Ολυμπιακός blog: Το “3” το … κακό

Του Δημήτρη Μιναρετζή/ info@eurohoops.net

Τρεις οι πολύ βασικές απουσίες.

Τρία τα τελευταία λεπτά που ο Ολυμπιακός δεν άντεξε και έχασε το προβάδισμα και το παιχνίδι.

Τρίποντο στο οποίο αστόχησε μόνος του ο Σάσα Βεζένκοφ για να ισοφαρίσει το παιχνίδι στην εκπνοή, σε σουτ που όπως χαρακτηριστικά είπε ο πολύ καλός, Τάισον Ουόρντ, το βάζει 9/10 φορές. Έκατσε αυτή η μία.

Τρεις και οι διαιτητικές αποφάσεις στο τελευταίο ενάμισι λεπτό, που … χαλαρά θα μπορούσαν να δοθούν υπέρ του Ολυμπιακού και όχι κατά του, αφού όλες τους ήταν οριακές. Ίσως η μία να αρκούσε στους “ερυθρόλευκους”.

Ένα ένα τα γεγονότα…

Ο Ολυμπιακός έχει παίξει πολλές φορές χωρίς βασικούς του παίκτες. Όπως άλλωστε και πολλές άλλες ομάδες σε αυτήν την αδυσώπητη μάχη της Ευρωλίγκας και τις ταυτόχρονες υποχρεώσεις των παικτών, που δεν αντέχουν στο βάρος τόσων αγώνων. Λογικό γαρ…

Όταν όμως λείπουν ταυτόχρονα τρεις βασικοί σκόρερ της ομάδας σου, όλοι στην ίδια θέση πάνω κάτω (στο “δύο”), τότε το πράγμα αλλάζει. Να καλύψεις έναν σέντερ, έναν φόργουορντ κι έναν γκαρντ στην ίδια βραδιά, ίσως και να το πετύχεις, ειδικά μία ομάδα όπως ο Ολυμπιακός που ‘χει τεράστιο βάθος. Η έλλειψη των Φουρνιέ, Μοντέρο και Ντόρσεϊ, άλλωστε, δεν είναι αφορά μόνο στη θέση αυτήν καθ’ αυτή και το σκοράρισμα, αλλά και στο γεγονός ότι παίρνουν τις κρίσιμες αποφάσεις.

Και ο Ολυμπιακός χρειάστηκε μία τέτοια στο τέλος του αγώνα, όταν πλέον τα πόδια των υπολοίπων ήταν βαριά και ασήκωτα και ο αντίπαλος είναι τόσο ποιοτικός.

Στα τελευταία τρία λεπτά έγιναν λάθη και κακές επιθέσεις, ξεκινώντας από μία πάσα του Μιλουτίνοφ προς τον Βεζένκοφ, την οποία σπάνια χάνει ο Σέρβος σέντερ. Οι “ερυθρόλευκοι” δεν γύρισαν καν πίσω για να μην “φάνε” αιφνιδιασμό, παρότι υπήρχε χρόνος ανασύνταξης.

Δεν είναι ότι δεν το ήθελαν, αλλά κάποιες στιγμές δεν μπορούσαν να το κάνουν.

Ως προς τις τρεις διαιτητικές αποφάσεις, όλες τους 50-50 και με κάνα… πεντάλεπτο στο βίντεο για να δουν τι έγινε; Το επιθετικό φάουλ του Βεζένκοφ πάνω στον Κλάιμπερν ίσως και να μην ήταν, αφού ο έμπειρος Αμερικανός φάνηκε περισσότερο να κάνει “flopping” παρά να στέκεται καθαρά μπροστά στον σούπερ σταρ του Ολυμπιακού.

Το ριμπάουντ των Κλάιμπερν-Τζόσεφ και η ταυτόχρονη επαφή τους στην μπάλα, φαίνεται από το πάγωμα της εικόνας στην τηλεόραση πως το τελευταίο άγγιγμα προήλθε από τον Αμερικανό κι όχι τον Καναδό του Ολυμπιακού. Αλλά, οκ, οριακό κι αυτό.

Όσο τέλος για το αντιαθλητικό φάουλ του Βεζένκοφ για να σταματήσει τον χρόνο στο -1, ε, αυτό παραήταν τραβηγμένο ακόμα και με το γράμμα του νόμου.

Δεν λες ότι έχασε ο Ολυμπιακός από τη διαιτησία, αλλά μία από τις παραπάνω αμφισβητούμενες αποφάσεις να δινόταν υπέρ του, τότε τα πράγματα ενδεχομένως να ήταν διαφορετικά.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Ο Ολυμπιακός έχασε ένα δικό του παιχνίδι, παρότι έχει χίλια άλλοθι να επικαλεστεί για την ήττα. Προχωράει προς το εμπρός γιατί δεν γίνεται αλλιώς.

