Του Μιχάλη Γκιουλένογλου/ info@eurohoops.net
Οι ημέρες (και οι νύχτες) στο Ρουφίσκ της Σενεγάλης (μία πόλη κοντά στο Ντακάρ) περνούσαν μόνο με έναν τρόπο.
Με μία μπάλα μπάσκετ στα χέρια. Και ο Ελ Χατζί Ομάρ Μπράνκου Μπαντιό δεν σταματούσε να παίζει το άθλημα που αγάπησε.
Τη στιγμή που έπιασε για πρώτη φορά την πορτοκαλί μπάλα, πιθανότητα δεν γνώριζε ότι αυτή θα του δώσει ό,τι επιθυμούσε στη ζωή του. Θα τον βγάλει από τα στενά περιθώρια του Ρουφίσκ. Θα τον φέρει μέχρι την Ισπανία. Και από εκεί στην Ελλάδα και την Αθήνα!
Το νέο απόκτημα του Παναθηναϊκού – και σταθερό μέλος της Εθνικής Σενεγάλης – δεν διάλεξε ποτέ τον εύκολο δρόμο. Δεν του προσφέρθηκε, είναι η αλήθεια.
Ο “Papi” από το Ρουφίσκ
Στο Ρουφίσκ του… κόλλησαν το παρατσούκλι “papi” (σε μία ελεύθερη μετάφραση ο… μπαμπάκας), χωρίς να υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος.
Το παρατσούκλι του, έγινε η ζωή του όταν έγινε στην πραγματικότητα μπαμπάς. Και προσπαθεί να περνάει όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μπορεί με την κόρη του.
Όμως για να φτάσει στο σημείο να μπορεί να χαρεί τη ζωή, δίχως να έχει την έγνοια των χρημάτων ή της επιβίωσης, χρειάστηκε να περάσει καιρός. Και να έχει μπόλικη τύχη.
Γιατί αν δεν ήταν τυχερός, ο Ρομπ Ορεγιάνα, μέλος της ακαδημίας μπάσκετ Κανάριας, δεν θα τον είχε ανακαλύψει. Όπως συμβαίνει, σχεδόν, σε κάθε καλογραμμένη ιστορία, ο Ορεγιάνα είδε τον 15χρονο Μπαντιό να παίζει μπάσκετ.
Δεν τον “τύφλωσε” με το ταλέντο του, αλλά διαπίστωσε ότι ο μικρός Σενεγαλέζος που έβλεπε είχε τη… σπίθα που ζητούσε.
Κάπως έτσι ξεκίνησε το δύσκολο και μακρύ ταξίδι του Μπαντιό στην Ισπανία. “Όταν μου έκανε την προσφορά δεν μπορούσα να αρνηθώ, ήταν ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα”, είχε πει σε παλιότερη συνέντευξη στην Ευρωλίγκα ο νέος παίκτης του Παναθηναϊκού. Για να προσθέσει: “Όταν έφτασαν στην Ισπανία, διαπίστωσα ότι υπήρχε ένας νέος κόσμος και είπα στον εαυτό μου πως αυτή είναι μόνο η αρχή“.
Κάθε αρχή και δύσκολη, θα προσθέταμε εμείς. Γιατί ο Μπαντιό χρειάστηκε να αποδείξει την αξία του στις χαμηλές κατηγορίες, προτού έρθει η ευκαιρία από την Μπαρτσελόνα! Από τη Β’ ομάδα των Καταλανών. Αλλά ακόμα και εκεί δεν αγωνίστηκε στην ACB.
Μάλιστα, την πρώτη χρονιά στην Ισπανία δεν έπαιξε καν. Έκανε μόνο σκληρές προπονήσεις, για να είναι έτοιμος για ό,τι εμφανιστεί μπροστά του.
Το μάτι του Οκάμπο
Στην Μπαρτσελόνα πήγε με εισήγηση του Ντιέγκο Οκάμπο, του προπονητή της ομάδας, ο οποίος τώρα κάθεται στον πάγκο της Μανρέσα. Εκεί ο Μπαντιό ήταν αυτό ακριβώς που εδειξε και στη Βαλένθια. Ενα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια του προπονητή του και ένα κομμάτι στο παζλ της ομάδας του.
