by Eurohoops Team / info@eurohoops.net
Bu yazı 24 Eylül 2026 tarihinde Bleacher Report’ta yayınlanmış ve uyarlanarak çevrilmiştir.
Eurohoops Türkiye’yi YouTube’da takip etmek için tıklayın!
Eurohoops Türkiye’yi Instagram’da takip etmek için tıklayın!
Eylül ayının sonlarına geldik, bu da NBA’in offseason hamlelerinin neredeyse tamamlandığı anlamına geliyor.
İşte böyle: Hem analitikçi hem de “sadece maçları izle” diyen kitleleri aynı şekilde memnun edecek çok basit harf notlarıyla tamamlanmış, acımasız bir değerlendirme yapma zamanı geldi.
Los Angeles Lakers, Walker Kessler’ı ve hücum ağırlıklı bir dizi serbest oyuncuyu kadrosuna katarken akıllıca mı harcama yaptı? New York Knicks 53 yıl sonra ilk şampiyonluğunu kazandıktan hemen sonra cimrilik mi yaptı?
Her takımın ölü sezon performansına not verirken bu yüksek profilli takımları ve diğerlerini ele alacağız. “C” notunun ortalama olduğunu unutmayın. Takımları, kaynaklarına ve seçtikleri yöne göre ne yaptıklarına bağlı olarak değerlendiriyoruz.
Atlanta Hawks: B+
Atlanta Hawks bu ölü sezonda büyük bir hamle yapmadı, ancak bu birkaç nedenden dolayı onlara zarar vermiyor. Bunların en önemlisi, uğraşmaya değecek, fark yaratacak bir hedefin olmamasıdır.
Bu yüzden Hawks, pervasızca hareket etmek yerine cephanesini sakladı, Aaron Wiggins ve Lu Dort ile fırsatçı eklemeler yaptı, hayal kırıklığı yaratan Zaccharie Risacher ile yollarını ayırdı ve CJ McCollum (21 milyon dolar) ile Jock Landale’i (14 milyon dolar) oldukça kolay takaslanabilir bir yıllık sözleşmelere imza attırdı.
Atlanta’nın hiyerarşide Jalen Johnson’ın üzerine yerleştirecek bir yıldız oyuncuya ihtiyacı var. Doğru kişi uygun olduğunda saldırmak için mükemmel bir konumda kalmaya devam ediyor. Bu durum tembel bir eylemsizlikten kaynaklanmıyor; sabır ve planlamanın bir sonucu.
Boston Celtics: C+
Boston Celtics ortalamanın üzerinde bir not alıyor çünkü baş yönetici Brad Stevens kendisine güvenilmeyi hak etti. Bu C-artı notu, Stevens’ın Jaylen Brown’ı kadroda tutmaya devam etmenin risk-ödül dengesini doğru bir şekilde değerlendirdiğine ve onu Philadelphia 76ers‘a göndermenin mevcut en iyi hamle olduğuna dair inanca dayanıyor.
Olumsuz gelişmiş istatistikler, ufuktaki bir uzatma kontratı, Brown’ın rolünden duyduğu olası memnuniyetsizlik gibi bir dizi faktör, Stevens ve Celtics’i, organizasyonun eski Finaller MVP’siyle devam etmektense Paul George ve birkaç ilk tur draft hakkıyla daha iyi durumda olduğuna ikna etti. En azından bu takas bazılarının iddia ettiği gibi bir felaket olduğunu kanıtlayana kadar, Boston’ın kararına saygı duymalıyız.
Jordan Walsh, Ron Harper Jr. ve Neemias Queta için yapılan yeni sözleşmelerin başı çektiği daha küçük çaplı başarılar, Celtics’in notunu ortalamanın üzerine çıkarmaya yardımcı oluyor. Mitchell Robinson’ın üç yıllık, 47 milyon dolarlık sözleşmesi sağlık endişelerini beraberinde getiriyor ancak bu uzun oyuncu, pota altındaki bariz cüsse ve savunma ihtiyacını dolduruyor.
Brown takası gerçek riskler barındırıyor. Bunun Boston’ı şampiyonluk adayları sınıfından çıkardığına dair bir argüman öne sürülebilir. Bu not, Celtics’in yakın ve uzun vadeli geleceği hakkında kendisini eleştirenlerden daha iyi bir öngörüye sahip olduğuna dair bir bahis.
Brooklyn Nets: C-
Brooklyn Nets bu ölü sezonda harcama gücüne sahip az sayıdaki takımdan biriydi. Bu pozisyon, sınırlı serbest oyunculara teklif götürmelerine veya draft haklarının da eklendiği bir takas yoluyla kötü kontratları üstlenmelerine olanak tanıyabilirdi.
