Του Κώστα Παρασκευόπουλου / info@eurohoops.net
Ο Τζέικ Βαν Τούμπεργκεν ήταν από τους παίκτες που ξεχώρισαν στη φετινή σεζόν για το Περιστέρι.
Ο 27χρονος Αμερικανός φόργουορντ μίλησε στο «Beyond the Game», στο κανάλι της ομάδας του, στο YouTube και συγκλόνισε με την ιστορία που μοιράστηκε.
Συγκεκριμένα, ο Βαν Τούμπεργκεν αναφέρθηκε στο όταν ήταν 18 χρονών και ο καλύτερος φίλος του, είχε αυτοκτονήσει, ενώ μίλησε γενικά για την ψυχική υγεία και τις δύσκολες μάχες που δεν φαίνονται και το πώς μπορεί να επηρεάσει τον κάθε άνθρωπο.
Αρχικά, ο παίκτης του Περιστερίου τόνισε: «Είναι κάτι που με έχει διαμορφώσει και μου έχει δώσει μια νέα προοπτική για τη ζωή, ως αθλητή και ως άνθρωπο. Ήμουν 18 ετών όταν ταξίδευα για έναν αγώνα μπάσκετ στο Οχάιο. Μετά από την προπόνηση, ο προπονητής με πήρε μαζί του και μου είπε να πάρω τηλέφωνο τον πατέρα μου. Εκεί κατάλαβα ότι κάτι συνέβαινε. Τον κάλεσα και δυσκολευόταν πολύ να βρει τα λόγια για να μου πει ότι ο κολλητός μου, είχε αυτοκτονήσει.
Ο φίλος μου, ο Μπράις, σήμαινε τα πάντα για εμένα. Ήμασταν δύο παιδιά που κάναμε τα πάντα μαζί. Παίζαμε μπάσκετ μαζί. Αράζαμε ο ένας στο σπίτι του άλλου συνέχεια. Ήταν πολύ αυθεντικός τύπος, που απλώς ήθελε τα καλύτερα για όλους τους ανθρώπους γύρω του.
Η αρχική αντίδρασή μου, ήταν προφανώς σοκ και πολύς πόνος. Δεν ήμουν κοντά στο σπίτι εκείνη τη στιγμή. Αποφάσισα να παίξω στον αγώνα την επόμενη μέρα. Εκείνη την ημέρα ήμουν πολύ αφηρημένος. Δεν μπορούσα να συνεισφέρω. Μετά από τον αγώνα πήγα σπίτι και είδα τους γονείς του. Ήταν απίστευτα δύσκολο να προσπαθώ να πω οτιδήποτε, γιατί ήταν σοκ. Το να χάνεις τον καλύτερο φίλο σου, δεν βγάζει νόημα.
Κανείς δεν είχε καταλάβει τίποτα για την ψυχική του κατάσταση. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ ούτε στο εκατομμύριο ότι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο. Ήταν κοινωνικός, έκανε τους άλλους να γελούν, αγαπούσε τη ζωή. Και τότε αρχίζεις να αναρωτιέσαι: τι ήταν αυτό που τον οδήγησε εκεί; Γιατί δεν μίλησε; Γιατί δεν τον πλησίασε κάποιος; Όλες αυτές οι σκέψεις περνούν από το μυαλό σου, όταν ο κόσμος σου, καταρρέει».
“Πραγματική δύναμη είναι να ζητάς βοήθεια όταν τη χρειάζεσαι”
Στο φινάλε, ο Βαν Τούμπεργκεν έστειλε και ένα μήνυμα προς τον κόσμο που αντιμετωπίζει δυσκολίες: «Οι άνθρωποι έχουν αληθινές ζωές έξω από τον αθλητισμό. Έχουν προβλήματα, άγχος, προσωπικές μάχες. Υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος έξω από τα σπορ και πολλές φορές αυτό το ξεχνάμε. Πολλοί αθλητές συνδέουν την προσωπικότητα και την αξία τους, αποκλειστικά με την απόδοσή τους, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική πίεση και ανασφάλεια. Όμως η πίεση της καθημερινής ζωής είναι πολύ μεγαλύτερη από την πίεση ενός αγώνα.
Για μένα, πραγματική δύναμη είναι να κάνεις τις δύσκολες συζητήσεις που αποφεύγεις, ή να ζητάς βοήθεια όταν τη χρειάζεσαι. Αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο από όσο νομίζουν οι περισσότεροι. Έχει μεγάλη σημασία να μιλάς όταν δεν αισθάνεσαι καλά, να εκφράζεις όσα κρατάς μέσα σου. Το να ανοιχτείς και να μοιραστείς τις δυσκολίες σου απαιτεί θάρρος, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν να μιλούν μόνο για τις επιτυχίες τους. Για αυτό πιστεύω ότι το να ζητήσεις βοήθεια και να μιλήσεις ανοιχτά, είναι μία από τις πιο δυνατές και γενναίες πράξεις που μπορεί να κάνει κάποιος».
Διαβάστε ακόμη: