Του Γιάννη Ράμμα/ irammas@eurohoops.net
“Καλό καλοκαίρι”, ήταν ο τίτλος του blog στις 14 Μαΐου, την επομένη του αποκλεισμού από την Ευρωλίγκα με reverse sweep από τη Βαλένθια στα playoffs. Έγραφα τότε ξανά και ξανά πως η αποτυχία ήταν τέτοια, παταγώδης δηλαδή, που το υπόλοιπο της χρονιάς δεν είχε πια νόημα, δε θα άλλαζε το πρόσημο.
Η ένταση στους Τελικούς της Stoiximan GBL, εντός κι εκτός παρκέ, παραλίγο να κάνει πολλούς να αναθεωρήσουν. Όχι εμένα. Όχι πως θα είχαν και δίκιο.
Έτσι παραλίγο να επικρατήσει κι ο Παναθηναϊκός του Ολυμπιακού (3-2), που εν τέλει πανηγύρισε τους υπόλοιπους τίτλους από αυτούς που είχε στόχο (κι) ο ίδιος. Εξαιρείται το Super Cup, συγγνώμη κιόλας.
Ο Παναθηναϊκός κατηγορεί την ΕΟΚ και την ΚΕΔ/ΕΟΚ κι επιμένει να θέλει να την/τις αλλάξει. Του έδωσα εν μέρει δίκιο σε κάποια παιχνίδια (και στην Ευρωλίγκα) ή έστω δικαίωμα στην αμφιβολία πως δεν ήταν τόσο κακός κάποιες φορές ώστε να αναζητά δικαιολογία.
Δεν έχει καμία για την εμφάνιση στο Game 5 (89-85) στο ΣΕΦ.
Τα πράγματα πήγαν λάθος εξ αρχής με την επανεμφάνιση του Τσεντί Οσμάν στην 12άδα 11άδα κι αυτή του Χουάντσο Ερνανγκόμεθ με πολιτικά ρούχα.
Άνοιγμα παρένθεσης. Φιλική συμβουλή προς τους αρμόδιους: Αφαιρέστε το όριο στους ξένους στις εγχώριες διοργανώσεις είτε πρόκειται για το ρόστερ γενικά ή για κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Φτάνει με την υποκρισία. Και τώρα μειοψηφία είναι οι Έλληνες στις ελληνικές ομάδες. Όποια τσέπη αντέχει ας υπογράφει μόνο ξένους. Κι όποιος Έλληνας μπορεί ας ξεχωρίσει. Αν δεν προτιμήσει μέχρι και το NCAA, που πλέον πληρώνει αδρά. Κλείσιμο παρένθεσης.
Τα πράγματα συνέχισαν και λάθος. Ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε, αλλά τρεις παίκτες ήρθαν από τον πάγκο και σκόραραν περισσότερους πόντους (44) από ό,τι όλοι οι starters μαζί (41). Ο Βασίλης Τολιόπουλος ήταν ο πρώτος σκόρερ (21π.) του Παναθηναϊκού σε μόλις 17:37 κι ακολούθησε ο Τι Τζέι Σορτς (14π.), που ήταν κι ο κορυφαίος “πράσινος” σε ασίστ (6).
Ο Εργκίν Αταμάν “θυμήθηκε” αμφότερους στην ανάγκη και χρεώνεται μεγάλο μερίδιο στην (κακο)διαχείρισή τους καθ’ όλη τη χρονιά. Το υπόλοιπο ανήκει στους ίδιους, που δεν τον έπεισαν νωρίτερα πως μπορούν, αν και για τον Τι Τζέι Σορτς αυτό δεν ισχύει στον ίδιο βαθμό. Από χρονιά επιπέδου MVP στην Ευρωλίγκα προερχόταν, κανείς δεν έχει καταλάβει ακόμα πώς δεν (του) κατάφερε να (του) βρει ρόλο και χρόνο συμμετοχής. Όπως κανείς δεν έχει καταλάβει ακόμα πώς κάποια σουτ του δε βρήκαν ούτε στεφάνη.
Συνεχίσει ή όχι ο 60χρονος Τούρκος προπονητής στην άκρη του πάγκου, ο Τι Τζέι Σορτς δεν είναι από τους παίκτες που τους έχεις και τους αφήνεις. Ούτε τον “Τολιό”, ικανός κι Έλληνας γαρ. Μην αναφέρω κι άλλα ονόματα και πέσουμε όλοι (από τώρα) μαζί σε κατάθλιψη.
Από την άλλη, ο σωστός σχεδιασμός μόνο χαμόγελα μπορεί να φέρει. Και τίτλους στη συνέχεια.
Είμαστε ήδη στο καλοκαίρι, η χρονιά έχει ήδη ολοκληρωθεί, στο χέρι της διοίκησης είναι διορθώσει τα κακώς κείμενα στην ομάδα, ώστε να επανέλθει δριμύτερη και να είναι στο… σέντερ της προσοχής (see what I did there?) για όλους τους σωστούς λόγους και μόνο.
Καλό καλοκαίρι, κυριολεκτικά αυτή τη φορά.
Κάνε το 
την Αγαπημένη σου πηγή για Μπασκετική Ενημέρωση.
Πρόσθεσε το Eurohoops στην Google