NBA’de Karne Zamanı: 30 Takım, Yaz Dönemini Nasıl Geçirdi?

Eylül ayının sonlarına geldik, bu da NBA’in offseason hamlelerinin neredeyse tamamlandığı anlamına geliyor.

İşte böyle: Hem analitikçi hem de “sadece maçları izle” diyen kitleleri aynı şekilde memnun edecek çok basit harf notlarıyla tamamlanmış, acımasız bir değerlendirme yapma zamanı geldi.

Los Angeles Lakers, Walker Kessler’ı ve hücum ağırlıklı bir dizi serbest oyuncuyu kadrosuna katarken akıllıca mı harcama yaptı? New York Knicks 53 yıl sonra ilk şampiyonluğunu kazandıktan hemen sonra cimrilik mi yaptı?

Her takımın ölü sezon performansına not verirken bu yüksek profilli takımları ve diğerlerini ele alacağız. “C” notunun ortalama olduğunu unutmayın. Takımları, kaynaklarına ve seçtikleri yöne göre ne yaptıklarına bağlı olarak değerlendiriyoruz.

Atlanta Hawks: B+

Atlanta Hawks bu ölü sezonda büyük bir hamle yapmadı, ancak bu birkaç nedenden dolayı onlara zarar vermiyor. Bunların en önemlisi, uğraşmaya değecek, fark yaratacak bir hedefin olmamasıdır.

Bu yüzden Hawks, pervasızca hareket etmek yerine cephanesini sakladı, Aaron Wiggins ve Lu Dort ile fırsatçı eklemeler yaptı, hayal kırıklığı yaratan Zaccharie Risacher ile yollarını ayırdı ve CJ McCollum (21 milyon dolar) ile Jock Landale’i (14 milyon dolar) oldukça kolay takaslanabilir bir yıllık sözleşmelere imza attırdı.

Atlanta’nın hiyerarşide Jalen Johnson’ın üzerine yerleştirecek bir yıldız oyuncuya ihtiyacı var. Doğru kişi uygun olduğunda saldırmak için mükemmel bir konumda kalmaya devam ediyor. Bu durum tembel bir eylemsizlikten kaynaklanmıyor; sabır ve planlamanın bir sonucu.

Boston Celtics: C+

Boston Celtics ortalamanın üzerinde bir not alıyor çünkü baş yönetici Brad Stevens kendisine güvenilmeyi hak etti. Bu C-artı notu, Stevens’ın Jaylen Brown’ı kadroda tutmaya devam etmenin risk-ödül dengesini doğru bir şekilde değerlendirdiğine ve onu Philadelphia 76ers‘a göndermenin mevcut en iyi hamle olduğuna dair inanca dayanıyor.

Olumsuz gelişmiş istatistikler, ufuktaki bir uzatma kontratı, Brown’ın rolünden duyduğu olası memnuniyetsizlik gibi bir dizi faktör, Stevens ve Celtics’i, organizasyonun eski Finaller MVP’siyle devam etmektense Paul George ve birkaç ilk tur draft hakkıyla daha iyi durumda olduğuna ikna etti. En azından bu takas bazılarının iddia ettiği gibi bir felaket olduğunu kanıtlayana kadar, Boston’ın kararına saygı duymalıyız.

Jordan Walsh, Ron Harper Jr. ve Neemias Queta için yapılan yeni sözleşmelerin başı çektiği daha küçük çaplı başarılar, Celtics’in notunu ortalamanın üzerine çıkarmaya yardımcı oluyor. Mitchell Robinson’ın üç yıllık, 47 milyon dolarlık sözleşmesi sağlık endişelerini beraberinde getiriyor ancak bu uzun oyuncu, pota altındaki bariz cüsse ve savunma ihtiyacını dolduruyor.

