30 NBA Takımı, 30 Kendini Kanıtlaması Gereken Oyuncu

Hiçbir şeyi kanıtlama ihtiyacı kalmamış bir NBA oyuncusu diye bir şey yoktur. Bunu biliyoruz çünkü ligin zirvedeki bazı süperstarları, 2026-27 sezonuna cevaplanması gereken ciddi sorularla giriyor.

Luka Dončić, kariyerinde ilk kez tam bir normal sezon ve play-off boyunca fiziksel olarak ayakta kalabilecek mi? Los Angeles Lakers‘ın LeBron James’i yollaması ve takımı tamamen Dončić’in etrafında şekillendirmek için tonlarca parça satmasından sonra bu çok yerinde bir soru gibi duruyor.

Jaylen Brown, Boston Celtics onu Philadelphia 76ers‘a şok edici derecede küçük bir karşılıkla gönderdikten sonra ona yüklenen rakam takıntılı muhaliflere bir darbe vurabilecek mi?

Gelin 30 takımın hepsini sıralayalım ve gelecek sezondan önce Dončić ve Brown’a kimlerin katılacağına karar verelim.

Atlanta Hawks: Onyeka Okongwu

Geçen sezon sadece iki pivot (Myles Turner ve Onyeka Okongwu) en az 380 üçlük denedi ve bunları %37.0’ın üzerinde isabetle attı. Turner on yıla yakın bir süredir dışarı açılabilen 5 numara rolüyle tanınırken, önceki beş sezonda toplam 233 uzak mesafe şutu atan Okongwu için bu yeni bir alandı. Eğer Okongwu bu çıkışını dışarıdan yüksek verimli bir sezonla daha destekleyebilirse, her açıdan (yüklü bir sözleşme adayı, takas parçası ve Atlanta Hawks‘ın kilit oyuncusu olarak) profilini yükseltecektir. Ötesinde ise Hawks’ı, diğer yardımcı yeteneklerinin iddia ettiği gibi yıldız takası yapılabilecek bir durak olarak daha cazip hale getirecektir.

Boston Celtics: Derrick White

Geçen yılki üçlük düşüşünün bir tesadüf olduğunu kanıtlamalı. Önceki üç sezonun her birinde uzaktan en az %38.1 isabetle atarken geçen yıl %32.7’ye, play-off’larda ise %27.3’e kadar gerileyerek hücumda ciddi bir yük haline geldi. İkincisi, White her zaman analitiğin sevgilisi oldu ve olmaya devam ediyor. White’ı seven aynı istatistiklerin Brown’a o kadar düşkün olmaması nedeniyle Jaylen Brown’ı takaslayan Celtics takımı için White, istatistikleri şüphecilere doğrulayacak kadar iyi oynamak zorunda.

Brooklyn Nets: 2025 İlk Tur Seçimlerinin Tümü

Egor Dëmin, Brooklyn’in 2025 yılındaki seçimleri arasında potansiyelini gerçekleştirmesi en muhtemel olanı. Geçen sezon uzaktan atabildiğini ve doğru bağlantı paslarını yapabildiğini kanıtladı. Yaz Ligi performansı ise bir hücumcu ve yay içi bitirici olarak yeni boyutlar eklediğini gösterdi. Kibarca ifade etmek gerekirse Brooklyn’in diğer ilk tur seçimleri için jüri henüz kararını vermedi. Nolan Traroré, Drake Powell, Ben Saraf ve Danny Wolf kritik ikinci sezonları için sırada bekliyor. İkinci sınıf oyuncuları hakkında, özellikle de gelişim yolları mevki çakışmalarıyla zorlaşıyorsa, nihai kararlar veremezsiniz.

Charlotte Hornets: Brandon Miller

LaMelo Ball takası, Brandon Miller’ı Charlotte Hornets‘ın hiyerarşisinde en az bir sıra yukarı taşıdı ve belki de 23 yaşındaki kanat oyuncusunu liderliği devralacak konuma getirdi. 2027 yazında sınırlı serbest kalmadan önce ve bariz yıldız potansiyeli kadar sinir bozucu sakatlıklarla da tanımlanan bir kariyerin ardından Miller, bu sezona tüm ligdeki en büyük yönlendirici oyunculardan biri olarak giriyor. Eğer Ball’un kurulumları olmadan kendi şutlarını yaratabildiğini kanıtlarsa, Charlotte’ın etrafında yapılanabileceği adam olarak kendini kanıtlayacaktır.

Chicago Bulls: Rob Dillingham

Daha ikinci yılında ikinci takımına geçen Rob Dillingham, Minnesota Timberwolves‘un onu almak için gönderdiği takas paketine değdiğini açıkça gösteremedi. Şimdi Chicago Bulls‘la geçirdiği üçüncü sezonunda biraz ilerleme kaydedemezse, hızlı oyun kurucu tamamen ligin dışında kalma tehlikesiyle karşı karşıya kalabilir. İlk 10’dan seçilen birinin bu kadar çabuk sönmesi nadir görülen bir durumdur ancak 2016’da Chicago tarafından beşinci sıradan seçilen Kris Dunn da neredeyse aynı kaderi paylaşıyordu. Kariyerini, Dillingham’ın sahip olmadığı bir yön olan kilit savunmacı haline gelerek kurtardı.

Cleveland Cavaliers: Evan Mobley

Evan Mobley kesinlikle burada öne çıkaracağımız en iyi oyunculardan biri ancak ligin en iyi yeteneklerinin bile cevaplaması gereken sorular var. Mobley, beş yıllık maksimum sözleşmesinin ikinci sezonuna, kendisi için hayal kırıklığı yaratan bir çabanın ardından giriyor. 2024-25 sezonunda gösterdiği %37.0’lık dış atış isabeti onu terk etti, savunması dünya standartlarından geriledi ve serbest atışları %60.6 ile kariyerinin en kötü seviyesine düştü. Tabii ki kariyerinin başlarında Mobley kadar çok ödül kazanan bir oyuncu zaten çok şey kanıtlamıştır. Ancak Cleveland Cavaliers‘ın istediği yere ulaşabilmesi için onun hala maaşına değecek, her yıl NBA ve savunma takımlarına seçilen bir süperstar olduğunu kanıtlaması gerekiyor.

Dallas Mavericks: Zaccharie Risacher

Hawks sadece iki sezonun ardından Zaccharie Risacher’den vazgeçerek 21 yaşındaki oyuncuyu Dallas Mavericks‘e ana dönüşü Lu Dort olan bir pakette gönderdi. 2024’te birinci sıradan seçilmiş bir adam için bekleyeceğiniz türden bir getiri değil ama Risacher Atlanta’nın rotasyonundan düşmüştü ve görünüşe göre sabır telkin edecek kadar ilerleme belirtisi göstermemişti. Dürüst olmak gerekirse tipik bir birinci sıra seçimi değildi. Neredeyse hiç kimse onun için bir yıldız tavanı görmedi. Dallas’ta yeni bir başlangıç yapacak ve kendisini bir rotasyon parçası olarak kabul ettirmeye çalışırken belki de daha az baskıyla karşılaşacak.

Denver Nuggets: Christian Braun

Christian Braun, savunması, geçiş hücumları ve spot-up şutörlüğüyle Denver Nuggets‘ı beş yıllık 125 milyon dolarlık bir uzatmayı hak ettiğine ikna eden o adam mı? Yoksa geçen yıl gördüğümüz, sakatlıklarla boğuştuğu ve şu anda onu sporun en çok maaş alan oyunculardan biri gibi gösteren süreçte hemen her alanda gerileyen o adam mı? Braun’un imzaladığı dönemde çoğu kişinin biraz fazla ödeme olduğu konusunda hemfikir olduğu bir kontrata karşı değerlendirilmesi haksızlık olabilir ancak geçen sezonki performansı bu maliyeti haklı çıkarmanın veya 25 yaşındaki oyuncunun hak eden bir ilk beş oyuncusu olduğunu onaylamanın yanından bile geçmedi.

