NBA’de Vurgun Yapmak İçin Son Şansı Olan 8 Oyuncu

İkinci maaş sınırı (second apron) geldiğinden beri, yıldızlara çılgın paralar vermek eskisi kadar otomatik bir karar gibi hissettirmiyor. Bir takım maaş bütçesi konusunda endişelendiğinde pahalı oyuncuları elden çıkarmak çok daha kolay hale geldi. Karl-Anthony Towns’ın Timberwolves‘tan Knicks‘e gidişi, etrafındaki her şeyin ne kadar pahalılaştığı göz önüne alındığında, gerçek bir All-Star’ın bile temelde takas edilebilir hale gelmesinin hatırladığım ilk büyük örneklerinden biriydi muhtemelen.

Sözleşmeler de aynı şekilde işlemeye başlıyor. Şu an Jalen Duren’a bir bakın. 22 yaşında, bir All-Star ve All-NBA sezonunu geride bıraktı ve 9.6 milyon dolarlık çaylak sözleşmesi uzatma teklifini (qualifying offer) kabul etmeyi ciddi ciddi düşünüyor çünkü kendi cephesi en az 200 milyon dolar isterken Pistons‘ın teklifi beş yıl için 190 milyon dolar civarında kaldı. Detroit tek kelimeyle yıllık 40 milyon doların üzerindeki o rakamlara çıkmak istemiyor.

Yani 31, 33 veya 37 yaşında olduğunuzu, halihazırda süperstar parası kazandığınızı ve bir takımdan 100 milyon, 200 milyon ve hatta 275 milyon dolarlık yeni bir taahhüt istediğinizi hayal edin. İşte bu sekiz adam 2026-27 sezonuna tam da bu noktada giriyor. Kimisi son bir maksimum sözleşme için savaşıyor, kimisi ise sadece bir sonraki sözleşmesinin bitirmek üzere oldukları sözleşmeden tamamen farklı olmamasını garantiye almak istiyor.

Anthony Davis

Anthony Davis için şu anda dört yıl ve 275 milyon dolar kulağa çılgınca geliyor. Wizards‘ın bunu ona vermeye hazır olmadığı çok açık. Bu yüzden her iki taraf da ciddi uzatma görüşmeleri yapmadan önce sezonun ilk 20 maçı civarı beklemeyi kabul etti; bu da temelde Davis’e Washington’ın gerçekten rekabet edip edemeyeceğini görmesi için, Wizards‘a ise Davis’in sahada kalıp kalamayacağını görmesi için zaman veriyor.

Ve Washington’ın endişelenmekte sonuna kadar haklı sebepleri var. Davis geçen sezon sadece 20 maç oynadı ve 20.4 sayı, 11.1 ribaund, 2.8 asist ve 1.7 blok ortalamaları yakaladı. Gerçekten oynadığında rakamlar hala harika ama sakatlık raporlarında inanılmaz derecede uzun zaman geçirmiş 33 yaşındaki bir uzuna sezonluk neredeyse 70 milyon doları garanti etmekten bahsediyoruz.

İşte bu yüzden ilk birkaç ay temelde onun sözleşme seçmeleri. Eğer Davis çıkıp yeniden bir All-NBA oyuncusu gibi görünürse, o ilk 20 maçın 18 veya 19’unda oynarsa ve Wizards’ı Trae Young, AJ Dybantsa ve Alex Sarr’ın yanında rekabetçi bir hale getirirse, o zaman en azından birilerinin istediği fiyata yaklaşması gerektiği argümanını sunmaya başlayabilir. Eğer kasım ayında maç kaçırmaya başlarsa, Washington’ın 275 milyon dolar konusunda aniden kendini daha iyi hissetme ihtimali neredeyse yok.

