NBA’deki En İyi 30 Yaratıcı: Alperen Şengün Listede

30. Giannis Antetokounmpo, Miami Heat

Giannis Antetokounmpo, kariyerinde dört kez serbest atış ve üç kez de iki sayılık atış denemelerinde ligin zirvesinde yer aldı. Onu bu istatistiklere ulaştıran o sert ve durdurulamaz hücum tarzı, aynı zamanda topu dışarıdaki şutörlere etkili bir şekilde dağıtmasına da olanak tanıyor. Yıllardır rakip savunmalar Giannis’in o uzun adımlarını, fırtına gibi dönüşlerini ve yıpratıcı omuz darbelerini aşılmaz bir duvar örerek durdurmaya çalışıyor. Bu savunma stratejisi birden fazla oyuncunun katılımını gerektirdiği için, Antetokounmpo’nun bazı takım arkadaşları mecburen boş kalıyor. Giannis, olayları olmadan önce gören doğaüstü bir pasör olmasa da, skorer agresifliğinin yarattığı net etki onu harika bir kolaylaştırıcıya dönüştürüyor. Tek yapması gereken, rakiplerini korkutarak boyalı alana çekmek ve dışarıdaki boş şutör seçeneklerinden birini değerlendirmek.

29. Scottie Barnes, Toronto Raptors

Geçtiğimiz bahar Cleveland Cavaliers‘a karşı oynanan yedi maçlık play-off serisinde maç başına 8.6 asist ortalaması yakalayan Scottie Barnes’ı izleyen hiç kimsenin bunu duymasına gerek yok; Toronto Raptors‘ın her işi yapabilen forveti topu kesinlikle çok iyi dağıtabiliyor. Barnes’ın boyu, kulaç uzunluğu ve atletizmi onun alan yaratmasına, savunmacıları üzerine çekmesine ve çöken bir savunmayı cezalandırmasına olanak tanıyor. Top hakimiyeti geleneksel bir guard seviyesinde olmasa da, 2.03 metrelik boyu ve güçlü oyun tarzı, rakiplerin onu topla oynarken bozmasını oldukça zorlaştırıyor. Geçtiğimiz sezon Toronto’nun en büyük sorunlarından biri şut eksikliğiydi. Eğer Raptors, Barnes’ın etrafını alanı açabilecek daha fazla şutör tehdidiyle çevrelemiş olsaydı, 5.9’luk asist ortalaması 9.6’lık potansiyel asist rakamına çok daha yakın olabilirdi.

28. Jalen Suggs, Orlando Magic

Orlando Magic hücumu hiçbir zaman top trafiğiyle tanınmadı ve Jalen Suggs savunmada o kadar sert ve eforlu oynuyor ki sahada kaldığı dakikaların çok fazla artmasına güvenli bir şekilde izin verilemiyor. Suggs’ın gerçek yeteneklerini tam olarak yansıtmayan bu iki gerçek de tamamen onun kontrolü dışında gelişiyor. Suggs’ın harika pas verebildiğini biliyoruz çünkü Magic sağlıklı olduğunda üçüncü opsiyon rolünden fazlasını üstlenmemesine rağmen geçen sezon 100 pozisyon başına 9.5 asist ortalaması yakaladı. BBall Index, onun oyun kurma yeteneğini ve pas yaratma kalitesini “A+” olarak derecelendiriyor ve Suggs ayrıca 75 pozisyon başına yaratılan asist puanlarında da 90. yüzdelik dilimde yer alıyor. Başka bir deyişle o, bunu kanıtlayacak geleneksel istatistikleri toplayacak fırsatı bulamayan son derece yetenekli bir yaratıcı.

27. Austin Reaves, Los Angeles Lakers

Eğer sadece bir skorer olarak değerlendirilip o şekilde maaş alıyor olsaydı, Austin Reaves’in temmuz ayında o 180 milyon dolarlık devasa sözleşmeyi kapmasına imkan yoktu. Geçtiğimiz sezon yeteneklerini çoğunlukla sadece Luka Dončić ve/veya LeBron James kadroda olmadığında tam anlamıyla sergileyebilmiş olsa da, Reaves aslında çok yetenekli bir oyun kurucu. Kestirilemez top hakimiyeti ve boyalı alandaki kurnazlığı, onun gerçek bir oyun kurucu gibi pozisyonlar yaratmasına imkan tanıyor. İster geçiş hücumlarında topu tam olması gereken yere bıraksın, isterse kafasının arkasında da gözleri varmışçasına sahayı tarasın, Reaves, amacı her zaman boş bir takım arkadaşını bulmakmış gibi sahayı haritalandıran, doğuştan yetenekli ve skorer bir oyuncu.

