Του Μιχάλη Στεφάνου/ info@eurohoops.net
“Κάθε πράγμα στον καιρό του”, λέει ο λαός και οι ερυθρόλευκοι κινούνται σε αυτή τη λογική από την στιγμή που ολοκλήρωσαν την σούπερ επιτυχημένη σεζόν τους. Αφού πρώτα αποχαιρέτησαν τους Πίτερς, Φαλ, ΜακΚίσικ, Νιλικίνα, Μόρις (όπως και τους Αντετοκούνμπο, Τανούλη), επαναφέροντας το υπερμεγέθες ρόστερ τους σε μια αριθμητική κανονικότητα, άρχισαν να υλοποιούν τα μελλοντικά τους σχέδια. Σε ό,τι έχει να κάνει με τις αποχωρήσεις, πάντως, απομένουν 1-2 ανακοινώσεις ακόμα.
Όπως ήταν φυσικό η αρχή έγινε με τον άνθρωπο που κρατάει τα ηνία του αγωνιστικού μοντέλου, τον ιθύνοντα νου μια μεγάλης προσπάθειας που έφτασε στην κορύφωσή της με την κατάκτηση της EuroLeague τον περασμένο Μάιο στο ΟΑΚΑ. Η επισημοποίηση της παραμονής του Γιώργου Μπαρτζώκα για τρία ακόμα χρόνια, εγγυάται σταθερότητα στον τρόπο σκέψης και λειτουργίας του τμήματος, χωρίς απαραίτητα αυτό να σημαίνει ότι στο παρκέ θα βλέπουμε μια εικόνα ίδια κι απαράλλαχτη.
Άλλωστε, είναι πιο εύκολο να εκσυγχρονιστεί μια ομάδα όταν μπορεί να πατάει πάνω στην ασφάλεια που της προσφέρουν τα ισχυρά κεκτημένα της. Η εξέλιξη δεν γεννιέται από την ρήξη με το παρελθόν και την ριζική αναδόμηση, αλλά από την συνέχεια κι ο Ολυμπιακός έχει ήδη αποφασίσει να κοιτάξει μπροστά χωρίς να ανησυχήσει μήπως… χάσει τον προσανατολισμό του. Με τη φράση “όταν είσαι στην κορυφή του παιχνιδιού σου, άλλαξε το παιχνίδι σου”, σας είχαμε προϊδεάσει για όσα πρόκειται να συμβούν το φετινό καλοκαίρι, αν και όπως φαίνεται, ο άνεμος της αλλαγής που θα φυσήξει στο λιμάνι θα είναι ακόμη πιο ισχυρός από την αρχική πρόγνωση.
Μετά την ανανέωση του Γιώργο Μπαρτζώκα, ενεργοποιήθηκαν δύο σπουδαίες χορηγικές συμφωνίες, όπως και η πρώτη δυνατή προσθήκη. Αυτή του Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, που δεσμεύτηκε με τον Ολυμπιακό από τις αρχές Απριλίου, αφού τα χαρακτηριστικά, η συνέπεια και κυρίως το mentality που φέρνει μαζί του, οδήγησαν πολύ εύκολα στην απόφαση για την απόκτησή του. Μια κίνηση που απέκτησε ακόμα μεγαλύτερο νόημα και αξία από την… αμέσως επόμενη. Γιατί μπορεί ο “λύκος” είναι κι από μόνος του μια εξαιρετική περίπτωση, όταν όμως τον βάλεις στο ίδιο κάδρο με τον Γιαν Μοντέρο, τότε μιλάμε για σοβαρό “πρόβλημα”. Των αντιπάλων…
Στην περίπτωση του ασύλληπτου Δομινικανού, που γοήτευσε όλη την Ευρώπη, δεν είναι εντυπωσιακό μόνο το γεγονός ότι Ολυμπιακός ενήργησε γρήγορα και έδωσε τα χέρια μαζί τους από τις αρχές Μαΐου. Εκείνο που προκάλεσε “εγκεφαλικά” ήταν οι πολύ λογικοί -συγκριτικά με την τεράστια έκρηξη της μετοχής του- οικονομικοί όροι της συμφωνίας. Σε σημείο, που όταν έγινε γνωστή στην πιάτσα, κάποια από τα large πορτοφόλια της EuroLeague άρχισαν να τάζουν… λαγούς με πετραχήλια, τόσο στον ίδιο, όσο και στον ατζέντη του. Ήταν, όμως, ήδη πολύ αργά, κυρίως γιατί κάποια πράγματα, όπως η προσέγγιση και ο σεβασμός, δεν εξαγοράζονται.
