Του Μιχάλη Στεφάνου/ info@eurohoops.net
Οι “ερυθρόλευκοι” προέρχονταν από πέντε συνεχόμενες νίκες και οκτώ στα τελευταία εννέα ματς, μα πάνω απ’ όλα προέρχονταν από καλό και σωστό μπάσκετ, αυξημένα επίπεδα επικοινωνίας και συνοχής μεταξύ τους, σταθερές στο παιχνίδι τους και γενικότερα μια εύρυθμη λειτουργία που συνιστούσε πρόοδο.
Από την άλλη, η γεμάτη επιθετικό ταλέντο γηπεδούχος ομάδα ήταν γνωστό ότι στην έδρα της δεν αστειεύεται. Ότι πιέζει, τρέχει χωρίς να κάνει πολλά λάθη, ανεβάζει τον ρυθμό και τις κατοχές και σε πρώτη ευκαιρία τιμωρεί κάθε φλύαρη προσέγγιση. Μετρούσε ήδη οκτώ εντός έδρας νίκες με τελευταίο “θύμα” της την πρωτοπόρο Φενέρ, αλλά πέρα από αυτό, είχε κι εκείνη να επιδείξει μια σαφώς βελτιωμένη εικόνα σε σχέση με το πρώτο κομμάτι της σεζόν.
Όσο για τον προπονητή της; Η δήλωση ότι “ξέρουμε τα πάντα για τον Ολυμπιακό και την αγωνιστική του φιλοσοφία” προκάλεσε εντύπωση, όμως αποδείχθηκε αρκετά κοντινή με την πραγματικότητα. Η Ντουμπάι χτύπησε τους Πειραιώτες στο physicality και άλλα επιμέρους σημεία που συνήθως πονάνε και τους έφερε αντιμέτωπους με προβληματισμούς που είχαν καιρό να φανούν. Ανέδειξε την μη επάρκειά τους στο “1”, τους πίεσε ψηλά, εμποδίζοντας την κυκλοφορία και οδηγώντας τους σε υπερχρήση της ντρίμπλας, επικέντρωσε την άμυνά της στο πώς θα αποκόψει τον Βεζένκοφ και άφησε την μπάλα στα χέρια του Ντόρσεϊ, του Φουρνιέ και του Ουόκαπ προκαλώντας τους ουσιαστικά να ακολουθήσουν το δικό της μοτίβο και να αναλωθούν σε ατομικές ενέργειες και βιαστικές επιλογές.
Επιπλέον, ήταν έτοιμη να τιμωρήσει κάθε ερυθρόλευκη απερισκεψία στο ανοιχτό γήπεδο διπλασιάζοντας έτσι το κέρδος της. Οι 52 πόντοι παθητικό στο πρώτο ημίχρονο ήταν το πρώτο ανησυχητικό μήνυμα για τον Ολυμπιακό, καθώς τουλάχιστον οι μισοί εξ’ αυτών είχαν προκύψει στο τρανζίσιον είτε μετά από ανορθόδοξες εκτελέσεις τους, είτε από λάθη.
Το δεύτερο ανησυχητικό μήνυμα ερχόταν από τους μόλις δύο πόντους του Βεζένκοφ. Όχι γιατί ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να κερδίσει αν ο 30χρονος φόργουορντ δεν σκοράρει πολύ, αλλά επειδή η μικρή συμμετοχή του στις επιθέσεις, όπως και η ποιότητα των λιγοστών προσπαθειών του μαρτυρούσε έναν εκτροχιασμό από την πεπατημένη τους.
Οι 12 πόντοι της διαφοράς στην ανάπαυλα έγιναν 15 μετά από δύο λεπτά στην επανάληψη και κάπου εκεί οι “ερυθρόλευκοι” μηχανισμοί επιβίωσης άρχισαν να ενεργοποιούνται. Η άμυνα σοβαρεύτηκε, Βεζένκοφ και Μιλουτίνοφ ανέλαβαν δράση, Ουόρντ, Τζόουνς και Ντόρσεϊ έβαλαν ένα χεράκι και το πράγμα άρχισε να ισιώνει. Το -2 στο ξεκίνημα της τέταρτης περιόδου άφηνε υποσχέσεις ολικής επαναφοράς, όμως η Ντουμπάι πάτησε εκ νέου το γκάζι και στρίμωξε τους “ερυθρόλευκους” στα σχοινιά. Στο τελευταίο επτάλεπτο το ματς έγινε κανονικό roller coaster, Φουρνιέ και Πίτερς βγήκαν μπροστά και ο Ολυμπιακός άρχισε να αμφισβητεί σοβαρά το σενάριο μιας λογικής με βάση τη συνολική εικόνα των δύο ομάδων ήττας.
