NBA’de Karne Zamanı: 30 Takım, Yaz Dönemini Nasıl Geçirdi?

Eylül ayının sonlarına geldik, bu da NBA’in offseason hamlelerinin neredeyse tamamlandığı anlamına geliyor.

İşte böyle: Hem analitikçi hem de “sadece maçları izle” diyen kitleleri aynı şekilde memnun edecek çok basit harf notlarıyla tamamlanmış, acımasız bir değerlendirme yapma zamanı geldi.

Los Angeles Lakers, Walker Kessler’ı ve hücum ağırlıklı bir dizi serbest oyuncuyu kadrosuna katarken akıllıca mı harcama yaptı? New York Knicks 53 yıl sonra ilk şampiyonluğunu kazandıktan hemen sonra cimrilik mi yaptı?

Her takımın ölü sezon performansına not verirken bu yüksek profilli takımları ve diğerlerini ele alacağız. “C” notunun ortalama olduğunu unutmayın. Takımları, kaynaklarına ve seçtikleri yöne göre ne yaptıklarına bağlı olarak değerlendiriyoruz.

Atlanta Hawks: B+

Atlanta Hawks bu ölü sezonda büyük bir hamle yapmadı, ancak bu birkaç nedenden dolayı onlara zarar vermiyor. Bunların en önemlisi, uğraşmaya değecek, fark yaratacak bir hedefin olmamasıdır.

Bu yüzden Hawks, pervasızca hareket etmek yerine cephanesini sakladı, Aaron Wiggins ve Lu Dort ile fırsatçı eklemeler yaptı, hayal kırıklığı yaratan Zaccharie Risacher ile yollarını ayırdı ve CJ McCollum (21 milyon dolar) ile Jock Landale’i (14 milyon dolar) oldukça kolay takaslanabilir bir yıllık sözleşmelere imza attırdı.

Atlanta’nın hiyerarşide Jalen Johnson’ın üzerine yerleştirecek bir yıldız oyuncuya ihtiyacı var. Doğru kişi uygun olduğunda saldırmak için mükemmel bir konumda kalmaya devam ediyor. Bu durum tembel bir eylemsizlikten kaynaklanmıyor; sabır ve planlamanın bir sonucu.

Boston Celtics: C+

Boston Celtics ortalamanın üzerinde bir not alıyor çünkü baş yönetici Brad Stevens kendisine güvenilmeyi hak etti. Bu C-artı notu, Stevens’ın Jaylen Brown’ı kadroda tutmaya devam etmenin risk-ödül dengesini doğru bir şekilde değerlendirdiğine ve onu Philadelphia 76ers‘a göndermenin mevcut en iyi hamle olduğuna dair inanca dayanıyor.

Olumsuz gelişmiş istatistikler, ufuktaki bir uzatma kontratı, Brown’ın rolünden duyduğu olası memnuniyetsizlik gibi bir dizi faktör, Stevens ve Celtics’i, organizasyonun eski Finaller MVP’siyle devam etmektense Paul George ve birkaç ilk tur draft hakkıyla daha iyi durumda olduğuna ikna etti. En azından bu takas bazılarının iddia ettiği gibi bir felaket olduğunu kanıtlayana kadar, Boston’ın kararına saygı duymalıyız.

Jordan Walsh, Ron Harper Jr. ve Neemias Queta için yapılan yeni sözleşmelerin başı çektiği daha küçük çaplı başarılar, Celtics’in notunu ortalamanın üzerine çıkarmaya yardımcı oluyor. Mitchell Robinson’ın üç yıllık, 47 milyon dolarlık sözleşmesi sağlık endişelerini beraberinde getiriyor ancak bu uzun oyuncu, pota altındaki bariz cüsse ve savunma ihtiyacını dolduruyor.

Brown takası gerçek riskler barındırıyor. Bunun Boston’ı şampiyonluk adayları sınıfından çıkardığına dair bir argüman öne sürülebilir. Bu not, Celtics’in yakın ve uzun vadeli geleceği hakkında kendisini eleştirenlerden daha iyi bir öngörüye sahip olduğuna dair bir bahis.

Brooklyn Nets: C-

Brooklyn Nets bu ölü sezonda harcama gücüne sahip az sayıdaki takımdan biriydi. Bu pozisyon, sınırlı serbest oyunculara teklif götürmelerine veya draft haklarının da eklendiği bir takas yoluyla kötü kontratları üstlenmelerine olanak tanıyabilirdi.