Detroit Pistons: Ausar Thompson

Play-off’larda ortadan kaybolması ve sonrasında sınırlı serbest kalma döneminde yaşanan çetrefilli (ve devam eden) pazarlıkların ardından Jalen Duren burada kolay bir seçim ama aslında daha kritik soru işaretlerini barındıran kişi Ausar Thompson. Thompson’ın başkaları için şut yaratamaması ya da çevre atışlarında isabet bulamaması, Detroit Pistons‘ın kadro kurma çabaları için felç edici bir kısıtlama. Pistons onun savunmasına, mücadelesine ve ribaundlarına haklı olarak inanıyor ancak takıma top hakimiyeti ve alan açma konusunda sıkıntı yaratıyor. Kanat oyuncuları için büyük bir beklenti olmasa da her iki alanda da yardımcı olabilseydi Detroit sadece Cade Cunningham’a bu kadar bağımlı olmazdı.

Golden State Warriors: Brandin Podziemski

Brandin Podziemski, üç NBA sezonu boyunca kullanım oranını ve gerçek şut yüzdesini her yıl artırarak gelişti ve 2024-25’te sırasıyla %20.1 ve %58.3 ile zirveye ulaştı. Golden State Warriors gibi dripling üzerinden savunmaları çaresiz bırakabilecek şut yaratıcılarına ve kendi kendine yetebilen skorerlere umutsuzca ihtiyaç duyan bir takım için Podziemski hala yetersiz kalıyor. Atletik açıdan sınırlı olan guard’dan aniden topla potaya giden bir tehdit olmasını beklemek çok fazla olabilir. Belki mekaniği dripling üzeri hızlı şut atmaya hiçbir zaman uygun olmayabilir. Ancak takımın en çok ihtiyaç duyduğu eksiklikleri giderme konusunda takımın geri kalanından iyi değil.

Houston Rockets: Amen Thompson

İkiz kardeşi Ausar’la ilgili pek çok soru Amen Thompson için de geçerli ancak aralarındaki fark Amen’ın siz bunu okuyana kadar devasa bir uzatma imzalamış olabileceği. Houston Rockets‘tan 200 milyon dolar alıp almadığına bakılmaksızın, Thompson’ın dışarıdan şut atabildiğini veya birincil dağıtıcı olarak hücumu yönetebildiğini göstermesi gerekecek. Kardeşinden daha fazlasını gösterdi ancak hiçbir takımın anahtarları ona vermekte rahat hissedeceği bir noktada değil. O, DPOY (Yılın Savunmacısı) oylamasında üst üste iki kez ilk 10’da yer alan, dış atışlarda kariyer ortalaması %21.9 olan inanılmaz bir atlet. Rockets’ın yarı saha hücumundaki eksikliklerinin çoğu onun gösteriyi güvenilir bir şekilde yönetememesinden kaynaklanıyor.

Indiana Pacers: Tyrese Haliburton

Daha önce takımını şampiyonluk için tek galibiyete kadar taşıyan ve iki kez All-NBA seçilmiş bir süperstarın kendini kanıtlamayı tamamladığını düşünemezsiniz ama Tyrese Haliburton’ın kopan aşil tendonu her şeyi değiştirdi. Artık kariyerinde net bir öncesi-sonrası ayrım çizgisi var ve bundan sonra yapacakları muhtemelen daha önce yaptıklarından daha zor olacak. Kariyerinin “sonraki” kısmı çok önemli çünkü Haliburton’ın takımı Indiana Pacers, o kenardayken tüm yılı, sakatlıktan önceki elit hücum yönlendiricisi olarak kalacakmış gibi davranarak geçirdi. Eğer yeniden yapılanıyorsanız veya Hali’nin formunu tam olarak yakalamasına karşı önlem alıyorsanız, Ivica Zubac için korumasız iki ilk tur hakkını vermezsiniz.

LA Clippers: Darius Garland

Darius Garland, Clippers onu çaresizce istediği için Los Angeles’ta değil. Clippers cephesinden bakıldığında Garland’ı getiren takas her şeyden çok James Harden’dan kurtulmakla ilgiliydi. 2024-25 sezonunda 20.6 sayı, 6.7 asist ve uzak mesafeden %40.1 şut isabeti ortalamaları yakalayan Garland geri dönerse, Clippers iyi durumda olacak. Sakatlıklarla boğuşan ve bazen play-off hücumunu yönetecek kadar büyük görünmeyen Garland ortaya çıkarsa, LA hayal kırıklığına uğrayacaktır. İyi haber şu ki, Garland geçen yıl Clippers ile 19 maçta harika görünüyordu. Bu formu korursa Cavs hariç herkes kazanır.