Ve sonra takas muhabbeti hemen geri döner. Wizards yaz boyunca onu takas etmekle ilgilenmedi ancak aralık ayına gelinir ve iki taraf da rakamlarının birbirine hiç yakın olmadığını fark ederse bu durum hızla değişebilir. Davis’in 2027-28 sezonu için 62.8 milyon dolarlık oyuncu opsiyonu var, yani ucuz bir uzatmayı kabul etmek zorunda da değil.

Davis için sorun şu ki; bu sakatlık geçmişine sahip 33 yaşındaki bir oyuncuya bakıp ona dört yıl ve 275 milyon doları seve seve verecek şampiyonluk adayının hangisi olacağını ben de bilmiyorum. Bu yüzden bu sezona bu kadar çok ihtiyacı var. Belki Washington ona istediği her kuruşu vermeyecektir ama 60’tan fazla maçta yine Anthony Davis gibi görünürse, Wizards’ı ya da bir başka iddialı takımı, kariyerinin son devasa sözleşmesi olması gereken şeye imza atarken kendini rahat hissedeceği kadar garanti para teklif etmeye zorlayabilir.

Michael Porter Jr.

Geçen sezon elbette etkileyiciydi ancak bu rakamların yeni normal olduğuna hala tam olarak ikna olmuş değilim. Michael Porter Jr., Nets formasıyla 52 maçta 24.2 sayı, 7.1 ribaund ve 3.0 asist ortalamaları yakalarken sahadan %46.3, üç sayı çizgisinin gerisinden %36.3 ve serbest atış çizgisinden %85.9 ile şut attı. Bu kolayca kariyerinin hücum anlamındaki en iyi sezonu ancak Brooklyn 20-62’lik bir derece elde etti ve Porter temelde şut atmak için dünyadaki tüm özgürlüğe sahipti. O takımda birinin sayı atması gerekiyordu.

Şimdi 40.8 milyon dolar kazandığı sözleşmesinin son yılına giriyor ve teknik olarak dört yıl ve 234 milyon dolara kadar bir uzatmaya uygun durumda. Ancak kimsenin ona buna yakın bir şey verebileceğini sanmıyorum ve bildirilenlere göre Nets ve Porter bir uzatma konusunda ortak noktada buluşmakta zorlandılar.

Sağlık durumu da işine yaramıyor. Porter geçen yıl sadece 52 maç oynadı ve biz hala, neredeyse NBA’e girmeden öncesinden beri peşini bırakmayan bir bel sakatlığı geçmişi olan birinden bahsediyoruz. 28 yaşında, Brooklyn; kadrosu henüz bu kadar genç, kötüyken ve Porter’a verilecek tecrübeli oyuncu parasının takımın tavanını değiştireceği noktadan bu kadar uzakken ona yılda 40 milyon doların üzerinde daha ödeme yapmanın herhangi bir mantığı olup olmadığına karar vermek zorunda.

Bu yüzden onun NBA’deki en büyük takas adaylarından biri olduğunu düşünüyorum. Eğer Nets ona ödeme yapmak istemiyorsa, sınırsız serbest oyuncu olmadan önce ondan değer elde etmek, durumu sadece kendi haline bırakmaktan çok daha mantıklı. 40.8 milyon dolarlık biten sözleşmesi, daha büyük bir takasta son derece faydalı bir maaş aracı haline geliyor ve iddialı bir takım, Brooklyn’in kendisini dört pahalı yıla ikna edebileceğinden çok daha kolay bir şekilde onun boyuna ve şut yeteneğine ikna olabilir.

Porter için 2026-27 sezonu, geçen sezonun sadece bir Nets balonu olmadığını kanıtlamakla ilgili. İyi bir takıma takas edilir, 2. veya 3. opsiyon olur ve size hala yüksek verimlilikle 20’nin üzerinde sayı verirse, o zaman birilerinin ona devasa bir sözleşme daha vermesi için aniden ortada bir argüman oluşur.