Ο αρχηγός και ανοιχτά μέτωπα στην περιφέρεια
Άμεση προτεραιότητα για τον Ολυμπιακό αποτελεί το νέο συμβόλαιο του Κώστα Παπανικολάου. Δυστυχώς, λόγοι ανωτέρας βίας ανέβαλαν το ραντεβού στις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας, στη συνέχεια ο “Παπ” είχε υποχρεώσεις με την εθνική ομάδα κι έτσι η υπόθεση του πήρε μια μικρή παράταση. Οι ερυθρόλευκοι αντιλαμβάνονται τη σημαντικότητά του αρχηγού τους εντός και εκτός παρκέ και φυσικά επιθυμούν να κρατήσουν τη σημαία στον ιστό της. Αν επικρατήσει η λογική, όλα θα κυλήσουν φυσιολογικά.
Από εκεί και πέρα, το βάρος θα πέσει στις εκκρεμότητες της περιφέρειας με κομβική ημερομηνία την 10η Ιουλίου, αφού μέχρι τότε θα πρέπει ο Ολυμπιακός να καταλήξει στο αν θα διατηρήσει στις τάξεις του τον Κόρι Τζόζεφ. Η απόφαση για τον Καναδό δεν είναι όσο ανεξάρτητη φαίνεται, καθώς συνδέεται τρόπον τινά και με τις περιπτώσεις των Τόμας Ουόκαπ και Τάιλερ Ντόρσεϊ. Δύο πολύ σημαντικών μονάδων που εισέρχονται στον τελευταίο χρόνο του συμβολαίου τους και επιδιώκουν επέκταση με μεγάλη αύξηση στις αποδοχές τους.
Από την στιγμή που μιλάμε για διαπραγματεύσεις, κανείς δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά για το αποτέλεσμα, αλλά εννοείται πώς ο Ολυμπιακός επιθυμεί την παραμονή αμφότερων, αφού πρόκειται για παίκτες-κλειδιά και κατόχους ελληνικού διαβατηρίου. Επιπλέον εξυπακούεται ότι η ερυθρόλευκη πλευρά κρατάει το μαχαίρι και το καρπούζι στις υποθέσεις τους, αλλά μέχρι αυτή τη στιγμή που μιλάμε, δεν υπάρχει ουσιαστική εξέλιξη.
Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ αξιώνει ένα ποσό που αγγίζει ή και υπερβαίνει τα 3 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, τη στιγμή που το συμβόλαιό του προβλέπει για την επόμενη σεζόν 1,7 εκ. ευρώ. Ουσιαστικά ζητά να εξαργυρώσει τις φετινές του εμφανίσεις με διπλασιασμό των αποδοχών του, αίτημα που όπως και να το κάνουμε, έναν πονοκέφαλο τον προκαλεί…
Την ίδια ώρα, ο Τόμας Ουόκαπ βάσει της τετραετούς επέκτασης που υπέγραψε το καλοκαίρι του 2023 (η μεγαλύτερη ever σε παίκτη του Ολυμπιακού) θα εισπράξει την επόμενη σεζόν περίπου 1,1 εκ. δολάρια. Οι αδερφοί Αγγελόπουλοι προτίθενται να τον επιβραβεύσουν για την προσφορά του με μια βελτιωμένη συμφωνία και μένει να φανεί αν το ποσό που έχουν στο μυαλό τους καλύπτει τον Τεξανό γκαρντ. Εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται για μια τόσο σύνθετη υπόθεση, όμως υπάρχει και μια παράμετρος που περιπλέκει τα πράγματα. Ο Ουόκαπ γνωρίζει ότι υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον από την ομάδα του Ντουμπάι (που μπορεί να μετατραπεί σε μια πρόταση κοντά στα 6εκ. δολάρια για δύο χρόνια, ή ακόμα και 9 για τρία χρόνια) και παρότι δεν είναι στο χέρι του να την αποδεχτεί φαίνεται ότι τον έχει βάλει σε σκέψεις αναφορικά με το μέλλον του.
Σε κάθε περίπτωση αναμένονται σύντομα οι εξελίξεις, καθώς είναι μάλλον αδύνατον να παραμείνουν στο ρόστερ και οι τρεις. Είτε θα αποχωρήσει ο Τζόζεφ και θα συνεχίσουν κανονικά ο Ντόρσεϊ με τον Ουόκαπ -σενάριο που αυτή τη στιγμή συγκεντρώνει και τις περισσότερες πιθανότητες- είτε ο πρώην NBAer θα κληθεί να καλύψει κάποια αποχώρηση-έκπληξη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Ολυμπιακός δεν πρόκειται να “χαρίσει” σε κανέναν τους παίκτες του.
Ο Μπόνγκα και οι άλλες περιπτώσεις
Ως γνωστόν, ο Ολυμπιακός συνεχίζει την αναζήτησή για έναν φόργουορντ, χωρίς να είναι καθόλου βέβαιο αν θα πρόκειται για καθαρό 4άρι, 4-5 ή 4-3. Τέτοιου είδους αγκυλώσεις δεν υπάρχουν στο μυαλό του προπονητή του, καθώς όπως έχει επανειλημμένα έχει ξεκαθαρίσει, εκείνο που πρωτίστως τον ενδιαφέρει είναι το επίπεδο του κάθε παίκτη και μετά όλα τα υπόλοιπα. Όσο περνούν οι μέρες και έχοντας εξετάσει και απορρίψει διάφορες περιπτώσεις, διαφαίνεται η διάθεση των ερυθρόλευκων να πάνε σε μια όσο το δυνατόν πιο ποιοτική λύση, ανεξάρτητα από τα επιμέρους χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό και δεν θα πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να εμφανιστεί… ουρανοκατέβατος κάποιος παίκτης που μέχρι πρότινος ουδείς θα μπορούσε να φανταστεί.
Περιπτώσεις όπως του Κι, του Οκέκε, του Μάικ και του Κόλσον αξιολογήθηκαν και προσπεράστηκαν χωρίς ιδιαίτερους ενδοιασμούς, ενώ ακόμα και σε ό,τι έχει να κάνει με το εξαιρετικό εργαλείο που ακούει στο όνομα Μπόνγκα, ο Ολυμπιακός ρώτησε πριν από κάποιες εβδομάδες για το στάτους τους, αλλά παρά τα όσα ακούγονται για λόγους ανούσιων εντυπώσεων, ουδέποτε έφτασε σε οικονομικές συζητήσεις και προτάσεις. Ετσι κι αλλιώς, όσο κι αν το πακέτο του Γερμανού έμοιαζε ιδανικό για τις ανάγκες τους, οι Πειραιώτες δεν θα έδιναν ποτέ για κάποιον ρολίστα -έστω πολυτελείας- συμβόλαιο μεγαλύτερο ή ισοδύναμο με του Φουρνιέ, του Μιλουτίνοφ και του Μοντέρο. Σοβαροί να είμαστε…
Κάνε το 
την Αγαπημένη σου πηγή για Μπασκετική Ενημέρωση.
Πρόσθεσε το Eurohoops στην Google