Tου Δημήτρη Μιναρετζή/ info@eurohoops.net
Η μεγαλύτερη σε διάρκεια κανονική περίοδος στην Ευρωλίγκα ολοκληρώθηκε έπειτα από ένα “μαραθώνιο” 38 αγωνιστικών και τώρα παίρνουν σειρά τα playoffs, τα οποία έχουν – δικαίως – μία άλλη αίγλη.
Μιλάμε για τη φάση που κάθε ματς μετράει… διπλά και κρίνεται η πρόκριση στο Final Four, εν προκειμένου σε αυτό του ΟΑΚΑ, μετά από 19 χρόνια!
Μετά την ολοκλήρωση και των play-in, μπαίνουμε πλέον σε ρυθμούς οκτάδας, με τα τέσσερα ζευγάρια να είναι έτοιμα για την πρεμιέρα της postseason (28/29 Απριλίου).
Και στο τέλος των playoffs, οι οκτώ αυτές ομάδες θα δώσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν, για να βρεθούν στο Final Four της Αθήνας!
H λογική, αλλά και το παρελθόν, λένε ότι έστω και μία σειρά, θα μείνει για καιρό στις μνήμες μας.
Από το 2001 και έπειτα, όταν και η Ευρωλίγκα μπήκε στην σύγχρονη εποχή της, είδαμε ουκ ολίγα formats στα playoffs. Πάντα, όμως, είχαμε κάτι να θυμόμαστε.
Το Eurohoops είναι εδώ για να σας θυμίσει τις κορυφαίες σειρές playoffs στην Ευρωλίγκα…
Ολυμπιακός – Σιένα 1-3
Σεζόν: 2010/11
Αποτελέσματα: 89-41, 65-82, 81-72, 88-76
H αναδρομή στο παρελθόν, όσον αφορά στον Ολυμπιακό, ξεκινάει με μία σειρά, που δεν θα ξεχάσει ποτέ κανείς.
Όχι με την … καλή έννοια για τους “ερυθρόλευκους”.
Λίγους μήνες μετά τον χαμένο τελικό στο Παρίσι, οι ”ερυθρόλευκοι” ήθελαν να επιστρέψουν σε ένα Final Four, για να τελειώσουν αυτό που είχαν αρχίσει. Στον δρόμο τους βρέθηκε η Σιένα.
Η αρχή ήταν απολαυστική. Εκκωφαντική. Και πολλά ακόμα. Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσει κανείς το εξωπραγματικό 89-41 (Μαυροκεφαλίδης 15, Μπουρούσης 14/Λαβρίνοβιτς 12) του Game 1 στο ΣΕΦ;
Η συνέχεια, όμως, έδειξε ότι οι παίκτες του Ίβκοβιτς έμειναν στο πρώτο ματς της σειράς. Οι Ιταλοί μάζεψαν τα κομμάτια τους και με το 65-82 (Μαυροκεφαλίδης 16/Χέρστον 19), ”φώναξαν” πως δεν είχε τελειώσει τίποτα, όπως πολλοί μπορεί να νόμιζαν.
Οι αγώνες είχαν μεταφερθεί πλέον στην Ιταλία και εκεί η ομάδα του Πιανιτζιάνι πήρε το προβάδισμα με 81-72 (Γιάριτς 24/Νεστέροβιτς 16, Σπανούλης 15), για να τελειώσει τη δουλειά με το 88-76 (Χέρστον 25, Λαβρίνοβιτς 19/Μπουρούσης-Γκόρντον 16).
Η Σιένα πήρε έτσι το τέταρτο εισιτήριο της ιστορίας της για Final Four, κατακτώντας τελικά την τρίτη θέση στη Βαρκελώνη, χάνοντας από τον μετέπειτα πρωταθλητή, Παναθηναϊκό, στα ημιτελικά.
Μπαρτσελόνα – Παναθηναϊκός 1-3
Σεζόν: 2010/11
Αποτελέσματα: 83-82, 71-75, 76-74, 78-67
Ο Παναθηναϊκός πρωταγωνιστεί αυτήν τη φορά στη σειρά με την Μπαρτσελόνα του 2010/11. Όπως τότε, έτσι και φέτος, το “Τριφύλλι” μπαίνει στα playoffs με ντεζαβαντάζ έδρας κόντρα σε ισπανική ομάδα.
Το έργο του, μόνο εύκολο δεν ήταν. Οι Ισπανοί ήταν οι πρωταθλητές Ευρώπης και είχαν και το πλεονέκτημα έδρας.
Τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα, όταν η Μπαρτσελόνα έκανε το 1-0 με 83-82 (Ναβάρο 13, Λάκοβιτς-Λόρμπεκ 12). Η ομάδα του Ομπράντοβιτς, όμως, είχε τις λύσεις και τα ψυχικά αποθέματα να ισοφαρίσει με 71-75 (Ναβάρο 19/Σάτο 18, Διαμαντίδης 17).
Τα ματς μεταφέρθηκαν στο ΟΑΚΑ, σε μία φοβερή ατμόσφαιρα και το πράσινο κοινό έσπρωξε το ”τριφύλλι” στον θρίαμβο. Ο Διαμαντίδης με 2/2 βολές ”έγραψε” το 76-74 (Διαμαντίδης 18/Ρούμπιο 16), για να ολοκληρωθεί η μεγάλη ανατροπή δύο ημέρες αργότερα.
Το ΟΑΚΑ γέμισε ασφυκτικά και μετά από περίπου δύο ώρες, πανηγύρισε την πρόκριση του Παναθηναϊκού στο Final Four. Το 78-67 (Καλάθης 12, Διαμαντίδης-Φώτσης 11/Βάσκεθ 14) έστειλε τους ”πράσινους” στη Βαρκελώνη, για να ”ράψουν” τότε το έκτο αστέρι τους κόντρα στη Μακάμπι.
Παναθηναϊκός – Μακάμπι 3-2
Σεζόν: 2011/12
Αποτελέσματα: 93-73, 92-94, 65-62, 69-78, 86-85
Όταν μιλάμε για playoffs και Παναθηναϊκό, όμως, τότε σίγουρα όλοι θυμόμαστε την επική σειρά με τη Μακάμπι την σεζόν 2011/12.
Το πλεονέκτημα ήταν ”πράσινο” και μάλιστα ”έπιασε τόπο” στο Game 1 με το ευρύ 93-73 (Διαμαντίδης 15, Καλάθης 13/Λάνγκφορντ 21) να γεμίζει χαρά και αυτοπεποίθηση τους νικητές.
Μια χαρά, που… κόπηκε μόλις δύο ημέρες μετά, όταν οι Ισραηλινοί ”έσπασαν” την έδρα του Παναθηναϊκού με 92-94 (Καϊμακόγλου 20/Λάνγκφορντ 17), σε ένα ματς-θρίλερ, που κρίθηκε στη παράταση και το μεγάλο τρίποντο του Μπλου στο -31” για το 92-93, ενώ ο Γιασικεβίτσιους αμέσως μετά και ο Διαμαντίδης στο τέλος, δεν μπόρεσαν να βρουν το σουτ της νίκης.
Η κατάσταση είχε γυρίσει για τα καλά υπέρ της Μακάμπι μετά το 65-62 (Οχαγιόν 12/Μπατίστ 13) στο Τελ Αβίβ, αλλά το ”τριφύλλι” έδειξε καρδιά πρωταθλητή στο Game 4 και με 69-78 (Λάνγκφορντ-Σμιθ 14/Καλάθης 15), γύρισε την σειρά στην Ελλάδα.
Και το αποκορύφωμα ήταν αντάξιο της σειράς, με το Game 5 να ”σπάει” καρδιές. Οι γηπεδούχοι έφτασαν στο +10 (73-63), αλλά οι φιλοξενούμενοι ισοφάρισαν σε 85-85 στο -7”, αλλά ο Διαμαντίδης (25 πόντοι) ήταν εκεί με 1/2 βολές και άμυνα στην τελευταία επίθεση.
Η πρόκριση στο Final Four της Πόλης ήρθε με τους “πράσινους” να δίνουν το παρών στο μεγάλο ραντεβού για τελευταία φορά με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς στην άκρη του πάγκου τους. Κατέκτησαν την τέταρτη θέση εκείνη τη σεζόν, μετά τις ήττες από ΤΣΣΚΑ και Μπαρτσελόνα.
Μπαρτσελόνα – Παναθηναϊκός 3-2
Σεζόν: 2012/13
Αποτελέσματα: 72-70, 65-66, 65-63, 60-70, 64-53
Ένα από τα πιο ”κλασικά” ζευγάρια στην ιστορία της Ευρωλίγκας, δεν θα μπορούσε να βρίσκεται στη λίστα μας μόνο μία φορά.
