by Grant Hughes/ info@eurohoops.net
Bu yazı 21 Temmuz 2026 tarihinde Bleacher Report’ta yayınlanmış ve uyarlanarak çevrilmiştir.
Eurohoops Türkiye’yi YouTube’da takip etmek için tıklayın!
Eurohoops Türkiye’yi Instagram’da takip etmek için tıklayın!
NBA hakkında söylenebilecek hiçbir yorumun artık fazla iddialı görülmediği bir dönemde bile oyuncuların değerleri hiç olmadığı kadar net.
En azından birkaç maç izleyip bazı istatistikleri inceleyenler için durum böyle.
Erişilebilen verilerin ve daha önce benzeri görülmemiş görünürlüğün etkisiyle taraftarlar, yıldızlara hak ettikleri ilgiyi gösterecek kadar bilgiye sahip. Aynı zamanda daha az öne çıkan oyuncuların katkılarını da fark edebiliyorlar. Şampiyonluk hedefleyen takımların neredeyse her zaman ihtiyaç duyduğu; rakibini kilitleyen savunmacılara, keskin şutörlere, kenardan gelerek enerji ve skor sağlayan isimlere ve her işi yapabilen çok yönlü oyunculara karşı artık net ve hak edilmiş bir takdir bulunuyor.
Yine de bütün bu bilgi ve ilgiye rağmen katkıları karşılığında yeterince değer görmeyen oyuncular hâlâ var. Bazılarından yeterince söz edilmiyor. Bazıları hak ettiği ücreti alamıyor. Bazıları ise ne yazık ki her iki açıdan da göz ardı ediliyor.
Kimileri bu ilgi eksikliğini kendi seçtiği istatistiklerle ölçmeye çalışabilir. Ancak bu kadar öznel bir konuyu böyle değerlendirmek fazlasıyla mekanik geliyor. Bu liste tamamen kişisel hislere dayanılarak hazırlanıp sıralanmadı. Yine de söz konusu oyuncuların yeterince saygı görmediğine dair kaçınılmaz bir düşünce bulunuyor. Bunun nedenlerini de yazı boyunca açıklayacağız.
Öyleyse NBA’in değeri en az bilinen oyuncularını sıralayarak onlara gecikmiş takdiri gösterelim.
10. Cam Spencer – Memphis Grizzlies
Cam Spencer’ın adının neredeyse hiç anılmaması şaşırtıcı değil. 2024 draftının ikinci turunun sonlarında seçildi ve iki yönlü kontratla geçirdiği çaylak sezonunda 300 dakikadan az süre aldı.
İkinci sezonundaki çıkışı ise Grizzlies’ın kadroyu baştan aşağı dağıtmasının yarattığı enkazın gölgesinde kaldı. Geçen sezon Memphis’te birçok oyuncu dikkat çekici istatistikler üretti. Dariq Whitehead ve Rayan Rupert maç başına 12 sayının üzerine çıktı. Bu nedenle hangi oyuncuların performansının gerçekten güvenilir olduğunu anlamak kolay değil.
Bununla birlikte Spencer’ın sunduğu katkıların büyük bölümü gerçek ve sürdürülebilir göründü. Bir oyuncu 1.714 dakika boyunca %47.3 saha içi, %44.9 üç sayı ve %94.0 serbest atış isabet oranlarına tesadüfen nasıl ulaşabilir? 400 asist ile yalnızca 93 top kaybı arasındaki devasa farkın neresi yanıltıcı olabilir? Cleaning the Glass verilerine göre Spencer, kullandığı her 100 şutta 133.4 sayı üretti ve bu alanda oyuncuların yüzde 96’sından daha iyi bir derece elde etti.
Spencer’ın bu istatistiklerin gösterdiğinin yalnızca yarısı kadar iyi olduğunu varsayalım. Sonuç yine değişmiyor. Kontratında üç yıl ve toplam 7.9 milyon dolar kalan Spencer, basketbolun maliyetine göre en fazla katkı sağlayan oyuncularından ve NBA’in değeri en az bilinen isimlerinden biri olmaya devam ederdi.