Bunun yerine Brooklyn; Keon Ellis (iki yıl, 18 milyon dolar), Josh Minott (iki yıl, 9 milyon dolar) ve Moritz Wagner (iki yıl, 19 milyon dolar) gibi görev adamları için daha küçük, kısa vadeli anlaşmalar imzalamayı seçti. Nets, muhtemel ilk beş pivotu Day’Ron Sharpe ile imzaladığı iki yıllık, 20 milyon dolarlık anlaşmanın yanı sıra bu üç kontratın tamamında takım opsiyonlarını güvence altına alarak iyi bir iş çıkardı.
Nic Claxton’ı Julius Randle ile takas etmeyi ve draftta 33 numaradan 28 numaraya beş sıralık bir sıçramayı da içeren Brooklyn’in yazına yönelik iyimser bir bakış açısı, takımın esnekliğini koruduğu yönündedir. Daha sert bir analist ise bunun vizyonsuzluk olduğunu ve kaçırılmış bir fırsat olarak hatırlanabileceğini söyleyecektir.
Brooklyn, büyük resimdeki şansına hiçbir zarar vermedi. Mikel Brown Jr. 5 numarada mantıklı bir seçim gibi görünüyor, ancak biraz daha agresif olmanın karşılığını fazlasıyla verebileceği hissinden kurtulmak zor.
Charlotte Hornets, Naz Reid, korumasız bir 2033 ilk tur draft hakkı ve üç ilk tur değişim hakkının (swap) başını çektiği bir paket karşılığında LaMelo Ball’u Minnesota Timberwolves‘a göndererek onunla bağlarını koparmak gibi cesur bir seçim yaptı.
Hamle kendi içinde riskler barındırsa da ve Ball 2025-26 sezonunun son 60 maçında Charlotte’ın elit hücumunda önemli bir rol oynasa da, sık sık sakatlanan oyun kurucuyu takas etmek doğru karardı. Hornets, yola onsuz devam ederek artık Ball’un güven vermeyen sağlığı, saha dışı olgunsuzluğu ve bir sonraki kontratı hakkında endişelenmek zorunda kalmayacak. Daha basit bir ifadeyle, Charlotte onu tam da değerinin zirvesindeyken takas etmiş olabilir.
Coby White, değeri yıllar içinde azalan üç yıllık, 74 milyon dolarlık bir sözleşmeyle geri dönecek. Eğer Ball’un verdiklerinin yüzde 85’ini sağlarsa (Ball’un sahadaki devamlılık sorunları göz önüne alındığında bunu hayal etmek zor değil), takımın kısa vadede zemin kaybetmemesi ihtimali yüksek.
Ball takası kutuplaştırıcı olsa da, Miles Bridges ve bir 2029 ilk tur draft hakkını Grayson Allen, Royce O’Neale ve korumasız bir 2033 ilk tur draft hakkı karşılığında Phoenix Suns‘a gönderen anlaşma tam bir vurgundu.
Sırf Ball’un Charlotte’ı haksız çıkarma ihtimaline duyduğumuz saygıdan dolayı “A” notu vermekten kaçınıyoruz.
Chicago Bulls‘un ölü sezon sürecine en tepeden, baş yönetici Arturas Karnisovas’ın yerine Bryson Graham’ı getirerek başladığını görmek cesaret vericiydi. Yeni lotarya kuralları altında “ligin hiçbir yere varmayan ortasında kalmaya çalışalım” yaklaşımı aslında çok mantıklı olabilecek karar alıcıyı kovmanın ironisi bir yana, değişim zamanının geldiği açıktı.
Caleb Wilson Yaz Ligi’nde süper yıldız potansiyeli gösterdi, ancak Bulls draftın üzerinde fikir birliğine varılmış ilk dördünden geriye kalan son isimde 4 numaralı seçimi kullandığı için pek övgü almıyor.
Tiago Splitter Portland’da haksızlığa uğradı ve yeniden yapılanmanın ilk aşamaları için doğru koç gibi görünüyor. Serbest oyuncu Norman Powell, zamanı geldiğinde iki yıllık, 44 milyon dolarlık (2027-28 için takım opsiyonu) sözleşmesinde pozitif bir değer karşılığında takas edilebilir olacaktır.
Chicago’nun Zach Collins’in iki yıllık hizmeti için muhtemelen 17 milyon dolar harcamasına gerek yoktu, ancak bu hafif fazla ödeme, aksi takdirde mantıklı geçen bir yaza pek de zarar vermiyor.
'u Favori Basketbol Kaynağınız Olarak Kullanın.
Eurohoops'u Google'a Ekleyin
Cleveland Cavaliers iki yıl önce 64 maç kazandı ve geçen sezon Konferans Finallerine ulaştı, bu nedenle yapbozun son parçası olabilecek bir oyuncunun peşine cesurca düşmekte haklıydılar.
Peyton Watson, geçen sezonki altı haftalık harika performansı baz alınarak gereğinden fazla değer görüyor olabilir, ancak yine de Cavs için ideal teorik beşinci ilk beş oyuncusu. Geliştirdiği oyun kuruculuğu ve isabetli üçlük atışları devam ederse ve rakip perimetredeki en zorlu eşleşmeyi savunabileceğini kanıtlarsa, Cleveland gönderdiği 2031 ilk tur hakkını veya önümüzdeki dört yıl boyunca Watson’a ödemeyi taahhüt ettiği 88 milyon doları aramayacaktır.
Donovan Mitchell devasa bir dört yıllık, 273 milyon dolarlık uzatma kontratı aldı. Cavs, James Harden’a üç yıl ve 97 milyon dolar daha garanti para verdi. Her iki anlaşmanın da ciddi dezavantajları var, ancak Watson anlaşmasında olduğu gibi, Cavs’in “her şeyini ortaya koyma” (all-in) perspektifinden değerlendirilmeleri gerekiyor.
Cleveland’ın göründüğü gibi zirveye bu kadar yakın olduğunuzda, o son birkaç metreyi tırmanmak için ne gerekiyorsa harcar ve takas edersiniz.
Dallas Mavericks: B-
Dallas Mavericks‘in guard derinliği eksikliğini büyük ölçüde göz ardı ederken Cooper Flagg’in etrafına forvet eklemeye odaklanması, geçen yılın 1 numaralı seçiminin topla oynayan bir silah olarak test edilmeye devam edeceğini gösteriyor.
Kyrie Irving geçen sezonu ön çapraz bağ yırtığıyla kaçırdıktan sonra geri dönecek. Çaylak Sergio de Larrea sahayı olağanüstü iyi görüyor. Her ikisi de, Flagg’i doğrudan yeniden ilk opsiyon rolüne itebilecek büyük soru işaretleriyle (sırasıyla yaş ve tecrübesizlik) geliyor.
Bu, onun gelişimi için o kadar da kötü bir şey olmayabilir. Santi Aldama, çaylak Morez Johnson Jr. ve ikinci draft turu denemesi Zaccharie Risacher’ın eklemeleri, yeni başantrenör Dusty May’e ön alanda birçok seçenek sunuyor.
Denver Nuggets: D-
Sınırlı serbest oyuncu Peyton Watson’ın imza ve takas (sign-and-trade) yoluyla gitmesine izin veren Denver, paradan tasarruf etmek adına kadroyu zayıflatmayı seçti. Durum gerçekten bu kadar basit.
Nikola Jokić’in en verimli çağında olduğu, takımın “şimdi kazan” (win-now) duruşu göz önüne alındığında, rekabet yerine tasarrufu seçmek berbat görünüyor; özellikle de aynı sahiplik grubu gidip hemen Los Angeles Angels’ı 4 milyar dolara satın almışken.
Denver ikinci lüks vergisi sınırından (second apron) kaçınmaya kararlı olsa bile, bunu yapmanın başka yolları da vardı. Cam Johnson’ı takas etmek ideal olmazdı ama Watson’ı elde tutmak için gitmesine izin vermek, en azından Nuggets‘a daha yüksek bir potansiyel (upside) sağlardı. Johnson iyi bir oyuncu ve bilinen bir değerken, Watson’ın yıldız olma ihtimali düşük de olsa var. Bu uzak ihtimal muhtemelen Denver’da uzatma imzalamamayı bir kez daha tercih eden Jokić’e daha cazip gelirdi.
DeMar DeRozan bireysel skor üretimiyle bazı yedek beşlerini ayakta tutabilir, ancak Denver’ın tavanını yükseltmeyecektir.
Detroit Pistons: D+
Detroit Pistons geçen sezon sanki tek sorunları şut eksikliğiymiş gibi davrandı. Bu bir ihmal gibi hissettiriyor.
Elbette, hücumun Duncan Robinson sahadayken 100 pozisyon başına 10.2 sayı daha iyi olması gerçeği başta olmak üzere pek çok istatistik Pistons’ın 2025-26’da alan paylaşımında (spacing) yetersiz kaldığını gösteriyor. Ancak Detroit’in Magic’i gizlice geçip ardından ikinci turda Cavs’e elendiğini izleyen herkes, Cade Cunningham dışında topu yere vurarak savunmayı delebilecek ve takım arkadaşına pozisyon hazırlayabilecek birine duyulan ihtiyacı anladı.
İşte bu yüzden yüzde 40.0 ile atan keskin şutörler Isaiah Joe, John Collins, Gary Harris ve Taurean Prince’i getiren bir yaz hayal kırıklığı yaratıyor. Detroit, alan paylaşımının tüm dertlere deva olacağını düşünüyor gibi görünüyor, ancak bu yalnızca Cunningham dışında biri bu rahatlama alanını topla savunmayı delip takım arkadaşına pozisyon hazırlayarak değerlendirebilirse işe yarayacaktır.
