NBA’de All-Star Seçilmeden Final MVP’si Olan 8 Oyuncu

Finallerin En Değerli Oyuncusu (MVP) ödülü, genellikle o sezonun başrol oyuncularına gider. Çoğu yıl bu ödülü kazanan isim; serinin en iyi oyuncusu olan ve Finaller başlamadan önce zaten All-Star, All-NBA seçilmiş, MVP adayı olmuş veya takımın yüzü konumunda bulunan bir süperstardır. Ancak işler her zaman böyle yürümez.

Bazı oyuncular, o sezon All-Star seçilmemiş olmalarına rağmen bu ödülü kazanmayı başardılar. Bu, onların sıradan veya rastgele oyuncular olduğu anlamına gelmez; çoğu hala harika, önemli ve saygı duyulan isimlerdi. Sadece normal sezondaki statüleri, Finallerdeki o muazzam anlarıyla aynı seviyede değildi.

Bugünlerde OG Anunoby‘nin bu tartışmanın tam merkezinde olmasının sebebi de tam olarak bu. Kendisi bir All-Star değildi ancak 2026 NBA Finalleri’nin en büyük figürlerinden biri haline geldi. Eğer Knicks işi bitirirse ve oy verenler iki yönlü etkiyi ödüllendirirse, Anunoby’nin masada çok güçlü bir argümanı var.

İşte o sezon All-Star olmamasına rağmen Finaller MVP’si seçilen oyuncular (eskiden yeniye doğru):

8. Willis Reed – 1973 NBA Finalleri MVP’si

Final İstatistikleri: 16.4 Sayı, 9.2 Ribaund, 2.6 Asist, %49.3 FG

1973’e gelindiğinde Willis Reed, kariyerinin başlarındaki gibi Knicks‘i tek başına sırtlayan o canavar değildi. Hala kaptandı ve çok saygı görüyordu ama rolü değişmişti. Normal sezonda maç başına 27 dakikada 11.0 sayı ve 8.6 ribaund ortalamaları tutturmuştu; bu bir All-Star performansı değildi. Takımın hücum yükünü Walt Frazier ve Earl Monroe gibi isimler çekiyordu.

Ancak Finallerde işler değişti. Lakers‘a karşı üretimini 16.4 sayı ve 9.2 ribaund seviyesine çıkardı. Özellikle o dönemin uzunları için çok nadir görülen bir şekilde serbest atış çizgisinden %88.9 ile oynadı. Seriyi bitiren 5. maçta 18 sayı, 12 ribaund ve 7 asistlik harika bir çok yönlü performans sergileyerek şampiyonluğu getirdi. Frazier’ın da güçlü bir argümanı vardı ama Reed kaptanlık kimliği, pota altındaki rolü ve kapanış performansıyla takımına Finallerde tam olarak ihtiyaç duyduğu şeyi verdi.

7. Wes Unseld – 1978 NBA Finalleri MVP’si

Final İstatistikleri: 9.0 Sayı, 11.7 Ribaund, 3.9 Asist, 0.6 Top Çalma, %52.0 FG

İstatistik kağıdına bakıldığında bu oldukça garip bir tablo. Wes Unseld, maç başına sadece 9.0 sayı ortalamasıyla MVP seçildi. Üstelik takım arkadaşı Elvin Hayes çok daha yüksek skor üretmişti.

Fakat Unseld hiçbir zaman 25 sayı atacak bir oyuncu olmadı. O, ribaundları toplayan, sert perdeler yapan ve Bullets’ın çok daha zeki bir basketbol oynamasını sağlayan isimdi. Her pozisyonda takımın “kirli işlerini” yaptı. Maç başına sadece 7.1 şut denedi, hücumu asla zorlamadı. Özellikle deplasmanda kazanılan 7. maçta 15 sayı, 9 ribaund ve 6 asist üretti; maçın sonunda takıma nefes aldıran kritik serbest atışları sayıya çevirdi. Skorerliğiyle değil, takımın onun sertliği ve karakteri üzerinden oynamasıyla bu ödülü kazandı.

6. Cedric Maxwell – 1981 NBA Finalleri MVP’si

Final İstatistikleri: 17.7 Sayı, 9.5 Ribaund, 2.8 Asist, 1.0 Blok, %56.8 FG

Kariyeri boyunca hiç All-Star seçilmeyen Maxwell, klasik bir MVP profiline sahip değildi. Ancak Celtics‘in o seriyi kazanmak için şöhretli bir isme değil; çembere yakın oynayan, eşleşme problemlerini cezalandıran ve fiziksel temasla rakibi yıpratan bir oyuncuya ihtiyacı vardı.