Βέβαια, ο νυν προπονητής της Ζαλγκίρις και τότε βοηθός του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, Τόμας Μασιούλις, παραδέχτηκε μετά από χρόνια, ότι δεν περίμενε την εξέλιξη του Μπαντιό.
Στην 3η κατηγορία της Ισπανίας μετρούσε 13.4 πόντους. Και στις 30 Δεκεμβρίου 2020 πήρε την πρώτη ευκαιρία στην Ευρωλίγκα. Ελάχιστη, αλλά ήταν η πρώτη φορά. Αγωνίστηκε μόλις για 22 δευτερόλεπτα σε ένα ματς απέναντι στην Μπάγερν Μονάχου.
Ακόμη και αυτά τα 22 δευτερόλεπτα, ο Μπαντιό τα κέρδισε με ιδρώτα. Και κόπο. Κάθε πρωί, τρεις φορές την εβδομάδα, έκανε προπονήσεις με τον Οκάμπο. Κάποιες ημέρες βρισκόντουσαν και τα απογεύματα!
Όταν ο Οκάμπο έφυγε από την Μπαρτσελόνα Β’ για τους Σκάϊλάινερς της Φρανκφούρτης, πήρε μαζί του και τον τότε 23χρονο παίκτη! Εκεί είχε την ευκαιρία για την πρώτη επαγγελματική εμπειρία. Όπως και άλλοι παίκτες, σαν τον Τι Τζέι Σορτς και τον Τάισον Ουόρντ.
Από τη Γερμανία, στο συμβόλαιο 30 ημερών
Το… παραμύθι του Μπαντιό στη Γερμανία δεν είχε τόσο αίσιο τέλος. Αλλά κάθε αρχή και δύσκολη. Οι Σκαϊλάινερς τερμάτισαν στην 17η θέση, ο Οκάμπο είχε προλάβει να απολυθεί από τον Μάρτιο και ο Μπάντιο υποχρεώθηκε, ως ελεύθερος να επιστρέψει στην Ισπανία.
Η Μανρέσα του έδωσε άμεσα την ευκαιρία: Συμβόλαιο για ένα μήνα, την περίοδο του φινάλε της κανονικής περιόδου και της έναρξης των playoffs. Και ο ένας μήνας, έγινε γοργά συμφωνία δύο ετών!
Δίπλα σε παίκτες όπως ο Σιλβέν Φρανσίσκο και ο Τσίμα Μονέκε. Παραλείψαμε την αναφορά του προπονητή. Τότε ο Πέδρο Μαρτίνεθ δεν ήξερε ότι το 2026 θα είναι κορυφαίος προπονητής της Ευρωλίγκας και πρωταθλητής Ισπανίας. Μαζί με τον Μπαντιό!
“Ποτέ δεν μπορείς να φανταστείς τόσο μακριά, όταν έχεις ξεκινήσει από τόσο χαμηλά. Γι’ αυτό λεω, είμαι πάντα ευγνώμων και προσπαθώ να βλέπω την κάθε ημέρα ξεχωριστά, επειδή δεν μπορώ να δω τόσο μακριά. Οπότε πρέπει να σκέφτομαι μόνο για το αύριο. Βήμα βήμα“, ήταν τα λόγια του στην ίδια συνέντευξη.
Τότε (το 2025) τον είχαν ρωτήσει πώς φαντάζεται τον εαυτό του σε έξι χρόνια. Χαμογέλασε. Όχι επειδή τον φαντάστηκε. Αλλά επειδή ήξερε ότι η σκληρή δουλειά θα ανταμείβει πάντα αυτόν που τον κάνει. Έτσι δεν είναι;
Κάνε το 
την Αγαπημένη σου πηγή για Μπασκετική Ενημέρωση.
Πρόσθεσε το Eurohoops στην Google