Του Μιχάλη Στεφάνου/ info@eurohoops.net
Για περισσότερα από από 25 λεπτά στο παρκέ του ΣΕΦ υπήρχε μια ομάδα, κι αυτή έπαιζε… τόσο όσο, ώστε να κρατάει το σκορ σε απόσταση ασφαλείας. Η άνιση μάχη στον τομέα των ριμπάουντ παρέπεμπε σε αγώνα ανδρών εναντίον εφήβων και ουσιαστικά δεν άφηνε περιθώρια ελπίδας στον Παναθηναϊκό, ενώ η διαφορά ακόμη και στην όψη των παικτών των δύο ομάδων ήταν παραπάνω από εμφανής.
Το ενδιαφέρον είχε περιοριστεί στην έκταση της τελικής διαφοράς, ο Eργκίν Αταμάν (για τις επιλογές του) κι ο Χέιζ-Ντέιβις (για την αστοχία του) άκουγαν τα σχολιανά τους στα σόσιαλ μίντια, κανείς δεν φανταζόταν ότι το παιχνίδι θα έπαιρνε άλλη τροπή και φυσικά κανείς δεν ασχολούνταν με τη διαιτησία…
Ο Ολυμπιακός, χωρίς να κάνει τίποτα το εξεζητημένο έλεγχε απόλυτα την κατάσταση, έχοντας μετατρέψει το “ζωγραφιστό” του σε απαγορευμένη ζώνη και εκτελώντας με μια basic στόχευση στην επίθεση. Και παρότι τα αφελή λάθη του -κυρίως σε οριζόντιες πάσες- αποτελούσαν μόνιμη πηγή παραγωγικότητας για την κατά τ’ άλλα ασφυκτιούσα πράσινη επίθεση, δεν φαίνονταν ικανά να αλλάξουν τον ρου των γεγονότων.
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τον Βεζένκοφ να κερδίζει δύο κατοχές με διπλό κόψιμο και τους γηπεδούχους να σημειώνουν ένα γρήγορο 7-0. Το 49-32, σε συνδυασμό με την γλώσσα του σώματος σύσσωμης της αποστολής των φιλοξενούμενων, “ήχησε” στα αυτιά των Πειραιωτών σαν πρόωρη λήξη του παιχνιδιού. Οι παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα χαλάρωσαν, μείωσαν την ένταση στις κινήσεις τους, απώλεσαν την συγκέντρωσή τους, ξέχασαν το αγωνιστικό τους πλάνο κι άρχισαν να επιδίδονται σε παιδαριώδη λάθη που λειτουργούσαν σαν απινιδωτές στην ασθενή καρδιά του Παναθηναϊκού.
Ο Μήτογλου ξεκίνησε – για πολλοστή φορά σε ντέρμπι – να τα στάζει από την κορυφή, αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία. Ο Ναν συνέχισε να είναι ζεστός κι ο Οσμάν να βρίσκει φάσεις στο ανοιχτό γήπεδο και μέσα σε ένα τρίλεπτο το +15 και βάλε, έγινε ατμός. Ξαφνικά οι φιλοξενούμενοι ανέβασαν στροφές και την πίεση τους στην άμυνα, το πίστεψαν για τα καλά και λίγο αργότερα πέρασαν και μπροστά.
Παρά τη σαστιμάρα που τους προκάλεσε η αναπάντεχη αυτή εξέλιξη, οι “ερυθρόλευκοι” δεν πανικοβλήθηκαν και άρχισαν να προσεγγίζουν το παιχνίδι φάση φάση. Προσπάθησαν να περάσουν την μπάλα μέσα ώστε να εκμεταλλευτούν το βασικό τους πλεονέκτημα και ταυτόχρονα έγιναν πιο σκληροί στην άμυνά τους εξασφαλίζοντας παράλληλα και το ριμπάουντ.
Στο τέλος αποδείχτηκαν πιο ψύχραιμοι κι έφτασαν στο 1-0 που συνήθως συνιστά το ασφαλέστερο βήμα προς τον τίτλο. Το τρίποντο του Ουόκαπ έδωσε στον Παναθηναϊκό την χαριστική βολή, όμως τα πιο σημαντικά καλάθια είχαν έρθει λίγο νωρίτερα από τον Κόρι Τζόζεφ. Ο Καναδός με δύο προσωπικές ενέργειες κράτησε τον Ολυμπιακό στη θέση του οδηγού σε μια πολύ κρίσιμη καμπή του ματς. Ειδικά το δεύτερο ήταν ένα χαρακτηριστικό δείγμα της κλάσης του.
