Της Eurohoops Team/ info@eurohoops.net
Ο 39χρονος αριστερόχειρας πρώην παίκτης του Παναθηναϊκού (2016-18), Πρωταθλητής GBL 2017 και το 2018 και Κυπελλούχος Ελλάδας το 2017, καθώς και Πρωταθλητής Ευρωλίγκας στη Ρεάλ Μαδρίτης το 2017, παραχώρησε συνέντευξη στην ιστοσελίδα “BasketVoice” κι έκανε αναδρομή της θητείας του στο “Τριφύλλι” κι όχι μόνο.
Θυμήθηκε καλές, αλλά κακές, στιγμές στα “πράσινα”, που θα μπορούσαν να ήταν στα “ερυθρόλευκα”.
Όσα είπε στον Θάνο Κρητικό:
-Τι κάνει σήμερα ο K.C. Rivers και βλέπεις το broadcasting και τα media ως το επόμενο μεγάλο κεφάλαιο της πορείας σου;
Αυτή τη στιγμή προσπαθώ να κάνω επαφές, είτε στις ΗΠΑ είτε στην Ευρώπη, στον χώρο του broadcasting ή της προπονητικής. Είναι ένα ταξίδι και ελπίζω να καταφέρω να μπω κάπου. Πιστεύω ότι έχω πολλά να προσφέρω σε αυτούς τους χώρους, χάρη στις γνώσεις μου και στις εμπειρίες που έχω αποκτήσει μέσα από το παιχνίδι.
-Όταν ακούς σήμερα τη λέξη “Παναθηναϊκός“, ποια είναι η πρώτη ανάμνηση ή το πρώτο συναίσθημα που σου έρχεται στο μυαλό;
Όταν ακούω το όνομα του Παναθηναϊκού, το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι οι οπαδοί! Ο ενθουσιασμός. Η ιστορία της οικογένειας Γιαννακόπουλου, από τον πατέρα και τον θείο μέχρι τον γιο. Ο Παναθηναϊκός είναι οικογένεια για μένα. Από τον θείο μου, που έπαιξε εκεί, μέχρι εμένα που είχα την ίδια ευκαιρία. Οι κροτίδες, οι πυρσοί, η σύνδεση με χιλιάδες οπαδούς του Παναθηναϊκού.
-Γιατί τα παιχνίδια απέναντι στον Ολυμπιακό έβγαζαν συχνά τον καλύτερό σου εαυτό και τι θυμάσαι περισσότερο από το πρωτάθλημα του 2017 μέσα στο ΣΕΦ;
Μετά την πρώτη μας ήττα με περίπου 25 πόντους, κατάλαβα πραγματικά τη σημασία αυτής της αντιπαλότητας. Δεν μου άρεσε καθόλου το συναίσθημα του να χάνω από αυτούς. Γι’ αυτό ήθελα να αφήσω το στίγμα μου και να φροντίζω ώστε κάθε φορά που τους αντιμετωπίζαμε να ήταν κάτι που θα έμενε αξέχαστο. Το να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα στο ΣΕΦ το 2017 ήταν εκπληκτικό. Το να βλέπεις τους ίδιους τους οπαδούς τους να προκαλούν αναστάτωση στο δικό τους γήπεδο… ήταν μοναδικό!
-Τι θυμάσαι πραγματικά από την περίφημη επιστροφή με πούλμαν από την Κωνσταντινούπολη μετά τον αποκλεισμό από τη Φενέρμπαχτσε;
Αυτό που θυμάμαι περισσότερο είναι ότι είδα την ανατολή του ήλιου, μετά τη δύση και ξανά την ανατολή μέχρι να φτάσουμε στην Αθήνα. Ήταν πολύ άσχημο που συνέβη κάτι τέτοιο, ειδικά ακριβώς πριν από τα playoffs του ελληνικού πρωταθλήματος. Χάσαμε από τη Φενέρ, μία ομάδα που είχε χτιστεί για να κάνει αυτή την πορεία. Είχαν τρία χρόνια για να το κάνουν σωστά και εκείνη τη χρονιά τελικά τα κατάφεραν και κατέκτησαν τη EuroLeague. Εκείνο το ταξίδι δημιούργησε ένα μικρό ρήγμα ανάμεσα σε εμάς και τη διοίκηση, γιατί εμείς δεν τα παρατήσαμε. Απλώς δεν καταφέραμε να ξεπεράσουμε ένα εμπόδιο. Αν μας έδιναν τον ίδιο χρόνο που είχε δοθεί στη Φενέρ, πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να τα είχαμε κερδίσει όλα.
-Έχεις πει ότι σε πόνεσε η αποχώρησή σου από τον Παναθηναϊκό. Τι ήταν αυτό που σε ενόχλησε περισσότερο και, αν ήταν στο χέρι σου, θα είχες μείνει;
Ήμουν πιστός στον Παναθηναϊκό. Τραυματίστηκα σε μία πολύ άτυχη χρονική στιγμή και τότε όλα άλλαξαν. Άλλαξε η στάση των οπαδών απέναντί μου. Άλλαξε ακόμη και η σχέση μου με τον Δημήτρη (σ.σ. Γιαννακόπουλο). Πολύ γρήγορα διαλύθηκε αυτή η σχέση και δεν υπήρξε κάποια συμφιλίωση ή κάτι αντίστοιχο. Αν ήταν δική μου επιλογή, ήθελα να μείνω όσο περισσότερο μπορούσα, γιατί αισθανόμουν ότι είχα βρει ένα σπίτι στο οποίο θα μπορούσα να παραμείνω περισσότερο από δύο χρόνια. Θα ήταν η πρώτη φορά στην καριέρα μου. Όμως συνέβησαν πολλά. Από πράγματα που δεν πληρώθηκαν μέχρι το να βρεθώ σε μία κατάσταση για την οποία δεν είχα υπογράψει.
-Πιστεύεις ότι ο Παναθηναϊκός των δύο σεζόν σου είχε την ποιότητα για να φτάσει σε Final Four ή ακόμη και να διεκδικήσει τη EuroLeague; Τι του έλειψε;
Πίστευα ότι με ακόμη μία χρονιά μαζί είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε αυτή την πορεία. Εγώ μας συνέκρινα με τη Φενέρ. Εκείνοι ξεκίνησαν να χτίζουν το 2014. Το 2015 έχασαν από εμένα και τη Ρεάλ Μαδρίτης. Το 2016 έφτασαν στον τελικό και έχασαν από την ΤΣΣΚΑ και επέστρεψαν την επόμενη χρονιά και τα κέρδισαν όλα. Και μετά από αυτό συνέχισαν να φτάνουν στο Final Four.
-Υπήρξε κάποια στιγμή στη Ρεάλ Μαδρίτης που κατάλαβες ότι ο 16χρονος τότε Λούκα Ντόντσιτς μπορούσε να γίνει ένας από τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο;
Δεν θα έλεγα ότι ήξερα πως θα γινόταν αυτό που είναι σήμερα. Όμως έβλεπες πόσο χαρισματικός ήταν από τόσο μικρή ηλικία. Έβλεπες την αυτοπεποίθησή του να μεγαλώνει χρόνο με τον χρόνο και το πόσο αποφασισμένος ήταν. Ήταν πάντα έτσι. Πιστεύω ότι το γεγονός πως έπαιζε καθημερινά απέναντι σε μεγαλύτερους και έμπειρους επαγγελματίες τον βοήθησε να συνεχίσει να εξελίσσεται και να αναπτύσσεται.
-Έχεις πει στο παρελθόν ότι το όνειρο του NBA είχε τελειώσει για εσένα. Κοιτάζοντας πλέον πίσω, υπάρχει κάποιο «what if» και πιστεύεις ότι άξιζες μία πραγματική ευκαιρία στο NBA;
Με τον τρόπο που εξελίχθηκε το παιχνίδι και με το σουτ να γίνεται όλο και πιο απαραίτητο, θα έλεγα πως ναι. Αλλά συνολικά, ίσως το παιχνίδι μου απλώς να μην ήταν φτιαγμένο για το NBA. Δεν θα πήγαινα εκεί περιμένοντας να γίνω superstar, αλλά σίγουρα θα ήθελα να είμαι ένα σημαντικό κομμάτι μιας ομάδας. Δεν ήμουν superstar ούτε στην Ευρώπη. Θα έλεγα ότι ήμουν καλός. Αλλά στο τέλος κατέληξα εκεί που ήταν γραφτό να βρίσκομαι. Όλοι μπορούμε να ονειρευόμαστε και μπορούμε να πετυχαίνουμε τα όνειρά μας, όμως κάποια πράγματα απλώς δεν είναι γραφτό να συμβούν.
-Ανέφερες ότι η σχέση σου με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο άλλαξε μετά τον τραυματισμό σου. Τι ακριβώς συνέβη μεταξύ σας και γιατί πιστεύεις ότι αυτή η σχέση δεν αποκαταστάθηκε ποτέ;
Νομίζω ότι ουσιαστικά όλα ξεκίνησαν με τις διαπραγματεύσεις για ένα νέο συμβόλαιο. Όλα ήταν καλά. Στη συνέχεια, όμως, προέκυψαν κάποια ζητήματα που χρειάζονταν απαντήσεις και αυτό οδήγησε τις συζητήσεις σε στασιμότητα. Μετά, όταν ήρθε ο τραυματισμός, ένιωσα ότι με έβαλαν στην άκρη και ότι όλοι ουσιαστικά είπαν “αυτό ήταν”. Και πρέπει να θυμάστε ότι εκείνη τη χρονιά έπαιζα ξανά καλά, μετά και την προηγούμενη σεζόν.
-Είπες επίσης ότι υπήρχαν πράγματα που δεν πληρώθηκαν και ότι βρέθηκες σε μία κατάσταση για την οποία “δεν είχες υπογράψει”. Τι ακριβώς εννοούσες;
Ο Παναθηναϊκός δεν μου κατέβαλε τον τελευταίο μου μισθό. Επίσης, μετά την πρώτη μου χρονιά, αφαιρέθηκαν χρήματα από τον ελληνικό τραπεζικό μου λογαριασμό για φόρους, παρότι είχα υπογράψει διετές συμβόλαιο το οποίο προέβλεπε ότι οι αποδοχές μου ήταν καθαρές και ότι δεν ήμουν εγώ υπεύθυνος για την καταβολή των ελληνικών φόρων. Επομένως, υπήρχαν πολλά πράγματα που συνέβαιναν στο παρασκήνιο και έπαιξαν κι αυτά τον ρόλο τους. Έχουν περάσει κάποια χρόνια και έχω δώσει συνεντεύξεις στις οποίες όλοι ήθελαν να μάθουν τι είχε συμβεί. Εγώ απείχα από το να μιλήσω για αυτά τα πράγματα, επειδή εξακολουθούσα να τρέφω σεβασμό για τον Δημήτρη. Όμως η αλήθεια είναι η αλήθεια. Τα περισσότερα χρήματα που είχα στον ελληνικό τραπεζικό μου λογαριασμό αφαιρούνταν, επειδή οι φόροι δεν πληρώνονταν. Δεν προσπαθώ να τον παρουσιάσω ως κακό άνθρωπο. Όμως οι δουλειές είναι δουλειές. Το σωστό είναι σωστό και το λάθος είναι λάθος. Και να προσθέσω κάτι ακόμη… Όταν στη συνέχεια αγωνιζόμουν σε διαφορετικές ομάδες της EuroLeague, έπρεπε να εξακριβώνω αν μπορούσα να μπω στην Ελλάδα, επειδή φοβόμουν μήπως συλληφθώ εξαιτίας αυτών των ζητημάτων”.