Bunun yerine Brooklyn; Keon Ellis (iki yıl, 18 milyon dolar), Josh Minott (iki yıl, 9 milyon dolar) ve Moritz Wagner (iki yıl, 19 milyon dolar) gibi görev adamları için daha küçük, kısa vadeli anlaşmalar imzalamayı seçti. Nets, muhtemel ilk beş pivotu Day’Ron Sharpe ile imzaladığı iki yıllık, 20 milyon dolarlık anlaşmanın yanı sıra bu üç kontratın tamamında takım opsiyonlarını güvence altına alarak iyi bir iş çıkardı.

Nic Claxton’ı Julius Randle ile takas etmeyi ve draftta 33 numaradan 28 numaraya beş sıralık bir sıçramayı da içeren Brooklyn’in yazına yönelik iyimser bir bakış açısı, takımın esnekliğini koruduğu yönündedir. Daha sert bir analist ise bunun vizyonsuzluk olduğunu ve kaçırılmış bir fırsat olarak hatırlanabileceğini söyleyecektir.

Brooklyn, büyük resimdeki şansına hiçbir zarar vermedi. Mikel Brown Jr. 5 numarada mantıklı bir seçim gibi görünüyor, ancak biraz daha agresif olmanın karşılığını fazlasıyla verebileceği hissinden kurtulmak zor.

Charlotte Hornets: B+

Charlotte Hornets, Naz Reid, korumasız bir 2033 ilk tur draft hakkı ve üç ilk tur değişim hakkının (swap) başını çektiği bir paket karşılığında LaMelo Ball’u Minnesota Timberwolves‘a göndererek onunla bağlarını koparmak gibi cesur bir seçim yaptı.

Hamle kendi içinde riskler barındırsa da ve Ball 2025-26 sezonunun son 60 maçında Charlotte’ın elit hücumunda önemli bir rol oynasa da, sık sık sakatlanan oyun kurucuyu takas etmek doğru karardı. Hornets, yola onsuz devam ederek artık Ball’un güven vermeyen sağlığı, saha dışı olgunsuzluğu ve bir sonraki kontratı hakkında endişelenmek zorunda kalmayacak. Daha basit bir ifadeyle, Charlotte onu tam da değerinin zirvesindeyken takas etmiş olabilir.

Coby White, değeri yıllar içinde azalan üç yıllık, 74 milyon dolarlık bir sözleşmeyle geri dönecek. Eğer Ball’un verdiklerinin yüzde 85’ini sağlarsa (Ball’un sahadaki devamlılık sorunları göz önüne alındığında bunu hayal etmek zor değil), takımın kısa vadede zemin kaybetmemesi ihtimali yüksek.

Ball takası kutuplaştırıcı olsa da, Miles Bridges ve bir 2029 ilk tur draft hakkını Grayson Allen, Royce O’Neale ve korumasız bir 2033 ilk tur draft hakkı karşılığında Phoenix Suns‘a gönderen anlaşma tam bir vurgundu.

Sırf Ball’un Charlotte’ı haksız çıkarma ihtimaline duyduğumuz saygıdan dolayı “A” notu vermekten kaçınıyoruz.

Chicago Bulls: B

Chicago Bulls‘un ölü sezon sürecine en tepeden, baş yönetici Arturas Karnisovas’ın yerine Bryson Graham’ı getirerek başladığını görmek cesaret vericiydi. Yeni lotarya kuralları altında “ligin hiçbir yere varmayan ortasında kalmaya çalışalım” yaklaşımı aslında çok mantıklı olabilecek karar alıcıyı kovmanın ironisi bir yana, değişim zamanının geldiği açıktı.

Caleb Wilson Yaz Ligi’nde süper yıldız potansiyeli gösterdi, ancak Bulls draftın üzerinde fikir birliğine varılmış ilk dördünden geriye kalan son isimde 4 numaralı seçimi kullandığı için pek övgü almıyor.

Tiago Splitter Portland’da haksızlığa uğradı ve yeniden yapılanmanın ilk aşamaları için doğru koç gibi görünüyor. Serbest oyuncu Norman Powell, zamanı geldiğinde iki yıllık, 44 milyon dolarlık (2027-28 için takım opsiyonu) sözleşmesinde pozitif bir değer karşılığında takas edilebilir olacaktır.

Chicago’nun Zach Collins’in iki yıllık hizmeti için muhtemelen 17 milyon dolar harcamasına gerek yoktu, ancak bu hafif fazla ödeme, aksi takdirde mantıklı geçen bir yaza pek de zarar vermiyor.