26. Darius Garland, LA Clippers

Darius Garland’ın bu sıralamalarda hızla yükselmesine hazır olun, çünkü 2021-22 sezonunda maç başına 8.6 asist yapmasını sağlayan o birincil yaratıcı rolüne geri dönmek üzere. Donovan Mitchell’ın ertesi sezon Cleveland’a gelişi doğal olarak topu Garland’ın ellerinden almıştı; bu da o yıl yakaladığı 7.8 asist ortalamasını çok daha etkileyici kılıyor. Ancak Cavaliers ilerledikçe Garland’ın elit üç sayı şutları, pasörlüğünden daha büyük bir silaha dönüştü. Şimdi LA Clippers‘ta direksiyona geçen Garland için asist kategorisinde yeni bir kariyer rekoru kırması oldukça muhtemel görünüyor. Garland, hücumda daha fazla ikili oyun (pick-and-roll) oynayarak ve geçiş hücumlarında her pozisyonun ana çıkış noktası haline gelerek bu seviyelere rahatlıkla ulaşabilir.

25. Stephen Curry, Golden State Warriors

Stephen Curry’nin topu potaya göndererek bitirdiği her pozisyon hücum açısından iyi bir pozisyondur; ancak tüm zamanların en büyük şutörü, her savunmanın onun şutundan duyduğu korkuyu avantaja çevirerek de rakiplerine büyük hasarlar verdi. Sahadaki beş savunmacının tamamı sizin şut atmanızı engellemek için çırpındığında, bu durum genellikle boşta kalan takım arkadaşları için sayısız pas seçeneği yaratır. Curry kariyeri boyunca maç başına 8.0 asist barajını sadece bir kez aştı ve sezonları genellikle 6.0 civarında tamamlıyor. Bunun nedeni, onun ligin en zeki pasörlerinden ve en iyi top hakimiyetine sahip oyuncularından biri olmaması değil; aksine, mantıklı kurgulanmış hiçbir hücum sisteminin onun kendi skor fırsatlarından daha fazlasını feda etmesini istememesidir. Draymond Green, Golden State‘in ana oyun kurucusu olarak görülse de Curry’nin kariyerinde ondan 1.300 daha fazla asisti bulunuyor.

24. Draymond Green, Golden State Warriors

Draymond Green, tüm zamanların en büyük savunma oyuncularından biri haline gelerek şutör olarak yaşadığı sınırlamaların üstesinden gelmeyi başardı. Eğer aynı zamanda elit düzeyde bir pasöre dönüşmeseydi, kazanılan dört şampiyonluk sezonunda bu kadar önemli bir rol oynamakta yine de zorlanabilirdi. Görünüşe göre tüm hücum oyununuzu Stephen Curry ve Klay Thompson’a pas vermek üzerine kurmak oldukça iyi bir fikirmiş. Green bu hile kodunu, kariyer rekoru olan 598 asist yaptığı 2015-16 sezonunda çözdü. Bu asistlerin 161’i Thompson’a, 159’u ise Curry’ye gitti. Golden State, Kevin Durant ve Thompson’ı kaybettikten sonra Green, Steph ile savunmaları şaşkına çeviren ve işler zorlaştığında takımın başvurduğu ana skor planı olarak işlev gören bir ikili oyun (handoff) geliştirdi. Green, Nikola Jokic ve LeBron James, 2015-16’dan bu yana toplam asistlerde ilk 10’da yer alan tek oyun kurucu (point guard) olmayan oyunculardır.

