by Eurohoops Team / info@eurohoops.net
Eurohoops Türkiye’yi YouTube’da takip etmek için tıklayın!
Eurohoops Türkiye’yi Instagram’da takip etmek için tıklayın!
Bu yazı Bleacher Report’ta yayınlandı ve uyarlanarak çevirildi.
2025-26 NBA normal sezonunun sona ermesiyle birlikte, 30 takımın tamamının galibiyet sayıları netleşti. Ancak başarıyı değerlendirmek için tek ölçütün bu olduğunu düşünüyorsanız, bu sezonun en önemli hikâyelerinden birinin “bilerek kaybetme” (tanking) olduğu gerçeğini gözden kaçırıyorsunuz demektir.
Sezon boyunca kasıtlı yenilgiler meselesini tartıştık, bazı galibiyetlerin aslında başarısızlık anlamına gelip gelmediğini sorguladık. Açıkçası, kimin gerçekten kazandığını ya da kaybettiğini anlamak için daha derinlikli bir bakış açısına ihtiyacımız var.
Gelin, yeni tamamlanan sezonu daha yakından inceleyelim; trendleri değerlendirelim, hoş sürprizleri ortaya koyalım ve göze çarpan hataları vurgulayalım. Ancak o zaman 2025-26 sezonunun gerçek kazananlarını ve kaybedenlerini daha iyi anlayabiliriz.
Kazanan: San Antonio Spurs
San Antonio Spurs’ün bu sezonki yükselişini “işler bir anda hızlandı” ya da “biz kimiz böyle?” sözleriyle anlatabilirsiniz; her iki ifade de 2025-26 sezonunun ruhunu yansıtıyor.
Victor Wembanyama, nazik ama kararlı bir şekilde MVP tartışmalarının içine girdi. Başantrenör Mitch Johnson hakkındaki şüpheleri ortadan kaldırdı ve takımın genç çekirdeğindeki hemen her oyuncu beklenenden hızlı gelişim gösterdi. Stephon Castle’ın acımasız rekabetçiliği, Dylan Harper’ın bitiricilik becerisi ve Carter Bryant’ın inanılmaz atletik savunması bu gelişimin öne çıkan örnekleriydi.
Sezon başına dönersek: Wembanyama’nın üçüncü yılında Spurs’ün ilk dört sıraya girmesi ihtimal dahilindeydi, ancak neredeyse kimse 62 galibiyetlik bir performans beklemiyordu. Bugün gelinen noktada, takım son şampiyon Oklahoma City Thunder için en büyük tehdit olarak görülüyor.
Geçen sezon 34 galibiyet alan Spurs için birçok taraftar bu yıl 44 galibiyete razı olurdu. Bu kadar büyük bir sıçrama, yalnızca Wembanyama’nın jenerasyonluk bir yıldız olmasından değil, aynı zamanda organizasyonun onun etrafına doğru oyuncuları seçip geliştirmesinden kaynaklanıyor.
Kaybeden: Savunmacılar
Bugün NBA’de savunma yapmanın her zamankinden daha zor olduğu hissine kapılıyorsanız, bunun nedeni gerçekten de öyle olması.
Steve Kerr, modern NBA’de savunmacıların karşı karşıya kaldığı neredeyse imkânsız görevi detaylı şekilde anlattı. Hücum oyuncuları, boşta kalan kol kullanımını tarihte hiç olmadığı kadar etkili bir silaha dönüştürdü ve savunmacıların buna karşı koyabilecek pek bir seçeneği yok.
Oyuncular artık daha iyi kondisyonlu ve daha yetenekli. Takımlar, veriye dayalı analizlerle kadrolarını en verimli şekilde kullanıyor. Ancak bunlar tek başına ligin bu sezon tarihî bir hücum verimliliği (115.7) yakalamasını açıklamaya yetmiyor.
Asıl mesele şu: Savunmacılar her zamankinden daha dezavantajlı durumda.
Kazanan: Atlanta Hawks
Atlanta Hawks’ün bu sezonki en büyük kazanımlarından biri, yaz döneminde yaptıkları draft hamlesiydi. New Orleans ve Milwaukee’nin 2026 birinci tur seçimlerinden daha iyisini alma hakkını kazanmaları, son on yılın en tek taraflı takaslarından biri olarak hatırlanacak.
Başarıları bununla da sınırlı kalmadı.
Takım, belki bir yıl geç de olsa, Trae Young ile yollarını ayırdı ve onu yüksek maliyetli bir kontratla elde tutma zorunluluğundan kurtuldu. Washington Wizards’tan gelen pakette draft hakkı bulunmasa da CJ McCollum’un şut katkısı, ligin en iyi beşli kombinasyonlarından birinin oluşmasını sağladı.
Jalen Johnson’ın çıkış yaptığı, Nickeil Alexander-Walker’ın ise sezon öncesi imzaladığı sözleşmenin ligin en iyi kontratlarından biri hâline geldiği bu kadro, Hawks’ı 46 galibiyete taşıdı.
Genç, maliyet kontrollü oyuncular ve yüksek potansiyelli geleceğe dönük varlıklarla Atlanta, San Antonio’nun ardından en büyük ilerlemeyi kaydeden takım oldu.
Kaybeden: Giannis Antetokounmpo ve Milwaukee Bucks
Bu sezonun hayal kırıklığı, hem Giannis Antetokounmpo’nun hem de Milwaukee Bucks’ın ortak eseri. İki taraf da, sağduyulu kararlar almayı sağlayacak açık bir iletişim kurmayı başaramadı.
Giannis, sezon boyunca çelişkili açıklamalar yaptı: Bir yandan sadakat ve bağlılıktan söz ederken, diğer yandan fikrini değiştirme ihtimalini açık bıraktı. Bu durum Bucks yönetimini zor bir konuma soktu, ancak aslında bu onlar için yeni değildi. Giannis’in geçmişteki belirsiz bağlılığı, kulübü geleceğini riske atan hamleler yapmaya itmişti.
İki MVP ödüllü yıldız, sanki kontrolü yokmuş gibi davrandı; oysa modern NBA’de oyuncular kariyerlerini yönlendirmekten çekinmiyor. James Harden’ın sık sık yaptığı gibi, takas talep etmek artık alışılmadık bir şey değil.
Bucks, Giannis açıkça takas istemedikçe onu göndermek istemedi. Giannis ise kötü adam rolünü üstlenmek istemedi; gitmek istiyordu ama bunu açıkça dile getirmedi. Sonuç olarak iki taraf da harekete geçmedi.
Tüm bu belirsizlik, gerginlik ve gereksiz karmaşa aslında kolayca önlenebilirdi. Gerçekle yüzleşmek yerine kaçınmayı tercih etmeleri, her iki taraf için de utanç verici bir sezonla sonuçlandı.