9. Cason Wallace – Oklahoma City Thunder
Bu tercihin geçerliliği uzun sürmeyebilir. Oklahoma City’nin mali nedenlerle Aaron Wiggins, Isaiah Joe ve son olarak Lu Dort’tan vazgeçmesinin ardından Cason Wallace’ın çıkış yapabilmesi için önündeki yol tamamen açılmış olabilir. Üstelik çaylak kontratının son sezonuna girecek olması nedeniyle kendisini göstermek için bundan daha doğru bir zaman olamazdı.
Wallace’ın yetenekleri bazı açılardan şimdiden biliniyor. Sonuçta şampiyonluğun güçlü adaylarından birinde düzenli olarak önemli süreler alan bir oyuncunun ilgi odağından tamamen uzak kalması pek mümkün değil. Wallace ayrıca geçtiğimiz sezon, NBA’deki üçüncü yılında Yılın En İyi İkinci Savunma Beşi’ne seçildi ve toplam pas arası sayısında ligin lideri oldu.
Yine de sahip olduğu özelliklerin tamamına yeterince değer verilmediği görülüyor. Bu kadar güçlü bir kadroda destekleyici bir rol üstlenirken hücumda gösterebilecekleri sınırlı olsa da Wallace, playofflarda Thunder’ın rakiplerine karşı üç sayı çizgisinin gerisinden %48.4 isabetle oynadı. Normal sezonda en az 30 dakika süre aldığı 21 maçta ise 34 top kaybına karşılık 78 asist üretti.
Wallace’ın mevcut itibarı, onu bu listede daha üst sıralara taşımaya engel olabilir ancak ilk 10’da yer almayı kesinlikle hak ediyor. Herkes savunmadaki kalitesini biliyor fakat hücumu da sessizce büyük bir çıkışın eşiğine yaklaşıyor.
'u Favori Basketbol Kaynağınız Olarak Kullanın.
Eurohoops'u Google'a Ekleyin
8. Toumani Camara – Portland Trail Blazers
Toumani Camara’nın bu listede yer almasını sağlayan gerekçeler, Cason Wallace için sunduklarımızdan çok farklı değil. Ancak Wallace her sezon şampiyonluk mücadelesi veren bir takımın eski lotarya seçimi, Camara ise son playoff serisini 2019’da kazanan bir organizasyonun ikinci tur seçimi.
Camara da Wallace gibi şimdiden takdir gören bir savunmacı. 2024-25 sezonunda Yılın En İyi İkinci Savunma Beşi’ne seçildi ancak aldığı övgüler muhtemelen hâlâ yeterli değil. Portland, geçtiğimiz sezon sakatlıkların yarattığı açığı kapatabilmek için Camara’yı fazlasıyla zorladı. Ligde toplam süre bakımından dördüncü sırada yer almasına rağmen tahmini savunma artı-eksi değerinde oyuncuların yüzde 91’inden daha iyi bir derece elde etti.
Camara, oyun sezgilerini ve mücadeleden vazgeçmeyen yapısını göstererek NBA’in bu istatistiği takip etmeye başlamasından bu yana bir sezonda en fazla hücum faulü aldıran oyuncu rekorunu da kırdı.
Camara’nın savunmadaki performansının belirli ölçüde takdir gördüğü ortada. Ancak hücumdaki gelişimi hakkında yeterince konuşulmuyor.
NBA’de geçirdiği yalnızca üç sezonda sayı ortalamasını neredeyse iki katına çıkardı ve maç başına 7.5 sayıdan 13.4 sayıya ulaştı. Aynı zamanda saha yerleşimine zarar veren, düşük hacimle %33.7 üç sayı isabeti bulan bir oyuncudan; maç başına 2.7 üçlük kaydeden ve %37 isabetle hem hacim hem de verimlilik sunan bir şutöre dönüştü.