Normal sezonda %58.8 isabetle 15.2 sayı üreten Maxwell, zor şutları zorlamayan son derece verimli bir oyuncuydu. Finallerde bu rolünü daha da büyüterek 17.7 sayı ve 9.5 ribaund ortalamalarına ulaştı. Seri 2-2 berabereyken oynanan kritik 5. maçta sahneye çıktı ve %76.9 şut isabetiyle 28 sayı, 15 ribaund üretti. Larry Bird’ün adı ve şöhreti çok daha büyüktü ancak Maxwell serinin tamamında Rockets‘a en istikrarlı hasarı veren hücum silahıydı.

5. Joe Dumars – 1989 NBA Finalleri MVP’si

Final İstatistikleri: 27.3 Sayı, 1.8 Ribaund, 6.0 Asist, %57.6 FG

1989’da Lakers‘ın Joe Dumars’a verecek hiçbir cevabı yoktu. Pistons‘ın en büyük yıldızı Isiah Thomas’tı; savunmada Rodman, sertlikte Laimbeer ön plandaydı. Ancak Finaller başladığında takımın en iyi skoreri bir anda Joe Dumars oldu.

Normal sezondaki 17.2’lik sayı ortalamasını Finallerde 27.3’e çıkaran Dumars, bu devasa sıçramayı yaparken verimliliğinden hiçbir şey kaybetmedi. Seride %57.6 saha içi ve %86.8 serbest atış isabetiyle oynadı. Hiç üçlük atmamasına rağmen orta mesafe oyunu ve potaya gidişleriyle Lakers’ı çaresiz bıraktı. Serinin 3. maçında 31 sayı atarken, sadece üçüncü çeyrekte üst üste 17 Pistons sayısı üreterek maçı kopardı. Süpürgeyle biten seride sahadaki en iyi hücum oyuncusu kesinlikle oydu.

4. Tim Duncan – 1999 NBA Finalleri MVP’si

Final İstatistikleri: 27.4 Sayı, 14.0 Ribaund, 2.4 Asist, 2.2 Blok, %53.7 FG

Tim Duncan bu listedeki en farklı isim. Onun o sezon All-Star olmamasının tek nedeni, lokavt sebebiyle All-Star maçının iptal edilmiş olmasıydı. Yani herkes onun ligin en büyük süperstarlarından biri olduğunu zaten biliyordu (All-NBA ve En İyi Savunma İlk Beşlerine seçilmişti).

Henüz ikinci sezonunda olmasına rağmen Finallerde Knicks’e karşı 27.4 sayı, 14.0 ribaund ve 2.2 blok gibi inanılmaz rakamlara ulaştı. Üstelik bir uzun olarak maç başına 9’a yakın serbest atış kullanıp bunları yüksek yüzdeyle sayıya çevirdi. Seriyi bitiren 5. maçta 31 sayı ve 9 ribaund ile oynarken, Spurs‘ün maçta attığı toplam 78 sayının %39.7’sini tek başına üretmişti. Duncan teknik olarak o sezon All-Star değildi ancak sahadaki performansı gelecekteki efsanevi kariyerinin mükemmel bir ön izlemesiydi.

3. Chauncey Billups – 2004 NBA Finalleri MVP’si

Final İstatistikleri: 21.0 Sayı, 3.2 Ribaund, 5.2 Asist, 1.2 Top Çalma, %50.9 FG, %47.1 3P

2004 Finalleri’ne girilirken Lakers çok daha görkemli bir kadroya sahipti, Pistons’ın kimliği ise Ben Wallace’ın savunması ve Larry Brown’ın sistemi üzerine kuruluydu. Fakat seri başladığında Billups, Pistons’a tam olarak ihtiyaç duyduğu o akılcı ve soğukkanlı liderliği verdi.

Seride 21.0 sayı ve 5.2 asist ortalamaları tuttururken asıl fark yarattığı nokta verimliliğiydi. Finaller gibi bir sahnede %50.9 saha içi, %47.1 üçlük ve %92.9 serbest atış yüzdeleri yakalayarak neredeyse 50-40-90 kulübüne girdi. Oyunu hiçbir zaman zorlamadı; tempoyu kontrol etti, doğru eşleşmelere saldırdı ve ceza şutlarını hep soktu. O sezon bir All-Star değildi ama şampiyonluk hamuruna sahip elit bir oyun kurucu olduğunu herkese kanıtladı.

