Του Γιάννη Ράμμα/ irammas@eurohoops.net
Το έχω ξαναπεί και ξαναγράψει και δεν αλλάζω γνώμη. Η GBL πρέπει να ολοκληρώνεται πριν από την Ευρωλίγκα. Ας κάνουν ό,τι θέλουν στην υπόλοιπη Ευρώπη, στην Ελλάδα δεν πρέπει να υπάρχει κάτι άλλο έκτοτε.
Με ή χωρίς ελληνική εκπροσώπηση, το Final Four της Ευρωλίγκας είναι το αποκορύφωμα κάθε χρονιάς. Ό,τι ακολουθεί στην Ελλάδα είναι μεν σημαντικό, αλλά μικρότερο σε αξία, ωστόσο, “Ελλάδα αφού” του δίνουμε μεγαλύτερη από την πραγματική.
Φανταστείτε να υπάρχει κι ελληνική εκπροσώπηση στο Final Four της Ευρωλίγκας, όπως τώρα. Φανταστείτε να έχει κατακτήσει κι ελληνική ομάδα το τρόπαιο, όπως τώρα. Φανταστείτε να έχει κατακτήσει κι ελληνική ομάδα το τρόπαιο στην έδρα της έτερης κι “αιώνιας” αντιπάλου, όπως τώρα. Φανταστείτε η έτερη ομάδα κι “αιώνια” αντίπαλος να μην ήταν καν παρούσα στο Final Four, όπως τώρα.
Μη φαντάζεστε άλλο, έτοιμοι οι Τελικοί της GBL ανάμεσα στον Πρωταθλητή Ευρωλίγκας Ολυμπιακό και στον Παναθηναϊκό.
Πρόκειται για ένα ζευγάρι που είναι στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ χρόνια τώρα και θα το έβλεπαν πολλοί ακόμη κι αν είχαν αποκλειστεί από την κανονική περίοδο της Ευρωλίγκας.
Μας βλέπουν, γενικά.
Μας βλέπουν, κι ειδικά.
Μας βλέπουν, κύριοι παίκτες του Παναθηναϊκού των ούτε μισών ριμπάουντ του Ολυμπιακού: 47-23. ΟΚ, η απουσία του Κώστα Σλούκα δεν άφησε χώρο στη 12άδα για κανέναν εκ των Χουάντσο Ερνανγκόμεθ & Κένεθ Φαρίντ κι έδωσε στον Τι Τζέι Σορτς την τελευταία θέση, ωστόσο, το ριμπάουντ δεν είναι αποκλειστικά θέμα ύψους, αλτικότητας ή/και δύναμης, είναι κι αντίληψης. Ο Παναθηναϊκός είχε μόλις +2 ριμπάουντ (18) από όσα ήταν μόνο τα επιθετικά του Ολυμπιακού (16). Η διαφορά σε πόντους από αυτά είναι στους 12 (17-5).
Μας βλέπουν, κύριε Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις και των 1/13 σουτ εντός παιδιάς, που σουτάρατε τρίποντο αμέσως μετά από το κλέψιμο στην άλλη ρακέτα. Η επιλογή των σουτ παίζει πάντα μεγάλο ρόλο. Δεν είχα σκοπό να τον κακολογήσω, δε γινόταν, όμως, να μη γίνει αναφορά στο 7,7% σε ντέρμπι “αιωνίων” και δη σε ήττα. Αφήστε που δεν είναι αναίσθητος, κατάλαβε πόσο ζημιογόνος ήταν για την ομάδα του, εξού κι η δυνατή στιγμή με τον Σάββα Καμπερίδη να τον παρηγορεί κι εμψυχώνει συγχρόνως, δηλαδή το ακριβώς αντίθετο με ό,τι φαντάζομαι πως γίνεται στο inbox του από τους γνωστούς-αγνώστους.
Μας βλέπουν, κύριοι Τι Τζέι Σορτς, Τσεντί Οσμάν, Κέντρικ Ναν, Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις & Τι Τζέι Σορτς ξανά που αστοχήσατε με κάθε τρόπο κι από κάθε απόσταση στα τελευταία λεπτά και δευτερόλεπτα όσο η διαφορά ήταν μηδενική (73-73) ή στη μία κατοχή (75-73).
Μας βλέπουν, κύριοι διαιτητές, που θα έπρεπε να περνάτε απαρατήρητοι, αντ’ αυτού εξελίσσεστε σε πρωταγωνιστές, κάτι που είναι αρνητικό by default.
Το παιχνίδι ήταν ακόμα στα μισά κι ο Τσεντί Οσμάν εκμεταλλεύτηκε το δημόσιο βήμα που είχε μέσω ΕΡΤ κι εξέφρασε παράπονα για τη διαιτησία των Βάσως Τσαρούχα, Γιάννη Τσιμπούρη & Γιώργου Κατραχούρα. “Αν πάρουμε καμία ελεύθερη βολή”, ήταν το γενικό νόημα των δηλώσεών του για ένα ημίχρονο με τις ελεύθερες βολές να είναι 12/14-2/2 από 8-10 φάουλ και τον Παναθηναϊκό να έχει χρειαστεί να περιμένει 18:18 παιχνιδιού για να σουτάρει τις πρώτες.
Οι ελεύθερες βολές ολοκληρώθηκαν στις 25/29-5/5 κι ακολούθησαν οι “φωνές” υπολοίπων στον Παναθηναϊκό, από τον προπονητή Εργκίν Αταμάν κι άνω.
Κανείς τους δε φωνάζει γιατί σούταρε τόσες πολλές ο Ολυμπιακός, αλλά γιατί σούταρε μόνο τόσες λίγες ο ίδιος. Τα γνωστά ως “διαφορετικά κριτήρια”.
Αυτά έθιξε πρώτος όλων ο Τσεντί Οσμάν στη flash interview, αυτά έθιξαν κι οι υπόλοιποι.
Δεν είναι ανάγκη να τρελαινόμαστε οι υπόλοιποι, άλλωστε, διαφορετικά “διαφορετικά κριτήρια” χρησιμοποιούμε όλοι μας για να σχολιάσουμε οτιδήποτε σχετικό. Εμάς κι αν μας βλέπουν. Άλλο αν δεν βλεπόμαστε πολλές φορές έως πάντα.
Στα θετικά, η χρονιά ολοκληρώνεται οσονούπω.
Κάνε το 
την Αγαπημένη σου πηγή για Μπασκετική Ενημέρωση.
Πρόσθεσε το Eurohoops στην Google