Trail Blazers’ın Camara’nın kariyeri boyunca, o sahadayken her 100 pozisyonda ortalama 4.7 sayı daha iyi performans göstermesine şaşırmamak gerekiyor.
7. Paul Reed – Detroit Pistons
Paul Reed, aldığı süre başına olağanüstü istatistikler üreten bir oyuncu. Büyük bir rolü kaldırabilecek fiziksel ölçülere, şut yeteneğine veya disipline muhtemelen sahip değil. Buna rağmen dakika başına üretim bakımından ligin tamamındaki en ilgi çekici rakamlara sahip olabilir.
Geçtiğimiz sezon 36 dakika başına yakaladığı ortalamalar şöyleydi: 20.1 sayı, 11.7 ribaund, 3.2 asist, 2.4 blok ve 2.3 top çalma. Bunlar istatistiksel açıdan akılalmaz rakamlar. NBA tarihinde 36 dakika başına 20 sayı, 11 ribaund, 3 asist, 2 blok ve 2 top çalma ortalamalarına ulaşan oyuncuların tam listesini mi istiyorsunuz? Şu anda ona bakıyorsunuz: Paul Reed ve başka hiç kimse.
Çılgınca, değil mi? Daha da şaşırtıcı olan ise skor üretimi ve kariyer rekoru olan %61.7’lik saha içi isabet oranı dışında bu rakamların Reed için alışılmışın çok dışında olmaması. Reed, oyunun her alanında enerji kaynağı olabilmek için ne gerektiğini biliyor ve bunu başarabilecek çok yönlü yeteneğe sahip.
Pistons başantrenörü J.B. Bickerstaff, Reed hakkında şunları söyledi:
“Basketbolla yatıp basketbolla kalkıyor; adeta damarlarında basketbol dolaşıyor. Her fırsat bulduğunda anında harekete geçmeye ve mücadele etmeye hazır. Her gün ilk beşte başlayıp 48 dakika oynayacakmış gibi hazırlanan başka bir oyuncu görmedim.”
Koçlar, Reed’in süreleri arttıkça sağladığı katkının azaldığını düşünüyor gibi görünüyor. Nitekim kariyerinin hiçbir sezonunda maç başına 20 dakika ortalamasına dahi ulaşamadı. Belki de haklılar; bu seviyedeki çılgın enerjiyi çok büyük bir rol içinde sürdürmesi mümkün olmayabilir. Yine de kısa sürelerde maçın gidişatını değiştirebiliyor ve insanların bu bölümlerde sunduğu katkının tamamını yeterince fark etmediği görülüyor.
6. Naji Marshall – Dallas Mavericks
Naji Marshall’ın NBA’de bu kadar gözlerden uzak bir kariyer sürmesine muhtemelen izin verilmemeli. 2.06 metre boyunda ve yaklaşık 100 kilogram ağırlığında olan Marshall, savunmada farklı rollere bürünebilen; hücumda ise top yönlendirebilen, kendi pozisyonunu yaratabilen ve bitiricilik gösterebilen bir forvet.
Bu tarif kulağa bir yıldız gibi geliyor, değil mi? Ya da en azından kazanma hedefiyle hareket eden her takımın kadrosuna katmak istediği, her işi yapabilen büyük bir kanat gibi?
Marshall bir bakıma tam olarak böyle bir oyuncu. Bu nedenle NBA muhabiri Marc Stein’a göre Mavericks, takas döneminin sona ermesinden önce kendisini isteyen takımlardan geleceğe ait bir birinci tur draft hakkı talep etti. Özellikle kariyerinde üç sayı çizgisinin gerisinden yalnızca %30 isabetle oynayan bir oyuncu için bu hiç de önemsiz bir bedel değil.