Ausar Thompson’a verdikleri riskli beş yıllık, 155 milyon dolarlık uzatmaya bakılırsa, Pistons onun bu alanda yardımcı olabileceğine inanıyor gibi görünüyor. Zaman bunu gösterecek.
Daniss Jenkins geçen yıl harika bir çıkış yapan oyuncuydu ancak takımın Cunningham’ın arkasındaki kanıtlanmış tek yaratıcısı olarak ona aşırı yüklenildi.
Son olarak Pistons, kısıtlı serbest oyuncu pazarında Jalen Duren ile zorlu bir pazarlık yürüttüğü için sadece biraz övgü alıyor. All-NBA seviyesindeki pivot playofflarda çuvalladı ve görüşmelerde hiçbir dış gücü (leverage) yoktu.
Geçen yıl sadece 37 maç kazanan, yaşlanan ve sakatlıklarla boğuşan bir kadroyla tekrar denemek (run it back) tehlikeli görünüyorsa, bunun nedeni tam olarak öyle olmasıdır.
Adil olmak gerekirse, Golden State Warriors başantrenör Steve Kerr’i geri getirip şampiyonluk çekirdeğini biraz daha bir arada tutmaya karar verdiğinde bu yolu seçti. LeBron James’i kaçırdıklarında, tek B planları statükoyu korumaktı.
Dubs (Warriors) gerçek şampiyonluk adayları olmadıklarını anlıyor gibi görünüyor ve bunun yerine Kerr, Stephen Curry ve Draymond Green’in organizasyon ve taraftarları için ne anlama geldiği düşünüldüğünde anlaşılabilir olan bir şekilde duygu yüklü olarak yola devam ediyor.
Kristaps Porzingis (iki yıl, 40 milyon dolar), Al Horford (iki yıl, 14 milyon dolar) ve De’Anthony Melton (iki yıl, 11.2 milyon dolar) hepsi geri döndü. Jimmy Butler ve Moses Moody geçen yılki feci sakatlıklardan sonra bir noktada dönecekler. Dışarıdan yapılan tek eklemenin 11 numaralı seçim Yaxel Lendeborg olduğu bir kadroya katılacaklar.
Her şeyi yakıp yıkmayacaklarsa, Warriors’ın yapabileceğinin en iyisi buydu.
'u Favori Basketbol Kaynağınız Olarak Kullanın.
Eurohoops'u Google'a Ekleyin
Houston Rockets etkili müzakere etme geleneğini sürdürerek sınırlı serbest oyuncu Tari Eason’ı beş yıllığına 81.5 milyon dolara takımda tuttu ve ardından Amen Thompson’ı sezon başına maksimum ücretinin yaklaşık 9 milyon dolar altında bir rakam olan beş yıllığına 208 milyon dolara elinde tuttu.
Thompson A-artı bir atlet ve kanat savunmacısı, ancak şut atamaması bu sözleşmenin makul olanın üst sınırına yakın olduğu anlamına geliyor. Houston’ın, özellikle ne kadar çok takımın sınırlı serbest oyuncu kozunu kullandığı düşünüldüğünde, kararından pişman olma ihtimali gerçekten var.
Marcus Smart (iki yıl, 13 milyon dolar) istekli bir şekilde şut atacak ve takımın yapısına daha fazla savunma direnci katacak değerli bir ekleme; Bogdan Bogdanović ise düşük riskli bir minimum sözleşmeyle takımın oyun kuruculuğunu artırabilir.
Büyük saygı gören şut gurusu Chip Engelland’ı ekibe kattıkları için ekstra puanlar verilmeli. Eğer Thompson sözleşmesinin hakkını verecekse, Engelland’ın şutunu toparlamasının bunda bir payı olacak.
“Sessiz” kelimesi Indiana Pacers‘ın ölü sezonunun hakkını zor verir, ki bu kötü bir şey değil.
Indy, zorlu işlerini bir geçiş yılında yaptı ve LA Clippers ile yaptığı takasla ilk beş pivotu Ivica Zubac’ı kadrosuna kattı ve anlamsız maçlar sırasında sakatlanmasını önlemek için onu hemen dinlenmeye aldı.
Kelly Oubre Jr. ile iki yıllık, 17 milyon dolarlık bir sözleşme imzalamak ve yedek uzun Micah Potter’ı serbest bırakmak dışında, önümüzdeki sezonda önemli ölçüde etkili olacak bir hamle bulmak zor.
Oubre iyi bir değer ve atletik bir kanat olarak rotasyona yerleşmeli, ancak bu noktada çoğunlukla bilinen bir değer ve muhtemelen ibreyi çok fazla değiştirmeyecektir.
