Του Δημήτρη Μιναρετζή/ info@eurohoops.net
Η ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς και του Βασίλη Σπανούλη – ο κόουτς των επιτυχιών και ο αρχηγός/ηγέτης της ομάδας – σήκωσε το τρόπαιο της Ευρωλίγκας έπειτα από 15 χρόνια με τον ίδιο προπονητή, πραγματοποιώντας μία απίθανη πορεία μέσα στη σεζόν 2011-12, όπου στην αρχή όλα έδειχναν… σκοτεινά. Άντε γκρίζα στην καλύτερη.
Η απόφαση των αδελφών Αγγελόπουλων να κατεβάσουν τα νούμερα στο μπάτζετ το καλοκαίρι του 2011 (κι ενώ παραλίγο να αποχωρήσουν…), κρατώντας ουσιαστικά μόνο τον “Kill Bill” με μεγάλο συμβόλαιο και να επενδύσουν σε … αμούστακους Έλληνες παίκτες, δικαιώθηκε προϊόντος του χρόνου κι αφού έγιναν οι διορθωτικές κινήσεις των Αμερικανών τον χειμώνα.
Υποθέτουμε πως οι περισσότεροι γνωρίζετε αυτές τις πτυχές της ιστορίας. Δεν είναι άγνωστο πως τότε καταξιώθηκαν στο χώρο ο τωρινός αρχηγός του Ολυμπιακού, Κώστας Παπανικολάου, όπως και ο συμπαίκτης του στις πετυχημένες μικρές εθνικές ομάδες, Κώστας Σλούκας.
Ότι εκείνη τη σεζόν πρακτικά ξεκίνησε ο μύθος του Γιώργου Πρίντεζη στην Ευρωλίγκα αν και ήδη ήταν βασικός τα προηγούμενα χρόνια σε Ολυμπιακό και Μάλαγα, αλλά και του Κάιλ Χάινς των τεσσάρων τίτλων στη συνέχεια.
Όπως φυσικά και ότι ο ήδη καταξιωμένος και τροπαιούχος με τον Παναθηναϊκό, Βασίλης Σπανούλης, έγινε ο αρχηγός των… αρχηγών στην ιστορία του Ολυμπιακού.
Το Eurohoops θα θυμηθεί με τη βοήθεια της μνήμης του… υπογράφοντος και των αρχείων, μερικές ιστορίες- γνωστές ή ίσως άγνωστες (στους πολλούς) – που συνόδεψαν την πορεία του Ολυμπιακού ως την 13η Μαΐου του 2012 στο “Σινάν Ερντέμ” της Κωνσταντινούπολης ως και το περίφημο καλάθι του “Πρι”.
Αυτό ακριβώς…
Ο … αόρατος Τζόι Ντόρσεϊ και τα εις βάρος του γέλια στη Βιτόρια
Ο Τζόι Ντόρσεϊ είχε ξεκινήσει τη σεζόν στο ρόστερ της Κάχα Λαμποράλ – Μπασκόνια τώρα – και παρότι προερχόταν από 61 ματς στο ΝΒΑ, δεν έπαιζε σχεδόν… καθόλου με τον “περίεργο”, Ντούσκο Ιβάνοβιτς.
Η Κάχα φιλοξένησε τον Ολυμπιακό στην “Ιραντιέρ Αρένα” λόγω έργων στο Φερνάντο Μπουέσα Αρένα” και στο ζέσταμα βλέπαμε τον Ντόρσεϊ από απόσταση 3-4 μέτρων το πολύ, να αστοχεί ακόμα και σε λέι απ!
True story…
Οι απαιτητικοί Βάσκοι … γελούσαν μαζί του και στο συγκεκριμένο παιχνίδι τον είδαμε τρία λεπτά όλα κι όλα στη νίκη με 81-79 της ομάδας τους.
