by Eurohoops Team / info@eurohoops.net
Eurohoops Türkiye’yi YouTube’da takip etmek için tıklayın!
Eurohoops Türkiye’yi Instagram’da takip etmek için tıklayın!
NBA All-Star arasından çıkılan son bölüm, lig genelinde pek çok şeyi değerlendirmek için harika bir dönem: tank yapan takımlar, şampiyonluk adayları ve “sahte” iddialılar, ödül yarışındaki isimler ve elbette daha fazla süre alması gereken oyuncular.
Lig genelinde daha fazla süreye ihtiyaç duyan isimleri incelerken, yalnızca 14. ve 15. oyuncuları rastgele seçip “bunlar oynamalı” demiyoruz. Asıl amacımız, hâlihazırda rotasyonda yer alan ancak her geceki planın daha büyük bir parçası olmayı hak eden oyuncuları belirlemek.
Sadece yeniden yapılanma sürecindeki takımlara da odaklanmıyoruz. Elbette o örneklere değineceğiz, fakat daha yüksek riskli kararların peşindeyiz.
Drake Powell – Brooklyn Nets
Sezon içinde zaman zaman daha yüksek dakikalar alsa da Powell henüz Nets için istikrarlı biçimde 25–30 dakika oynayan bir isim değil. Takım draft-lottery moduna geçmişken bunun sürmesi için bir neden yok.
Üç sayı çizgisinin gerisinden yüzde 30’un altında kalması ideal değil. Ancak bunu, potaya yönelirken gösterdiği hareketlilik, top paylaşımı ve çember etrafındaki bitiriciliğiyle telafi ediyor. Geçiş hücumlarında şimdiden ortalamanın üzerinde bir skorcu ve pota çevresindeki denemelerinin yaklaşık yüzde 70’ini sayıya çeviriyor.
Bu bile daha fazla süre alması için yeterli. Kaldı ki savunmada atletizmini kullanma biçimi tek başına ekstra dakikayı hak ediyor.
Powell, daha iri ve güçlü birincil top yönlendiricilere karşı ayakta kalabiliyor. Perdeyle kolay elenmiyor, çembere giden oyunculara karşı savrulmuyor. Nets onu Jalen Brunson, Donovan Mitchell, Cade Cunningham ve Jaylen Brown gibi isimlere karşı güvenle kullanabiliyor. Belki gizli bir süperstar değil ama her takımın isteyeceği bir yetenek setine sahip.
Taylor Hendricks – Memphis Grizzlies
Sağ bacağındaki ağır sakatlık, Hendricks’in ikinci sezonunu neredeyse tamamen bitirdi ve daha da önemlisi, Utah Jazz’in uzun vadeli planlarından düşmesine yol açtı. Jaren Jackson Jr. takası sırasında maç başına 15 dakikanın altında süre alıyordu.
Memphis’te rolü artmaya başladı. Zach Edey (sağlıklı olduğunda), Jaylen Wells ve Cedric Coward ile birlikte uzun vadeli bir yapı kurmaya çalışırlarken bu artış sürmeli.
22 yaşındaki oyuncu sakatlık öncesi kadar hareketli görünmese de savunmadaki pozisyon esnekliği hâlâ mevcut. Yüksek baskı noktalarında ayakta kalabilecek kadar mobil ve Memphis onu zaman zaman beş numarada da deneyebilir.
Hücum tarafı daha büyük soru işareti. Dripling üzerinden potaya gidebildiğini gösterdi ve aslında istatistiklerin işaret ettiğinden daha iyi bir bitirici ve şutör olabilir. Grizzlies’ın sağlıklı top yönlendiricileri varken onu daha fazla perde rolünde denemek mantıklı. Arka alan eksik olduğunda ise Jackson’a verilen bazı üstü çizgi dokunuşları ona aktarılabilir.
Kasparas Jakučionis – Miami Heat
Sakatlıklar Jakučionis’in çaylak sezonunun başını sekteye uğrattı. All-Star arasından önce süreleri artsa da, Heat play-off sıralaması için mücadele ederken onun rotasyonda tam anlamıyla yerleştiğini söylemek zor.