LA Clippers’ın bu yaz başına gelen her şeyi hesaba katmamız gerekirse, başarısız bir nottan kaçınmak imkansız. Takım sahibi Steve Ballmer’ın Kawhi Leonard’ı içeren ciddi maaş bütçesi hilelerine (cap circumvention) başkanlık ettiği yönündeki ligin kararı sonucunda beş gelecekteki ilk tur haklarının uçup gittiğini gördüler.
Elbette LA’in Leonard’ı Raptors‘a takas ederek Brandon Ingram ve Gradey Dick ile birlikte geri aldığı iki korumasız gelecekteki ilk tur hakkı, kaybedilen o varlıkları yenilemeye yardımcı olacaktır. Ancak Clippers hala bir acı dünyasının içinde.
Bradley Beal’in iki yıllık, 13.2 milyon dolarlık kontratı başlı başına bir bütçe hilesi soruşturmasını hak edebilir veya etmeyebilir, ancak sakatlık nedeniyle geçen yıl sadece altı maça çıkmadan önce büyük bir düşüşte olan bir oyuncuya çoğu takımın ödeyeceğinden kesinlikle daha fazlası.
Belki Keaton Wagler 6 numaralı draft sırasının hakkını verirse ve Max Strus neredeyse yok pahasına alındıktan sonra iyi oynarsa, bu ölü sezona takımın belini büken bir felaketten başka bir şey olarak dönüp bakabiliriz.
Luka Dončić’in Walker Kessler gibi bir pivot arzusu bunu yanlış bir seçim haline getirebilir, ama yine de şu zihin egzersizini deneyin: Dört yıllık, 130 milyon dolarlık bir sözleşmeyle Kessler’ı mı isterdiniz, yoksa iki korumasız gelecek ilk tur hakkı, iki draft hakkı değişimi (swap) ve diyelim ki Mitchell Robinson ve Robert Williams III’ü mü?
Belki pivot pozisyonundaki alternatifler sizi heyecanlandırmıyor olabilir, ancak bu kadar nakit harcaması ve bu kadar çok draft sermayesinin buharlaşması Kessler hamlesini son derece riskli kılıyor. Tamamen sağlıklı, fark yaratan ve Lakers‘ı savunmada ilk 10’a taşıyan bir ilk beş oyuncusu olması gerekiyor. Aksi takdirde, takas büyük bir hata olarak tarihe geçebilir.
Austin Reaves’in dört yıllık, 184.8 milyon dolarlık sözleşmesi daha az riskli ancak kesinlikle garanti değil.
Dončić, Reaves ve Kessler özel olabilir. Lakers’ın Matisse Thybulle ve Ziare Williams ile bazı ucuz savunma imzalarını tutturması yardımcı oluyor. Orta seviye hamleleri (Sandro Mamukelashvili, Quentin Grimes ve Collin Sexton) tamamının, çoğunlukla hücumda pozitif değer yaratma potansiyeli var.
Sonuç olarak, Lakers’ın LeBron James ile olan ilişkiyi kurtarıp Rui Hachimura, Marcus Smart, Luke Kennard ve Deandre Ayton gibileri ellerinde tutsalardı olabileceklerinden, yeni gruplarıyla şu anda daha iyi oldukları kesin değil.
Memphis Grizzlies, geçen sezon birkaç noktada imkansız görünen bir şekilde hiçbir draft sermayesi eklemeden Ja Morant’in kontratından kurtuldu. Jerami Grant ve Kris Murray’yi geri getirmenin yanı sıra, Grizzlies ayrıca önceki bir dönemin sayfasını çevirme ve yeni çekirdekleriyle ilerleme şansı da elde etti.
Bunun tek başına bir değeri var.
2026 draftının en iyi oyuncusu olma şansına sahip olan Cam Boozer, Yaz Ligi MVP ödülünü kazanacak kadar etkileyiciydi. Bu, yetenek avcısı (prospect) olarak onu seven analitik modelleri doğrulamaya yönelik iyi bir ilk adım.
Sizi Memphis’in kafa karıştırıcı ikinci tur hakları anlaşmaları ve manevralarından kurtaracağız, ancak Santi Aldama için Jaren Jackson Jr. anlaşmasından gelen devasa takas edilmiş oyuncu istisnasını (traded player exception) ve ilk 20 korumalı 2030 ilk tur hakkını korurken Isaiah Stewart’ı elde etmek oldukça mantıklıydı.
'u Favori Basketbol Kaynağınız Olarak Kullanın.
