NBA’de Takaslaması En Zor 10 Oyuncu

Bu yaz dönemi, NBA kontratlarının ne kadar çabuk çığırından çıkabileceğini bize bir kez daha hatırlattı. Donovan Mitchell, Cavaliers ile dört yıllık, 273 milyon dolarlık bir uzatma sözleşmesi imzalarken; Trae Young, Ocak ayında Hawks‘tan takaslandıktan sonra takımıyla sadece 5 maça çıkmasına rağmen Wizards‘tan dört yıl için 212 milyon dolar aldı.

Celtics‘in Jaylen Brown’ı Paul George karşılığında takasladığı bu yaz, kontratların takas piyasasını ne kadar tamamen değiştirebileceğini zaten görmüştük; üstelik George 36 yaşında olmasına ve 2026-27 sezonunda 54,1 milyon dolar kazanacak olmasına rağmen, Boston bu anlaşmanın arkasındaki nedenlerden biri olarak açıkça maaş esnekliğini işaret etmişti.

Ja Morant çok daha çılgın bir örnekti: Blazers, tek bir draft hakkı bile göndermeden iki kez All-Star seçilmiş bir oyuncuyu sadece Jerami Grant ve Kris Murray karşılığında aldı. Ancak değerinin bu kadar düşmesinin nedenlerinden biri, Portland’ın şu anda bu sezon için 42,2 milyon dolar ve 2027-28 sezonu için de 44,9 milyon dolar ödemekle yükümlü olması; üstelik tüm bunların yanı sıra oyuncunun devamlılığıyla ilgili zaten var olan soru işaretleri de cabası.

Bu sıralama NBA’deki en kötü oyuncularla ilgili değil; şu anda takımların takas etmede en çok zorlanacağı isimlerle ilgili. Yüksek maaşlar, yaş, sakatlıklar ve düşen verimlilik bir oyuncunun piyasasını hızla bitirebilir ve bu 10 kontratı, fazladan bir şeyler eklemeden elden çıkarmak çok zor olacaktır.

10. Jimmy Butler

Jimmy Butler’ı bu listenin sonunda görmek dürüst olmak gerekirse oldukça basit bir durum. Bir sezon için rakam kesinlikle çirkin, ama en azından hemen önünde bir bitiş çizgisi var. 37 yaşında 56,8 milyon dolar kazanacak; ki bu, MVP seviyesinin dışındaki hemen herkes için çılgın bir rakam ve asıl büyük sorun, 2025-26 sezonunu bitiren ön çapraz bağ (ACL) yırtığından sonra Warriors‘ın sezona onunla başlama konusunda ona güvenememesi.

Sadece 38 maç oynadı ve %51,9 şut isabetiyle 20,0 sayı, 5,6 ribaund ve 4,9 asist ortalamaları yakaladı; yani sahada olduğunda verimliliği hala yerindeydi. Bu anlaşmaya nasıl değer biçeceğinizi tamamen değiştiren şey ise devamlılığı (sahada olabilme durumu).

Yine de Butler’ın maaş boşluğu yaratmak (salary dump) için imkansız bir hamle olduğunu düşünmüyorum. Sona eren 56,8 milyon dolarlık bir kontrat, özellikle de eski haline yakın bir görüntüyle dönerse, maaş boşluğu yaratmak için çırpınan bir takım için sezonun ilerleyen bölümlerinde potansiyel bir araca dönüşebilir. Onun oyunu zaten hiçbir zaman gerçekten hız veya atletizme dayanmadı; hala faul çizgisine gidebiliyor, yarı sahada pozisyon yaratabiliyor ve sağlıklı olduğunda daha kalıplı kanat oyuncularını savunabiliyor. Bu yüzden onu istemek için en azından basketbol açısından geçerli bir neden var.

Ancak şu anda kimse onun için gerçek bir değerden vazgeçmiyor ve buradaki asıl mesele de bu. Şampiyonluk iddialısı bir takımın, ön çapraz bağ sakatlığından yeni çıkmış 37 yaşındaki bir oyuncu için 56,8 milyon doları üstlenmesi büyük bir talep; özellikle de Golden State‘in kendisi bile onun yılın başında sahalardan uzak kalmasına hazırlanırken. Warriors gerçekten isteseydi muhtemelen onu elden çıkarabilirdi, ne de olsa sadece bir yılı kaldı. Sadece başka bir yönetimin bu konuda heyecanlanacağını hayal edemiyorum, tam da bu yüzden o bu listeye başlamak için çok uygun bir isim.