23. Ja Morant, Portland Trail Blazers

Atletizmi giderek azalıyor olabilir ve sahadaki varlığı bir sorun haline gelmiş olabilir, ancak Ja Morant basketbol topunu dağıtma yeteneğini hiçbir zaman kaybetmedi. Hatta geçen yıl skor verimliliği onu tamamen terk ettiğinde ve sadece 20 hayal kırıklığı yaratan maça çıktığında bile, Morant maç başına 8.1 asist ile kariyer rekorunu egale etti. Ayrıca maç başına 4.8 çember altı asisti ortalaması tutturarak James Harden ve LeBron James’i bile geride bıraktı. Mutlak zirvesindeyken Morant, Kyrie Irving dışında kimsenin hayal bile edemeyeceği top hakimiyeti numaraları yapabiliyordu. Hızlı, yaratıcı ve son derece agresif olan Morant, göz açıp kapayıncaya kadar sahanın herhangi bir noktasına ulaşabiliyordu. Morant’ın kendi yetenek setine uygun görünmeyen bir Blazers kadrosunda bu tür bir etki yaratmaya devam edip edemeyeceği henüz belli değil; ancak boş alan bulup yardım savunmasını üzerine çekebildiği sürece açık takım arkadaşlarını sıklıkla bulacaktır.

22. Deni Avdija, Portland Trail Blazers

Deni Avdija’nın çembere doğru atak etme yeteneği, ligin en iyi yükselen oyun kurucularından biri olma statüsünün temel anahtarıdır. Cüssesini, elit seviyedeki yavaşlatılmış Eurostep’ini ve zaman zaman kullandığı kol itmelerini avantajına çeviren Avdija, maç başına ligin en iyisi olan 27.8 drive (çembere gidiş) üzerinden maç başına 4.9 serbest atış kazandı. Kafasını eğip sadece potaya saldıran bir oyuncudan çok daha fazlası olan Avdija, penetrelerinin yüzde 53.2’sinde pası tercih etti ve penetre üzerinden maç başına 3.1 asistle ligin zirvesinde yer aldı. Eğer Portland Trail Blazers onun etrafını şut atmaya daha istekli oyuncularla çevreleseydi, bu rakamın ne kadar daha yüksek olabileceğini bir düşünün.

21. Alperen Şengün, Houston Rockets

Oyununun diğer pek çok bölümünde olduğu gibi, Alperen Şengün’ün pasörlüğü de tuhaflığı bir silaha dönüştürme şekli sayesinde bu kadar etkili oluyor. Şengün sürekli olarak yanlış ayağı üzerinden şut atıyor, garip açılar kullanıyor ve genellikle rakiplerinde kafa karışıklığına yol açan alışılmadık bir tempoda oynuyor. Bu da onun pas hazırlıklarının ve organizasyonlarının alışılmadık zamanlarda ve beklenmedik noktalardan geldiği anlamına geliyor. Posta (pota altına) girdiğinde arkadan verdiği kavisli bir pasla savunmacıları gafil avlayabiliyor ve bir takım arkadaşı doğru zamanda kat ettiğinde o eski “bakmadan, iki elle alttan pas öncesi sahte dönüş hareketine” hiç de yabancı değil. Tek bir topla oynamada üç veya dört kez pivot hareketi yapacak kadar sabırlı olan Şengün, bazen sadece savunmacıların hamle yapmasını bekliyor. Onlar rahatladığında ise eyleme devam ediyor ve genellikle boş bir şut için doğru kişiyi bulmayı başarıyor.

20. Kyrie Irving, Dallas Mavericks

Kyrie Irving’in yaratıcılığı, tartışmasız tüm zamanların en iyi top hakimiyetiyle (handle) başlar. Canlı bir driplingle sahadaki herhangi bir noktaya ulaşabilme konusunda eşsiz bir yeteneğe sahip olan Irving, top ondayken rakiplerinden alışılmadık düzeyde bir dikkat talep eder. Skor üretmek onun her zaman ilk içgüdüsüdür ve öyle de olmalıdır. Boş alana bu kadar etkili bir şekilde girebilen ve tüm zamanların en çeşitli, en yaratıcı bitiriş paketlerinden biriyle potaya saldırabilen bir oyuncu, bunu kendi başına sayıya çevirmeye çalışmasaydı basketbolseverlere haksızlık etmiş olurdu. Ancak Irving, savunmacıları açıkça gafil avlayacak şekilde takım arkadaşlarını bulma konusunda da inanılmaz bir yeteneğe sahip. Sahanın en kalabalık yerlerinde bile, kimsenin göremediği pas açılarını yaratarak oyunun gidişatını tek bir dokunuşla değiştirebiliyor.

