Του Μιχάλη Γκιουλένογλου/ info@eurohoops.net
“Δεν ξεχνάς τις σκοτεινές στιγμές. Θυμάμαι που ήμουν, στη φυλακή. Βγαίνεις από εκεί και τα καταφέρνεις και κερδίζεις κάτι τέτοιο, έστω και με μικρότερες ομάδες. Κάποια στιγμή ήταν να επιστρέψω στις ΗΠΑ, πριν τα καταφέρω στην Ευρωλίγκα.
Δεν ήξερα τι θα συναντήσω….”.
Τα λόγια ανήκουν στον Σακ ΜακΚίσικ. Στα χέρια του είχε τη μίνι ρέπλικα της κούπας της Ευρωλίγκας. Ήταν φανερό πως ήταν σοκαρισμένος. Ενθουσιασμένος. Θα μπορούσε να παίξει άλλα 40 λεπτά με ευκολία. Και ας κουβαλούσαν οι ώμοι του τον κάματο ενός τελικού της Ευρωλίγκας.
Ίσως τότε να γνώριζε ότι το ταξίδι του με τον Ολυμπιακό είχε φτάσει στο τέλος του. Μία διαδρομή με ισχυρή σημειολογία, γεμάτη από Ολυμπιακό: 7 σεζόν, 77 ο αριθμός της φανέλας του. Και ο παίκτης που αγαπήθηκε από το κοινό του ΣΕΦ, επειδή ήταν σχεδόν πάντα εκεί στα ντέρμπι με τον αιώνιο αντίπαλο, Παναθηναϊκό.
Η πρώτη φορά
H πρώτη φορά που έκανε την έδρα του Ολυμπιακού να εκτιμήσει το ταλέντο του ήταν ένα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, δύο αγωνιστικές προτού η Ερυωλίγκα διακοπεί, λόγω της έξαρσης του covid-19.
Σε εκείνο το ματς ο Σακ “συστήθηκε” με 22 πόντους, 3 ριμπάουντ, 1 ασίστ, 1 κλέψιμο και 2 τάπες σε σε 33:57! Με νικητή τον Ολυμπιακό με 81-78 απέναντι στους “πράσινους”.
Το “αντίο” του Σακ-Ατάκ στον Ολυμπιακό μοιάζει να μην αφορά και το φινάλε της καριέρας του. Αυτό θα φανεί τις επόμενες ημέρες. Αν έχει τη θέληση να παίξει ακόμα μπάσκετ και σε ποια ομάδα.
Αλλά αυτή είναι μία ιστορία που θα μας απασχολήσει εν καιρώ. Εδώ βρισκόμαστε για να μιλήσουμε για τον Σακ ΜακΚίσικ του Ολυμπιακού.
Η… απόσυρση!
Ο 35χρονος (36 τον Αύγουστο), ένα χρόνο πριν τον θρίαμβο του ΟΑΚΑ είχε δηλώσει – μετά την απογοήτεση του χαμένου Final Four στο Άμπου Ντάμπι, πώς ίσως ήταν η στιγμή να αποσυρθεί. “Ίσως μπορώ να πάω ευτυχισμένος στην απόσυρση, το σκέφτομαι σοβαρά, αλλά θα δούμε”, είχε πει τότε.
Ένα χρόνο μετά, όχι μόνο ήταν εκεί, αλλά βοήθησε τον Ολυμπιακό να κερδίσει την πρώτη Ευρωλίγκα μετά από 13 χρόνια!
Όταν ο ΜακΚίσικ ήρθε στον Ολυμπιακό, λογίζονταν ως ένας σκόρερ ολκής. Αυτό έκανε με επιτυχία στην Μπεσίκτας.
Στον Ολυμπιακό το έδειξε σε ορισμένες στιγμές, αφού πάντα αποτελούσε μέλος των γραναζιών. Χωρίς γκρίνια. Με μπόλικη αυτοθυσία. Ακόμη και τις σεζόν που ήταν εκτός από τις επιλογές των ξένων στη Stoiximan GBL.
Μόνο που ο Σακ κουβαλούσε μία… βαριά βαλίτσα, με τις αναμνήσεις της ζωής του. Μίας σκληρής ζωής, όπου πολλοί δεν θα είχαν καταφέρει να νικήσουν το σκοτάδι. Και να δουν το φως.
“Ζούσα ανάμεσα σε όπλα και ναρκωτικά”
Ο Σακ τα κατάφερε. Και η δική του αφήγηση μοιάζει καλύτερη από κάθετι που μπορεί να γραφτει σε ένα πληκτρολόγιο.
“Μεγάλωσα με μία μητέρα μόνη της, πήγαινε στη δουλειά κάθε μέρα από τις 6 το πρωί έως τις 6 το βράδυ. Ξαναπαντρεύτηκε και έπρεπε να φτιάξουμε την ζωή μας με έναν θεωρητικά ξένο. Βλέποντας τριγύρω τις καταστάσεις των άλλων, ήταν πάντα διαφορετικά.
Μίσησα το γεγονός πως φύγαμε από την Ιντιάνα, οι φίλοι που είχα κάνει εκεί θα πήγαιναν στο λύκειο, αλλά στο πρώτο σχολείο που πήγα στο Σιάτλ ήταν σε μία σκληρή γειτονιά.. ολόκληρη η φιλοσοφία μου άλλαξε. Παιδιά έφερναν όπλα στο σχολείο και είχες τσακωμούς κάθε μέρα και ανθρώπους που σε τεστάρουν…
Ζούσα ανάμεσα σε όπλα και ναρκωτικά. Όταν έφυγε η μητέρα μου, εγώ έμεινα και είπα ότι θα τα βγάλω πέρα. Ήταν το σημείο που αποφάσισα να παίρνω πράγματα που δεν ήταν απαραίτητα δικά μου, ήταν θέμα επιβίωσης!. Όταν μας πέταξαν στον δρόμο κατάλαβα ότι μας σημάδευαν με το όπλο και είχαν κάθε δικαίωμα γιατί ήμασταν εκεί και κάναμε κάτι που δεν έπρεπε να κάνουμε.
Ήμουν το κίνητρο για να βγω από αυτή την κατάσταση. Νομίζω ότι απλά δημιούργησα ένα τέρας μέσα μου”.
Χρειάζεστε κάτι άλλο;
Διαβάστε ακόμη:
- Αντίο ΜακΚίσικ σε Ολυμπιακό: “7 σεζόν, μία φανέλα, ένα σπίτι”
- ΜακΚίσικ στο Eurohoops: “Δεν ξεχνάω που ήμουν, από τη φυλακή, μέχρι εδώ”
- ΜακΚίσικ: “Δεν αποφασίζω εγώ πόσο παίζω – Είμαι 35, αλλά…”
Κάνε το 
την Αγαπημένη σου πηγή για Μπασκετική Ενημέρωση.
Πρόσθεσε το Eurohoops στην Google