9. Zach LaVine

Zach LaVine’in de sona eren bir sözleşmesi var ve bu durum onun listede daha üst sıralarda yer almasını engelliyor; ancak ben yine de şu anda takas piyasasının oldukça zorlu göründüğünü düşünüyorum. Sadece 39 maçta 19,2 sayı, 2,8 ribaund ve 2,3 asist ortalamaları yakaladıktan sonra 2026-27 sezonu için 49,0 milyon dolarlık oyuncu opsiyonunu kullandı ve sağ elindeki tendon sorunu nedeniyle geçirdiği ameliyatla sezonu erken kapattı.

Sağlıklıyken hala verimliydi: Saha içinden %47,9, üçlük çizgisinin gerisinden %39,0; ancak pek fazla oyun kurma becerisi veya savunma yeteneği olmayan saf bir skorer için 49 milyon doları pazarlamak çok zor.

Sacramento için iyi haber, bu kabusun neredeyse bitmek üzere olması. Artık fazladan bir yıl yok ve bu durum, listenin daha üst sıralarındaki bazı büyük isimlere kıyasla her şeyi değiştiriyor. Kings onu sadece sahaya sürüp sağlıklı olmasını ve yeniden 20’nin üzerinde sayı atmaya başlamasını umabilir ve ardından biten bu kontratı takas döneminin sonlarında elden çıkarabilir ya da gelecek yaz bütçesinden düşmesine izin verebilir. Sırf onu elden çıkarmak için draft hakları eklemelerine gerek yok.

Yine de muazzam bir ilk yarı geçirmediği sürece kimsenin onu isteyeceğini sanmıyorum. LaVine artık 31 yaşında, uzun bir sakatlık geçmişi var ve eskiden olduğu gibi patlayıcı, 27,4 sayı ortalamalı o skorer değil; bu yüzden takımlar ne alacaklarını tam olarak biliyorlar: süperstar fiyat etiketine sahip iyi bir şutör. Biten kontrat yardımcı oluyor, ancak her büyük kontratın takımların maaş sınırı kuralları (aprons) altında hayatı zorlaştırdığı bir ligde, 49,0 milyon dolar onun oyununun şu anki seviyesi için çok fazla.

8. Rudy Gobert

Açık konuşayım, Rudy Gobert hala gerçekten harika bir oyuncu. Onu listede bu kadar yukarılara koymam, savunmasının uçurumdan aşağı çakıldığını söylediğim anlamına gelmiyor. Geçen sezon %68,2 ile ligin en iyi saha içi isabet oranına imza atarken 10,9 sayı, 11,5 ribaund ve 1,6 blok ortalamaları yakaladı ve Minnesota, boyalı alanı onun koruduğu dönemlerde defalarca playoff’larda derin ilerlemeler kaydetti.

Basketbol açısından değeri ortada. Ancak kontrat meselesi tamamen farklı bir boyut. 34 yaşında, bu yıl 36,5 milyon dolar kazanıyor ve 2027-28 sezonu için kullanmaya can atacağını garanti edebileceğim 38,0 milyon dolarlık bir oyuncu opsiyonu bulunuyor.

İşte ona bir takas partneri bulmak burada zorlaşıyor, çünkü Gobert her kadroya uymuyor. Alan açmıyor, kendi şutunu pek yaratamıyor ve serbest atış yüzdesi geçen sezon aslında %52,6’ya düştü. Ona bu kadar para ödeyen herhangi bir takımın, onun etrafında bir ton şutör ve yaratıcıya ihtiyacı vardır ve aynı zamanda savunmasının 30’lu yaşlarının ortalarına kadar elit kalacağına inanması gerekir. Timberwolves, LaMelo Ball takasıyla buna uygun bir yapı kurdu. Ancak her takım tüm kadrosunu 36 milyon doların üzerinde kazanan bir pivotun etrafında yeniden şekillendirmek istemez.

Onu benim için bu listeye sokan asıl şey bu oyuncu opsiyonu. 2026-27 sezonu boyunca oyununda herhangi bir gerileme olursa, 35 yaşında o parayı almaması için neredeyse hiçbir neden yok. Gobert, burada kendisinden daha üst sıralarda yer alan pek çok oyuncudan daha fazla şampiyonluk adayına yardımcı olabilir, ancak kaç şampiyonluk adayı bu maaşı gerçekten üstlenebilir, karşılığında draft hakları ve iyi oyuncular gönderebilir ve onun gerçekten eksik parça olduğuna inanabilir? Muhtemelen çok fazla değil ve işte bu uçurum, kontratını takas etmenin yalnızca istatistiklerinin öne sürdüğünden çok daha zor olmasının tam olarak nedenidir.