Ο Μοντέρο θα επιστρέψει άμεσα αφού δεν έχει κάτι πολύ σοβαρό, ο Τζον Κόντσαρ έρχεται για να προσπαθήσει να καλύψει τα κενά των Φουρνιέ/Ντόρσεϊ και η ομαλοποίηση θα επέλθει σταδιακά.

Δεν μπορείς να ψέξεις κανέναν για τις δύο ήττες, οι οποίες αμφότερες προήλθαν από τρίποντα σουτ στην εκπνοή: ένα πετυχημένο του Καρ στην Μπολόνια κι ένα άστοχο του Βεζένκοφ στη Sunel Arena.

Το μπάσκετ είναι προετοιμασία, μάχη 40 λεπτών, ατελείωτη έρευνα και σχεδιασμός, αλλά είναι και στιγμές. Δύο από αυτές δεν … κάθισαν καλά στους πρωταθλητές Ευρώπης.

ΥΓ.: Βγάζουμε το καπέλο στον Εμπάι Εντζάι, επειδή το παλικάρι έχασε την πατέρα του πριν από μερικές μέρες και μπήκε και έπαιξε. Ναι, ήταν αρνητικός αλλά κανείς δεν μπορεί να του πει τίποτα. Θα μπορούσε να λείψει, αλλά ο Σενεγαλέζος δεν εγκατέλειψε (που είχε το δικαίωμα και την άδεια του Ολυμπιακού να το κάνει…) την ομάδα του σε μία δύσκολη στιγμή. Η δική του ήταν δυσκολότερη…

ΥΓ2: Τάισον Ουόρντ το πολυεργαλείο σε άμυνα και επίθεση: Έπαιξε ως σούτινγκ γκαρντ αντί αυτών που απουσίασαν, ως “τριάρι”, ως αμυντικός εξολοθρευτής. Τα πάντα. Αν δεν φορτωνόταν με τέσσερα φάουλ και έπαιζε παραπάνω από 24 λεπτά, δεν νομίζουμε ότι ο Ολυμπιακός θα έχανε.

ΥΓ3: Προφανώς ελάχιστοι με γνωρίζουν προσωπικά, αλλά σίγουρα μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως ένα πράγμα που με κάνει και βγάζω “φλύκταινες” είναι η αδικία. Το σκάνδαλο που συγκλονίζει το μπάσκετ αυτές τις μέρες είναι τραγικό από κάθε άποψη, αλλά εκεί που “τρελάθηκα” ήταν με τις κατηγορίες για στημένους αγώνες σε σχολικά πρωταθλήματα.

Έχω κόρη που ήταν αθλήτρια, η οποία κάποτε αδικήθηκε και έχει κλάψει και εγώ μαζί. Έχω αγωνιστεί σε ομαδικό άθλημα και έχω αδικηθεί και έχω κλάψει.  Φαντάζομαι λοιπόν πώς ένιωσαν αυτά τα παιδιά. Δεν το χωράει ο νους μου.

Όσο για την ουσία; Αν δεν βγει δικαστική απόφαση, αν δεν ολοκληρωθεί η υπόθεση/έρευνα, αν δεν λάμψει επίσημα η αλήθεια, τότε καλό θα ήταν όλοι (μα όλοι) να σιωπήσουν γιατί ποτέ δεν ξέρεις που θα οδηγήσουν όλα αυτά.

Το σίγουρο είναι το μπάσκετ υπέστη βαριά ήττα και θα χρειαστεί πολύ σοβαρή προσπάθεια για να κερδίσει την αξιοπιστία του. Πιστεύω ότι μόνο  μία μεγάλη μπασκετική προσωπικότητα ως επικεφαλής θα μπορέσει να βάλει το τρένο στις ράγες.

Διαβάστε ακόμα

• Ολυμπιακός: Η χειρότερη επιθετική του βραδιά εδώ και σχεδόν μία τριετία
• Ολυμπιακός – Φενέρ 61-64: Ξέμεινε από ενέργεια και… πλήρωσε τις απουσίες του
• Μπαρτζώκας για Κόντσαρ: “Είχαμε μιλήσει ήδη πριν, αλλά πιεστήκαμε λόγω Ντόρσεϊ”
• Κόντσαρ: Ένα “πολυεργαλείο” με σπάνια επιμονή και προσαρμοστικότητα
• Μπαρτζώκας: “Σταματήσαμε να τρέχουμε και να γυρίζουμε την μπάλα”

Δείτε τα τελευταία νέα