Los Angeles Lakers: Luka Dončić

Walker Kessler ve Austin Reaves’in devasa yeni sözleşmelerini haklı çıkarmaları gerekiyor ancak Los Angeles Lakers’ta zirveden başka bir yerden başlamanın anlamı yok. Luka Dončić istatistiklerini kesinlikle yapacak. Ligdeki herkesten daha fazla sayı ve serbest atış ortalaması yakalaması için iyi bir bahis. Büyük ihtimalle, o sahadayken Lakers’ın hücumu harika olacak. Peki formda kalabilecek mi? Kariyerinin hemen her sezonunda onu yıkan sakatlıklardan kaçınabilecek mi? Oklahoma City Thunder ve San Antonio Spurs‘ün başı çektiği Batı Konferansı’na karşı play-off’larda sonuç verebilecek mi? Sekiz sezon boyunca çoğu kişinin ondan çoktan beklemiş olacağı MVP ödülünü kazanabilecek mi? Hâlâ kanıtlaması gereken çok şey var.

Memphis Grizzlies: Cam Boozer

Kimse çaylak sezonuna bakarak Cam Boozer’ın kariyeri hakkında kapsamlı tespitlerde bulunmayacak. Yani, muhtemelen kimse yapmayacak. Boozer’ın elit istatistiksel profilini ve kolej üretimini gölgeleyen sıçrama ve çabukluk eksikliğinin tam da kendisini eleştirenlerin hayal ettiği şekilde ortaya çıktığı bir senaryo var. Bu varsayımda muazzam bir fiyasko gibi görünebilir. Saha görüşü, pas yaratıcılığı, şut dokunuşu ve genel olarak mükemmel işlem hızı, kötümserlerin inandığı kadar kötü olmayabilecek atletik kısıtlamaların üstesinden gelmesi daha muhtemeldir. Boozer’ın Yılın Çaylağı’nı kazanma şansı, fiyaskoyla sonuçlanmasından çok daha yüksek ancak onu en çok destekleyenler bile potansiyel dezavantajları görebiliyor olmalı.

Miami Heat: Nikola Jović

Giannis Antetokounmpo, Bam Adebayo ve Bobby Portis’in en iyi uzun forvet olarak kullanıldığı bir ortamda bunu kanıtlama şansı bulamayabilir ancak Nikola Jović, Miami Heat‘in geçen yaz kendisine verdiği 62 milyon dolarlık uzatmaya değdiğini göstermeli. 23 yaşındaki oyuncu gelecek sezon Heat’in en çok kazanan dördüncü oyuncusu olacak ancak kariyeri şu ana kadar sakatlıklar ve istikrarsızlıkla geçti. 2022’deki ilk tur seçiminden, ikinci yılında %39.9 ile dış atış kullandığı ve 2024-25’te maç başına 10.7 sayıyla kariyer rekoru kırdığı anlar gibi işaretler gördük. Jović bir sezonda hiçbir zaman 47 maçtan fazla oynamadı, bu rakamlar başlangıçta mütevazıydı ve düşündüğünüzden daha az anlama gelebilir.

Milwaukee Bucks: Tyler Herro

Giannis Antetokounmpo karşılığında Milwaukee Bucks‘ın aldığı pakette yer alan oyunculardan birçoğunun yeni bir ortamda kendini kanıtlaması gerekiyor ancak Tyler Herro, 2026-27 sezonunun ardından serbest kalacaklar arasında en çok kazanan ve tek olanı. Son beş sezonun her birinde maç başına en az 20.1 sayı ortalaması yakalayan, tartışmasız iyi bir hücum oyuncusu olan Herro’nun, 2022’de imzaladığı dört yıllık 120 milyon dolarlık sözleşmeye benzer bir uzatmayı hak ettiğine Milwaukee’yi veya herhangi bir takımı ikna etmek için sayı atmaktan daha fazlasını yapması gerekebilir. Rakip hücumların hedefi olan ve sık sık sakatlık listesinde yer alan Herro sağlam kalabilmeli.