Eurohoops'u Google'a Ekleyin
Miami Heat: B
İsterseniz derinlik eksikliğine, gelecekteki kaynakların tamamen tükenmesine ve Klay Thompson gibi yaşlanan tecrübeli oyunculara güvenilmesine odaklanın, ancak Miami Heat‘in ölü sezonunu değerlendirirken en basit gerçeği aklınızdan çıkarmayın.
Giannis Antetokounmpo’yu aldılar.
İki kez MVP olan oyuncu 30’lu yaşlarını geçmiş olsa da ve dayanıklılık konusunda birçok soru işareti barındırsa da, gelişi Miami’ye gerçek bir şampiyonluk potansiyeli veriyor. Bu, Heat’in şampiyonluğun mutlak favorisi olduğu anlamına gelmiyor ancak eskisinden farklı bir tehdit sınıfındalar.
Heat sessizce rotasyonunu Giannis’in etrafında sağlamlaştırdı.
Thompson en verimli çağını çoktan geride bıraktı ancak serbest oyuncu piyasasından imzalayan Tim Hardaway Jr. ile bir araya gelerek umutsuzca ihtiyaç duyulan alan paylaşımını (spacing) sağlayacak. Andrew Wiggins’in opsiyonu kullanması ve sözleşme uzatması, 2027-28 ve 2028-29 için yalnızca 34 milyon dolarlık yeni bir para ekledi; bu, şampiyonluk tecrübesine sahip, ilk beş çıkacak üç sayı ve savunma (three-and-D) kanat oyuncusu için bir kelepir. Dört yıllık, 60 milyon dolarlık uzatmayı imzaladıktan sonra Pelle Larsson maç sonu kadrolarında ona katılabilir.
Eldeki varlıklar (asset) dolabı burada oldukça boş ama şekillenen gerçek bir takım var.
Milwaukee Bucks: B+
Giannis Antetokounmpo’yu takas etme süreci karmakarışıktı ama sonuç şaşırtıcı derecede iyi oldu.
Tyler Herro, Kel’el Ware, Kasparas Jakucionis ve Jaime Jaquez Jr. ile Milwaukee Bucks, dört ilk tur hakkı ve bir değişim (swap) hakkıyla birlikte (üçü çaylak ölçekli kontratlarda olan) dört kaliteli oyuncu elde etti. Teklif savaşının olmaması, Antetokounmpo’nun son sağlık geçmişi ve yaklaşan bir sonraki kontratının oluşturduğu tehdit göz önüne alındığında, bu sağlam bir ganimet.
Milwaukee’nin yeniden yapılanma çabalarını daha da destekleyen 10 numaralı seçim Brayden Burries Yaz Ligi’nde parladı ve draftın erken vurgunlarından biri gibi görünüyor.
Yeni başantrenör Taylor Jenkins’in ayrılan Doc Rivers’a kıyasla büyük bir gelişim göstermesi gerekiyor. Ousmane Dieng için yapılan üç yıllık, 17.3 milyon dolarlık anlaşmanın bile bir potansiyeli (upside) var.
Derhal maaş bütçesi hilelerine (cap circumvention) dair fısıltıları tetikleyen Gary Trent Jr.’ın imzaladığı dört yıllık, 64 milyon dolarlık kontrat olmasaydı, bu A-seviyesinde bir ölü sezon olabilirdi.
Minnesota Timberwolves, LaMelo Ball’un en iyi versiyonuna o kadar güçlü inanıyor ki, onu elde etmek için dört ilk tur hakkı varlığını ve Naz Reid’i takas etti. Bu inancın ne kadar riskli olduğunu kelimelerle ifade etmek zor.
Ball, Charlotte’ın geçen sezonki hücum başarısının anahtarıydı ancak takımını takımda tutulmaya değer olduğuna ikna edemedi. Minnesota bu kurum içi değerlendirmeden rahatsız olmadı ve şimdi Hornets‘ın vazgeçtiği tüm sağlık, karakter ve savunma eksikliklerini üstleniyor.
Wolves, Donte DiVincenzo’nun Aşil tendonu yırtığından dönmesini beklerken aniden derinleşen bir guard rotasyonunu sağlamlaştırmak için Ayo Dosunmu, Bones Hyland ve Jaylen Clark’ı geri getirdi. Ön alanda, Reid’in çıkışıyla birleşen Julius Randle’ın maaş boşaltma (salary dump) işlemi, Jaden McDaniels ve gözden çıkarılan Jonathan Kuminga’yı rotasyondaki tek gerçek forvetler olarak bırakıyor.
Ball sağlıklı kalırsa, Anthony Edwards’ın üzerindeki oyun kurma baskısını hafifletecek ve potansiyel olarak All-NBA takım arkadaşı için bir MVP yürüyüşünün kilidini açacaktır. Bu potansiyel, marjinal de olsa pozitif bir notla sonuçlanıyor.
