Igor Kokoskov: “Fenerbahçe’de İnsanları Kovarlar, İstifa Edemezsiniz”

Igor Kokoskov sözlerine sarı-lacivertli kulüpteki ilk günlerini ve o dönemki tarihi değişimi hatırlayarak başlıyor:

“Kısaca özetlemek gerekirse; Fenerbahçe‘de Zeljko Obradovic ayrıldıktan sonra farklı bir şeye ihtiyaçları vardı. Maurizio Gherardini böyle bir ismin yerini doldurmak gibi neredeyse imkansız bir görevle karşı karşıyaydı. Böyle pazarlarda kulüplerin kendilerini ve organizasyonu korumak için büyük bir hamle yapması gerekir. O zamanki menajerim Warren LeGarie ile kulüp arasındaki görüşmelerde -aralarındaki harika ilişki nedeniyle- Warren, “Igor buna açık olur mu?” diye bir öneri sundu. NBA’de başantrenörlük tecrübesi olan Avrupalı bir başantrenörü getirmek duruma uygundu ve taraftar kitlesinin yüksek beklentilerini karşılamaya yardımcı oldu.”

“Ancak o COVID sezonuydu; tribünlerde taraftarların olmadığı tuhaf bir yıldı. Bize bir taraftar ordumuz olduğu söylendi ama onları aslında hiç görmedik. Sırbistan’daki birkaç maç dışında, onları sadece ekran arkasından gördük. Belki birkaç maçta araya 300, 400 veya 500 kişi sığdırdılar ama taraftarlarla hiçbir zaman gerçek bir bağ kuramadık. Her şeyi hesaba kattığımızda sağlam bir sezondu. Daha sonra EuroLeague şampiyonu olan Anadolu Efes‘e karşı Türkiye Ligi Finalleri’ne yükseldik.”

Tribünlerdeki sessizliğe bir de parke üzerindeki şanssızlıklar eklenmişti.

“Oyun kurucu pozisyonunda zorlanmamıza rağmen EuroLeague play-off’larına ulaştık. Kelimenin tam anlamıyla hücumumuzu organize etmenin hiçbir yolunu bulamadığımız maçlar oldu. İnsanlar o sezonki sakatlıkları unutuyor. Nando De Colo 40 gün boyunca sahalardan uzaktı. O dönemde gerçekten zorlu bir süreçten geçtik çünkü bizi birbirimize bağlayacak bir saha içi liderimiz yoktu. Bobby Dixon, yani Ali Muhammed yaşını almıştı, 40’a merdiven dayamıştı; harika bir adam ve gerçek bir liderdi ama en iyi dönemlerini geride bırakmıştı. Leo Westermann ise sakatlıklarla boğuşuyordu.”

“EuroLeague’de 40 gün boyunca doğal bir oyun kurucu olmadan oynamak genellikle bir koçun kovulmasına neden olur. İnsanlar bunu unutuyor. Koçu taraftar baskısı yüzünden kovarsınız… ama bizim için gizli bir lütuf oldu: Marko Guduric Avrupa’ya dönmeye karar verdi. Mevcut ilişkimiz sayesinde bize katıldı ve esasen sezonumuzu kurtardı. Marko geleneksel bir oyun kurucu değil ama gerçek bir yönlendirici. Oyun kuran forvet tipi. Nando da geri döndüğünde, EuroLeague’de 11 maçlık bir galibiyet serisi yakaladık.”

“Bu da bir sezonun ne kadar değişken olabileceğini gösteriyor. CSKA‘ya karşı play-off’lara kaldık ama sonra COVID testim pozitif çıktı ve o maçlarda kenarda olamadım. Ardından işler biraz gerginleşti. O zamanki başkan yardımcısının -ki artık orada değil- aşırı iddialı beklentileri vardı. Belki de COVID’liyken takımı yönetmemi bekliyordu ama bunu yapmayacaktım. Bu konuda kişisel olarak biraz ters düştük. Gerilimi hissedebiliyordunuz. Ancak genel olarak bakıldığında, yerel ligde finale çıkmak, kupanın iptal edilmesi ve Final Four’a kalan CSKA ile karşılaşmak sağlam bir sezon geçirdiğimiz anlamına geliyordu. Kayda değer bir yıldı.”

