Του Γιάννη Ράμμα/ irammas@eurohoops.net
Στο μεταξύ, πριν αρχίσω να γράφω, ούτε που έκατσα να σκεφτώ, προφανώς γιατί δε θυμόμουν, πόσες ομοιότητες έχουν ο Παναθηναϊκός του Εργκίν Αταμάν κι οι κινηματογραφικοί Μαϊάμι Σαρκς του Αλ Πατσίνο/Τόνι Ντ’Αμάτο από την ταινία “Any Given Sunday” (1999) σε σενάριο και σκηνοθεσία Όλιβερ Στόουν.
“Oscars έρχονται (15/3)” σκέφτηκα, ας βάλω τίτλο μία ατάκα από μία ταινία ναι μεν όχι Oscarική, αλλά γεμάτη Oscarικούς συντελεστές. Όπως γεμάτη αστέρες ήταν η ομάδα των Μαϊάμι Σαρκς, που επίσης αγκομαχούσε να προκριθεί στα playoffs. Η διαφορά είναι πως δεν υπάρχει στον Παναθηναϊκό ο αντίστοιχος Τζέιμι Φοξ/Ουίλι Μπίμεν, που βγήκε μπροστά στους τραυματισμούς βασικών παικτών.
Τριακοστή πρώτη αγωνιστική φτάσαμε στην Ευρωλίγκα για να δούμε τον Παναθηναϊκό να παίζει ξανά με σέντερ. “Σέντερ” χωρίς καμία άλλη λέξη να τη συνοδεύει και να τη χαρακτηρίζει. “Σέντερ”, αυτό μόνο. Τελεία και παύλα. Και τι σέντερ, ε! Κοτζάμ Ματίας Λεσόρ. Υγιής ξανά, ασυγκράτητος πάντα.
Διακόσιες ενενήντα μία ημέρες -ή 448 αν η καταμέτρηση αρχίσει από τις 19/12/24 όταν υπέστη το κάταγμα περόνης στο αριστερό πόδι– περίμενε 30χρονος Γάλλος για να επιστρέψει στη δράση. Ο Παναθηναϊκός μετρούσε μαζί αντίστροφα. Και μόνο η παρουσία του ξανά βελτίωσε μέρος του πνευματικού κομματιού, στο οποίο ο Παναθηναϊκός πάσχει καθ’ όλη τη χρονιά. Θα ήταν δύσκολο έως απίθανο να βελτιώσει τα πάντα από το πρώτο παιχνίδι κιόλας, αλλά έγινε η αρχή.
Ο Παναθηναϊκός είχε επιτέλους ξανά έναν παίκτη για να του ακουμπήσει τη μπάλα στο “ζωγραφιστό” στην επίθεση και να βγει σωστά στο hedge out στην άμυνα, έστω κι αν ήταν τα πρώτα του 23:13 (9π. με 4/8δίπ., 1/2β., 3ρ., 1ασ., 1κοψ., 2λ.) μετά από τις 25 Μαΐου 2025.
Τα μόλις 5/11 τρίποντα συζητήθηκαν ως πιθανό “Mathias Lessort” effect, θα τα χρεώσω, όμως, στη στιγμή και μόνο. Ο Παναθηναϊκός σούταρε 9,2/23,6 την πρώτη χρονιά μαζί, όταν το θηρίο από τη Μαρτινίκα έπαιξε και στα 41 παιχνίδια κι ο Παναθηναϊκός κέρδισε το 41ο. Ούτε πήρε πολλές προσπάθειες ο ίδιος για να υποστηρίξω το αντίθετο.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Αν είχαν αρχίσει επιτέλους να μειώνονται οι τόσες πολλές και πολλαπλές ισοβαθμίες στην κατάταξη θα ήταν ακόμη πιο ευοίωνα τα πράγματα, έστω αν, υπενθυμίζω, είμαστε πια μόλις εφτά αγωνιστικές πριν από την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου. Κατά τα άλλα, πολύτιμο για τώρα και μετά αυτό το 2-0 επί της Ζαλγκίρις Κάουνας. Όπως στο 2-0 είναι κι επί της Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά συγχρόνως στις -3 νίκες, οπότε είναι πολύ μακρινό να συζητά κανείς οτιδήποτε σχετικό.
Το… κοντινό με τον Ερυθρό Αστέρα είναι που νοιάζει περισσότερο. Ξεχάστε το -18 (86-68) από τη σερβική ομάδα στη Beogradska Arena, η νίκη ακόμη και με… μισό πόντο θα αξίζει σχεδόν εξίσου.
🏟 Ερυθρός Αστέρας 20/3
✈ Ντουμπάι 24/3 (στο Σαράγεβο)
🏟 Μονακό 27/3
✈ Χάποελ Τελ Αβίβ 2/4 (στη Σόφια)
✈ Μπαρτσελόνα 7/4
✈ Βαλένθια 9/4
🏟 Αναντολού Εφές 17/4
Ίντσα-ίντσα.
Τα ‘χει πει κι Αλ Πατσίνο/Τόνι Ντ’Αμάτο.
ΥΓ1. Ο Ματίας Λεσόρ είπε στην τηλεόραση της Ευρωλίγκας πως “η υποδοχή που έτυχα από τους φίλους του Παναθηναϊκού είναι κάτι που θα έχω για πάντα στην καρδιά μου. Δε μπορώ να τους ευχαριστήσω αρκετά. Ο καλύτερος τρόπος είναι να τους φέρουμε αυτό που εύχονται. Δε θα το πω γιατί είμαι προληπτικός, αλλά όλοι ξέρουν περί τίνος πρόκειται”. Εγώ δεν είμαι προληπτικός, μόνο γκαντέμης, οπότε θα το πω: Οι Μαϊάμι Σαρκς έφτασαν στον τελικό, αλλά έχασαν το Pantheon Cup.
ΥΓ2. Καλώς ήρθες πίσω κι εσύ, Τσεντί Οσμάν.
Διαβάστε ακόμη: