by Eurohoops Team / info@eurohoops.net
Bu yazı 28 Eylül 2026 tarihinde Bleacher Report’ta yayınlanmış ve uyarlanarak çevrilmiştir.
Eurohoops Türkiye’yi YouTube’da takip etmek için tıklayın!
Eurohoops Türkiye’yi Instagram’da takip etmek için tıklayın!
NBA takımları eğitim kamplarının açılmasıyla 2026-27 sezonuna doğru büyük bir adım atıyor. Önümüzdeki günlerde, haftalarda ve aylarda çözecekleri çok şey var, ancak bir soru diğerlerinin önüne geçiyor.
Bazıları için bu durum bariz. Philadelphia 76ers‘ın hücumdaki hiyerarşisi ve Miami Heat‘in dış şutları gibi konular şimdiden ana gündem maddeleri olarak belirlendi. Diğerleri içinse bunları ortaya çıkarmak için biraz derinlere inmek gerekiyor.
Öyle ya da böyle, her bir takımın yüzleştiği en acil soruyu belirlemek için buradayız.
Şampiyonluk için yeterli hücum var mı?
Tarihsel olarak NBA şampiyonluğu için mücadele etmek, hem hücumda hem de savunmada ilk 10’da yer alan bir verimlilik gerektirir. Atlanta’nın savunması bu yüksek sıralama için garanti gibi duruyor; Trae Young’ın 27 Aralık’taki son Hawks maçından sonra, sezonun geri kalanında ilk beş seviyesinde savunma yaptılar. Ve bu yaz 2024-25 En İyi Savunma ilk beşine seçilen Lu Dort’u kadrolarına kattılar.
Yani savunma harika olmalı. O halde soru, hücumun ortalamanın üzerine çıkıp çıkamayacağı. Geçen sezon Young’ın olmadığı o aynı dönemde, oyunun en gösterişli yönünde verimlilikte 14. sırada yer aldılar.
Jalen Johnson All-Star seviyesine çıktıktan sonra ulaşabileceği başka bir seviye var mı? CJ McCollum 35 yaşındaki sezonunda başrole yakın görevleri kaldırabilir mi? Dort ve Dyson Daniels alan paylaşımını tamamen bozmayacak kadar dış şut sokabilecek mi? Atlanta’yı şampiyonluk adayı seviyesine çıkarmak için en az birkaç kesin “Evet!” cevabına ihtiyaç olacak.
Artık beklenti ne?
Belki de sadece kendilerinin bildiği nedenlerden dolayı Celtics, Jaylen Brown ile yola devam edemeyeceğini hissetti. Bu yüzden onu eski yıldız Paul George ve dört draft hakkı (iki ilk tur, iki ikinci tur) karşılığında takas ettiler ve Jayson Tatum’u en verimli çağının kalbinde olası tek yıldız olarak bıraktılar.
Boston’ın maaş bütçesini dengelemesi artık daha kolay olmalı, ancak Celtics’in hedefindeki havuç bu olamaz, değil mi? Şampiyonluk yarışında kalmak için gereken tamamlayıcı yıldızlardan yoksun, çok sağlam bir normal sezon takımı olmaktan memnunlar mı?
Perde arkasında hazırlanan ayrı bir dev takas mı var? Çünkü opsiyonluluk sadece bir yere kadar ilgi çeker. İkinci bir yıldız kapma fikri eğlenceli olsa da, aşil tendonu kopmasından yaklaşık 16 ay sonra Tatum’un spot ışıkları altında tek başına görev yapması gerçeği son derece moral bozucu olabilir.
Genç gardlar ne kadar iyi?
Bu soru bunun yerine Michael Porter Jr. ve Julius Randle’dan oluşan yeni ön alan ikilisine mi odaklanmalıydı? Belki, ancak Brooklyn’in geleceğinin bu kadar büyük bir kısmı —ve bugününün büyük bir parçası— Egor Dëmin ve Mikel Brown Jr.’ın gelişimine bağlıyken, başka bir şeyi mercek altına almak garip hissettirirdi.