Brown takası gerçek riskler barındırıyor. Bunun Boston’ı şampiyonluk adayları sınıfından çıkardığına dair bir argüman öne sürülebilir. Bu not, Celtics’in yakın ve uzun vadeli geleceği hakkında kendisini eleştirenlerden daha iyi bir öngörüye sahip olduğuna dair bir bahis.

Brooklyn Nets: C-

Brooklyn Nets bu ölü sezonda harcama gücüne sahip az sayıdaki takımdan biriydi. Bu pozisyon, sınırlı serbest oyunculara teklif götürmelerine veya draft haklarının da eklendiği bir takas yoluyla kötü kontratları üstlenmelerine olanak tanıyabilirdi.

Bunun yerine Brooklyn; Keon Ellis (iki yıl, 18 milyon dolar), Josh Minott (iki yıl, 9 milyon dolar) ve Moritz Wagner (iki yıl, 19 milyon dolar) gibi görev adamları için daha küçük, kısa vadeli anlaşmalar imzalamayı seçti. Nets, muhtemel ilk beş pivotu Day’Ron Sharpe ile imzaladığı iki yıllık, 20 milyon dolarlık anlaşmanın yanı sıra bu üç kontratın tamamında takım opsiyonlarını güvence altına alarak iyi bir iş çıkardı.

Nic Claxton’ı Julius Randle ile takas etmeyi ve draftta 33 numaradan 28 numaraya beş sıralık bir sıçramayı da içeren Brooklyn’in yazına yönelik iyimser bir bakış açısı, takımın esnekliğini koruduğu yönündedir. Daha sert bir analist ise bunun vizyonsuzluk olduğunu ve kaçırılmış bir fırsat olarak hatırlanabileceğini söyleyecektir.

Brooklyn, büyük resimdeki şansına hiçbir zarar vermedi. Mikel Brown Jr. 5 numarada mantıklı bir seçim gibi görünüyor, ancak biraz daha agresif olmanın karşılığını fazlasıyla verebileceği hissinden kurtulmak zor.

Charlotte Hornets: B+

Charlotte Hornets, Naz Reid, korumasız bir 2033 ilk tur draft hakkı ve üç ilk tur değişim hakkının (swap) başını çektiği bir paket karşılığında LaMelo Ball’u Minnesota Timberwolves‘a göndererek onunla bağlarını koparmak gibi cesur bir seçim yaptı.

Hamle kendi içinde riskler barındırsa da ve Ball 2025-26 sezonunun son 60 maçında Charlotte’ın elit hücumunda önemli bir rol oynasa da, sık sık sakatlanan oyun kurucuyu takas etmek doğru karardı. Hornets, yola onsuz devam ederek artık Ball’un güven vermeyen sağlığı, saha dışı olgunsuzluğu ve bir sonraki kontratı hakkında endişelenmek zorunda kalmayacak. Daha basit bir ifadeyle, Charlotte onu tam da değerinin zirvesindeyken takas etmiş olabilir.

Coby White, değeri yıllar içinde azalan üç yıllık, 74 milyon dolarlık bir sözleşmeyle geri dönecek. Eğer Ball’un verdiklerinin yüzde 85’ini sağlarsa (Ball’un sahadaki devamlılık sorunları göz önüne alındığında bunu hayal etmek zor değil), takımın kısa vadede zemin kaybetmemesi ihtimali yüksek.

Ball takası kutuplaştırıcı olsa da, Miles Bridges ve bir 2029 ilk tur draft hakkını Grayson Allen, Royce O’Neale ve korumasız bir 2033 ilk tur draft hakkı karşılığında Phoenix Suns‘a gönderen anlaşma tam bir vurgundu.

Sırf Ball’un Charlotte’ı haksız çıkarma ihtimaline duyduğumuz saygıdan dolayı “A” notu vermekten kaçınıyoruz.