Την σεζόν 2012/13, ήταν η ώρα της Μπαρτσελόνα να χαμογελάσει σε βάρος του Παναθηναϊκού. Και πάλι, οι Ισπανοί είχαν το πλεονέκτημα και πάλι έκαναν το 1-0 με 72-70 (Ναβάρο 14/Γκιστ–Λάσμε 14).
Οι ”πράσινοι” του Πεδουλάκη έβγαλαν αντίδραση και έφτασαν στο πολυπόθητο ”διπλό” με 65-66 (Ναβάρο 20/Γκιστ 14), σε ένα ματς που δεν ξεχνάει κανείς. Η νίκη ήρθε με το αξέχαστο ”χορευτικό” του Διαμαντίδη πάνω στον Τζαβάι, για το τρίποντο με step-back.
Και οι ”πράσινοι” δεν έμειναν εκεί. Επέστρεψαν στο ΟΑΚΑ και μπροστά στον κόσμο τους πήραν ”κεφάλι” στο σκορ με 2-1, με το 65-63, με τη Μπαρτσελόνα να έχει το προβάδισμα μέχρι το 38′ (δεν ξανασκόραρε), αλλά στο τέλος ”μίλησε” και πάλι ο Διαμαντίδης, με τους Γιασικεβίτσιους, Ναβάρο και Τόμιτς να αστοχούν σε κρίσιμες επιθέσεις.
Οι Ισπανοί, όμως, δεν είχαν πει την τελευταία τους λέξη και στο ”match ball” του Παναθηναϊκού έκαναν εύκολα το ”break” με 60-70 (Μπράμος 15/Ναβάρο 17) για να γυρίσουν τη σειρά στην έδρα τους.
Εκεί, δεν είχαν ιδιαίτερο πρόβλημα για το 3-2 με 64-53 (Ναβάρο 15/Λάσμε 16), με την πρόκριση στο Final Four να μην φέρνει το κάτι παραπάνω για την Μπαρτσελόνα, η οποία συμβιβάστηκε με την τέταρτη θέση.
Αρμάνι Μιλάνο – Μακάμπι Τελ Αβίβ 1-3
Σεζόν: 2013/14
Αποτελέσματα: 99-101, 91-77, 75-63, 86-66
Η σειρά της Αρμάνι με τη Μακάμπι το 2014 ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Στο Game 1 του Μιλάνο, οι δύο ομάδες τα έδωσαν όλα και μετά από 45′ ενός ”θρίλερ”, οι Ισραηλινοί πήραν το ”διπλό” με 99-101 (Λάνγκφορντ 18/Χίκμαν 26), με 2/2 βολές του Χίκμαν στο -6”.
Η συνέχεια άνηκε στους Ιταλούς, όπως απέδειξαν στο γήπεδο με το 91-77 (Τζέρελς 17/Τάιους 16), αλλά η ομάδα του Μπλατ είχε το πάνω χέρι με το 1-1 και τα δύο επόμενα ματς στο Τελ Αβίβ.
Το ”Yad Eliyahu” ήταν η… γνωστή ”καυτή” έδρα, που έχουμε συνηθίσει, με τη Μακάμπι να μπαίνει με φόρα για το 2-1 με 75-63 (Μπλου 16/Χάκετ 14), για να μετατρέψει το ”match ball” της σε γιορτή με 86-66 (Χίκμαν-Τάιους 16/Λάνγκφορντ 28).
Η πρόκριση στο Final Four είχε ”διπλή” σημασία, καθώς η Αρμάνι έχασε μεγάλη ευκαιρία να αγωνιστεί εντός έδρας. Η Μακάμπι, μάλιστα, έφτασε μέχρι το τρόπαιο στο Μιλάνο, με τον Σχορτσιανίτη να σηκώνει τη κούπα, μετά τον επικό τελικό με την Ρεάλ.
Μπαρτσελόνα – Ολυμπιακός 1-3
Σεζόν: 2014/15
Αποτελέσματα: 73-57, 63-76, 73-71, 71-68
Η συνέχεια του Ολυμπιακού στο αφιέρωμά μας περιέχει έναν θρίαμβο. Και μάλιστα κόντρα στην Μπαρτσελόνα με μειονέκτημα έδρας το 2014/15.
Οι Ισπανοί δεν είχαν κανένα πρόβλημα να κάνουν το 1-0 στην έδρα τους με 73-57 (Ναβάρο-Νάχμπαρ 10/Αγραβάνης 9), με τον Ολυμπιακό να δείχνει ότι ίσως στόχευε στο Game 2. Και έτσι έγινε.