Çünkü eğer Brown hemen katkı vermeye hazırsa ve Dëmin ikinci sezon sıçramasının eşiğindeyse, o zaman belki de Nets bahsi geçen o forvetlerden somut bir şeyler koparacak kadar rekabetçi olabilir.
Ancak Brown gözleri fal taşı gibi açılmış bir çaylağa benziyorsa ve Dëmin 10.3 sayı ve 3.3 asistlik çaylak istatistiklerini önemli ölçüde geliştirmezse, o zaman Nets muhtemelen köşeyi dönüp sıçrama yapmaktan çok uzaktır. Ve bu durumda, skorer forvetler karşılığında piyasanın ne getirebileceğini görmeye başlama zamanı gelmiş demektir.
LaMelo sonrası hayat nasıl görünüyor?
Hornets geçen sezonun sonlarına doğru takvim 2026’ya döndükten sonra en yüksek net reytingi (55 galibiyet temposunda oynarken) elde ederek ciddi bir iğne buldu (etki yarattı). Ancak bu yaz iki ilk beş oyuncusunu (uzun vadeli takımın yüzü LaMelo Ball dahil) takas ettikleri için görünüşe göre kendi yarattıkları heyecana asla inanmadılar.
Hornets basketbol operasyonları başkanı Jeff Peterson’ın Ball takasından sonra gazetecilere söylediği gibi amaç, “playofflara kalmak ve orada uzun süre kalmak. Ve eninde sonunda şampiyonluklar için rekabet etmek.”
En son 2002’de bir tur atlamayı kutlayan Charlotte şampiyonluk konuşmalarından çok uzak, ancak ikinci yılını geçirecek keskin şutör Kon Knueppel ve dördüncü yılındaki kanat oyuncusu Brandon Miller etrafında bariz bir heyecan var. Yine de, kimliğinin böylesine önemli bir parçasından yeni uzaklaşmaya başlayan bir organizasyon için, şu an franchise’da biraz temiz sayfa hissi var.
Genç forvetler geçerli bir temel oluşturabilir mi?
Chicago’nun son talihsiz bölümünün fişini çekmeyi uzun süre ertelemesi, Bulls‘u yeniden yapılanma sürecinde geride bıraktı. Ancak umut edilen şey, bunun sadece sıfırdan başlamaktan daha fazlası olduğunu hissettirecek kadar genç yeteneğin zaten mevcut olması.
Şöyle ki; Matas Buzelis ve 4 numara seçimi çaylak (ve Yaz Ligi sansasyonu) Caleb Wilson’dan oluşan genç ön alan ikilisine çok şey bağlı.
Bulls, Derrick Rose’un sağlıklı versiyonunun hücumu yönettiği dönemden beri bu kadar olağanüstü bir yeteneğe sahip olmadı ve bunlar genç oyunculara yüklemek için imkansız derecede yüksek umutlar olsa da, bu forvetlerden biri (muhtemelen Wilson, ancak Buzelis’i de göz ardı etmeyin) bu tür elit bir yetenek sergilerse, bu yeniden yapılanma sonsuz derecede kolaylaşacaktır.
'u Favori Basketbol Kaynağınız Olarak Kullanın.
Eurohoops'u Google'a Ekleyin
Peyton Watson kısa forvet bulmacasını çözebilir mi?
Cavaliers yıllardır hücum ağırlıklı arka alanı ile savunmada dinamik ön alanı arasına yerleştirecek doğru kısa forveti bulmanın şifresini kırmaya çalışıyor. Peyton Watson’ın onların şifre kırıcısı olmasına devasa bir bahis (88 milyon dolar ve korumasız bir gelecekteki ilk tur draft hakkı) yaptılar.
Bu iddialı bir istek, ancak pek de umutsuz bir istek değil. Watson savunmada her amaca uygun bir durdurucu ve kaos yaratıcısı olarak oyun değiştiren yeteneklerini gösterdi ve üçlükleri geçen sezon (yüzde 41.1 isabet oranıyla) meşru hayat belirtileri verdi.
Yine de bu hatasız bir plandan çok uzak. Bu, Watson’ın hücum tarafında gelişmeye devam etmesine yönelik bir bahis; bu da onun daha önce hiç yapmadığı şeyleri yapmasını veya yaptıklarından daha fazlasını yapmasını gerektirecek (maç başına dörtten az deneme yaptığı göz önüne alındığında o üçlük yüzdesi biraz parlaklığını yitiriyor). Belki bu adımları atar, ancak eğer atmazsa Cavaliers’ın bir güvenlik ağı yok.