Kişisel olarak ben yine de yıllık 40 milyon dolara yanaşmazdım. Ancak Porter, önümüzdeki yaz iddialı bir takımın masaya ciddi para koymasını istiyorsa, maçların gerçekten bir anlam ifade ettiği bir yerde de üretiminin devam ettiğini göstermek zorunda.

Karl-Anthony Towns

Şampiyonluğu kazanmak Karl-Anthony Towns hakkındaki tartışmaları tamamen değiştirdi ancak dört yıllık, 272 milyon dolarlık bir uzatmayı Knicks için yutması sihirli bir şekilde kolay hale getirmedi.

KAT geçen sezon 75 maçta 20.1 sayı, 11.9 ribaund ve 3.0 asist ortalamaları tuttururken sahadan %50.1, üç sayı çizgisinin gerisinden %36.8 ve serbest atışlardan %85.8 ile oynadı. Altıncı kez All-Star seçildi ve daha da önemlisi, bir takımın onun merkez rolde oynadığı bir şampiyonluk kazanıp kazanamayacağı konusundaki tüm o muhabbeti sonunda sildi attı.

Şimdi işin garip kısmı geliyor çünkü küçük bir indirim New York’un bu şampiyonluk çekirdeğini uzun vadeli olarak bir arada tutmasına yardımcı olabilir. Towns’ın aniden değerinin yarısını almasından bahsetmiyoruz, ancak Brunson, Mikal Bridges, OG Anunoby ve diğer herkes zaten pahalıyken birden fazla sezonda 7 ila 10 milyon doları masada bırakmak önemli bir hal alabilir.

Towns için hedefin illa New York’tan son dolarına kadar her şeyi koparmak olması gerektiğini düşünmüyorum. Önemli olan bunu son devasa sözleşmesi yapacak kadar yeterli yılı ve garanti parayı almak. 31 yaşına giriyor, bu nedenle dört yıllık bir uzatma onu doğrudan 32, 33, 34 ve 35 yaşlarına taşıyor. Eğer oyuncuysanız bu, kelimenin tam anlamıyla mükemmel bir zamanlamadır.

Eğer New York o kadar uzun süreye veya maksimuma yakın bir yere çıkmak istemezse, Towns’ın sonrasında verebileceği başka bir karar var. Mevcut anlaşmasını oynamaya devam edip sonunda başka bir takımın devreye girebileceği sınırsız serbest oyuncu statüsüne ulaşabilir. Elbette bu yol risk de taşıyor çünkü yaşlandıkça birini dört devasa yılı garanti etmeye ikna etmek zorlaşacak.

İşte bu yüzden bir All-Star sezonu daha çok büyük önem taşıyacak. Towns, Knicks’e 22 sayı ve 12 ribaund verirse, sağlıklı kalırsa ve Doğu’daki en iyi takımlardan biri olmaya devam ederlerse kozu oldukça belirgindir. New York yine de bir indirim isteyebilir ancak Towns, Knicks’in süreyi veya parayı ciddi şekilde azaltmasından ziyade devasa bir sözleşmeden yapılacak küçük bir indirimden bahsettiğimizden emin olabilir.

O zaten yüzüğü kazandı. Bu sezon aslında o şampiyonluk değerini, onu 30’lu yaşlarının ortalarına kadar yıldız parası ödeyen son bir sözleşmeye dönüştürmekle ilgili.

Zach LaVine

Zach LaVine, serbest oyuncu piyasasında bu rakamı bulma şansı olmadığı için 2026-27 sezonu için 49.0 milyon dolarlık oyuncu opsiyonunu kullandı ve şimdi Bulls ile orijinal olarak imzaladığı beş yıllık, 215.2 milyon dolarlık sözleşmenin son yılına giriyor.