Dış şut, Marshall’ın oyunundaki en büyük eksiklik. Belki de hâlâ bu tür bir “değeri bilinmeyen oyuncular” listesine girebilmesinin tek nedeni bu. Modern NBA’de kanat oyuncularının saha yerleşimiyle ilgili sorunları aşması son derece zor. Buna rağmen Marshall, son dört sezonun üçünde 1.700 dakikanın üzerinde süre aldı. Bu da şut dışındaki pek çok farklı yolla oyuna etki edebilmesinin bir göstergesi.
Cooper Flagg ve sağlıklı bir Kyrie Irving, Mavericks’in gelecek sezon ses getirmesine yardımcı olursa Marshall’ın da gecikmiş övgülerden büyük bir pay almasına şaşırmayın.
'u Favori Basketbol Kaynağınız Olarak Kullanın.
Eurohoops'u Google'a Ekleyin
5. Miles McBride – New York Knicks
New York’un 53 yıl sonra kazandığı ilk şampiyonlukta düzenli olarak rotasyonda yer alan bir oyuncu gerçekten gözlerden uzak kalabilir mi? Bu, Miles McBride’ın beklentilere meydan okuduğu birçok noktadan yalnızca biri.
Öncelikle McBride, ikinci turdan seçilmesine rağmen NBA’de altıncı sezonuna hazırlanan bir oyuncu. Dolayısıyla kariyerinin bu yönüyle bile beklentileri çoktan aştı. Ayrıca 1.88 metre boyunda, 90 kilogramın altında ve birincil oyun kurucu olmayan bir gard. Bu profil, NBA seviyesinde verimli biçimde kullanılması belki de en zor oyuncu tiplerinden biri. Buna rağmen McBride, Knicks kadrosunun değerli bir parçası.
Hatta açıkçası bu tanımlama bile onun önemini yeterince yansıtmıyor olabilir. Rakip takımlardan bir gözlemci, ocak ayında SNY’den Ian Begley’e McBride hakkında “Yaptıkları her şeyin kilit parçası hâline geldi” ifadelerini kullandı.
Bu değerlendirme, McBride’ın değer görmesine rağmen yeterince üst sıralarda değerlendirilmediğini ortaya koyuyor. Bir başka önemli veri daha var: McBride, beş sezonunun dördünde +2’nin üzerinde net verimlilik farkına sahipti. Knicks, son iki sezonda McBride sahadayken, onun oynamadığı dakikalara kıyasla her 100 pozisyonda 5.4 sayı daha iyi performans gösterdi. Genellikle basketbolun en iyi beşlerinden birini yedeklediği düşünüldüğünde bu son derece yüksek bir rakam.
Dolayısıyla McBride’a ilişkin değerlendirmeleriniz onu hâlâ yalnızca mücadeleci bir savunmacı olarak görüyorsa evet, bu özelliğe sahip ancak bundan çok daha fazlasını sunuyor. Geçtiğimiz sezon itibarıyla aynı zamanda çift haneli skor üreten, üç sayı çizgisinin gerisinden %41.3 isabetle oynayan ve asist-top kaybı oranında 3’e 1’in üzerine çıkan bir oyuncu.
4. Ty Jerome – Memphis Grizzlies
Ty Jerome’un ilk beşin dışında tutulması gerektiğine dair argümanın yetenekleriyle hiçbir ilgisi yok. Son iki sezonda gösterdikleri, bu konuda fazlasıyla yeterli olduğunu kanıtlıyor.
Sorun, sağlık problemlerinin 2024-25 sezonundaki çıkışının sürdürülebilirliğini kanıtlamasına engel olması. Jerome, o sezon meşhur 50/40/90 kulübüne girmeye çok yaklaşmış ve Yılın Altıncı Adamı oylamasını üçüncü sırada tamamlamıştı. Ancak baldırındaki zorlanma ve ayak bileği sakatlığı nedeniyle 2025-26’da Grizzlies formasıyla yalnızca 15 maça çıkabildi.
