Του Μιχάλη Γκιουλένογλου/ info@eurohoops.net
Μία στιγμή είναι αρκετή. Ακόμη και αν χρειάζεται ένα δευτερόλεπτο για να καταγραφεί, μπαίνει στα κιτάπια της ιστορίας (της Ευρωλίγκας στην περίπτωσή μας) με γράμματα πελώρια. Ολόχρυσα. Και δεν πρόκειται να ξεφτίσει, όσα χρόνια και αν περάσουν.
Η φετινή σεζόν συμπληρώνει 25 χρόνια από την ημέρα που το Κύπελλο Πρωταθλητριών παρέδωσε την ιστορία του στην Ευρωλίγκα.
Και τα Final Four διαθέτουν τη δική τους ιστορία. Μέσα από μία εμβληματική στιγμή. Κάποιες θα φέρουν το χαμόγελο στους φίλους του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού. Άλλες θα προκαλέσουν ένα μειδίαμα, συνοδευόμενο από ένα πελώριο “όχι ρε φίλε… όχι ξανά”.
Είστε έτοιμοι; Βαθιά ανάσα, υπομονή και ξεκινάμε.
Γιουλ εκτελεστής!
Ο Ολυμπιακός έχει το προβάδισμα με 78-77 απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, στον τελικό του Final Four του Κάουνας.
Η τελευταία επίθεση έγινε από τα χέρια ενός από τους πλέον κυνικούς παίκτες του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Εκείνο το βράδυ ο Σέρχιο Γιουλ βάλθηκε να υπενθυμίσει ότι είναι ακόμα εδώ. Είναι (σχεδόν) ίδιος με τον killer, πριν το σοβαρό τραυματισμό (με τη φανέλα της Εθνικής Ισπανίας).
Και τα κατάφερε. Ένα jump shot, το σήμα κατατεθέν του, καμπύλη στην μπάλα και 79-78! Η Ρεάλ χτύπησε τα χέρια του Ολυμπιακού – σαν μία αυστηρή μάμα που δίνει ένα σκληρό μάθημα στο παιδί της – επειδή τα είχε τοποθετήσει επάνω στην κούπα. Και την έκανε δική της με… διάταγμα Γιουλ!
Το πεταχτάρι του Πρίντεζη!
Βρισκόμαστε στην Κωσταντινούπουλη. Τον Μάιο του 2012. Το ζευγάρι του τελικού απαρτίζεται από το φαβορί, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Και το αουτσάιντερ, τον Ολυμπιακό.
Μέχρι το 28ο λεπτό του αγώνα, ο κανόνας επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά: Η ρωσική ομάδα ήταν στο +19 (53-34).
Εκείνη τη στιγμή ίσως να γεννήθηκε η νοοτροπία του Ολυμπιακού, αυτό που ονομάζουμε “refuse to loose”.
Το επί μέρους 28-8 του Ολυμπιακού και οι χαμένες βολές του Ραμούνας Σισκάουσκας, έφεραν τον Γιώργο Πρίντεζη εκεί που έπρεπε.
Στη φάση της ζωής του. Πεταχτάρι και… Το “εργο τέχνης” απεικονίζει στις περισσότερες φωτογραφίες πολλές και διαφορετικές αντιδράσεις στην εξέδρα. Από φιλάθλους, από δημοσιογράφους. Όλες έχουν την έκπληξη “ζωγραφισμένη”.
Ο Πρίντεζης ευστόχησε (62-61) και ο Ολυμπιακός πήρε την πρώτη κούπα, μετά την παρθενική του 1997.
Μία αγκαλιά, μία ιστορία
Το τελευταίο αστέρι του Παναθηναϊκού, πριν από περσινό του θριάμβου του Βερολίνου, διέθετε την πιο iconic στιγμή ανάμεσα στα έξι (πρώτα) ευρωπαϊκά τρόπαια των “πρασίνων”.
Ο τελικός απέναντι στην Μακάμπι Τελ Αβίβ (78-70) έφτασε στο τέλος του. Ήταν 8 Μαίου 2011.
Ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς άνοιξε τα χέρια του, για να υποδεχτεί τον Δημήτρη Διαμαντίδη. Και ο αρχηγός του Παναθηναϊκού, σε μία από τις σπάνιες στιγμές που… ξεχάστηκε και λειτούργησε με το συναίσθημα, αφέθηκε επάνω στον προπονητή του.
Η στιγμή έγινε “αθάνατη” μέσα από φωτογραφίες και φυσικά από το βίντεο του αγώνα
Ο MVP Ντόντσιτς!
Η τελευταία μεγάλη εμφάνιση του Λούκα Ντόντσιτς με τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης. Και η τέλεια εκδίκηση! Περισσότερο απέναντι στον εαυτό του και λιγότερο κόντρα στους (όποιους) επικριτές του.
Επιτρέψτε μας μία μικρή παρένθεση. Το θέμα συζήτησης μας είναι το Final Four του 2018. Αλλά η αφήγησή μας πρέπει να ξεκινήσει ένα χρόνο νωρίτερα.
Η Ρεάλ αντιμετώπισε τη Φενέρ στον ημιτελικό. Και την παραμονή του αγώνα, πάνω από τον πιτσιρικά Ντόντσιτς είχαν πέσει δεκάδες δημοσιογράφοι. Με κάθε πιθανή ερώτηση. Το άγχος μπορεί να… πνίξει και παίκτες του επιπέδου του Σλοβένου. Για λίγο. Το πάθημα του 2017, έγινε μάθημα το 2018.
Και ο “Luka Magic” ήταν έτοιμος. Το Βελιγράδι έγινε τόπος θριάμβου για τον ίδιο και τη Ρεάλ, η οποία έφτασε στην κατάκτηση της κούπας απέναντι στη Φενέρ (15π., 3 ριμπ., 4 ασίστ), έχοντας προηγουμένως αποκλείσει την ΤΣΣΚΑ Μόσχας (16π., 7 ριμπ., 2 ασίστ).
Ο Ντόντσιτς αναδείχθηκε σε MVP και στη συνέχεια αποχώρησε (στο τέλος της σεζόν) για το ΝΒΑ.
Το μαγικό χέρι του Χριάπα
Ηταν απόλυτα ταιριαστό. Ένας Ρώσος παίκτης στη διάσωση μιας ομάδας που έκανε… νόμο την αγορά ακριβών ξένων παικτών στο δρόμο προς τη δόξα.
Στο Final Four του 2016 ο Βίκτορ Χριάπα οδήγησε την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στην παράταση, στον τελικό απέναντι στη Φενέρμπαχτσε. Και στο έξτρα πεντάλεπτο η ρωσική ομάδα πήρε τη νίκη και το τρόπαιο (101-96).
Με τον Δημήτρη Ιτούδη να κερδίζει τη μάχη των πάγκων απέναντι στον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς.
Ο Ράις και η ομάδα του Λαού
Στον τελικό του 2014, η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν το φαβορί. Μόνο που ο Ταϊρίς Ράις δεν είχε τη διάθεση να αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη.
Η Μακάμπι Τελ Αβίβ έμοιαζε να έχει εκείνη την αύρα της ομάδας που κανείς δεν περίμενε, αλλά βρέθηκε στο Μιλάνο (όπου έγινε το Final Four) για να τα πάρει όλα. Εκείνη το έδειχνε, αρκεί να το έβλεπαν και οι κοινοί οφθαλμοί.
Στον ημιτελικό απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ο Ράις έκανε το 68-67, 5 δεύτερα πριν το τέλος, δίνοντας τη νίκη και την πρόκριση στη Μακάμπι.
Και στον τελικό, παρά το γεγονός ότι η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν το μεγάλο φαβορί, ο Αμερικανός γκαρντ επέδειξε την κλάση του. Ξανά. Τι και αν έχασε την ευκαιρία να δώσει τη νίκη στους Ισραηλινούς στην κανονική διάρκεια;
Σκόραρε 21 από τους 26 πόντους του στην 4η περίοδο και την παράταση (14 μόνο στο έξτρα πεντάλεπτο) και οδήγησε την Μακάμπι στη νίκη με 98-86.