19. De’Aaron Fox, San Antonio Spurs

Domantas Sabonis’ten özür dileyerek söylemeliyiz ki; De’Aaron Fox, o dönemde bir sezonda ofansif verimlilik rekoru kıran 2022-23 Sacramento Kings‘in en önemli yaratıcısıydı. Fox’un o versiyonu hâlâ ligin en iyi açık saha hızına sahipti ve bu hızın etkisini en üst düzeye çıkarmak için yeterli tecrübeyi de kazanmıştı. Geçiş hücumlarında ya da elden ele pas (handoff) oyunlarında köşeyi dönerken ondan daha tehlikeli olan neredeyse kimse yoktu ve Fox, fiziksel avantajlarını kendi skor ürettiği kadar takım arkadaşlarına pozisyon hazırlamak için de kullanıyordu. Şimdi yarım adım daha yavaşlamış ve San Antonio Spurs‘te daha az merkezi bir rolde oynuyor olsa da, Fox hâlâ vites yükseltip köşelere en iyilerle aşık atacak kalitede paslar çıkarabiliyor. Daha da iyisi, yıllar geçtikçe topla oynarken çok daha dikkatli birine dönüştü. Geçen sezon Fox, 100 pozisyon başına sadece 3.5 top kaybıyla kariyerinin en düşük seviyesine ulaştı.

18. Devin Booker, Phoenix Suns

Son dört sezonun her birinde maç başına en az 25.0 sayı ve 5.0 asist ortalaması tutturan sadece dört oyuncu var ve Devin Booker da bunlardan biri. Phoenix Suns‘ın orta mesafe maestrosu her şeyden önce bir skorer; ancak takımın kadro mühendisliği Booker’a sık sık birincil yaratıcı rolünü verdi. Bu durum, aynı zamanda takımın birinci skor opsiyonu olması beklenen biri için muhtemelen çok fazla sorumluluk demek, ancak 11 yıllık tecrübeli oyuncunun bu çağrıya yanıt vermeye devam etmesi gerçekten etkileyici. Booker’ın hareket halindeyken attığı orta mesafe şut tehdidi, bireysel savunmacısının ona yakın kalmasını ve o boyalı alanın üst kısmına girdiğinde yardıma gelenlerin ona doğru kaymasını zorunlu kılıyor. O da kendi üzerindeki bu çekim kuvvetini kullanarak devrilen uzunlara cep pasları çıkarıyor ve dip çizgiden kat eden oyunculara zekice lob paslar atıyor.

17. Donovan Mitchell, Cleveland Cavaliers

Donovan Mitchell’ın üst üste yedi yıl boyunca maç başına en az 24.0 sayı ortalaması tutturması onu öncelikli olarak skor üreten bir oyuncu yapıyor, ancak o artık kendi hücum tehdidini takım arkadaşlarına fırsatlar yaratmak için bir kaldıraç olarak kullanmayı öğrendi. Bunun en iyi örneğini 2023 yılında, Chicago Bulls‘a karşı kariyer rekoru olan 71 sayı atarken aynı zamanda 11 de asist yaptığında gördük. O güne kadar bu kadar yüksek skor üreten hiç kimse çift haneli asist rakamlarına ulaşamamıştı ve o günden beri de bunu yapabilen olmadı. Savunmalar üç seviyede de skor üretebilen bir oyuncuya saygı duymak zorunda kaldığında ve bu skorer oyuncu aynı zamanda doğru zamanda topu çevirmeye istekli olduğunda, harika bir hücum kurgusu neredeyse garanti hale gelir.

16. Tyrese Maxey, Philadelphia 76ers

Hız, savunma üzerinde büyük bir baskı yaratır; savunmayı daraltır ve sahanın başka yerlerinde pas seçeneklerinin açılmasını sağlar. Ligin tartışmasız en hızlı oyuncularından biri olan Tyrese Maxey, lige adım attığı 2020-21 sezonundan bu yana bu süratini diğerlerine skor fırsatları yaratmak için ustaca kullanıyor. Son birkaç yılda daha çok skor üretmekle görevlendirilmiş olsa da Maxey, 2023-24 sezonundan bu yana her sezon maç başına en az 6.1 asist ortalaması tutturmayı başardı. Çabukluğuyla savunmaların dengesini bozma yeteneği, takım arkadaşlarını faul çizgisine ulaşabilecekleri pozisyonlara sokma şeklinde de kendini gösteriyor. Maxey’nin patlayıcılığı ve top hakimiyeti o kadar çok dikkat çekiyor ki, kat eden oyuncular savunmasız alanlara sızabiliyor, pası alıp pozisyonunu kaybetmiş savunmacılara hücum edebiliyor. Ligde sadece beş oyuncu, şutörlere Maxey’den daha sık faul aldıran paslar attı.