Το 63-76 (Ναβάρο 16/Πρίντεζης 22) έφερε το 1-1 και την σειρά στο ΣΕΦ, με τον αρχικό στόχο, δηλαδή ένα ”break”, να έχει επιτευχθεί.
Στο φαληρικό στάδιο, ”μίλησε” η έδρα και ο κόσμος του Ολυμπιακού. Η Μπαρτσελόνα έχασε σερί επιθέσεις και έτσι οι Σπανούλης–Πρίντεζης (15 και 19 πόντοι) με βολές ”έγραψαν” το 73-71, για να φτάσουμε στο έπος του Game 4.
Έξι δευτερόλεπτα πριν το τέλος, ο Ναβάρο πήγε στη γραμμή των βολών, αλλά με 1/2, δεν κατάφερε να δώσει το προβάδισμα στην ομάδα του (68-68). Ο Ολυμπιακός είχε στη διάθεσή του ελάχιστα δευτερόλεπτα. Ο Μάντζαρης έκανε την επαναφορά, ο Σπανούλης έδωσε στον Σλούκα και εκείνος στον Πρίντεζη για το buzzer beater τρίποντο νίκης του τελευταίου!
Ο Άγιος Γεώργιος του Ολυμπιακού …
Οι Πειραιώτες πήγαν με αυτόν τον τρόπο στο ένατο Final Four της ιστορίας τους, αλλά στη Μαδρίτη δεν κατάφεραν να κερδίσουν την Ρεάλ στον τελικό και αρκέστηκαν στην δεύτερη θέση.
Λοκομοτίβ Κουμπάν – Μπαρτσελόνα 3-2
Σεζόν: 2015/16
Αποτελέσματα: 66-61, 66-92, 82-70, 80-92, 81-67
Και αν νομίζατε πως οι εκπλήξεις περιορίζονται μόνο σε παραδοσιακά ονόματα της Ευρωλίγκας, ήρθε η στιγμή για την Λοκομοτίβ Κουμπάν της σεζόν 2015/16.
Η ομάδα του Μπαρτζώκα τότε (αλλά και των Ντιλέινι, Σίνγκλετον, Ράντολφ, Κλαβέρ, Τζάνινγκ και Μπρόκχοφ) έκανε όλη την Ευρώπη να τρίβει τα μάτια της, τερματίζοντας δεύτερη στον όμιλό της στη φάση του Top-16.
Και η ξέφρενη πορεία, δεν σταμάτησε εκεί. Αν και στα playoffs ”έπεσε” πάνω στην Μπαρτσελόνα (Περπέρογλου, Βεζένκοφ), όχι μόνο δεν πτοήθηκε, αλλά βγήκε ”ζωντανή” μέσα από μία σειρά πέντε αγώνων.
Η αρχή έγινε με το 66-61 στη Ρωσία (Ράντολφ 17/Ρίμπας 13), με τους γηπεδούχους να ”καθαρίζουν στα τελευταία 2′ με 6-0. Το Game 2, όμως, θα έλεγε κανείς πως ήταν μία… δήλωση από πλευράς Μπαρτσελόνα.
Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί το 66-92 (Ντιλέινι 19/Ναβάρο 18), που έφερε τη σειρά στο 1-1 και αμέσως μετά στη Βαρκελώνη;
Το 2-1 δεν άργησε με το 82-70 (Αμπρίνες 25/Ράντολφ 16) και θα έλεγε κανείς πως μία άπειρη ομάδα (μόλις δεύτερη σεζόν στην Ευρωλίγκα), θα ”λύγιζε”. Η Λοκομοτίβ ήταν μία ιδιαίτερη ομάδα και το απέδειξε στο κρίσιμο Game 4, για το 2-2 με 80-92 ((Ναβάρο 19/Ράντολφ 28).
Η σειρά είχε σασπένς από την πρώτη στιγμή και ήταν δεδομένο πως θα είχε και ανάλογο φινάλε. Αυτό άνηκε στους Ρώσους, οι οποίοι με ένα φανταστικό τέταρτο δεκάλεπτο (23-5), πέταξαν εκτός την Μπαρτσελόνα με 81-67 (Ντιλέινι 17/Περπέρογλου 13).
Στο παρθενικό -και μοναδικό- Final Four της, η ”Λόκο” τερμάτισε στην τρίτη θέση, αφού ηττήθηκε από την ΤΣΣΚΑ στον ημιτελικό, αλλά κέρδισε την Μπασκόνια στον ”μικρό” τελικό.