Sacramento da takas olasılıklarını değerlendirmeye devam ettiğinden, çok çarpıcı bir şey değişmedikçe her şey bunun onun Kings ile son sezonu olduğuna işaret ediyor. İlginç olan kısım LaVine’in başka bir maksimum kontrat alıp alamayacağı değil. Alamaz. Asıl mesele, diğer eski yıldızların başına geldiğini gördüğümüz türden, kariyer sonu finansal bir uçurumdan kaçınıp kaçınamayacağı.

DeMar DeRozan sonunda minimum sözleşmeye kadar düştü. Bradley Beal, basketboldaki en kötü devasa sözleşmelerden birine sahip olmaktan, çok daha ucuz bir anlaşmayla değerini yeniden inşa etmeye çalışmaya doğru gitti. LaVine iki yaz sonra bu gruptaki bir sonraki isim olmak istemiyor.

Geçen sezon buna yeterince yardımcı olmadı. Sahadan %47.9 ve üç sayılık atışlarda %39.0 ile şut atmaya devam etmesine rağmen sadece 39 maçta 19.2 sayı, 2.8 ribaund ve 2.3 asist ortalamaları yakaladı. Şut yeteneği açıkça kaybolmuş değil. Sorun, sürekli maç kaçıran ve size elit bir savunma veya oyun kuruculuk sunmayan 31 yaşındaki bir guarda ciddi paralar ödemekte.

Yani 49 milyon doları unutun. Bence buradaki asıl hedef, hala 20 milyon doların üzerinde bir oyuncu olabileceğini, All-Star seviyesinde bir geri dönüş yılı geçirirse umarım çok daha fazlası olabileceğini kanıtlamak. Sacramento’ya 65 veya 70 maç verin, maç başına 22 sayının üzerine çıkın, üç sayı çizgisinin gerisinden %40.0 civarında atmaya devam edin, işte o zaman 20-30 milyon dolarlık o yıllık aralıkta çok yıllı bir anlaşma hayal etmek aniden çok daha kolay hale gelir.

Eğer bir 35 maç daha kaçırır ve 19 sayı civarında kalırsa işler çirkinleşebilir. Önümüzdeki yaz sınırsız serbest oyuncu olacak ve takımlar sizi bir All-Star yerine yaşlanan bir skorer olarak görmeye başladığında, o piyasa inanılmaz derecede hızlı bir şekilde yok olabilir.

Jimmy Butler

Çapraz bağlarını (ACL) koparmadan önce, Jimmy Butler hala Warriors için mükemmel bir basketbol oynuyordu; 38 maçta 20.0 sayı, 5.6 ribaund, 4.9 asist ve 1.4 top çalma ortalamaları tuttururken sahadan %51.9 ile atıyordu. Ayrıca %64.6 gerçek şut (true shooting) yüzdesindeydi, dolayısıyla verimliliğinde henüz gerçek bir düşüş görülmüyordu.

Fakat bu sezonki 56.8 milyon dolar süperstar parası ve Butler bu rakamı bir daha alamayacak. O 37 yaşında, çapraz bağ kopmasından dönüyor ve 2027 yazında sınırsız serbest oyuncu olacak.

Bu, bir sonraki sözleşmesinin minimum olması gerektiği anlamına gelmiyor. Golden State zaten yaşlı. Stephen Curry 38, Draymond Green 36 yaşında, bu yüzden Butler geri döner ve hala bir All-Star’a yakın görünürse, Warriors, Curry’nin son sezonları etrafında tamamen yeniden yapılanmaya çalışmaktansa bir veya iki pahalı yılın daha mantıklı olduğuna kolayca karar verebilir.

Butler sadece hala içinde yeterince şey kaldığını kanıtlamak zorunda. Onlara 18-20 sayı, beş ribaund ve beş asist veriyorsa, hala çizgiye gidiyor ve hala önemli maçlarda savunma yapabiliyorsa, muhtemelen Golden State’ten ya da başka bir takımdan sağlam bir son sözleşme daha koparabilir.