Bütün bu yokluklara rağmen listede dördüncü sırada yer alması çok şey anlatıyor. İstatistikleri ise muhtemelen bundan daha fazlasını söylüyor. Jerome, 2024-25 sezonunun başından bu yana yalnızca 20.4 dakikada 13.8 sayı, 3.8 asist, 1.8 üç sayılık isabet ve 1.1 top çalma ortalamaları yakaladı. Üstelik bunu %50.5 saha içi, %43.3 üç sayı ve %87.3 serbest atış isabet oranlarıyla gerçekleştirdi. Bu rakamlar 36 dakikaya uyarlandığında 24.4 sayı, 6.7 asist, 3.2 üç sayılık isabet ve 2.0 top çalmaya karşılık geliyor.
Jerome en azından, savunmadaki fiziksel dezavantajlarını sezgileri ve oyun farkındalığıyla azaltabilen, yetenekli ve verimli bir hücum oyuncusu gibi görünüyor. Ancak kötü bir Memphis takımında bu kadar fazla maç kaçırması nedeniyle bu seviyede bile değer görmüyor olabilir.
3. Ryan Rollins – Milwaukee Bucks
Ryan Rollins, bu listedeki oyuncular arasında 2025-26 sezonunda istatistikleriyle en fazla ses getiren isim olabilir. Peki buna rağmen değeri en az bilinen üçüncü oyuncu olmayı nasıl sürdürebiliyor?
Rollins bu rakamlara ulaşırken Milwaukee, Giannis Antetokounmpo döneminin sonuna doğru sendeleyerek ilerliyordu. Bucks kötü bir takımdı ve sezonu 32 galibiyet, 50 mağlubiyetle tamamladı. Rollins açısından daha kötüsü ise takımın işlevsiz bir görüntü vermesiydi. Milwaukee hakkında yapılan konuşmaların neredeyse tamamını Antetokounmpo ile uzun süren ayrılık süreci kapladı.
Bu nedenle Rollins’in 17.3 sayı ve 5.6 asist ortalamalarıyla gerçekleştirdiği çıkış bazı kişilerin gözünden kaçmış olabilir. Bazıları ise alışılmışın çok dışındaki bu rakamları ligin dibindeki bir takımda üretmesi nedeniyle performansının gerçekliğinden şüphe duymuş olabilir.
Her iki durumda da Rollins’in, istatistiklerinin işaret ettiği gibi gelişmekte olan bir yıldız olarak görülmediği anlaşılıyor. Milwaukee’nin bu yaz çok sayıda gardı — Tyler Herro, Brayden Burries ve Kasparas Jakučionis — ve top yönlendirebilen Jaime Jaquez Jr. ile Nate Ament’ı kadrosuna katmasının ardından kulübün Rollins’e ne kadar bağlı olduğunu anlamak bile zor.
Ancak performansını olduğu gibi değerlendirdiğimizde Rollins, fırlatma rampasında geri sayımın tamamlanmasını bekleyen bir oyuncuya benziyor. Hücumu yönlendirebilen, sahanın her bölgesinden skor üretebilen ve savunmada ayakta kalabilen 24 yaşında bir gard. Bu tarif, kulağa elit seviyeye ulaşabilecek bir yeteneğe fazlasıyla benziyor.
'u Favori Basketbol Kaynağınız Olarak Kullanın.
Eurohoops'u Google'a Ekleyin
2. Nickeil Alexander-Walker – Atlanta Hawks
NBA genelinde Nickeil Alexander-Walker’ın Atlanta’daki ilk sezonunda gerçekleştirdiği çıkışın karşılık bulduğu açıktı. Sezon sona erdiğinde ilk kez All-Star seçilen Jalen Duren ve Deni Avdija’yı geride bırakarak prestijli En Çok Gelişme Gösteren Oyuncu ödülünü kazandı.
Peki ona gösterilen takdir neden bununla sınırlı kalsın? Belki de bu sezon bir zirve noktası değil, gerçekten özel bir dönemin başlangıcıydı.