Μερικές εβδομάδες αργότερα η Μπασκόνια αποφάσισε να “αδειάσει” τον Ντόρσεϊ και σχεδόν αμέσως ο Ντούσαν Ίβκοβιτς έδωσε εντολή να αποκτηθεί αντί του Ματ Χάουαρντ (τον θυμάστε από το κολέγιο Μπάτλερ, συμπαίκτη του Γκόρντον Χέιγουορντ;) που ο Ολυμπιακός είχε αρχικά αποκτήσει ελλείψει πολλών διαθέσιμων χρημάτων. Τρία ματς είχε παίξει ο τύπος, χωρίς ριμπάουντ, χωρίς τίποτα πέρα από δύο εύστοχες βολές.
Χειρότερος του Χάουαρντ δεν θα μπορούσε να είναι ο Ντόρσεϊ, όσο κι αν ήταν … αόρατος ως τότε. Αόρατος;
Τελικά ο Ολυμπιακός απέκτησε τον παίκτη που άλλαξε 100% την αμυντική συμπεριφορά των “ερυθρολεύκων” και εξελίχθηκε σε έναν υπολογίσιμο σέντερ που χάρη στην ομάδα του έβγαλε πολλά χρήματα και παρά την αλλόκοτη συμπεριφορά του (έφυγε την επόμενη σεζόν μετά από λίγες αγωνιστικές), έγραψε τη δική του ιστορία.
Η προφητεία του Λάζου Παπαδόπουλου
Toν Ματ Χάουαρντ μπορεί να μην τον θυμάστε (ή τον Κέιλιν Λούκας που ξεκίνησε στα γκαρντ μέχρι ο Έισι Λο να μείνει απλήρωτος από την Παρτιζάν και να τα…βροντήξει αλλάζοντας το DNA του Ολυμπιακού δίπλα στον Βασίλη Σπανούλη), αλλά τον Λάζο Παπαδόπουλο σίγουρα θα τον έχετε στο μυαλό σας από εκείνο το ρόστερ.
Έπαιξε και 13 ματς, ειδικά στην αρχή της σεζόν, αφού ήταν ουσιαστικά ο back up σέντερ του Κάιλ Χάινς.
Ο άρχοντας του low post της δεκαετίας του 2000 δεν ήταν ο ίδιος παίκτης φυσικά- αν και όχι πολύ μεγάλος (32) τότε- αλλά προσπάθησε και βοήθησε τον Ολυμπιακό.
Από το ίδιο ματς στη Βιτόρια, θυμόμαστε μία ανεπανάληπτη ατάκα του: “Ο Ολυμπιακός θα φτάσει πολύ ψηλά φέτος”, είχε πει και μείναμε… παγωτό.
Μην μας κακολογείτε. Τότε ο Ολυμπιακός δεν… έστριβε και δεν φαινόταν πως κάτι θα άλλαζε και μας φάνηκε εντελώς τρελή η δήλωση του διεθνούς Έλληνα σέντερ. Ο Λάζος εννοούσε κάθε λέξη του παρότι η ομάδα του κινδύνευε να μείνει εκτός ακόμα και από το Τοπ16!
Δεν ήταν προφήτης ο Παπαδόπουλος. Κάτι έβλεπε στα νέα παιδιά, στον Σπανούλη, στον Πρίντεζη και στη συνέχεια δικαιώθηκε με τον καλύτερο τρόπο κατακτώντας τη δεύτερη Ευρωλίγκα του μετά αυτή με τον Παναθηναϊκό στην Μπολόνια.
Πώς ο Πρίντεζης και ο Χάινς έχτισαν το μύθο τους
Πάμε λίγο πιο πίσω;
Τη σεζόν 2010-11 ο Γιώργος Πρίντεζης πρωταγωνιστούσε στη Μάλαγα με ένα πολύ υψηλό συμβόλαιο μέχρι που υπέστη ένα σοκαριστικό τραυματισμό στο κεφάλι, πέφτοντας άσχημα στο παρκέ έπειτα από κάρφωμα του.
