Του Μιχάλη Στεφάνου/ info@eurohoops.net
Αφήνει πίσω του τις νίκες, που πλέον έρχονται η μία μετά την άλλη και μένει περισσότερο όχι σε εκείνα που τον κολακεύουν, αλλά σε όσα χρειάζεται να βελτιώσει…
Στην πραγματικότητα το ιδεατό για τις περισσότερες ομάδες της λίγκας, θεωρείται κανονικότητα για τους “ερυθρόλευκους” κι αυτό ίσως είναι το λιγότερο ορατό επίτευγμά τους τα τελευταία χρόνια. Με οκτώ νίκες στα τελευταία εννιά παιχνίδια νιώθουν απλώς ότι έχουν αρχίσει να ρολάρουν και παρότι τα αναπάντεχα αποτελέσματα “σκάνε” από παντού, δεν τους αγγίζει το γεγονός ότι εκείνοι εδώ και κάμποσο καιρό τα αποφεύγουν. Συνεχίζουν τον δρόμο τους με όρεξη, δίψα κι εμπιστοσύνη στο πλάνο και τις δυνατότητές τους, μα πάνω απ’ όλα με τη διάθεση να μείνουν άπαντες κάτω από την ομπρέλα της ομάδας.
Αν όντως το καταφέρουν αυτό θα έχουν βάλει τις βάσεις για μια σούπερ επιτυχημένη σεζόν, καθώς επί της ουσίας, ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζουν είναι ο συνωστισμός τόσων “εγώ” μέσα στο πάντα εύθραυστο “εμείς”. Ένα προαπαιτούμενο που ισχύει φυσικά για όλες τις ομάδες, όμως στον Ολυμπιακό αποκτά πολύ μεγαλύτερη υπόσταση καθώς εκεί βασίζεται όλη η αγωνιστική του φιλοσοφία.
Πάντως, από το ντέρμπι με την Μπαρτσελόνα -όταν είναι πλήρης έχει πολύ μεγάλη δυναμική- προέκυψαν τρία ουσιώδη συμπεράσματα, τα οποία λογικά θα μας συνοδεύσουν μέχρι το τέλος της σεζόν.
- Πρώτον, το αγωνιστικό ταβάνι του φετινού Ολυμπιακού είναι ψηλότερο από ποτέ. Και μπορεί στην παρούσα φάση η διάρκεια καλού μπάσκετ να μη βρίσκεται στα ιδανικά επίπεδα, όμως στα διαστήματα που οι παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα αποφασίζουν να διαθέσουν τους εαυτούς τους στον βωμό μιας συλλογικής προσέγγισης, είναι πραγματικά δύσκολο να για οποιονδήποτε αντίπαλο ν’ ακολουθήσει. Η εικόνα της πρώτης και της τέταρτης περιόδου σε αμφότερες τις πλευρές του παρκέ αποτυπώνει τις τρομακτικές δυνατότητες του συγκεκριμένου συνόλου, όχι γιατί υπήρξε εντυπωσιακή, αλλά ακριβώς γιατί ήρθε ως κάτι εντελώς φυσιολογικό.
- Δεύτερον, όσο ταλέντο κι αν διαθέτουν οι Πειραιώτες, η τύχη τους θα κριθεί από την ενέργεια και κυρίως τη φαιά ουσία που θα αφιερώσουν στα αμυντικά τους καθήκοντα. Η συγκεκριμένη διαπίστωση δεν έχει να κάνει με το κλισέ που λέει ότι η άμυνα δίνει τους τίτλους, αλλά έχει πρακτική σημασία αναφορικά στη συνολική λειτουργία της ομάδας. Όταν τα επίπεδα συνεργασίας και αλληλοκάλυψης στα μετόπισθεν είναι υψηλά, τότε και η επίθεση ακολουθεί στο ίδιο πνεύμα. Όταν η άμυνα χάνει το συμπαγές στοιχείο της και ο καθένας ενδιαφέρεται μόνο για το να μην εκτεθεί από τον προσωπικό τους αντίπαλο, εξασθενεί ο συντονισμός και στο επιθετικό κομμάτι. Επί της ουσίας μιλάμε για μια μεταφερόμενη νοοτροπία από τη μία πλευρά του γηπέδου στην άλλη. Κάπως έτσι εξηγούνται και τα δύο εκ διαμέτρου αντίθετα πρόσωπα μέσα στο ίδιο ματς.
- Τρίτον, ένα γραμμάριο πράξης αξίζει έναν τόνο θεωρίας. Τουτέστιν, ωραία τα μεγάλα λόγια, οι δηλώσεις και οι αναλύσεις, αλλά τα έργα καθορίζουν το αποτέλεσμα. Στο γήπεδο, τον πρώτο λόγο έχει η αξία των παικτών και σε μια Eυρωλίγκα που ψάχνει τους ψηλούς με το κιάλι, ο Ολυμπιακός των Μιλουτίνοφ-Χολ πρόσθεσε στις τάξεις του κοτζάμ Ταϊρίκ Τζόουνς. Πώς, μετά, να μην ανέβει επίπεδο; Ο Αμερικανός σέντερ έκανε θραύση απέναντι στους Καταλανούς, σηκώνοντας το ΣΕΦ στο πόδι με τις τάπες, τα καρφώματα και πάνω απ’ όλα το πάθος του. Αναμφίβολα μια κίνηση-ματ από τους Αγγελόπουλους, που αλλάζει τις ισορροπίες και κάνει τη λέξη “πανίσχυρη” να μοιάζει φτωχή για να περιγράψει την ερυθρόλευκη front line.