15. Isaiah Collier, Utah Jazz

Bu, çoğu iltifattan daha acımasızca duyulacak ama Isaiah Collier tamamen oyun kurma becerileri sayesinde bu ligde tutunuyor. İlk iki sezonunda 36 dakika başına 9.3 asist ortalaması yapmasını sağlayan o kurulum becerileri olmasaydı, bu sağlam ve güçlü oyun kurucunun şut performansı (üç sayı çizgisinin gerisinden yüzde 25.7) ve şüpheli savunması ona rotasyon dakikaları ve 65 maçlık ilk beş başlama fırsatı kazandırmak için asla yeterli olmazdı. Collier’ın topla oynama yetenekleri, oyunda olduğu her an onu Utah Jazz hücumunun merkezi parçası haline getiriyor. Geçtiğimiz sezon, sahada olduklarında takımlarının asistlerinden ondan daha yüksek bir paya sahip olan sadece iki oyuncu vardı: Josh Giddey ve TJ McConnell (en az 50 maç oynayanlar arasında). Gençliği ve daha tehlikeli bir dış şut tehdidi haline gelerek kazanabileceği potansiyel gelişim göz önüne alındığında, Collier bu sıralamalarda yükselmek için herkesten daha büyük bir şansa sahip.

14. Jalen Johnson, Atlanta Hawks

Jalen Johnson geçtiğimiz sezon All-NBA seviyesinde bir yıldıza dönüştü ve bu büyümesinin büyük bir kısmı Atlanta Hawks‘ın oyun kurucu olarak topu daha çok onun ellerine teslim etmesinden kaynaklanıyordu. Kariyerinin en iyi rakamı olan maç başına 8.0 asist ortalamasına ulaşırken, 24 yaşındaki forvet oyuncusu oldukça derin bir pas cephaneliğini sergiledi. Geçiş hücumlarında yüksek hızlı pasları dar pencerelerden geçirme konusunda çok usta; devrilen uzunlara savunmanın üzerinden iki elli paslar atabiliyor ve pota altına girdiğinde smaçörleri bulma konusunda özellikle çok yetenekli. Johnson oyunu kesinlikle bir oyun kurucu (point guard) gibi görüyor. Geçtiğimiz sezonki asist oranı onu forvetler arasında 98. yüzdelik dilime yerleştirdi ve bu da Johnson’ı kendi pozisyonunda en yüksek hacimli yaratıcılardan biri olarak tescilledi.

13. Josh Giddey, Chicago Bulls

Genellikle yüksek asist rakamlarına sahip oyuncular, doğru açıları ararken ve takım arkadaşlarının ideal skor pozisyonuna gelmesini beklerken topu ortalamadan daha uzun süre ellerinde tuttukları için bu rakamlara ulaşırlar. Ancak Josh Giddey işleri biraz daha farklı yapıyor. Geçen yıl maç başına 9.1 asist ortalaması tuttururken, Giddey topla her buluşmasında sadece 3.1 kez dripling yaptı. Bağlam sağlamak gerekirse; Shai Gilgeous-Alexander ve Jalen Brunson top başına yaklaşık 5.0 dripling yaparken, LaMelo Ball ve Cade Cunningham genellikle 4.5 civarında kalıyor. Topun nadiren Giddey’de kaldığının bir başka kanıtı da şu: 2025-26 sezonunda maç başına 71.7 pas ortalaması yakaladı ve bu rakam sadece Jokić tarafından geçilebildi. Giddey’nin kusurlarını aramak için çok zaman harcıyoruz; çok iyi bir savunmacı değil ve savunmalar hala onu bir skor tehdidi olarak pek ciddiye almıyor. Ancak bu adam gerçekten bencil olmayan bir basketbol oynuyor ve takım arkadaşlarını oyuna dahil etme konusunda neredeyse herkesten daha iyi.