Kyrie Irving, Cooper Flagg’i nasıl etkiler?
Kyrie Irving’in Dallas’taki geleceğine dair spekülasyonlar en azından biraz dışsal iyimserliğe dayanıyor olabilir (daha fazla hücum gücüne ihtiyaç duyan kazanmaya odaklı bir takım için harika bir parça olabilir) ancak bunun bir nedeni var. Mavs‘in Irving-Cooper Flagg ikilisi için gerçek umutları olabilir, ancak 34 yaşındaki Irving ile 19 yaşındaki Flagg arasındaki zaman çizelgesi farkını asla kapatamayacaklar.
Ancak bunun antrenman kampı konusu olması gerekmiyor. Şimdilik Dallas, Irving gibi kendini kanıtlamış (ve son derece güçlü) bir şut yaratıcısının Flagg’in hayatını kolaylaştırabileceği tüm farklı yollara odaklanabilir.
Flagg, Yılın Çaylağı ödülüne giderken hücum tarafında o kadar çok ağır yük kaldırdı ki. Bu, onun uzun vadeli gelişimi için harikalar yaratabilecek olsa da, başkaları tarafından yaratılan daha basit pozisyonları bitirirken önemli ölçüde daha etkili ve verimli olabilir. NBA yaratıcılığı açısından tüm zamanların en iyilerinden biri olan Irving, buralarda kaldığı sürece bu zorluğun üstesinden gelebilecek kapasitede olmalıdır.
Savunma ölümcül derecede kusurlu mu?
Denver geçen sezon son üçte birlik dilimde yer alan bir savunma sergiledi. Bu seviyede bir cömertlikle, elde ettiği başarıyı tatmış olması kesinlikle bir şanstı. Nuggets sadece o son üçte birlik dilimde 50 maç kazanan tek takım değildi; aynı zamanda o grupta 50 maç kaybetmeyen tek takımdı.
Yine de şampiyonluk yarışına girebilmeleri için —ki Nikola Jokić liderliğindeki bir takımın tam olarak burada olmayı beklemesi gerekir— savunmanın bu kadar felaket boyutta kötü olmaması gerekiyor. Ancak en iyi çevre savunmacısı Peyton Watson ölü sezonda takımdan ayrıldığında savunmada nasıl önemli bir gelişme beklenebilir?
Harika bir soru ve kesinlikle Nuggets antrenörü David Adelman’ı geceleri uyanık tutan bir soru. Daha sağlıklı bir Aaron Gordon’a sahip olmak (geçen sezon oynadığı 36 maç) yardımcı olacaktır ve belki de yeni transfer Alpha Diallo (2025-26 EuroLeague En İyi Savunmacısı) rotasyonda bir rol kapar, ancak Nuggets onu zorlamadıkça bu savunma etrafındaki şüphecilik ortadan kalkmayacaktır.
Jalen Duren’a ne oluyor?
Bu bölüm, Detroit’in Cade Cunningham dışındaki oyunculardan daha fazla skor ve yaratıcılık üretmeye yönelik süregelen mücadelesinin basit bir incelemesini içermeliydi. Ancak sınırlı serbest oyuncu Duren ile bugüne kadar tanıdığı tek NBA işvereni arasındaki devam eden çıkmaz göz önüne alındığında ellerimiz kollarımız bağlı.
Dürüst olmak gerekirse, tıpkı Duren ile Pistons arasındaki durumun kulağa gelişi gibi. Masada beş yıllık, 200 milyon dolarlık bir teklif olmasına rağmen hiçbir anlaşmaya varılamadı; The Athletic’ten Hunter Patterson ve Sam Amick’e göre ilginç bir şekilde bu teklif, “Duren’ın takvim yılı boyunca her ay kilosunu kontrol ettirmesini gerektiren bir kilo maddesi” içeriyor.
Bu inatlaşma yakında sona ermeli, ancak bunun nasıl çözüleceğini söylemek için henüz çok erken. The Athletic yazarlarına göre Duren’in “bir yıllık kalifiye (qualifying) teklifini kabul etmeyi ciddi olarak düşündüğü” bildiriliyor ve hala birkaç dış taliplisi var.
Hiç fark yaratacak kadar sağlıklı olabilecekler mi?
Çoğu NBA oyuncusu yakında hayatlarının en iyi formunda olduklarını iddia edecek olsa da, Warriors‘ın en iyi dönemini geçmiş (veya açıkça o dönemde olan) bir sürü yaşlı oyuncusu var. Ayrıca (belki de tahmin edilebileceği gibi) ya sakat olan (Jimmy Butler, Moses Moody) ya da sakatlanmaya meyilli etiketini almış (Kristaps Porziņģis, De’Anthony Melton) oyuncular nedeniyle uygunluk konusunda endişelerle dolular.
Nesnel olarak konuşmak gerekirse, Stephen Curry’nin unutulmaz kariyerinin alacakaranlık yıllarını geçirmenin kesinlikle can sıkıcı bir yolu. Özellikle de iki kez MVP olan oyuncu ESPN’den Anthony Slater’a söylediği gibi hala “kazanmak için mutlak bir çaresizlik (arzu)” hissederken.
Golden State bir gün tam gücüne ulaşabilirse, burada ilginç bir takım olabilir. Bir şampiyonluk adayı değil, ancak kesinlikle playoff zamanı geldiğinde kimsenin karşılaşmak istemeyeceği tecrübeli ve kurnaz bir kadro. Peki ya o tam sağlıklı durum asla gelmezse? Ya da bu kulübün kendisini sezon sonrası başarı için konumlandırması adına çok geç gelirse?
'u Favori Basketbol Kaynağınız Olarak Kullanın.
Eurohoops'u Google'a Ekleyin
Hücumu organize edecek biri var mı?
Oyun kurucu Fred VanVleet’in Eylül ayı sonlarında ön çapraz bağının kopmasıyla sarsılan geçen sezonki Rockets, hücumda birleşmenin bir yolunu asla bulamadı. Yıldız güçleri ve bazı gülünç hücum ribauntları (yüzde 38.8 ile lig liderliği) sayesinde yine de ilk 10’da yer alan bir hücum sahaya sürmeyi başardılar, ancak bütünü hiçbir zaman parçalarının toplamıyla eşleşmedi.
Doğru bir orkestra şefiyle Houston’ın hücumu ilk beşe girecek bir uyum sağlayabilir. Peki ama o oyuncu kadroda var mı?
VanVleet sağlıklı ama aynı zamanda 17 aydır forma giyemeyen 32 yaşında (Şubat ayında 33 olacak) bir oyuncu. Reed Sheppard’ın oku üçüncü NBA sezonuna girerken tamamen yukarıyı gösteriyor olmalı, ancak oyunu kombo-gard görevleri için daha uygun olabilir.
Tyrese Haliburton sezona hızlı bir giriş yapacak mı?
Pacers en son sağlıklı bir Haliburton’a sahip olduğunda, 2025 NBA Finallerinde Oklahoma City Thunder ile yedi maçlık bir mücadeleye kilitlenmişlerdi. Haliburton’ın parmak izleri o playoff serüveninin her yerinde görüldü, çünkü Indiana onun tam gaz oyun kuruculuğu ve inanılmaz kritik an şutlarıyla beslendi.
Ancak o süreç elbette Haliburton’ın 7. Maçta aşil tendonunun kopmasıyla sona erdi ve o zamandan beri parkeye adım atmadı. Pacers onsuz felaket bir 2025-26 sezonu geçirdi, 63 maç kaybetti ve ilk tur hakları Ivica Zubac takasının bir parçası olarak Los Angeles Clippers‘a gittiği için mücadelelerinin karşılığında en üst sıralardan bir draft ödülü bile toplayamadı.
Indiana bu sezon biraz ‘bekleyip görelim’ cazibesi taşıyor, ancak insanlar Haliburton’ı tekrar sahada görene kadar dışarıdan ilginin boyutu bu kadar olabilir. Eğer All-NBA formuna dönerse, Pacers Doğu Konferansı yarışına kesinlikle etki edebilir. Ancak paslıysa veya herhangi bir şekilde kısıtlanmışsa, o zaman Indiana muhtemelen ayak uyduracak beygir gücünden yoksundur.
Şimdi organizasyonun hedefleri neler?
Kawhi Leonard gitti ve ligin maaş bütçesini atlatma soruşturmasının tamamlanmasının ardından, Clippers’ın öngörülebilir gelecekteki draft varlıkları da öyle. Organizasyon muhtemelen kendini sıfırlıyor, ancak bunu görev için gerekli araçlar olmadan yapıyor.
Peki, L.A. burada tam olarak ne başarmaya çalışıyor? 2027 ilk tur hakkını kontrol etmediği için bilerek kaybetmek (tanking) masada değil, o zaman Clippers sadece Darius Garland ve Brandon Ingram’ın etrafında rekabetçi bir play-in takımı mı kurmaya çalışıyor?
Ya da lig Clippers’ın dolaplarını boşalttıktan sonra mevcut tüm yetenekli tecrübeli oyuncuları draft hakları ve gelecek vadeden oyuncular için satarlar mı? Artık organizasyonun odak noktası her zaman tamamen gelişim mi? Ve eğer öyleyse, bu Tyronn Lue’nun koçluk yapmak isteyeceği türden bir takım mı?
Walker Kessler’a değer miydi?
Lakers‘ın kesinlikle etki yaratacak bir pivota ihtiyacı vardı ve bildirildiğine göre Luka Dončić’in “her şeyden çok” istediği oyuncuyu kadrolarına kattılar. Bazıları sadece bunun bile Kessler’ı ödenen bedele değer kıldığını iddia edebilir.
Öte yandan, bu bedel çok büyüktü. Kessler sınırlı serbest oyuncu olduğu için, L.A.’in öncelikle iki ilk tur draft hakkı ve iki ilk tur hakkı değişimi (esasen geri kalan sermayesinin tamamı) vererek Utah Jazz‘i onun gitmesine izin vermeye teşvik etmesi, ardından da (geçen sezon omuz ameliyatı geçirmeden önce beş maç oynayan) yıldız olmayan 25 yaşındaki oyuncu için dört yıllık, 130 milyon dolarlık bir sözleşme sunması gerekti.
Bariz pozisyonel ihtiyacı ve Dončić’in yönüne gönderilen tüm iyi hisleri kabul ederken bile, bu açıkça fazla bir ödemeydi. Kessler güvenilir bir çember koşucusu ve etkili bir savunmacı olursa yine de buna değebilir, ancak bu organizasyon şampiyonluk tablosunu tamamlama becerisi üzerine tüm geleceğini oynamış durumda.
Ne kadar yıldız gücü (eğer varsa) mevcut?
Grizzlies‘in bu sezon gizlice iyi olma şansına sahip olduğuyla ilgili herhangi bir antrenman kampı sohbeti duyarsanız şaşırmayın. Cam Boozer, bu çaylak sınıfının en büyük anlık etkisini yaratacak en büyük favorisi gibi görünüyor ve onu, Zach Edey ile Cedric Coward’ı içeren bu genç çekirdek tonlarca derinlikle çevrili.
Memphis taraftarlarının heyecanlanmak için nedenleri var. Bu, bu nedenlerin 57 mağlubiyetten Play-In Turnuvası biletine anında bir geri dönüş olacağı anlamına gelmiyor.
Boozer’ın bir sonraki NBA dakikaları onun ilk dakikaları olacak. Edey’nin görünürdeki ikinci yıl sıçraması, sakatlık belası onu sahadan çıkmaya zorlamadan önce sadece 11 maç sürdü. Coward iyi bir çaylak sezonu geçirdi, ancak geleceğinde yıldız olmayı garanti eden türden bir sezon değildi. Grizzlies’in Batı’da ses getirmesi için üst düzey yeteneğe ihtiyacı var ve buna gerçekten sahip olup olmadıklarını bilmenin hiçbir yolu yok.
'u Favori Basketbol Kaynağınız Olarak Kullanın.
Eurohoops'u Google'a Ekleyin