7. Patrick Williams

Patrick Williams neredeyse Gobert’in yaşadığı problemin tam tersi. Yıllık maaşı günümüz standartlarına göre hiç de çılgınca değil, ancak önünde kalan 54,0 milyon dolarla birlikte tam üç yıl var ve ben gerçekten bir takımın burada neyi beğenmesi gerektiğini bilmiyorum.

Geçen sezon 72 maçta %37,2 saha içi ve %34,7 üçlük isabetiyle sadece 7,0 sayı, 3,0 ribaund ve 1,5 asist ortalamaları yakaladı; ki bunlar, Chicago’nun 2028-29 sezonuna kadar yılda 18,0 milyon dolar ödediği bir oyuncu için özellikle kötü görünen rakamlar.

Onun için her zaman bir potansiyel (upside) durumu vardı: 4. sıra seçimi, birden fazla forvet pozisyonunu savunabilecek fizik, zaman zaman nokta şutör olarak gösterdiği parıltılar. Ancak bu sezon 25 yaşına giriyor ve biz bu deneye başlayalı çoktan altı yıl oldu. Bir noktada konu artık sadece ne olabileceği üzerine dönüp duramaz, özellikle de dakikaları maç başına 20,5’e düşerken skor üretiminin geçen yıl aslında geriye gitmesiyle.

Dürüst olmak gerekirse, bir şampiyonluk adayıysam Gobert’in çok daha büyük olan rakamını üstlenmeyi tercih ederim, çünkü en azından o paraya tam olarak hangi elit yeteneği aldığımı biliyorum. Williams ile bir takım, üç yıl boyunca güvenilir bir ilk 5 oyuncusu, iyi bir savunmacı ya da yüksek hacimli bir şutör olduğunu kanıtlayamamış bir oyuncuya 54,0 milyon dolar bağlamış olacak. Bulls muhtemelen herhangi bir teklifte karşılığında pek bir şey alamayacak.

Belki de sonunda patlama yapar ve tüm bu sıralamayı aptalca gösterir; bunun için hala yeterince genç. Ancak şu an, kontratı elden çıkarmanın, 18,0 milyon dolarlık rakamın tek başına gösterdiğinden çok daha zor olduğunu düşünüyorum.

6. Domantas Sabonis

Bir yıl önce Domantas Sabonis’i bu listeye almazdım bile. Ancak 2025-26 sezonu bu durumu hızla değiştirdi. Diz sorunları nedeniyle sadece 19 maç oynadı, sonunda sol menisküs yırtığını onarmak için ameliyat olması gerekti ve rakamları 15,8 sayı, 11,4 ribaund ve 4,1 asiste düştü; bu, 2019-20’den beri en düşük sayı ortalaması ve Kings‘in etrafında bir takım kurmak için yıllarını harcadığı hücum yönlendiricisine göre gerçekten büyük bir düşüş.

Şimdi bir de paraya bakın: Diz ameliyatından dönen 30 yaşındaki bir pivot için bu yıl 45,5 milyon dolar ve 2027-28’de 48,6 milyon dolar daha, toplamda 94,0 milyon doların biraz üzerinde. Hala ribaund alabiliyor, pas verebiliyor ve çember etrafında çok yüksek bir seviyede bitirebiliyor, evet; ancak geçen sezon üç sayı çizgisinin gerisinden sadece %18,5 isabetle oynadı, iyi bir çember savunucusu değil ve playoff’larda savunmada zaaf yaratabiliyor. Takımların bu kontrata iki yıl önce baktıkları gibi yaklaştıklarını hiç sanmıyorum.

Sacramento’nun genel durumu bunu sadece daha da zorlaştırıyor. Geçen sezonun ne kadar kötüye gittiğini herkes hatırlıyor; Şubat ayında Sabonis ve LaVine resmi olarak sezonu kapattığında durumları 12-44’tü ve bu kadro şampiyonluğa pek de yakın değil. Kings bu yaz takas görüşmeleri yaparken, yıllardır geçirdiği en kötü ve en sağlıksız sezondan çıkan pahalı bir pivot için kimsenin büyük bir paketten vazgeçmediğini çabucak anladı.

Üç kez All-Star seçilmiş, elit ribaund yeteneği ve hala bir anlam ifade eden pasörlüğüyle buna saf bir maaş boşaltma hamlesi diyemeyecek kadar kariyerli. Ancak 94,1 milyon dolar, 2025-26’nın bir düşüşün başlangıcı değil de sadece geçici bir sakatlık dalgalanması olduğuna dair muazzam bir bahis.