Του Μιχάλη Στεφάνου/ info@eurohoops.net
Αν πέρα από τους τίτλους και τις αμέτρητες σελίδες ιστορίας, υπάρχει κάτι άλλο που κάνει τον Ολυμπιακό να ξεχωρίζει, τότε είναι σίγουρα το εύρος της αυστηρότητας με την οποία αντιμετωπίζεται από τον κόσμο του και την κοινή γνώμη. Το πόσο δεδομένα θεωρούνται πολλά από τα καθημερινά του επιτεύγματα, το πόσο μεγαλοποιούνται οι όποιες αποτυχίες του, το πόσο ψηλά βρίσκεται μόνιμα ο πήχης του…
Στον Ολυμπιακό χρειάζονται πολλά για να γίνεις αποδεκτός και πολύ λίγα για να βρεθείς καταχρεωμένος. Αυτή η τόσο ψυχοφθόρα αίσθηση του ανικανοποίητου, που μόνιμα γεννά απαιτήσεις και γκρίνια και δεν αφήνει κανέναν να εφησυχάσει και να διανοηθεί ότι τα κατάφερε ή ότι πέρασε οριστικά στο απυρόβλητο, είναι που κάνει τελικά τον συγκεκριμένο σύλλογο τόσο μεγάλο και τόσο δύσκολο.
Ο Ολυμπιακός κέρδισε καθαρά τον Παναθηναϊκό και ισοπέδωσε την Παρί (των τριών σερί νικών σε Βαρκελώνη, ΟΑΚΑ και Βιτόρια), χωρίς τον καλύτερο του παίκτη και πιθανό MVP της ΕuroLeague, αλλά και χωρίς τον βασικό κινητήριο μοχλό του και όλοι το θεώρησαν φυσιολογικό. Αν έχανε κάποιο από αυτά τα ματς -κάτι που δεν ήταν καθόλου απίθανο να συμβεί με τόσο σοβαρές απουσίες- κανείς δεν θα τον δικαιολογούσε, όπως κανείς δεν τον δικαιολόγησε για την απώλεια του Κυπέλλου στην Κρήτη, παρά τα προβλήματα που υπήρχαν με τους ψηλούς, με τον Τάιλερ Ντόρσεϊ και την αναγκαστικά αδόκιμη στελέχωση της εξάδας των ξένων.
Του μέσου Ολυμπιακού, του λες ότι η ομάδα του παίζει… μπασκετάρα και σου απαντάει “τι να το κάνω, στο Final 4 να τους δω”, αλλά αν γίνουν 2-3 ήττες μαζεμένες κατά το διάστημα που υποτίθεται ότι δεν τον ενδιαφέρει -αφού περιμένει το Final 4- θα φέρει τον κόσμο ανάποδα και θα ζητάει κεφάλια.
Έτσι ήταν, όμως, έτσι είναι κι έτσι θα ‘ναι η πίεση στον Πειραιά κι όταν κάποιος επιχειρεί να την αποφύγει ή να την φιμώσει, υποτιμώντας την γνησιότητα, τον αυθορμητισμό και την δυναμική της, εκείνη γίνεται ανεξέλεγκτη και τον πνίγει. Από την άλλη, όσοι καταφέρνουν να αντιληφθούν τα οφέλη της και να την μετατρέψουν σε καύσιμο, βιώνουν συναισθήματα που δύσκολα θα συναντήσουν οπουδήποτε άλλου στην αθλητική διαδρομή τους.
Οι ερυθρόλευκοι του Γιώργου Μπαρτζώκα έκαναν τον χρέος τους και με το παραπάνω στο Παρίσι, γιόρτασαν τα 101α γενέθλια του Ολυμπιακού παρέα με τον κόσμο τους, έφτασαν τις 20 νίκες και στην πιο αμφίρροπη EuroLeague που είδαμε ποτέ οδεύουν ανενόχλητοι προς το πλεονέκτημα έδρας. Πρόσφεραν ένα εξαιρετικά θελκτικό πρώτο ημίχρονο με τα 13/19 τρίποντα και τους 63 πόντους ενεργητικό, περιόρισαν την έφεση των αντιπάλων τους στο επιθετικό ριμπάουντ, ενώ όποτε χρειάστηκε, σκλήρυναν την άμυνα τους και άνοιξαν τη διαφορά.
Παράλληλα έδωσαν τον απαραίτητο χρόνο στους δύο τόσο σημαντικούς πυλώνες τους ώστε να επιστρέψουν ομαλά και απολύτως έτοιμοι. Το πιθανότερο για τον Σάσα Βεζένκοφ, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, είναι να μην αγωνιστεί ούτε στο Πριγκιπάτο, αλλά να πάρει χρόνο την Κυριακή με τον Πανιώνιο για να είναι κανονικά διαθέσιμος στο ντέρμπι με την Φενέρ (17/3). Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Τόμας Ουόκαπ, που έτσι κι αλλιώς δεν ακολούθησε την αποστολή στο γαλλικό tour με σκοπό να μπει από βδομάδα.
Κι αν η απουσία του 30χρονου φόργουορντ, δεν είχε να μας προσφέρει κάτι καινούργιο ως προς το αγωνιστικό σκέλος, αφού λίγο πολύ ξέραμε τι να περιμένουμε από τον Άλεκ Πίτερς, εκείνη του Τεξανού “έβγαλε” ειδήσεις και… κάμποσα κέρδη. Δυο παίκτες που η “αφερεγγυότητα” του ενός, έγινε αιτία να αποκτηθεί ο άλλος και τέλος πάντων δεν έπειθαν κανέναν ότι είναι σε θέση να βοηθήσουν (παρά την δεδομένη ποιότητά τους), κέρδισαν επάξια τις εντυπώσεις αλλά και το δικαίωμα να θεωρούνται ισότιμα μέλη του ερυθρόλευκου ροτέισον. Φρανκ Νιλικίνα και Κόρι Τζόζεφ ανταπεξήλθαν αγωνιστικά και πνευματικά σε δύο σούπερ απαιτητικά παιχνίδια ειδικών συνθηκών, που αμφότερα χρειάζονταν μεγάλη συγκέντρωση και μηδέν χαλάρωση κι εφόσον παραμείνουν υγιείς και διαθέσιμοι φαίνεται ότι θα δώσουν αληθινό βάθος, αλλά σοβαρές εναλλακτικές στο παιχνίδι της ομάδας τους.
Αν ο Ολυμπιακός νιώσει σχετική πληρότητα και versatility στην πολύπαθη θέση “1”, τότε θα έχει περιορίσει στο ελάχιστο τις αδυναμίες του…