O artık süperstar parası için savaşmıyor. O kısım muhtemelen sonsuza dek gitti. O, son NBA sözleşmesinin, takımların sadece yıldan yıla almaya istekli olduğu yaşlı bir tecrübeli oyuncudan ziyade bir yıldıza verilen bir sözleşme gibi görünmesini sağlamak için savaşıyor.

Kyrie Irving

Kyrie Irving, Mart 2025’ten bu yana bir NBA maçına çıkmadı, bu yüzden para hakkında konuşmadan önce temelde herkese nasıl bir oyuncu olduğunu hatırlatması gerekiyor.

Sol dizindeki çapraz bağ (ACL) yırtığının iyileşme süreci devam ederken Mavericks onu tüm 2025-26 sezonu boyunca kapattı. En son güncellemeler cesaret verici, Irving’in 2026-27 sezonu için hazır olması bekleniyor ancak 34 yaşındaki bir guard için bu hala devasa bir ara.

Gördüğümüz son versiyon hala harikaydı. Irving sakatlıktan önce 24.7 sayı, 4.8 ribaund ve 4.6 asist ortalamaları yakalamıştı ve Dallas ona 2025’te üç yıllık, 119 milyon dolarlık bir sözleşme vermişti. Son sezon olan 2027-28 sezonu oyuncu opsiyonu, bu nedenle güçlü bir dönüş, eğer reddetmeye karar verirse önümüzdeki yaz onu serbest oyuncu pazarına geri sokabilir.

İşte bu yüzden bu yılın oldukça bariz finansal sonuçları var. Kyrie geri döner, sağlıklı kalır ve Cooper Flagg’in yanında aynı 24 sayılık skorer gibi görünürse, o zaman hala alabileceği ciddi bir sözleşme daha olmalı. Belki Dallas yapar, belki başka bir takım yapar ama elit şut yaratımı ve şutörlük aniden değerini yitirmeyecektir.

Çapraz bağ sakatlığı patlayıcılığının bir kısmını alıp götürürse ya da sahada kalamazsa, o zaman 2027-28 opsiyonu çok daha cazip görünmeye başlar. Irving, Dallas’ın onun Flagg’in zaman çizelgesine uyumunu nasıl gördüğüne bağlı olarak olası bir takas adayı ve diğer takımlar da büyük paralar bağlamadan önce doğal olarak dizi görmek isteyecektir.

Irving’in yeterince yetenekli olduğunu kanıtlamasına gerek yok. O, takımların bir veya iki sezondan fazla güvenmediği 35 yaşındaki bir guard gibi değil, Kyrie Irving gibi ödeme alacak kadar sağlıklı olduğunu kanıtlamak zorunda.

Julius Randle

Maç başına 21 sayı ortalaması tutturacak kadar iyi olmak ve yine de sözleşmenizi elden çıkarmak için takımınızın bir ilk tur seçim hakkı eklemesi, bir sonraki pazarlığınıza girmenin pek de en iyi yolu sayılmaz.

Julius Randle’a olan da temelde tam olarak buydu. Timberwolves; Minnesota’nın maaşını üstlenmesi ve finansal esneklik yaratması için Nets’e ödeme yaptığı şeklinde geniş çapta yorumlanan bir anlaşmayla, sadece beş sıra yükselip 33. sırayı alarak onu ve 28. sıradaki seçimi Brooklyn’e gönderdi. Randle bu sezon 33.3 milyon dolar kazanıyor ve 2027-28 için 35.8 milyon dolarlık bir oyuncu opsiyonu var.

Üstelik berbat oynamış gibi bir durum da yoktu. Randle geçen sezon 21.1 sayı, 6.7 ribaund ve 5.0 asist ortalamalarıyla oynadı. Playofflar çok daha kötüydü, şut oranları sahadan %39.0’a ve üç sayıdan %24.4’e düştü ancak o hala hücum yaratabilen, ribaund alabilen ve pas verebilen üç kez All-Star seçilmiş bir oyuncu.

