρία για το μετάλλιο

Αποστολή στο Βόλο, Μυρτώ Τσιτσιού Το Χάλκινο Μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων θα διεκδικήσει απόψε (19.00, ΕΡΤ) η Ελλάδα κόντρα στην Σλοβενία. Αν και οι παίκτες του Γιώργου Βλασσόπουλου έδωσαν την μάχη τους στον Ημιτελικό με την Ισπανία, δεν κατάφεραν να κάνουν την έκπληξη και να προκριθούν στον Τελικό. Παρόλα αυτά, μετά το τέλος της χτεσινής αναμέτρησης χειροκροτήθηκαν ως νικητές από τους Έλληνες φιλάθλους, οι οποίοι γέμισαν ασφυκτικά το Κλειστό της Νέας Ιωνίας ξανά. Ξανά, όπως και το 2015. Φτάνοντας προς την τελευταία ημέρα του Πρωταθλήματος είναι, άλλωστε, αδύνατο να μην αναπηδήσουν μνήμες από την ίδια ακριβώς διοργάνωση, την ίδια ακριβώς χρονική περίοδο, στο ίδιο ακριβώς γήπεδο. Στις 2 Αυγούστου του 2015, η Εθνική Εφήβων στέφθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης στην πρωτεύουσα του Νομού Μαγνησίας. Σε μια «μαραθώνια» διοργάνωση, με δύο φάσεις ομίλων, η Ελλάδα έμοιαζε αρχικά να μην έχει βρει τα πατήματά της. Ο στόχος τότε ήταν το μετάλλιο. Και πώς θα μπορούσε να μην είναι; Όταν ο τότε ομοσπονδιακός προπονητής Ηλίας Παπαθεοδώρου είχε στη… φαρέτρα του ένα από τα σπουδαιότερα ταλέντα της γενιάς του ’97, τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο και τον θεόρατο MVP του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Εφήβων, Γιώργο Παπαγιάννη. Όμως δεν ήταν μόνο αυτό. Η ιδιαιτερότητα αυτής της ομάδας ήταν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών αγωνίζονταν επί χρόνια στα κλιμάκια των «Μικρών» Εθνικών. Κατ’ ουσίαν, ήταν ήδη ομάδα. Μαζί με τους τότε παίκτες του Παναθηναϊκού, ο Διονύσης Σκουλίδας, ο Βασίλης Μουράτος, ο Δημήτρης Φλιώνης, ο Θανάσης Ντουζίδης και ο Γιάννης Μιχαλούτσος είχαν κατακτήσει ήδη το Χάλκινο Μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων στο Κίεβο, δύο χρόνια νωρίτερα. Το οποίο, μάλιστα, αποτελεί το τελευταίο μετάλλιο που έχει κατακτηθεί εκτός ελληνικών συνόρων. Στην πρεμιέρα του Πρωταθλήματος, οι Έλληνες δεν συνάντησαν δυσκολία απέναντι στην αδύναμη Κροατία. Ωστόσο, ακολούθησαν δύο ήττες από τη Λιθουανία και τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη. Η ημέρα του ρεπό πριν την έναρξη της δεύτερης φάσης ήταν ημέρα αμφισβήτησης, αλλά και αυτό – αμφισβήτησης. Τότε, όμως, η Ελλάδα είχε μια δεύτερη ευκαιρία να διορθώσει τα λάθη της και να εξακολουθήσει να έχει στόχο το βάθρο. Έτσι και έκανε. Ιταλία, Τουρκία και Ρωσία δεν κατάφεραν να λυγήσουν την Εθνική μας, η οποία βγήκε αλώβητη από τη δεύτερη φάση των ομίλων και έδειχνε πλέον ικανή να διεκδικήσει ένα μετάλλιο. Στο πρώτο knock-out συνάντησε τη Γαλλία, αλλά με τον Παπαγιάννη να είναι ασταμάτητος προκρίθηκε στους «4». Εκεί βρέθηκε αντιμέτωπη ξανά με την Λιθουανία. Αυτή τη φορά, όμως, ο αρχηγός της ομάδας, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος την οδήγησε σε μια δίκαιη ρεβάνς. Αντίπαλος της Ελλάδας στον Τελικό ήταν η Τουρκία, η οποία είχε δεχθεί μόλις μία ήττα – από την ελληνική ομάδα – στη διοργάνωση. Αν και δεν ήταν μια «Dream Team», φάνταζε σίγουρα ως φόβητρο, ούσα στημένη σωστά γύρω από τον μεγάλο της σταρ, τον Furkan Korkmaz. Σε ένα πραγματικά δραματικό παιχνίδι οι Έλληνες κατέθεσαν όχι απλά το ταλέντο, αλλά κυρίως την ψυχή και το πάθος τους, πραγματοποίησαν μια σπουδαία ανατροπή, νίκησαν με 64-61 και κέρδισαν δικαίως τον τίτλο «Έφηβοι από χρυσάφι». Επιστρέφοντας στο σήμερα, η εξαιρετική εμφάνιση της Ελλάδας στο πρώτο δεκάλεπτο κόντρα στην Ισπανία έδειχνε για λίγο την ιστορία να… θέλει να επαναληφθεί, αφού η Τουρκία είχε ήδη προκριθεί στον Τελικό. Μπορεί αυτό το καλοκαίρι οι Έλληνες να μην τα κατάφεραν, όμως, η αποφασιστικότητα και το πάθος τους θυμίζουν τα «Χρυσά» παιδιά του Ηλία Παπαθεοδώρου. Όπως το 2015, έτσι και φέτος, η FIBA σε σχετικό αφιέρωμα ξεχώρισε τον αρχηγό της Εθνική μας ως έναν rising star του Ευρωπαϊκού μπάσκετ. Η διαφορά είναι ότι ο Νίκος Ρογκαβόπουλος δεν βρίσκεται σε μια ομάδα την οποία γνωρίζει τόσο καλά, όπως συνέβη με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο, καθώς τα περισσότερα παιδιά βρέθηκαν φέτος για πρώτη φορά συμπαίκτες. Σε κάτι, ακόμη, που διαφέρει το φετινό roster είναι ότι δεν έχει στη διάθεσή του τον MVP του αντίστοιχου Πανελληνίου Πρωταθλήματος, αφού ο Aleksej Pokusevski αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα με τα χρώματα της Εθνικής Σερβίας. Παράλληλα, δεν διαθέτει κανέναν παίκτη από τον φετινό Πρωταθλητή Ελλάδος, Ολυμπιακό. Βέβαια, στελεχώνουν την Ελληνική αποστολή τρεις παίκτες της κορυφαίας πεντάδας, ο Βαλάντης Κουρτίδης, ο Ζώης Καράμπελας και ο Κωνσταντίνος Κάδρας. Εν κατακλείδι, η βασικότερη ίσως διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων είναι ότι η ομάδα του coach Βλασσόπουλου δεν είχε ως στόχο το μετάλλιο και δεν ήταν ποτέ ανάμεσα στα φαβορί. Παράλληλα, η βασικότερη ίσως ομοιότητα είναι ότι και αυτά τα παιδιά έχουν απόψε μια δεύτερη ευκαιρία να διορθώσουν τα λάθη τους, να ξεπεράσουν τα προγνωστικά και τις προβλέψεις. Να ξεπεράσουν ακόμη και τους ίδιους τους τους εαυτούς. Διαβάστε εδώ τα τελευταία νέα