Alexander-Walker, sahanın iki tarafında da varlığını hissettirdi. Hücumdaki üretimi beklendiği gibi birçok kariyer rekorunu beraberinde getirirken savunmada da her zamanki kadar rahatsız edici olmayı sürdürdü. Tahmini savunma artı-eksi değerinde oyuncuların yüzde 78’ini geride bırakırken maç başına 1.3 top çalmayla kariyerinin en yüksek ortalamasını yakaladı.
Ancak bireysel başarıların ötesine bakıldığında takımının başarısı üzerinde yıldız oyunculara özgü bir etki yaratmayı sürdürdüğü görülüyor. Minnesota Timberwolves ile geçirdiği iki tam sezonda takım, Alexander-Walker sahadayken oynamadığı dakikalara kıyasla her 100 pozisyonda 3.9 sayı daha iyi performans gösterdi. Hawks’taki ilk sezonunda ise bu fark her 100 pozisyonda 5.2 sayıya yükseldi.
Peki onu sahanın iki tarafında da etkili bir yıldız veya buna yakın seviyede bir oyuncu olarak değerlendiren var mı? Çünkü galiba hepimizin artık onu bu şekilde konuşması gerekiyor.
1. Neemias Queta – Boston Celtics
Celtics, geçen yaz şişkin maaş bütçesini ciddi biçimde küçültürken uzun rotasyonunun tamamen çökme ihtimali bulunduğunun farkındaydı. Boston’ın pota altı rotasyonunun ayakta kalabilmesinin en büyük, belki de tek nedeni Neemias Queta oldu.
Atletik 2.13’lük uzun, potaya devrilen bir oyuncu olarak üstlendiği bütün görevleri kusursuz biçimde yerine getirdi. Üstelik bunların tamamı uzun oyunculardan beklenen sıradan görevler değildi. Elbette sert perdeler yapması, ribaundlarda mücadele etmesi, potaya güçlü biçimde devrilmesi ve boyalı alanı koruması gerekiyordu. Ancak aynı zamanda zor pasları kontrol etmek, doğru pas tercihlerini yapmak ve zaman zaman incelikli dokunuşlarla pozisyonları bitirmek zorundaydı.
İstatistikleri her alanda büyük bir sıçrama gösterdi. Queta, 25.3 dakikada %65.3 saha içi isabet oranıyla 10.2 sayı, 8.4 ribaund ve toplam 2.1 top çalma ile blok ortalamaları yakaladı. Ancak oyun üzerindeki etkisi bu rakamların da ötesine geçti.
Gelişmiş istatistikler Queta’nın performansını fazlasıyla güçlü buldu. Tahmini artı-eksi değerinde ligin yüzde 95’lik dilimine girdi. 48 dakika başına galibiyet katkısında ise daha da iyi bir noktaya ulaştı. Bu alandaki 0.224’lük derecesiyle yalnızca Shai Gilgeous-Alexander, Nikola Jokić, Jalen Duren ve Victor Wembanyama’nın gerisinde kaldı.
Geçen yaz Queta’ya yönelik beklentilerin fazlasıyla düşük tutulduğu ortada. Peki şimdi aynı hata yeniden yapılıyor olabilir mi? Artık çok daha fazla tanınan bir oyuncu olduğu kesin ancak insanlar yarattığı etkinin bütün boyutlarını gerçekten biliyor mu?
Queta artık Celtics’in gelecekteki başarısı anlatılırken daha ilk paragrafta söz edilmesi gereken bir oyuncu. Geçen sezon sadece ilk kez tam zamanlı olarak ilk beşte görev yapmadı; aynı zamanda düzenli biçimde rotasyonda yer aldığı ilk sezonunu geçirdi. Gelişim yönü tamamen yukarıyı gösteriyor. Umarız bu liste de daha fazla insanın bunu fark etmesini sağlar.
Basketbol gündemindeki en son gelişmeler için tıklayın!
EuroLeague gündemindeki son haberler için tıklayın!
NBA gündemindeki son haberler için tıklayın!
'u Favori Basketbol Kaynağınız Olarak Kullanın.
Eurohoops'u Google'a Ekleyin