Chicago Bulls: B

Chicago Bulls‘un ölü sezon sürecine en tepeden, baş yönetici Arturas Karnisovas’ın yerine Bryson Graham’ı getirerek başladığını görmek cesaret vericiydi. Yeni lotarya kuralları altında “ligin hiçbir yere varmayan ortasında kalmaya çalışalım” yaklaşımı aslında çok mantıklı olabilecek karar alıcıyı kovmanın ironisi bir yana, değişim zamanının geldiği açıktı.

Caleb Wilson Yaz Ligi’nde süper yıldız potansiyeli gösterdi, ancak Bulls draftın üzerinde fikir birliğine varılmış ilk dördünden geriye kalan son isimde 4 numaralı seçimi kullandığı için pek övgü almıyor.

Tiago Splitter Portland’da haksızlığa uğradı ve yeniden yapılanmanın ilk aşamaları için doğru koç gibi görünüyor. Serbest oyuncu Norman Powell, zamanı geldiğinde iki yıllık, 44 milyon dolarlık (2027-28 için takım opsiyonu) sözleşmesinde pozitif bir değer karşılığında takas edilebilir olacaktır.

Chicago’nun Zach Collins’in iki yıllık hizmeti için muhtemelen 17 milyon dolar harcamasına gerek yoktu, ancak bu hafif fazla ödeme, aksi takdirde mantıklı geçen bir yaza pek de zarar vermiyor.

Cleveland Cavaliers: B+

Cleveland Cavaliers iki yıl önce 64 maç kazandı ve geçen sezon Konferans Finallerine ulaştı, bu nedenle yapbozun son parçası olabilecek bir oyuncunun peşine cesurca düşmekte haklıydılar.

Peyton Watson, geçen sezonki altı haftalık harika performansı baz alınarak gereğinden fazla değer görüyor olabilir, ancak yine de Cavs için ideal teorik beşinci ilk beş oyuncusu. Geliştirdiği oyun kuruculuğu ve isabetli üçlük atışları devam ederse ve rakip perimetredeki en zorlu eşleşmeyi savunabileceğini kanıtlarsa, Cleveland gönderdiği 2031 ilk tur hakkını veya önümüzdeki dört yıl boyunca Watson’a ödemeyi taahhüt ettiği 88 milyon doları aramayacaktır.

Donovan Mitchell devasa bir dört yıllık, 273 milyon dolarlık uzatma kontratı aldı. Cavs, James Harden’a üç yıl ve 97 milyon dolar daha garanti para verdi. Her iki anlaşmanın da ciddi dezavantajları var, ancak Watson anlaşmasında olduğu gibi, Cavs’in “her şeyini ortaya koyma” (all-in) perspektifinden değerlendirilmeleri gerekiyor.

Cleveland’ın göründüğü gibi zirveye bu kadar yakın olduğunuzda, o son birkaç metreyi tırmanmak için ne gerekiyorsa harcar ve takas edersiniz.

Dallas Mavericks: B-

Dallas Mavericks‘in guard derinliği eksikliğini büyük ölçüde göz ardı ederken Cooper Flagg’in etrafına forvet eklemeye odaklanması, geçen yılın 1 numaralı seçiminin topla oynayan bir silah olarak test edilmeye devam edeceğini gösteriyor.

Kyrie Irving geçen sezonu ön çapraz bağ yırtığıyla kaçırdıktan sonra geri dönecek. Çaylak Sergio de Larrea sahayı olağanüstü iyi görüyor. Her ikisi de, Flagg’i doğrudan yeniden ilk opsiyon rolüne itebilecek büyük soru işaretleriyle (sırasıyla yaş ve tecrübesizlik) geliyor.

Bu, onun gelişimi için o kadar da kötü bir şey olmayabilir. Santi Aldama, çaylak Morez Johnson Jr. ve ikinci draft turu denemesi Zaccharie Risacher’ın eklemeleri, yeni başantrenör Dusty May’e ön alanda birçok seçenek sunuyor.

Denver Nuggets: D-

Sınırlı serbest oyuncu Peyton Watson’ın imza ve takas (sign-and-trade) yoluyla gitmesine izin veren Denver, paradan tasarruf etmek adına kadroyu zayıflatmayı seçti. Durum gerçekten bu kadar basit.

Nikola Jokić’in en verimli çağında olduğu, takımın “şimdi kazan” (win-now) duruşu göz önüne alındığında, rekabet yerine tasarrufu seçmek berbat görünüyor; özellikle de aynı sahiplik grubu gidip hemen Los Angeles Angels’ı 4 milyar dolara satın almışken.

Denver ikinci lüks vergisi sınırından (second apron) kaçınmaya kararlı olsa bile, bunu yapmanın başka yolları da vardı. Cam Johnson’ı takas etmek ideal olmazdı ama Watson’ı elde tutmak için gitmesine izin vermek, en azından Nuggets‘a daha yüksek bir potansiyel (upside) sağlardı. Johnson iyi bir oyuncu ve bilinen bir değerken, Watson’ın yıldız olma ihtimali düşük de olsa var. Bu uzak ihtimal muhtemelen Denver’da uzatma imzalamamayı bir kez daha tercih eden Jokić’e daha cazip gelirdi.

DeMar DeRozan bireysel skor üretimiyle bazı yedek beşlerini ayakta tutabilir, ancak Denver’ın tavanını yükseltmeyecektir.

Detroit Pistons: D+

Detroit Pistons geçen sezon sanki tek sorunları şut eksikliğiymiş gibi davrandı. Bu bir ihmal gibi hissettiriyor.

Elbette, hücumun Duncan Robinson sahadayken 100 pozisyon başına 10.2 sayı daha iyi olması gerçeği başta olmak üzere pek çok istatistik Pistons’ın 2025-26’da alan paylaşımında (spacing) yetersiz kaldığını gösteriyor. Ancak Detroit’in Magic’i gizlice geçip ardından ikinci turda Cavs’e elendiğini izleyen herkes, Cade Cunningham dışında topu yere vurarak savunmayı delebilecek ve takım arkadaşına pozisyon hazırlayabilecek birine duyulan ihtiyacı anladı.

İşte bu yüzden yüzde 40.0 ile atan keskin şutörler Isaiah Joe, John Collins, Gary Harris ve Taurean Prince’i getiren bir yaz hayal kırıklığı yaratıyor. Detroit, alan paylaşımının tüm dertlere deva olacağını düşünüyor gibi görünüyor, ancak bu yalnızca Cunningham dışında biri bu rahatlama alanını topla savunmayı delip takım arkadaşına pozisyon hazırlayarak değerlendirebilirse işe yarayacaktır.

Ausar Thompson’a verdikleri riskli beş yıllık, 155 milyon dolarlık uzatmaya bakılırsa, Pistons onun bu alanda yardımcı olabileceğine inanıyor gibi görünüyor. Zaman bunu gösterecek.

Daniss Jenkins geçen yıl harika bir çıkış yapan oyuncuydu ancak takımın Cunningham’ın arkasındaki kanıtlanmış tek yaratıcısı olarak ona aşırı yüklenildi.

Son olarak Pistons, kısıtlı serbest oyuncu pazarında Jalen Duren ile zorlu bir pazarlık yürüttüğü için sadece biraz övgü alıyor. All-NBA seviyesindeki pivot playofflarda çuvalladı ve görüşmelerde hiçbir dış gücü (leverage) yoktu.

Golden State Warriors: C

Geçen yıl sadece 37 maç kazanan, yaşlanan ve sakatlıklarla boğuşan bir kadroyla tekrar denemek (run it back) tehlikeli görünüyorsa, bunun nedeni tam olarak öyle olmasıdır.

Adil olmak gerekirse, Golden State Warriors başantrenör Steve Kerr’i geri getirip şampiyonluk çekirdeğini biraz daha bir arada tutmaya karar verdiğinde bu yolu seçti. LeBron James’i kaçırdıklarında, tek B planları statükoyu korumaktı.

Dubs (Warriors) gerçek şampiyonluk adayları olmadıklarını anlıyor gibi görünüyor ve bunun yerine Kerr, Stephen Curry ve Draymond Green’in organizasyon ve taraftarları için ne anlama geldiği düşünüldüğünde anlaşılabilir olan bir şekilde duygu yüklü olarak yola devam ediyor.

Kristaps Porzingis (iki yıl, 40 milyon dolar), Al Horford (iki yıl, 14 milyon dolar) ve De’Anthony Melton (iki yıl, 11.2 milyon dolar) hepsi geri döndü. Jimmy Butler ve Moses Moody geçen yılki feci sakatlıklardan sonra bir noktada dönecekler. Dışarıdan yapılan tek eklemenin 11 numaralı seçim Yaxel Lendeborg olduğu bir kadroya katılacaklar.

Her şeyi yakıp yıkmayacaklarsa, Warriors’ın yapabileceğinin en iyisi buydu.

Houston Rockets: B

Houston Rockets etkili müzakere etme geleneğini sürdürerek sınırlı serbest oyuncu Tari Eason’ı beş yıllığına 81.5 milyon dolara takımda tuttu ve ardından Amen Thompson’ı sezon başına maksimum ücretinin yaklaşık 9 milyon dolar altında bir rakam olan beş yıllığına 208 milyon dolara elinde tuttu.

Thompson A-artı bir atlet ve kanat savunmacısı, ancak şut atamaması bu sözleşmenin makul olanın üst sınırına yakın olduğu anlamına geliyor. Houston’ın, özellikle ne kadar çok takımın sınırlı serbest oyuncu kozunu kullandığı düşünüldüğünde, kararından pişman olma ihtimali gerçekten var.

Marcus Smart (iki yıl, 13 milyon dolar) istekli bir şekilde şut atacak ve takımın yapısına daha fazla savunma direnci katacak değerli bir ekleme; Bogdan Bogdanović ise düşük riskli bir minimum sözleşmeyle takımın oyun kuruculuğunu artırabilir.

Büyük saygı gören şut gurusu Chip Engelland’ı ekibe kattıkları için ekstra puanlar verilmeli. Eğer Thompson sözleşmesinin hakkını verecekse, Engelland’ın şutunu toparlamasının bunda bir payı olacak.

Indiana Pacers: C

“Sessiz” kelimesi Indiana Pacers‘ın ölü sezonunun hakkını zor verir, ki bu kötü bir şey değil.

Indy, zorlu işlerini bir geçiş yılında yaptı ve LA Clippers ile yaptığı takasla ilk beş pivotu Ivica Zubac’ı kadrosuna kattı ve anlamsız maçlar sırasında sakatlanmasını önlemek için onu hemen dinlenmeye aldı.

Kelly Oubre Jr. ile iki yıllık, 17 milyon dolarlık bir sözleşme imzalamak ve yedek uzun Micah Potter’ı serbest bırakmak dışında, önümüzdeki sezonda önemli ölçüde etkili olacak bir hamle bulmak zor.

Oubre iyi bir değer ve atletik bir kanat olarak rotasyona yerleşmeli, ancak bu noktada çoğunlukla bilinen bir değer ve muhtemelen ibreyi çok fazla değiştirmeyecektir.

Los Angeles Clippers: F

LA Clippers’ın bu yaz başına gelen her şeyi hesaba katmamız gerekirse, başarısız bir nottan kaçınmak imkansız. Takım sahibi Steve Ballmer’ın Kawhi Leonard’ı içeren ciddi maaş bütçesi hilelerine (cap circumvention) başkanlık ettiği yönündeki ligin kararı sonucunda beş gelecekteki ilk tur haklarının uçup gittiğini gördüler.