Εν κατακλείδι, ο Ολυμπιακός έκανε ό,τι ήθελε στο παρκέ για δυόμισι δεκάλεπτα, ενώ διαχειρίστηκε με νηφαλιότητα την αιφνίδια ανατροπή της κατάστασης, η οποία με τον τρόπο που συνέβη θα μπορούσε να τον καθηλώσει. Από την άλλη, είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για το γεγονός ότι όχι μόνο ο αντίπαλός του ξαναμπήκε στο παιχνίδι, αλλά βρήκε και πάτημα ώστε να επικαλεστεί για ακόμη μια φορά το άλλοθι της διαιτησίας. Διότι όσο εντυπωσιακός κι αν ήταν οίστρος του Μήτογλου και των συμπαικτών του στην τρίτη περίοδο, τίποτα δεν θα είχε συμβεί αν οι Πειραιώτες δεν έβγαιναν μόνοι τους από την πρίζα.
Αντί, όμως, να τελειώσουν το ματς όπως έπρεπε -με βάση την εικόνα του- και να κατατροπώσουν τον Παναθηναϊκό που έμοιαζε ανήμπορος, του έδωσαν δικαιώματα και τώρα καλούνται να ανταπεξέλθουν σε ένα σούπερ τεταμένο κλίμα. Έστω και χωρίς τον Ντόρσεϊ, πάντως, είναι πιο γεμάτοι και πιο συμπαγείς από τους “πράσινους”. Απλά, αυτήν τη φορά θα χρειαστεί να παρουσιαστούν και πολύ πιο σοβαροί.
ΥΓ1. Το φάουλ του Ναν στον Φουρνιέ είναι μια δύσκολη φάση, αλλά εν τέλει και μια σωστή απόφαση στο πιο κρίσιμο σημείο του παιχνιδιού. Φυσικά υπάρχουν κι άλλες φάσεις προς συζήτηση εκατέρωθεν, όμως η χθεσινή διαιτησία σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί ακραίες αντιδράσεις. Το ελληνικό μπάσκετ πέρασε από σκοτεινές περιόδους, αλλά πλέον οδεύει προς την καλύτερη εκδοχή του εδώ και δεκαετίες. Ας το αφήσουμε να αναπνεύσει.
ΥΓ2. Ο Παναθηναϊκός έκανε “σημαία” τη μεγάλη διαφορά των βολών, όμως πρόκειται για ένα καθαρά επικοινωνιακό επιχείρημα, το οποίο “πιάνει” μόνο σε όσους δεν έχουν δει το ματς. Διότι με βάση το πώς έπαιξαν και επιτέθηκαν οι δύο ομάδες, το πόσο πάτησαν ζωγραφιστό, τον τρόπο που χρησιμοποίησαν τα φάουλ και φυσικά τη μεγάλη διαφορά των κατοχών ανάμεσά τους, η απόκλιση στις βολές δεν είναι παράλογη.
Διαβάστε ακόμη:
- Παναθηναϊκός: “Η Κυβέρνηση μέχρι πότε θα συνεχίσει να κωφεύει σε όσα συμβαίνουν στο ελληνικό μπάσκετ;”
- Ολυμπιακός: Απάντησε στον Παναθηναϊκό με βίντεο & στοπ-καρέ της επίμαχης φάσης του Φουρνιέ με τον Ναν
- Αταμάν: “Δεν έληξε 82-76, αλλά… 29-5! – Ξαναγράψτε τώρα πως είμαι ο χειρότερος προπονητής στην Ευρώπη!”
- Έξαλλοι στον Παναθηναϊκό με τους διαιτητές: “Ντροπή σας! Κλέφτες!”
- Μιλουτίνοφ: “Παίξαμε απίστευτα για 25 λεπτά, το τέλειο παιχνίδι για νίκη στο ΟΑΚΑ”
Κάνε το
την Αγαπημένη σου πηγή για Μπασκετική Ενημέρωση.