12. Jamal Murray, Denver Nuggets

Elbette ikili oyunlarda (ikiye iki oyun) en sık eşleştiğiniz partneriniz Nikola Jokić olduğunda skor fırsatları yaratmak biraz daha kolaydır. Ancak Jamal Murray sahaya çıkıp tesadüfen sayılar atıp asistler toplamıyor. Murray geçtiğimiz yıl maç başına topla buluşmada ligde 11., ikincil asistlerde ise 4. sırada yer aldı. Diğer bir deyişle, topla çok fazla oynadı, sadece kendi asistlerini kovalamadan topu dolaştırdı ve yine de maç başına kariyer rekoru olan 7.1 asist ortalaması yakalamayı başardı. Murray 2025-26 sezonunda Jokić olmadan oynadığında, bu rakam maç başına 8.3 asiste kadar çıktı. Jokić’in oyun üzerindeki etkisi inkar edilemez derecede olumlu olsa da, Murray’nin kolaylaştırıcı istatistikleri muhtemelen şimdiye kadar görülmüş en iyi oyun kurucu sanatçılarından biriyle birlikte oynadığı için biraz gölgede kalıyor.

11. James Harden, Cleveland Cavaliers

Yaşı onu pota etrafında bitiricilik konusunda daha az tehditkar ve dolayısıyla savunmalar için biraz daha tahmin edilebilir hale getirmiş olsa da, James Harden’ın saf yeteneği ve saha görüşü onu hala etraftaki en iyi oyun kuruculardan biri yapıyor. Savunmacıların hala nasıl bozacaklarını çözemedikleri bir top hakimiyetiyle başlayan Harden, izolasyon pozisyonlarında omzunu adamından geçirip sahayı sanki ağır çekimdeymiş gibi okuyabiliyor. Lob paslar, köşelere atılan lazer gibi paslar ve çizginin gerisinde bekleyen şutörlere omuz üstünden ustaca çıkarılan pasların hepsi hala menüsünde mevcut. Tıpkı LeBron gibi, Harden da her türlü savunma kurgusunu gördü ve boşlukların nerede olduğunu çok iyi biliyor. Ayak hızında ve çember etrafındaki skor üretme yeteneğinde kaybettiği şeyleri, zihinsel üstünlüğü ve benzersiz tecrübesiyle telafi etmeye devam ediyor.

10. LeBron James, Philadelphia 76ers

LeBron James sadece bir kez asist kralı oldu ve kariyeri boyunca maç başına sadece 7.4 asist ortalamasına sahip; ancak basketbol tarihinin ciddi bir incelemesi onu oyunun tüm zamanların en büyük oyun kurucuları arasına dahil etmek zorundadır. James sahayı çok az kişinin görebildiği gibi görüyor ve cüssesi ona her zaman diğerlerinin kaçırdığı pas açılarına -savunmanın üzerinden, uzanan kolların etrafından, trafiğin içinden- erişim imkanı sağladı. Diğer takımların eğilimleri hakkında ansiklopedik bir bilgiye, lig tarihindeki herkesten daha fazla yüksek baskılı dakika oynama tecrübesine ve oyunu doğru şekilde oynamaya programlanmış bir yapıya sahip olan James’in durumsal farkındalığı ve sakinliği, ona fiziksel araçları ve doğal pas yetenekleri ışığında haksızlık gibi görünen ekstra avantajlar sağlıyor. Hiçbir zaman zorlu savunmalar veya defansif hileler karşısında telaşlanmıyor; o her şeyi gördü ve topun hangi koşulda nereye gitmesi gerektiğini anında teşhis edebiliyor. 23 yıl boyunca James, ‘A+’ bir oyun kurucu olarak değerlendirildi.

9. Stephon Castle, San Antonio Spurs

Baskın atletizminin acımasız bir rekabetçi ruhla daha da güçlenmesi, Stephon Castle’ı savunulması bir kabus haline getiriyor. Rakipleri sadece pota direğine çarpılmamaya veya üzerlerinden smaç yenmemeye çalışırken, San Antonio Spurs oyun kurucusu pozisyonları skorla değil, bir asistle bitirerek onları sık sık hazırlıksız yakalıyor. BBall Index’in oyun kurma metriklerine göre Castle; oyun kurma yeteneği, pas yaratma hacmi ve pas yaratma kalitesi açısından “A+” alıyor. Yani o sadece sıklıkla pas dağıtmıyor; bunu, takım arkadaşları için son derece yüksek değerli skor fırsatları yaratan nokta atışı paslarla yapıyor. İkinci sezonunda Castle 36 dakika başına 8.9 asist üretti. Takım arkadaşı Dylan Harper’ın yükselişine ve De’Aaron Fox’un hala topla fazlasıyla oynayacak olmasına rağmen, bu rakam onun geleceği için sadece bir başlangıç noktası (zemin) gibi hissettiriyor.

8. Jalen Brunson, New York Knicks

Jalen Brunson hiçbir tam sezonda maç başına 7.3 asistten fazlasını ortalamadı, ancak takım arkadaşları için hücum üretmenin diğer yolları sayesinde elit bir yaratıcı olmaya hak kazanıyor. En az 1.500 dakika oynayan oyuncular arasında, saha süresinin daha büyük bir yüzdesini topla oynayarak geçiren başka hiçbir oyuncu olmadı; New York Knicks için oyunda olduğu sürenin tam yüzde 48.1’inde top ondaydı. Savunmayı yoklama, her yerden skor üretme tehdidi yaratma ve rakipleri manipüle etme yeteneği, diğer herkes için skor şansları yarattı. Brunson gibi oynamanın gerektirdiği saf dayanıklılık da büyük bir faktör. Topu domine etme ve oyunun bu kadar büyük bölümlerinde savunmanın dikkatini üzerine çekme yeteneği, diğer herkesin daha sert kat etmesine, taze bacaklarla uzaktan şut atmasına ve Brunson’ın yarattığı boşlukları en üst düzeye çıkarmasına olanak tanıyor.

7. Shai Gilgeous-Alexander, Oklahoma City Thunder

Geçtiğimiz yıl üst üste ikinci MVP kalibresindeki sezonunda Shai Gilgeous-Alexander, kendisini ligdeki en zor tutulan bireysel oyuncu olarak kanıtladı. İzolasyon oyunlarını domine etti ve yüksek hacimli ikili oyun (pick-and-roll) yönlendiricileri arasında skor verimliliğinde ilk sırada yer alarak bu setlerde pozisyon başına inanılmaz bir 1.2 sayı ortalaması tutturdu. Topla birlikte skor üretme veya atış faulü alma konusunda çok büyük bir tehdit olduğu (ve olmaya devam ettiği) için SGA’nın pas tercihleri inanılmaz derecede değerli hale geldi. İzolasyonlarda köşeyi döndüğünde veya adamını tarttığında savunmalar genellikle paniğe kapıldığından, Gilgeous-Alexander’ın takım arkadaşları kendilerini her zaman avantajlı durumlarda buldular. Gilgeous-Alexander topu pas verdiğinde, bu yüzde 17.3 oranında bir asistle sonuçlandı. Geçen yıl 20 maçın üzerinde oynayan hiç kimse bu asist-pas yüzdesini geçemedi. Skorer olarak başa çıkılması çok zor olduğu için SGA’yı pas vermeye zorlamak hala doğru bir hamle, ancak bir hazırlayıcı olarak gelişimi bunu açık bir ‘zehrini seç’ durumuna dönüştürüyor.

6. LaMelo Ball, Minnesota Timberwolves

Yaratıcı yetenek ve cesur oyun stili ekstra puan getirseydi, LaMelo Ball muhtemelen listemizde birkaç sıra daha yukarıda yer alırdı. Mevcut haliyle bile, onu açıkça as bir yaratıcı olarak derecelendirmek için gerekli temel bireysel ve takım istatistiklerine sahip. Geçtiğimiz sezon, Charlotte Hornets‘in ofansif reytingi Ball oyundayken 100 pozisyonda 11.6 sayı daha yüksekti; bu rakamın 11.0’ın üzerinde olduğu üst üste ikinci yıldı. Bu on-off (oyunda/kenarda) sıçraması, Ball’un yarı sahadaki yaratıcı stiline ve geçiş hücumlarında topu ileri fırlatma yeteneğine dayanıyor. Maç başına sadece 7.3 asistlik kariyer ortalaması etkileyici görünmeyebilir, ancak Ball’un nicelikteki eksikliği nitelikle telafi ettiğini belirtmek önemli. Geçtiğimiz sezon 100 pozisyonda en az 20.0 potansiyel asist ortalaması tutturan oyuncular arasında Ball, takım arkadaşlarının paslarını ne kadar verimli bir şekilde sayıya çevirdiğini ölçen “asist efektif saha içi isabet yüzdesi” adlı istatistikte sadece Nikola Jokić’in gerisinde kaldı. Bu onun son derece yüksek oranda kolay ve boş skor fırsatı yarattığı anlamına geliyor.