Συνήθως οι πρόεδροι του Ολυμπιακού είναι λιγομίλητοι και αφήνουν τις πράξεις τους να μιλούν για εκείνους. Ενίοτε και να προκαλούν σιωπές, όπως συνέβη τις τελευταίες 40 ημέρες με το ακραίο μεταγραφικό τους ντεμαράζ, που δεν έδωσε απλώς σάρκα και οστά στο… αέναο #φέρε των social media, αλλά στο τέλος το ανάγκασε να εκλείψει! Αφού υπέγραψαν τον Μόντε Μόρις ώστε να καλύψουν την ανάγκη που υπήρχε πίσω από τον Ουόκαπ, απέκτησαν κι έναν από τους καλύτερους σέντερ που κυκλοφορούν στα ευρωπαϊκά παρκέ. Κι όταν διαπίστωσαν ότι στη θέση του PG προέκυψαν εκ νέου προβληματισμοί, “προσγείωσαν” μέσα σε ένα βράδυ και τον Κόρι Τζόζεφ.
Με αυτόν τον τρόπο δεν εξασφάλισαν μόνο ένα υπερμεγέθες οπλοστάσιο στον Γιώργο Μπαρτζώκα, αλλά εξάλειψαν και κάθε ενδεχόμενο αποπροσανατολισμού και γκρίνιας στον δρόμο προς την τελική ευθεία. Ο κόσμος είδε τις επιθυμίες του να εισακούγονται, τις ανάγκες να καλύπτονται με το παραπάνω και πλέον αφοσιώνεται ψυχή τε και σώματι στην κοινή προσπάθεια, απαλλαγμένος από τυχόν αμφιβολίες για το αν έγινε το καλύτερο δυνατό για την ομάδα του.
Όσο για τον Καναδό γκαρντ; Αν και χωρίς καθόλου αγωνιστικό ρυθμό, χωρίς καθόλου χρόνο προσαρμογής, αλλά και χωρίς καμία ευρωπαϊκή εμπειρία, έδειξε με το καλημέρα μέρος από το πολύ μπάσκετ που έχει μέσα του.
Κατά τ’ άλλα, Σάσα Βεζένκοφ στη γνωστή ανεξέλεγκτη κατάσταση, Τάισον Ουόρντ ολοένα και πιο “γεννημένος” για τον Ολυμπιακό, Ντόρσεϊ και Μιλουτίνοφ όσο χρειαζόταν και ο Εβάν Φουρνιέ σε ακόμα μια βραδιά που κέρδισε τον σεβασμό με την ωριμότητα και την προσαρμοστικότητά του στις ανάγκες του παιχνιδιού. Με λίγες προσπάθειες, με καλές άμυνες, με σπουδαίο διάβασμα στο φινάλε με τέσσερις ασίστ για μηδέν λάθη και μ’ ένα παλικαρίσιο επιθετικό ριμπάουντ και καλάθι ανάμεσα σε τρεις στο 69-68, που σήμανε την αρχή του τέλους για την Μπαρτσελόνα.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά ο Ολυμπιακός εδραιώθηκε στην 4άδα κι άντε τώρα να τον ξεκολλήσεις από εκεί. Ειδικά, αν βγάλει “άβρεχτος” την επόμενη εβδομάδα διπλής αγωνιστικής δράσης (με Ντουμπάι εκτός, και Βίρτους εντός), τότε το πλεονέκτημα έδρας θ’ αρχίσει να του κλείνει το μάτι.
Διαβάστε ακόμη:
- Ο Ολυμπιακός του ΑΦΗΝΙΑΣΜΕΝΟΥ Τζόουνς δάμασε την Μπάρτσα
- Τζόσεφ μετά το ντεμπούτο του: “Όσο νικάμε θα είμαι χαρούμενος, ηλεκτρική η ενέργεια του κόσμου”
- Ευρωλίγκα αποτελέσματα & βαθμολογία: Δεύτερος Ολυμπιακός με πέντε διαδοχικές νίκες και παιχνίδι λιγότερο
- Φουρνιέ στο Eurohoops: “Είδα τη νίκη του Ολυμπιακού στον Άγιαξ, μας έδωσε μεγάλη αυτοπεποίθηση”
- Μπαρτζώκας: “Απίστευτος ο Τζόουνς, σωστή νοοτροπία ο Τζόσεφ, έχουμε βαθύ ρόστερ”
- Μπαρτζώκας: “Η διοίκηση μας βοήθησε να έχουμε τόσο καλό και ακριβό ρόστερ”
- Ο Βεζένκοφ ξανά… εικοσάρης, όμως: “Τα παράσημα πάνε σε όσους βάζουν τον εαυτό τους κάτω από την ομάδα”
- “Ταϊρίκ Τζόουνς οέ οέ οέ!”: “ΑΥΤΟΣ είμαι!”
- Ντόρσεϊ & Μπαρτζώκας: Η αγκαλιά-αφιέρωση στο +14 (πριν το… χαλάσει ο Βέσελι)