Άργησε να επιστρέψει στα παρκέ για την ομάδα του Αΐτο Ρενέσες και όταν επανήλθε έχασε τη θέση του. Ο Ισπανός κόουτς για κάποιο λόγο περιόρισε σε τεράστιο βαθμό τη συμμετοχή του “Πρι” στο ροτέισον σε σχέση με την πρώτη χρονιά στην Ανδαλουσία (2009-10), ώσπου οι δύο πλευρές αποφάσισαν να το διαλύσουν.
Εκεί εμφανίστηκε η παλιά ομάδα του Ολυμπιακού, αυτή που υπηρέτησε ο Πρίντεζης από 15 ετών και αγαπούσε από την… κοιλιά της μητέρας του. Του έδωσε ένα μικρό συμβόλαιο για το τέλος της σεζόν του 2011 και τον ανανέωσε για την επόμενη, επίσης χωρίς πολύ υψηλό ποσό.
Ο “Γιώργο ψυχάρα Ολυμπιακάρα” άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά. Ήταν ο δεύτερος επιθετικός πυλώνας πίσω από τον Βασίλη Σπανούλη και έτσι έχτισε το μύθο του στο “μεγάλο λιμάνι” κι όχι μόνο, με το καλάθι-θρύλος, βλέποντας ακόμα και τη φανέλα του να αποσύρεται από την ομάδα που υποστηρίζει.
Την ίδια σεζόν που συνέβησαν αυτά στην τροπική Μάλαγα, στο όμορφο αλλά μουντό Μπάμπεργκ, η τοπική ομάδα είχε επενδύσει σε έναν σέντερ με ύψος… 1.96μ. Το όνομα αυτού… Κάιλ Χάινς.
Έπαιξε καλά στα μόλις 10 παιχνίδια της Μπάμπεργκ στην Ευρωλίγκα τη σεζόν 2010-11, αλλά φυσικά δεν θα μπορούσε να προκαλέσει θόρυβο από μία τόσο μικρή, μπασκετική αγορά.
Στο ματς με τον Ολυμπιακό στη Γερμανία κι αφού καταβροχθίσαμε κάτι… κότσια και λουκάνικα, είδαμε στη συνέχεια τον Χάινς να κάνει ένα καταπληκτικό παιχνίδι κόντρα στον Γιάννη Μπουρούση και τον Ράσο Νεστέροβιτς, με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς και τον Βαγγέλη Αγγέλου να τον παρακολουθούν.
Το κασέ του ήταν μικρό. Η αγορά στενή το καλοκαίρι του 2011 και ο Ολυμπιακός έψαχνε ευκαιρίες. Ένας από τους πρώτους παίκτες που απέκτησε ήταν ο Κάιλ Χάινς με ένα συμβόλαιο κάπου στα 250 χιλιάρικα.
“Θα γίνω η ασπίδα του Σπανούλη”, μας είχε δηλώσει μεταξύ άλλων έξω από το ΣΕΦ στην έναρξη της προετοιμασίας του Ολυμπιακού. Μόνο αυτό έκανε τελικά; Ε, όχι βέβαια!
Τη συνέχεια την ξέρετε: δύο Ευρωλίγκες με τον Ολυμπιακό, δύο με την ΤΣΣΚΑ, πολλά εκατομμύρια στον τραπεζικό του λογαριασμό και όλα αυτά δικαίως και άξια για έναν από τους κορυφαίους Αμερικανούς που έπαιξαν ποτέ στα ευρωπαϊκά γήπεδα.
“Σταμάτα να τραβάς τα μαλλιά σου”
O Kώστας Σλούκας, ο Δημήτρης Κατσίβελης και ο Βαγγέλης Μάντζαρης ήταν τα νεαρά γκαρντ δίπλα στον Βασίλη Σπανούλη και επειδή στο ξεκίνημα της σεζόν δεν υπήρχε ο Έισι Λο (σ.σ. είπαμε παραπάνω, υπήρχε ο ανεπαρκής Κέιλιν Λούκας) και ο Μαρτίνας Γκετσεβίτσιους ήταν μόνο σκόρερ, κέρδισαν γρήγορα και με το σπαθί τους χρόνο συμμετοχής. Και δικαιώθηκαν, ειδικά ο Κώστας Σλούκας.