Το πρώτο ερυθρόλευκο προσπέρασμα (89-90 στο 38′) κράτησε μόλις 12 δευτερόλεπτα και οι τέσσερις συνεχόμενοι πόντοι του ΜακΚίνλεϊ Ράιτ φάνηκε να γράφουν το άδοξο φινάλε. Ο Φουρνιέ αρνήθηκε να… συνθηκολογήσει και μ’ ένα τρίποντο βαρύ κι ασήκωτο σαν την κλάση του, έκανε τους πάντες να πιστέψουν η μεγάλη απόδραση θα πάρει σάρκα και οστά στην παράταση. Τελικά, η ομάδα που έδειξε από το πρώτο λεπτό να θέλει περισσότερο τη νίκη και να δουλεύει πιο μεθοδικά για να την κατακτήσει, επιβλήθηκε στον έξτρα χρόνο.
Το τρίποντο Ουόκαπ διαδέχθηκαν τρεις χαμένες ευκαιρίες από τον Φουρνιέ, τον Ντόρσεϊ και τον Τεξανό, ένα λάθος από τον Βεζένκοφ κι ένα εντυπωσιακό 13-0 από την Ντουμπάι, που υπέγραψε το φινάλε μιας αναμέτρησης, την οποία ο Ολυμπιακός ουδέποτε έλεγξε με τον τρόπο που μας είχε συνηθίσει.
Η ποιότητα και το βάθος του ρόστερ του, του επέτρεψαν να παλέψει ως το τέλος και να φτάσει στα πρόθυρα μιας σπουδαίας ανατροπής, όμως, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, η συνολική του εικόνα του δεν αδικείται από το αποτέλεσμα. Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα παρουσιάστηκε ευάλωτη, άνευρη και στατική στη μεγαλύτερη διάρκεια του 45λεπτου, σούταρε με άσχημα ποσοστά (οι δύο πρώτοι σκόρερ του Ντόρσεϊ και Φουρνιέ είχαν μαζί 12/35 εντός παιδιάς) και παρότι άγγιξε τους 100 πόντους με 27 τελικές πάσες φάνηκε για σημαντικά διαστήματα να μην υπηρετεί τις αρχές της.
Φυσικά, η ήττα δεν έχει κάποιο τεράστιο κόστος αφού σε μια τόσο ανταγωνιστική διοργάνωση τέτοιες παγίδες εμφανίζονται σε καθημερινή βάση. Ο Εβάν Φουρνιέ επέλεξε να γυρίσει σελίδα με το γνωμικό του Λάο Τσε που λέει ότι “ο καλύτερος μαχητής δεν είναι ποτέ θυμωμένος”, αλλά μιας και πιάσαμε τον σπουδαίο Κινέζο φιλόσοφο ας έχουμε υπόψιν μας κι αυτό που λέει ότι “τα δύσκολα πρέπει να τα αντιμετωπίζεις όταν ακόμα είναι εύκολα”.
Οι “ερυθρόλευκοι” οφείλουν να δουλέψουν πάνω σε εκείνα τα 2-3 τεχνάσματα που ξέρουν ότι δυσχεραίνουν το έργο τους, όσο ακόμα είναι νωρίς αναφορικά στους στόχους τους. Να παραμείνουν προσγειωμένοι, ταπεινοί και πάνω απ’ όλα να μην χάνουν την ψυχραιμία τους όταν δεν πηγαίνουν όλα βάσει σχεδίου.
Διαβάστε ακόμη:
- Φουρνιέ: “Σήμερα ήμασταν soft, να μάθουμε από αυτό το ματς”
- Ολυμπιακός: Ντουμ-πάι… σερί ήταν και πάει!
- Clutch Φουρνιέ “για τρείίίς” και παράταση στο Ντουμπάι (video)
- Παράπονα Μπαρτζώκα για διαιτησία: “Καθαρό φάουλ στον Ουόκαπ”
- Μπαρτζώκας: Ένταση στο Ντουμπάι, τον έβρισε οπαδός – Έκανε καταγγελία ο Ολυμπιακός (video)
- Ολυμπιακός στα χειρότερά του στην άμυνα: Δεύτερο αρνητικό ρεκόρ στην Ευρωλίγκα
- ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑΣ Καμπενγκέλε απέναντι στη front-line του Ολυμπιακού: “Ωραίο που είδα τους φίλους του στεναχωρημένους”