Fenerbahçe’den ayrılıp Dallas Mavericks‘e gitmesinin yalnızca kişisel ve ailevi bir karar olduğunu belirten Kokoskov, beklemediği bir tepki aldı:

“Ancak sonrasında Dallas’tan telefon aldım. Yurt dışında COVID kısıtlamaları altında geçen yorucu bir sezonu atlatan ailem, geri dönmemizin bizim için daha iyi olacağını hissetti. Maurizio ile yaptığım görüşmede bunun en iyisi olduğunu düşündüğümü söyledim. Dallas’a gitme kararım kişiseldi ve kulüple hiçbir ilgisi yoktu, nitekim Fenerbahçe ile sözleşmem devam ediyordu. Ancak bence bu durum onların gururunu incitti, çünkü kimse onları bırakıp gitmezdi; onlar insanları kovarlar, insanlar istifa edemezdi. Muhtemelen biraz ego zedelenmesiydi ama Ali Koç başarılı bir iş insanı ve Türkiye’nin en önde gelen ailelerinden birinin lideri.”

“Bu yüzden Maurizio aracılığıyla, ABD’ye dönmenin tamamen ailevi bir karar olduğunu ve organizasyonun harika olduğunu açıkladım. Ve bakın, bu bir sır değil. Maurizio’ya “Şimdi başantrenör olarak kimi getirmeliyim?” diye sormuştu. “Sasa Djordjevic sezonunu yeni bitirdi” diye önerdim. Milli takım başantrenörüydü, Virtus ile İtalya Ligi’ni kazanmıştı. Yani harika bir çıkıştaydı. Nitekim birkaç gün sonra Sasa başantrenör olarak işe alındı.

Anadolu Efes‘teki ayrılık sürecini de anlatan Kokoskov, koçluk mesleğinin acımasız doğasını açıklarken çarpıcı bir Jason Kidd örneği verdi:

Dolayısıyla Dallas’a gidişim kişisel bir tercihti. Daha sonra Anadolu Efes‘teki işi kabul ettiğimde, sanırım onların başkanı kendi şartlarımla ayrılmamdansa beni kovmayı tercih edeceğini düşündü. Çok fazla ayrıntıya girmeden söyleyeyim… Beni kovmak onun kişisel hedefi gibi görünüyordu. Fakat içimde hiçbir kötü his taşımıyorum. Hoş bir durum değil ama en başta konuştuğumuz konuya dönecek olursak, koçluktaki tüm bu düzen doğası gereği mantıksızdır. Gerçekten de öyle.”

“Her zaman şunu söylerim, bir koçu iki nedenden biri için değiştirirsiniz: Ya Jason Kidd örneğindeki gibi kötü bir insandır ve toksik bir ortam yarattığı, oyuncular ona kelimenin tam anlamıyla katlanamadıkları için onunla yolları ayırırsınız; yani insanlara kötü davranıyorsunuzdur veya yönetimle ilişkinizi mahvetmişsinizdir. Ya da sadece kötü bir koçsunuzdur. Onlara ‘Birini seçin’ derim. ‘Bir neden seçin ve açıkça söyleyin.’ Ben buna hiçbir zaman bir cevap alamadım. Yine de yapılan işten memnundum.

Efes’ten ayrılırken, benimle birlikte çalışan teknik ekibi ziyaret etmeye özellikle dikkat ettim. Pablo Laso ile buluştum ve ona başarılar diledim. Kolay bir iş değil; Anadolu Efes 15 yılda 14 başantrenör değiştirdi, ki bu durum zaten her şeyi anlatıyor. Neye adım attığımı biliyordum. Ancak o işi almak tamamen Atlanta’dan ayrılma kararının bir sonucuydu. Anadolu Efes fırsatı doğdu ve biz de bunu değerlendirmeye karar verdik.”