Yeni başantrenör Jamahl Mosley, Orlando’da genç bir kadroyla kaliteli bir savunma inşa etti ve New Orleans Pelicans‘ın sahanın o tarafında geçen yılki 23. sıradan daha iyisini yapmasına yardımcı olmalı. Ya da en azından, kaliteli savunmacılardan neredeyse tamamen yoksun bir kadroyla yükümlü olmasaydı beklenti bu olurdu.
Saddiq Bey hücuma dönük iyi bir iki yönlü (two-way) kanat oyuncusu. Üç yıllık, 55.5 milyon dolarlık anlaşması makul not alıyor.
Kelimeyi esnek anlamda kullanırsak, New Orleans’ın diğer en büyük iki personel hamlesi, serbest oyuncu tetikçi Bennedict Mathurin’i imzalamak ve tecrübeli pivot DeAndre Jordan’ı takımda tutmaktı. İkisi de savunmada ortalamanın üzerinde değil. Mathurin, ikisi -Jeremiah Fears ve Derik Queen- takımın geleceği için kritik olan birçok topla oynama opsiyonu olan bir kadroya özellikle garip bir şekilde uyuyor.
Jordan Hawkins, Micah Peavy ve ikinci tur draft sermayesini Grizzlies‘e gönderen maliyet düşürücü takas, yalnızca Pelicans’ın hırs ve yön eksikliğinin altını çizdi.
New York Knicks: C-
Makro düzeyde, son şampiyonun önemli figür Mitchell Robinson’ın maliyet endişeleri nedeniyle serbest oyuncu pazarında ayrılmasına izin vermesi hayal kırıklığı yarattı. New York Knicks‘in sahibi James Dolan, Finallerden sadece birkaç gün sonra bir WFAN röportajında ikinci lüks vergisi sınırına (second apron) girmenin “intihar” olacağını söylediğinde takımın harcama konusundaki isteksizliğinin sinyalini vermişti.
İşte bir düşünce: Eğer şampiyonluğu kazanabileceğini az önce kanıtlamış bir takımınız varsa, o takımı bir arada tutmak için ne gerekiyorsa harcamalısınız.
Robinson’ın Celtics ile yaptığı üç yıllık, 47 milyon dolarlık sözleşme piyasa değerinin çok üzerinde de değildi. New York bu rakamı eşleyebilir veya aşabilirdi ve gerisini daha sonra çözebilirdi.
Mo Diawara (dört yıl, 11.3 milyon dolar), Jose Alvarado (üç yıl, 14.4 milyon dolar) ve Landry Shamet (dört yıl, 24 milyon dolar) için yapılan kelepir anlaşmalar genel nota yardımcı oluyor, ancak şampiyonluk kazanan bir ekibin cimrilik yapması üzücü bir durum olmaya devam ediyor.
'u Favori Basketbol Kaynağınız Olarak Kullanın.
Eurohoops'u Google'a Ekleyin
İkinci lüks vergisi sınırından nasıl kaçınacaklarına dair onca spekülasyonun ardından Oklahoma City Thunder, Lu Dort, Aaron Wiggins ve Isaiah Joe’yu toplam yedi ikinci tur hakkı karşılığında takas ederek mantıklı olan yolu seçti. Cason Wallace’ın kanatta daha fazla sorumluluğa hazır olması ve Ajay Mitchell’in heyecan verici potansiyeli düşünüldüğünde, OKC muhtemelen maaş bütçesi kurbanı olan bu üçlüyü o kadar da aramayacak.
Sadece ellerindeki varlıkları eritmediklerini kanıtlayan Thunder, ilk beş pivotu Isaiah Hartenstein ile üç yıllık, 75 milyon dolarlık bir sözleşme yeniledi; bu tüm yaz boyunca bir uzun oyuncuyla imzalanan en iyi kelepir anlaşmalardan biri olarak değerlendiriliyor.
Oklahoma City önümüzdeki birkaç sezon boyunca ligin en pahalı kadrolarından biri olmaya devam edecek, ancak 12 numaralı seçim Aday Mara da dahil olmak üzere ufukta önemli genç yetenekleri var. Bir ilk beş oyuncusu ve iki rotasyon oyuncusunu elden çıkarırken şampiyon adayları sınıfının zirvesinde kalmak kolay değil, ancak Thunder bunu herkesin umabileceği kadar etkili bir şekilde başardı.
Gidilmeyen yol çok daha dönüştürücü olabilirdi ancak Orlando Magic çekirdeği bir arada tutarak ve başantrenör Jamahl Mosley’nin yerine Sean Sweeney’yi getirerek doğru olanı seçti.
Paolo Banchero, Franz Wagner, Jalen Suggs, Desmond Bane ve Wendell Carter Jr.’ın geçen yıl grubun aynı sahayı paylaştığı o nadir anlardaki elit üretimleri göz önüne alındığında, kadroyu dağıtmak çok sert bir hamle olurdu. Magic yine hayal kırıklığı yaratırsa seneye tekrar kontrol edin.