Sorun şu ki ligin artık bu pakete nasıl değer biçtiği. Minnesota iddialı bir takımdı ve LaMelo Ball takası için esnekliği tercih etmeye karar verdi. Brooklyn yeniden yapılanıyor ve temel olarak onu alması için draft sermayesi ile kendisine ödeme yapıldı. Bu, önümüzdeki yaz sözleşmesinden çıkıp sınırsız serbest oyuncu piyasasını test edebilecek biri için oldukça yüksek sesli bir sinyal.

Randle’ın bu algıyı değiştirmesi gerekiyor. Eğer Brooklyn’de güçlü bir sezon geçirir, 22-8-5 civarı bir şeyler ortaya koyar ve verimliliğini tekrar yukarı çekerse, iddialı takımlara hala düzgün, çok yıllı bir sözleşmeye değdiğini gösterebilir. Eğer işler kötü giderse, 35.8 milyon dolarlık opsiyonu almak bariz bir hamle haline gelir ve bir sonraki serbest oyuncu dönemi daha da korkutucu bir hal alır.

O henüz 31 yaşında ama bunun ne kadar hızlı gerçekleştiğini gördük. Bir dakika 30 milyon doların üzerinde kazanıyorsunuz, sonra bir anda takımlar arasında kısa sözleşmelerle gidip gelen Russell Westbrook’a dönüşüyorsunuz çünkü kimse artık büyük bir taahhüt altına girmek istemiyor.

Randle’ın mücadelesi aslında bir başka maksimum sözleşme için değil. Bu sözleşme bittiğinde ligin onu hala daha fazla yıl ve para bağlanmaya değer biri olarak gördüğünden emin olmak için.

Kawhi Leonard

Raptors sonunda Kawhi Leonard’ı geri getiren takası tamamladı ve o, Toronto’nun anlaşmayı birinci maaş sınırı olan sert limite (first-apron hard cap) sığdırmasına yardımcı olmak için yaklaşık 7.45 milyon dolar değerindeki %15’lik takas bonusunun (trade kicker) tamamından bile feragat etti. Bu, sadece o ekstra çeki alıp geçebilecek bir adamdan gelen oldukça önemli bir taviz.

Bunu yapmaya istekli olmasının oldukça bariz bir nedeni var: Leonard’ın sözleşmesinde kalan bir yıl ve 50.3 milyon dolar var ve yaklaşık 123.7 milyon dolar değerinde iki yıllık bir uzatma almaya hak kazanıyor. Takas üzerinde ilk anlaşıldığında Toronto onunla maksimum uzatma imzalamayı planlıyordu, dolayısıyla o, buradaki diğer adamlarla gerçekten aynı kategoride yer almıyor.

Ve geçen sezonun ardından, sağlık raporları iyi görünürse Toronto’nun tereddüt etmek için pek bir nedeni yok. Leonard 65 maçta 27.9 sayı, 6.4 ribaund, 3.6 asist ve 1.9 top çalma ortalamaları tuttururken sahadan %50.5, üçlüklerden %38.7 ve serbest atışlardan %89.2 ile oynadı. Hala bir süperstar seviyesinde oynuyordu.

Yani Kawhi buradaki diğer herkes kadar çetin bir savaş vermiyor. Özellikle takası kolaylaştırmak için 7.45 milyon dolardan çoktan vazgeçtikten sonra, anlaşma neredeyse kaçınılmaz görünüyor.

Yine de iki yıllık uzatma fiilen imzalanana kadar o bu listede yer almayı hak ediyor. 35 yaşında, o ek 123.7 milyon dolar neredeyse kesinlikle kariyerinin son devasa sözleşmesi olacak ve Clippers ile yaşanan onca şeyden sonra, Toronto’ya bunu resmiyete döktürmek bu hikayeyi oldukça çabuk bitirecektir.