Minnesota Timberwolves: LaMelo Ball

LaMelo Ball kariyerinin en üretken sezonunu geçirerek Hornets’i 2015-16’dan bu yana en iyi derecesine taşıdı. Charlotte bunun yeterince iyi olmadığına karar verdi ve haziran ayında Ball’u Minnesota Timberwolves’a takas etti. Belki Charlotte, sözleşme uzatmanın ne kadara mal olacağından endişeleniyordu. Belki de önceki üç yılda sadece 35 maç ortalaması yakaladıktan sonra 72 maç oynamış bir oyuncuyu yüksek fiyattan sattığına inanıyordu. Hornets’in Ball’un karakteri, liderliği ve genel ciddiyetiyle ilgili endişeleri olması da muhtemel. Anlaşmayı Charlotte’un bakış açısından değerlendirmenin birçok yolu var ancak bunların hepsi, Ball’un etrafında harika bir takım kurulabilecek bir oyuncu olmadığı inancından kaynaklanıyor. Minnesota’da yanıldıklarını kanıtlamak için her fırsata sahip olacak.

New Orleans Pelicans: Trey Murphy III

Trey Murphy III takas tekliflerini reddeden taraf değil ancak takımının birden fazla ilk tur hakkı değerindeki paketleri geri almaya yönelik kesin reddini doğrulamak onun sorumluluğunda olacak. New Orleans Pelicans, Warriors’ın gelecekteki bir çift ilk tur hakkı getirecek olan anlaşmasına “hayır” dedi ve bildirildiğine göre 2026-27’de rekabet etmeyi umdukları için Murphy’yi elde tutmak istiyor. Takımın tanking yapmak için hiçbir teşviki olmamasına ve Zion Williamson’ın alışılmadık derecede sağlıklı olmasına rağmen geçen yıl sadece 26 maç kazandığını düşünürsek, takımın kendisine olan inancını anlamak zor. Murphy, piyasa değerinin altında bir kontratla oynayan iyi bir oyuncu ancak daha iyi bir takımda daha mantıklı duracak ikinci ya da üçüncü seçenek türünden biri.

New York Knicks: Pacome Dadiet

Son şampiyon, tüm rotasyonundan ne alacağını biliyor ve Mitchell Robinson’ın yerine yedek pivot olarak geçecek olan 32 yaşındaki Andre Drummond gibi gizemli bir mal değil. Şampiyonluğu kazandığınızda yapabileceğiniz her şeyi neredeyse kanıtlamış olursunuz. Ancak bu çabaya pek yardımcı olmayan ve aslında yedek kanat olarak gerçek bir ihtiyacı karşılayabilecek bir oyuncu var: Pacome Dadiet. 2024’te 25. sıradan seçilen Dadiet, iki sezonda sadece 47 maçta forma giydi. Knicks‘in deneyimli çekirdeğinin kalitesi göz önüne alındığında bu çok şaşırtıcı değil ancak 2.06 metrelik kanat oyuncusunun artık elde tutulmaya değer olduğunu gösterme zamanı gelmiş olabilir.

Oklahoma City Thunder: Cason Wallace

Oklahoma City Thunder, bütçelerini düzene sokmaları gerektiği için Lu Dort, Aaron Wiggins ve Isaiah Joe’yu gönderdi. Sezon dışındaki tüm bu maliyet düşürücü önlemler, Cason Wallace’a da çok daha büyük bir rol verilmesiyle sonuçlanacak. Dördüncü sezonuna girerken Wallace şimdiden kendini ligin en iyi savunmacı guardlarından biri olarak kabul ettirdi. Şimdi ise sahanın diğer tarafında verecek daha çok şeyi olduğunu kanıtlaması gerekecek. Bu durum, çaylakken çok kısıtlı bir rolde %41.9 ile kullandığı üçlük şutları yönlendirerek, top kullanıcısı ve şut yaratıcısı olarak büyük bir adım atmasını gerektirecek. İkinci seçenek yeteneklerini hiç olmadığı kadar fazla göstermesi istenecek.