Ο Κώστας Παπανικολάου, όμως, είχε ξεκάθαρο ρόλο βασικού σμολ φόργουορντ κι ο συμπατριώτης του Ντούντα (επιλογή του), Μάρκο Κέσελ, έπαιζε κάπως λιγότερο.
Ο “Παπ” ήταν μεγάλο ταλέντο (όπως ο Σλούκας) στις μικρές εθνικές ομάδες, με τεράστιες επιτυχίες με τα γαλανόλευκα. Βασικός όμως έγινε στον Ολυμπιακό εκείνη τη σεζόν.
Αγχωμένος ήταν ο Παπανικολάου. Υπήρχαν όντως φορές που τον έβλεπες να επηρεάζεται από αυτό το γεγονός μέσα στο γήπεδο.
“Σταμάτα να τραβάς τα μαλλιά σου, ηρέμησε και παίξε το μπάσκετ σου”, του φώναζε ο αείμνηστος “Ντούντα” όπως τότε έλεγαν οι φήμες.
Ο Παπανικολάου συνέβαλλε τα μέγιστα σε εκείνην την πορεία και στο Final Four πέτυχε 9+18 πόντους σε ημιτελικό (με Μπάρτσα) και τελικό (με ΤΣΣΚΑ) ΧΩΡΙΣ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΑΣΤΟΧΟ ΣΟΥΤ εντός πεδιάς!!! Μόνο στις βολές είχε 6/10. Θα ήταν MVP αν δεν υπήρχε ο Βασίλης Σπανούλης…
“ΣΠΑΝΟΥΛΙΑΔΑ”!
“Last but not least” που λένε και στο… χωριό μου, ο Βασίλης Σπανούλης. Η “Σπανουλιάδα”!
Μιλάμε για μία σεζόν-όνειρο. Σπάνια βλέπεις έναν παίκτη σε μία ομάδα με τόσο χαμηλό μπάτζετ, μικρή εμπειρία και χωρίς άλλα πολύ μεγάλα ονόματα δίπλα και να την παίρνει από το χεράκι και να την οδηγεί στη “Γη της Επαγγελίας”.
Στα τόσα χρόνια (30) που ο υπογράφων κάνει ρεπορτάζ, δεν έχει ξαναδεί τέτοιο πράγμα.
Είχε 16.7 πόντους και 4.0 ασίστ μέσο όρο τότε, αλλά ίσως τα νούμερα να μην λένε όλη την αλήθεια για αυτά που ο Σπανούλης έκανε τότε για τον Ολυμπιακό.
Ακόμα και στη “σέντρα” άφησε τον Ντούντα να τον βγάλει στο ημίχρονο του τελικού, για να τραβήξει πάνω του το βάρος της διαφοράς και να δώσει το παράδειγμα.
Ηγέτης στο γήπεδο, αρχηγός μέσα κι έξω από τα αποδυτήρια, μία έμπνευση από το πρώτο λεπτό εκείνης της σεζόν ως το τελευταίο που σήκωσε το ευρωπαϊκό τρόπαιο ως MVP για δεύτερη φορά στην καριέρα του μετά το 2009 (MVP σε εκείνον τον Παναθηναϊκό των αστέρων, ε, μιλάει από μόνο του) και αργότερα το αντίστοιχο Κύπελλο πρωταθλητή στην Ελλάδα.
Όσες λέξεις και να γράψεις για τον Βασίλη Σπανούλη εκείνης της σεζόν (και όχι μόνο προφανώς…) δεν θα φτάσουν.
Έβαλε την υπογραφή του με μεγάλα και έντονα γράμματα κάτω από το συμβόλαιο που υπέγραψε ο Ολυμπιακός με την επιτυχία και έβαλε τις βάσεις για να συνεχίσει ως και σήμερα, που η μοίρα τα φέρνει να κοντραριστούν μεταξύ τους στο μεγάλο ημιτελικό (23/5) του Final Four του Άμπου Ντάμπι, ανάμεσα στους “ερυθρόλευκους” και τη Μονακό.
Διαβάστε ακόμα