Yine de yüksek hedeflere rağmen tecrübesizliği, koç Erik Spoelstra’yı korkutmamalı. Pas yeteneği gerçekten göze çarpıyor — özellikle daha fazla pick-and-roll oynatılırsa etkisi daha da belirginleşebilir. Dripling üzerinden yarattığı cesur pas açıları, Heat’in LeBron James döneminden bu yana görmediği türden bir yaratıcılık sunuyor.
Elbette çaylak oyun kurucuların büyüme sancıları olur. İki sayı bölgesinde yüzde 31’in altında, pota altında ise yalnızca yüzde 42 ile bitiriyor. Ancak fiziği göz önüne alındığında zamanla gelişmesi beklenebilir. Bu süreçte Miami, üç sayı çizgisinin gerisinden yüzde 45’in üzerinde isabet bulmasını avantaja çevirebilir.
Daha da önemlisi, uzun süredir düşüşte olan Heat hücumuna öngörülemezlik katıyor. Sahadayken pota çevresi ve köşe üçlüklerinden daha fazla şut üretilmesi tesadüf değil. Gelişimine öncelik vermek yalnızca gelecek için değil, bugün için de kritik olabilir.
Mohamed Diawara – New York Knicks
Diawara, All-Star arasına girerken Knicks için güvenilir bir yedek kanat gibi görünüyordu — ki bu, aslında bu pozisyonda derinliği olmayan bir takım için büyük mesele. Ancak koç Mike Brown sezon boyunca genç oyunculara karşı inişli çıkışlı bir yaklaşım sergiledi. Jeremy Sochan’ın gelişi de çaylağın yerini riske atıyor.
Tecrübeli olan Sochan’ı tercih etmek cazip olabilir. Topu daha iyi dolaştırıyor ve bire bir savunmada güçlü. Fakat Diawara üç sayı tehdidi açısından daha güvenilir.
Savunmalar ona agresif çıkmıyor ve o da bunu yüzde 41,3 üçlük isabetiyle cezalandırıyor (36 dakikada yaklaşık yedi deneme). Sochan kariyerinde yüzde 28,7 ile şut atıyor ve hacmi de bunun yarısından az.
Eğer Diawara savunmada zaaf gösterseydi tercih anlaşılabilirdi. Ama öyle değil. Jaylen Brown’ı her gece durduramaz belki, ancak çoklu pozisyon savunabiliyor. Josh Hart’in sınırlı şut tehdidi ve Mitchell Robinson’ın spacing’e katkı verememesi düşünüldüğünde, daha güvenilir şutör olan Diawara öncelik olmalı.
Vít Krejčí – Portland Trail Blazers
Atlanta Hawks’tan takaslandıktan sonra Krejčí bu listeden “mezun olma” yolunda. Atlanta’daki rolü zaman zaman belirsizdi, özellikle de son döneminde.
Portland şu ana kadar ona her maçta en az 20 dakika verdi, iki kez 25 dakikayı aştı. Açıkçası 25 dakika taban olmalı; hedef 30’a yaklaşmak olmalı.
Blazers hücumu, üç sayı yüzdesinde ligin 29. sırasında. Krejčí zaman zaman dalgalı olsa da son üç sezonda 36 dakikada yaklaşık yedi denemede yüzde 42 üçlük isabeti buldu.
Kadro derinliği daha fazla süre planını zorlaştırabilir. Ancak 2.03’lük boyu ve ikincil oyun kuruculuk özellikleri onu guard-forvet aralığında değerli kılıyor. Savunmada bazı ödünler verilebilir; fakat yarı saha hücum verimliliğinde ligin son sırasında olan bir takımın bunu dert etme lüksü yok.
Basketbol gündemindeki en son gelişmeler için tıklayın!
EuroLeague gündemindeki son haberler için tıklayın!
NBA gündemindeki son haberler için tıklayın!