Orlando Magic: Paolo Banchero

2025’teki etkileyici play-off koşusunun ardından Paolo Banchero, beşinci sezonunda oyuncu opsiyonu bulunan, takımların genellikle sadece en garanti yıldızlar için ayırdığı türden, beş yıllık tam bir süper maksimum uzatma imzaladı. O zamanlar bu mantıklıydı. Ancak şimdi Banchero’nun zayıf dış atışlarının ve topu durdurma eğilimlerinin arttığı kötü bir yılın ardından bu sözleşme potansiyel bir hata gibi görünüyor. Orlando Magic geçen yaz alanı açması için Desmond Bane’i getirdi ve bu sezonun başlarında koç değişikliğine gittiler. Eğer bu çok pahalı kadro, Banchero dümendeyken ileriye doğru büyük bir adım atamazsa, yönetimin bir sonraki adımda hangi kolu çekeceği oldukça açık.

Philadelphia 76ers: Jaylen Brown

Celtics onu iki ilk tur hakkı ve Paul George karşılığında Philadelphia 76ers’a takas ettiğinde, Jaylen Brown’ın gerçek değeri spordaki en sıcak konulardan biri haline geldi. MVP oylamasında altıncı sırayı almasının ve kariyerinde ikinci kez All-NBA seçilmesinin ardından, beş kez All-Star seçilen oyuncu aniden ismi gizli analitik çalışanları tarafından “bir takımdaki en iyi yedinci oyuncu” olarak tanımlanmaya başlandı. Bu yaklaşım saçmaydı ancak gelişmiş analitiklerin ve on-off istatistiklerinin Brown’ı yıldıza yakın bir şey olarak görmediği fikrini özetliyordu. Jaylen Brown için bu değer biçmeler abartılıysa da bu sadece aldığı büyük maaşından dolayı olabilir.

Phoenix Suns: Khaman Maluach

Hemen herkes Khaman Maluach’ın ikinci sezonunda bir sıçrama yapacağı, insana kendini iyi hissettiren bu hikâye için heyecanlanırdı. Elbette Phoenix Suns bunun muhtemel olduğuna inansaydı, Mark Williams’a üç yıllık yeni bir sözleşme ve varsayılan bir başlangıç işi vermezdi. Çaylak olarak çalışma ahlakıyla kendini takım arkadaşlarına sevdiren dışa dönük ve karizmatik bir oyuncu olan Maluach, Yaz Ligi’nde gerçek bir büyüme işareti gösterdi. Saha içi atış denemelerinin neredeyse yarısını uzak mesafeden yaparken maç başına 19.5 sayı, 12.8 ribaund ve 2.0 blok ortalamaları tutturdu. Attığı 20 üçlüğün 8’inde isabet buldu.

Portland Trail Blazers: Ja Morant

Bir zamanlar ligin yüzü olabilecek süperstarların kısa listesinde yer alan eski MVP adaylarının en verimli çağlarında takas edilmeleri sık rastlanan bir durum değildir. Hatta herhangi bir draft hakkı karşılığında takas edilmeleri daha da nadir görülen bir durumdur. Ja Morant, Portland’a tüm ligdeki herkesten daha fazla kanıtlaması gereken şeyle geliyor. Guard bolluğu ve alan eksikliği onu başarılı olmak için en uygun pozisyona getirmeyecek olsa da kariyerini ya yeniden canlandırma ya da ölümünü onaylama şansına sahip. İşleri tekrar yoluna koymak için Morant’in sahada kalacak kadar sağlıklı olması ve son yıllarda ivmesini kesen saha dışı dikkat dağıtıcı unsurlardan kaçınması gerekiyor. Eğer bu sezon işler değişmezse pes etmekten başka çare kalmayacak.