-Έχοντας ζήσει τόσο τη Ρεάλ Μαδρίτης όσο και τον Παναθηναϊκό από μέσα, ποια θα έλεγες ότι ήταν η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στους δύο συλλόγους όσον αφορά την πίεση, την κουλτούρα και τις απαιτήσεις;
Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι ένας από τους κορυφαίους συλλόγους σύμφωνα με το Forbes. Δεν υπάρχει τόσο μεγάλη πίεση με την έννοια του “πρέπει να κερδίσεις”, γιατί ουσιαστικά αυτό αναμένεται από εσένα και κατακτάς αμέτρητους τίτλους εκεί. Η κουλτούρα είναι αρκετά χαλαρή, όμως οι απαιτήσεις είναι ξεκάθαρες. Πρέπει να είσαι επαγγελματίας και να εκπροσωπείς με υπερηφάνεια ένα brand που είναι γνωστό σε ολόκληρο τον κόσμο. Στον Παναθηναϊκό υπάρχει μία διαφορετική πίεση για τη νίκη, λόγω της ιστορίας του συλλόγου. Μιλάμε για μία ομάδα που κυριάρχησε στην EuroLeague τη δεκαετία του 2000 και υπήρχε πάντα αυτή η προσδοκία να επιστρέψει στην κορυφή. Η κουλτούρα, πάντως, είναι παρόμοια. Εκπροσωπείς ένα brand, έναν σύλλογο με τεράστια ιστορία. Ίσως η μικρή διαφορά να βρισκόταν στον τρόπο λειτουργίας της διοίκησης. Παρόλα αυτά, τώρα φαίνεται ότι τα πράγματα στον Παναθηναϊκό λειτουργούν καλύτερα, αν κρίνω και από τις κινήσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια.
-Αν σου δινόταν κάποια στιγμή η ευκαιρία να επιστρέψεις στον Παναθηναϊκό από διαφορετικό ρόλο, ίσως ως προπονητής ή ως μέλος του οργανισμού, θα ήταν κάτι που θα σε ενδιέφερε;
Σίγουρα θα καλωσόριζα μία τέτοια ευκαιρία, αν παρουσιαζόταν, για να αποτελέσω ξανά μέρος του Παναθηναϊκού. Θα ήθελα να λύσουμε τις διαφορές που υπήρξαν στο παρελθόν, να τις αφήσουμε πίσω μας και να προχωρήσουμε. Θα ήμουν απόλυτα θετικός σε κάτι τέτοιο. Λάτρεψα τη ζωή στην Αθήνα. Είναι, με διαφορά, μία από τις αγαπημένες μου πόλεις. Και φυσικά, θα ήταν ξεχωριστό να έχω ξανά την ευκαιρία να βρίσκομαι κοντά σε όλο αυτόν τον ενθουσιασμό και την κουλτούρα του συλλόγου, ακόμη περισσότερο τώρα που ο κόουτς Ομπράντοβιτς επέστρεψε.
-Είχες ποτέ πρόταση από τον Ολυμπιακό, πριν ή μετά την παρουσία σου στον Παναθηναϊκό;
Ναι. Αμέσως μετά την πρώτη μου χρονιά στη Ρεάλ Μαδρίτης υπήρξε πρόταση από τον Ολυμπιακό. Ήταν σίγουρα μία πολύ δελεαστική πρόταση. Όμως μόλις είχα κατακτήσει τα πάντα με τη Μαδρίτη και εκείνη την περίοδο προσπαθούσα να καταλάβω τι θα γινόταν με το μέλλον μου εκεί.
Διαβάστε ακόμη:
- Λοβέρν: “Δυστυχώς δεν επέλεξα Παναθηναϊκό το 2022 – Στον Φουρνιέ αρέσει πραγματικά ο Ολυμπιακός”
- GM Ντουμπάι για Ουόκαπ και πρόταση Παναθηναϊκού σε Γιόκιτς κι “αιώνιους” στην Ευρωλίγκα
- Φουρνιέ: Είδε “Οδύσσεια” κι… έπαθε!
- Γιασικεβίτσιους σε δίλημμα: Παναθηναϊκός ή Ζαλγκίρις και μπουζούκια με ποιον; (video)
Κάνε το 
την Αγαπημένη σου πηγή για Μπασκετική Ενημέρωση.
Πρόσθεσε το Eurohoops στην Google