2. Kawhi Leonard – 2014 NBA Finalleri MVP’si

Final İstatistikleri: 17.8 Sayı, 6.4 Ribaund, 2.0 Asist, 1.6 Top Çalma, 1.2 Blok, %61.2 FG, %57.9 3P

Kawhi Leonard, 2014 Finalleri’ne Spurs‘ün ana yüzü olarak çıkmadı. Tim Duncan, Tony Parker ve Manu Ginobili takımın hala temel taşlarıydı. Kawhi ise bu sistemin içinde gelişmekte olan harika bir iki yönlü kanat oyuncusuydu. Normal sezonda 12.8 sayı ortalamasıyla oynamıştı ve henüz All-Star seviyesinde görülmüyordu.

Ancak Finaller onun için her şeyi değiştirdi. Serinin ilk iki maçında sadece 9’ar sayı atarak sessiz kalmasına rağmen, 3. maçtan itibaren inanılmaz bir patlama yaşadı. Son üç maçta ortalama 23.7 sayı ve %68.5 şut isabetiyle oynadı. Ayrıca LeBron James’i savunurken ona ter döktürdü; LeBron iyi istatistikler yapsa da Kawhi onun oyun kurma etkisini azalttı ve maç başına neredeyse 4 top kaybı yapmaya zorladı. Bu seri, “Süperstar Kawhi”nin doğuşuydu.

1. Andre Iguodala – 2015 NBA Finalleri MVP’si

Final İstatistikleri: 16.3 Sayı, 5.8 Ribaund, 4.0 Asist, 1.3 Top Çalma, %52.1 FG, %40.0 3P

Iguodala bu listenin belki de en çarpıcı örneğidir. 2014-15 sezonunda takımın bir ilk beş oyuncusu bile değildi; tüm yıl kenardan gelerek maç başına 7.8 sayı ortalaması yakalamıştı. Warriors‘ın yıldızları Curry (MVP), Thompson ve Green iken, Iguodala takımı toparlayan veteran görev adamıydı.

Warriors seride 2-1 geriye düştüğünde, Steve Kerr 4. maçta Bogut’u kenara alıp Iguodala’yı ilk beşe yerleştirdi ve “Kısa Beş” sistemine geçti. Bu hamle serinin kaderini tamamen değiştirdi. Warriors sonraki 3 maçı kazanıp şampiyon oldu. Iguodala normal sezondaki skor üretimini ikiye katlayarak 16.3 sayı ortalamasına ulaştı ve bunu %52.1 şut isabetiyle yaptı. Ödülü Curry’nin hak ettiğine dair tartışmalar hep var olacak (seriyi 26.0 sayı ortalamasıyla bitirmişti) ancak Iguodala’nın ilk beşe geçmesi, LeBron ile olan kritik eşleşmesi ve serinin akışını değiştirmesi onu bu unvana taşıdı.

Sıradaki İsim OG Anunoby Olabilir mi?

2026 Final İstatistikleri (İlk 4 Maç): 23.8 Sayı, 4.0 Ribaund, 1.3 Asist, 1.0 Top Çalma, 1.5 Blok, %58.0 FG, %55.6 3P

OG Anunoby henüz o noktada değil ama çok yaklaştı. Knicks’in Spurs karşısında 3-1 önde olduğu seride, Anunoby şu an MVP için en güçlü All-Star olmayan aday konumunda. Normal sezonda Jalen Brunson ve Karl-Anthony Towns’ın gölgesinde 16.7 sayı ortalamasıyla oynamıştı.

Fakat Finaller başladığından beri, köşede bekleyen bir savunmacıdan ziyade gerçek bir 2. opsiyon gibi skor üretiyor. Hem de bunu %58.0 saha içi ve %55.6 üçlük gibi çılgın yüzdelerle yapıyor. Özellikle 4. maçta; Knicks’in NBA Finalleri tarihinin en büyük geri dönüşünü (29 sayı) yaptığı o unutulmaz gecede, 33 sayı (7/9 üçlük) attı ve bitime 1.2 saniye kala maçı kazandıran tiplemeyi yaparak “MVP anı”nı yaşadı. Eğer Knicks seriyi kapatırsa, Anunoby’nin adını bu tarihi listeye yazdırması işten bile değil.