Sacramento Kings: Keegan Murray

Keegan Murray Ekim 2025’te imzaladığı 140 milyon dolarlık beş yıllık uzatma sözleşmesine daha yeni başlıyor ve bunu güvence altına almak için sezon sonunu beklememiş olması çok iyi. Murray kariyerinin en kötü yılını geride bıraktı. Sadece 23 maç oynayabilecek kadar sağlıklıydı; %42.0 saha içi isabetle oynadı ve üçlüklerin yalnızca %27.7’sinde isabet bulabildi. Bir zamanlar kartviziti olan savunması da geriledi. Devamlılığı bir kenara bırakırsak, geçen sezon Murray’in üretiminin ve etkisinin düştüğü üst üste üçüncü sezon olarak görülebilir. Daha şimdiden düşüş yaşamaması gerekiyor.

San Antonio Spurs: De’Aaron Fox

2026 play-off’larına bakılırsa De’Aaron Fox takımındaki en iyi üçüncü guard; Devin Vassell’i de sayarsanız dördüncü. 2026-27’de diğer üçlünün (Vassell, Dylan Harper ve Stephon Castle) toplamından sadece 1 milyon dolar daha az kazanacağı düşünüldüğünde bu hiç ideal değil. Fox’un play-off’lardaki zorlanması bir All-Star sezonunun ardından geldi ve büyük ölçüde ayak bileği burkulmasından kaynaklanıyordu ancak bu durum, Castle ve Harper gibi daha değerli iki genç oyuncunun yolunu tıkadığı ve 2029-30’a kadar 61.4 milyon dolar gibi gülünç bir maaş alarak bütçeyi tıkadığı şeklindeki büyük endişeyi değiştirmiyor. Takımın planlarında onu görmek kolay olmayacak.

Toronto Raptors: Jakob Poeltl

2029-30 sezonuna kadar kendisine sezon başına ortalama 28 milyon dolar kazandıracak olan sözleşmesinin hakkını asla veremeyecek ancak Jakob Poeltl, 2026-27 sezonunu rotasyon oyuncusu statüsü için bir mücadele olarak görmeli. İkinci sınıf oyuncusu Collin Murray-Boyles’a pivot pozisyonunda dakikalarını kaptırma ihtimali zaten yüksek olan Poeltl, sahada kalamaz ve üretimini artıramazsa ilk beş başlama şansını ve hatta daha fazla dakikayı kolayca kaybedebilir. 30 yaşındaki oyuncunun blok oranı geçen yıl %1.4 ile kariyerinin en kötü seviyesine geriledi ve 2017-18’den bu yana herhangi bir sezonda olduğundan daha sık faul yaptı. Çizdiği grafik hiç iyi değil.

Utah Jazz: Lauri Markkanen

Lauri Markkanen’in gerçek bir iddiayla NBA maçına çıkmasının üzerinden yıllar geçti ve tanking yapan Utah Jazz‘daki dört sezonluk görev süresi boyunca ondan hiçbir zaman her gece sahaya çıkması beklenmedi. Bu yıl destek tekerlekleri çıktı, Jazz play-off’ları hedefliyor ve Markkanen en az 70 maç boyunca 2022-23’teki All-Star sezonunu tekrarlayabilecek, her gece ilk seçenek olan bir oyuncu olduğunu göstermek zorunda. Dakika başına bakıldığında geçen sezonki çabalarında soru işareti yaratan hiçbir şey yok. Yüzde 60.8 gerçek şut yüzdesiyle maç başına 26.7 sayı üretti. Finli oyuncu çaylak yılından bu yana sadece bir kez 65 maçtan fazla oynadı.

Washington Wizards: Trae Young

Trae Young halihazırda dört yıllık, 212 milyon dolarlık bir uzatma sözleşmesi altında, bu nedenle 2026-27 sezonu bir sonraki ödeme gününden çok değerini yeniden kanıtlamakla ilgili olacak. Geçtiğimiz dört sezonun üçünde %34.0 veya daha düşük bir üçlük isabetiyle oynayan ve savunmada zorlanmaya devam eden Young’ın, Atlanta’daki en iyi dönemlerinde olduğu gibi hücumu yönlendiren bir oyun kurucu gibi performans göstermesi gerekiyor. Bundan daha azı, Washington’ın ona verdiği sözleşme karşısında şoka girip düşüp bayılan herkesi haklı çıkaracaktır. Daha da kötüsü Young’ın beklentilerin altında kalması durumu.