Elbette LA’in Leonard’ı Raptors‘a takas ederek Brandon Ingram ve Gradey Dick ile birlikte geri aldığı iki korumasız gelecekteki ilk tur hakkı, kaybedilen o varlıkları yenilemeye yardımcı olacaktır. Ancak Clippers hala bir acı dünyasının içinde.

Bradley Beal’in iki yıllık, 13.2 milyon dolarlık kontratı başlı başına bir bütçe hilesi soruşturmasını hak edebilir veya etmeyebilir, ancak sakatlık nedeniyle geçen yıl sadece altı maça çıkmadan önce büyük bir düşüşte olan bir oyuncuya çoğu takımın ödeyeceğinden kesinlikle daha fazlası.

Belki Keaton Wagler 6 numaralı draft sırasının hakkını verirse ve Max Strus neredeyse yok pahasına alındıktan sonra iyi oynarsa, bu ölü sezona takımın belini büken bir felaketten başka bir şey olarak dönüp bakabiliriz.

Los Angeles Lakers: C-

Luka Dončić’in Walker Kessler gibi bir pivot arzusu bunu yanlış bir seçim haline getirebilir, ama yine de şu zihin egzersizini deneyin: Dört yıllık, 130 milyon dolarlık bir sözleşmeyle Kessler’ı mı isterdiniz, yoksa iki korumasız gelecek ilk tur hakkı, iki draft hakkı değişimi (swap) ve diyelim ki Mitchell Robinson ve Robert Williams III’ü mü?

Belki pivot pozisyonundaki alternatifler sizi heyecanlandırmıyor olabilir, ancak bu kadar nakit harcaması ve bu kadar çok draft sermayesinin buharlaşması Kessler hamlesini son derece riskli kılıyor. Tamamen sağlıklı, fark yaratan ve Lakers‘ı savunmada ilk 10’a taşıyan bir ilk beş oyuncusu olması gerekiyor. Aksi takdirde, takas büyük bir hata olarak tarihe geçebilir.

Austin Reaves’in dört yıllık, 184.8 milyon dolarlık sözleşmesi daha az riskli ancak kesinlikle garanti değil.

Dončić, Reaves ve Kessler özel olabilir. Lakers’ın Matisse Thybulle ve Ziare Williams ile bazı ucuz savunma imzalarını tutturması yardımcı oluyor. Orta seviye hamleleri (Sandro Mamukelashvili, Quentin Grimes ve Collin Sexton) tamamının, çoğunlukla hücumda pozitif değer yaratma potansiyeli var.

Sonuç olarak, Lakers’ın LeBron James ile olan ilişkiyi kurtarıp Rui Hachimura, Marcus Smart, Luke Kennard ve Deandre Ayton gibileri ellerinde tutsalardı olabileceklerinden, yeni gruplarıyla şu anda daha iyi oldukları kesin değil.

Memphis Grizzlies: B+

Memphis Grizzlies, geçen sezon birkaç noktada imkansız görünen bir şekilde hiçbir draft sermayesi eklemeden Ja Morant’in kontratından kurtuldu. Jerami Grant ve Kris Murray’yi geri getirmenin yanı sıra, Grizzlies ayrıca önceki bir dönemin sayfasını çevirme ve yeni çekirdekleriyle ilerleme şansı da elde etti.

Bunun tek başına bir değeri var.

2026 draftının en iyi oyuncusu olma şansına sahip olan Cam Boozer, Yaz Ligi MVP ödülünü kazanacak kadar etkileyiciydi. Bu, yetenek avcısı (prospect) olarak onu seven analitik modelleri doğrulamaya yönelik iyi bir ilk adım.

Sizi Memphis’in kafa karıştırıcı ikinci tur hakları anlaşmaları ve manevralarından kurtaracağız, ancak Santi Aldama için Jaren Jackson Jr. anlaşmasından gelen devasa takas edilmiş oyuncu istisnasını (traded player exception) ve ilk 20 korumalı 2030 ilk tur hakkını korurken Isaiah Stewart’ı elde etmek oldukça mantıklıydı.