Sweeney’i getirmek dışında Orlando dişe dokunur başka bir şey yapmadı. Magic’in yeni bir başantrenöre ihtiyacı olduğu çok açık olduğu, ancak Sweeney’nin onu birçok takımın asistan olarak radarında tutan beklentileri karşılayıp karşılamayacağını bilmediğimiz için düz bir “C” veriyoruz.
Nikola Vučević’in dönüşünü ortalamanın üzerinde bir notla onurlandırmak isteyen duygusal taraftarlardan özür dileriz.
Jaylen Brown takasında Celtics cephesini ihtiyatla savunmuştuk, ancak burada hesap farklı. Brown’ın kişiliği, gelecekteki maliyeti ve sarsıntılı gelişmiş istatistikleriyle ilgili aynı endişeler, halihazırda şimdiki zamana odaklanan (all-in), çılgınca pahalı olan ve tıpkı onun gibi iki yönlü bir kanada ihtiyacı olan Philadelphia 76ers takımında o kadar da önemli değil.
Artı olarak, Brown’ı eklemek Sixers’ı LeBron James’i minimum kontratla getirecek kadar cazip hale getirdi. Bu anlamda Philadelphia, Paul George ve birkaç ilk tur hakkını Brown ve James karşılığında takas etti. Bu harika bir iş.
Dean Wade (dört yıl, 39 milyon dolar) ve Anfernee Simons (iki yıl, 12.2 milyon dolar) herhangi bir takımın güvence altına aldığı en iyi orta seviye kontratlar arasındaydı. Sixers’ın aktif ölü sezonunun sonucu, artık inanılır bir şekilde şampiyonluk tehdidi olarak görülebilecek bir kadro.
Phoenix Suns: D+
Phoenix Suns başlarda işleri iyi götürdü; Collin Gillespie (dört yıl, 48 milyon dolar) ve Jordan Goodwin (üç yıl, 19 milyon dolar) ile yeniden anlaştıkları için akıllı görünüyordu.
Sonraki hamleleriyle bu kazanımlarını geri verdiler.
Khaman Maluach’ın potansiyeli ve Oso Ighodaro’nun o pozisyondaki rotasyona layık oyunu göz önüne alındığında Mark Williams, üç yıllık 38 milyon dolarlık sözleşmeyle bir kumardı. Kariyeri boyunca sakatlıklara meyilli olan Williams, yırtık labrumu onarmak için şimdiden ameliyat oldu. Sözleşmesi, Suns’ın çoktan kaybettiği bir bahis.
Phoenix, korumasız 2033 ilk tur hakkı, Royce O’Neale ve Grayson Allen’ı Miles Bridges ve bir 2029 ilk tur hakkı karşılığında gönderdiğinde daha fazla hasar meydana geldi. Bu 2029 seçimi, Charlotte, Cleveland, Minnesota ve Utah’ın hakları arasından en az avantajlı olanı olacak ki bu da aslında 20’li sıralarda olacağını garanti ediyor.
Pastanın üzerindeki çilek: 2029 ilk tur hakkı orijinal olarak Phoenix’indi ve 2025 yazında Williams için Charlotte’a gitmişti.
Ja Morant nereye giderse gitsin bagajını da götürecekti. Sağlık endişeleri, onca uzaklaştırma cezası ve atletik düşüş tehlikesi Portland Trail Blazers‘ı da en az diğer takımlar kadar endişelendirmeli. Portland’daki fark, Morant’i eklemenin pozisyon açısından da hiçbir mantığının olmaması.
Morant’in potansiyeli konusunda kendinizi pek çok yerde ikna edebilirsiniz, ancak Blazers’ın Scoot Henderson’ın elinde ne olduğunu görmesi gerekiyor. Damian Lillard’ın sağlığına kavuşması, Jrue Holiday’in takım için değeri ve Deni Avdija’nın topla maksimum oynama süresini açıkça hak ediyor olması da cabası.
Uzak bir ihtimal de olsa Morant formunu yeniden keşfederse, Blazers çok mutlu olacaktır. Onu almak için kötü kontratlar dışında hiçbir şeyden vazgeçmediler. Ancak onun yükselişi, Portland’ın çok değer verdiği diğer oyuncuların pahasına olacaktır.
Micah Nori takım sahibi Tom Dundon’dan gelen aşağılayıcı bir anlaşmada iyi bir hamle. Robert Williams III’ün üç yıllık anlaşması, riski azaltacak kadar oynanan maç kriterleri barındırıyor.
'u Favori Basketbol Kaynağınız Olarak Kullanın.
Eurohoops'u Google'a Ekleyin