5. Cade Cunningham, Detroit Pistons

Detroit Pistons geçtiğimiz sezon arası dışarı çıkıp bir sürü şutör aldı; görünüşe göre hücumlarını şampiyonluk standartlarına taşımak için tek gerekenin daha fazla alan açmak olduğuna ikna olmuşlardı. Eleştirmenler asıl ihtiyacın ekstra oyun kurucu olduğunu savunabilir, buna karşılık Pistons şöyle cevap verebilir: “Elimizde Cade Cunningham var ve o yeterli.” Geçen yıl oldukça kötü bir alan paylaşımına rağmen Cunningham, asistle yaratılan maç başına 24.8 sayı ile sadece Jokić’in ardından ikinci sırada yer aldı. Etrafını birkaç güvenilir şutörle çevrelediğinizde, Pistons’ın bolca sayı üreteceği mantıklı bir sonuçtur. Cunningham son iki yılın her birinde maç başına en az 9.1 asist ortalaması tutturdu ve bunu üst üste üçüncü kez yapmak için boyunu, top hakimiyetini, sabrını ve saha görüşünü rahatlıkla kullanabilecek kapasitede.

4. Trae Young, Washington Wizards

Maç başına en az 10.0 asist ortalaması tutturduğu üç sezon ve şimdiye kadar görülmüş en iyi ikili oyun (pick-and-roll) zamanlamalarından birine sahip olmasıyla Trae Young, son on yılın en iyi kurulum sanatçılarından biri olarak derecelendiriliyor. Normalde, Young’ın nispeten küçük fiziğine sahip oyuncular pasör olarak sınırlıdır. Boyalı alana girerler ve etraflarını saran kolların arasından veya üzerinden ilerisini göremezler. Young, lob paslar atma ve floater (gözyaşı damlası) isabetleri bulma konusunda büyük bir tehdit olduğu ve sahayı önceden haritalandırmak gibi doğaüstü bir yeteneğe sahip olduğu için topu boş bir takım arkadaşına ulaştırmanın her zaman bir yolunu bulur. Son sağlıklı sezonu olan 2024-25 sezonunda hiç kimse 100 pozisyonda çember etrafında ondan daha fazla asist üretmedi.

3. Luka Dončić, Los Angeles Lakers

Luka Dončić’in hücum stilini topla oynama dominasyonu tanımlıyor ve o temelde tüm kariyerini takımının hücum pozisyonlarının tam kontrolünü elinde tutarak geçirdi. Bu yüzden, geçtiğimiz sezon (en az 50 maç) ikincil asistlerde tüm oyuncuların önünde yer alması çok ilginç. Dončić’in doğrudan şuta yol açan pası yaparak bir sürü geleneksel kurulum ürettiği doğru olsa da, saha haritalandırması ve önsezi yetenekleri onun aynı zamanda sayıyı yaratan pastan önceki pası yapmasına da olanak tanıyor. Dončić iki kez ligin skor lideri oldu ve kendi hücum tehdidini neredeyse herkesten daha iyi bir avantaj olarak kullanıyor. Bireysel eşleşmesi, Dončić patentli step-back üçlüğüne giderse diye sahada çok daha yukarı çıkmak zorunda ve oyundaki her yardıma gelen oyuncu onun yönüne doğru kayıyor. Boyutunu ve saha görüşünü kullanan Dončić’in, neredeyse her pozisyonda eksik yakalanmış savunmacılardan yararlanması rakipler için adeta haksızlık.

2. Tyrese Haliburton, Indiana Pacers

Onu en son sağlıklı gördüğümüzde, Tyrese Haliburton hafızalardaki en nefes kesici hücum sezonlarından birini bir şampiyonlukla tamamlamaya sadece bir galibiyet uzaklıktaydı. Hali’nin 2024-25 Indiana Pacers‘taki kaptanlığı, yıllardır görülen en büyülü hücum koşularından birini üretti. Cesur şut yeteneği ve parlak saha görüşüyle tempolu bir hücumu yöneten Haliburton, kendisini bir saha generali olarak çok nadir görülen bir seviyeye taşıdı. Pek çok oyuncu asist toplayabilir ancak Haliburton’ın hücum stili en iyi anlamda bulaşıcıydı. En iyi açıları ve pas pencerelerini her zaman ustalıkla aradığı için MVP’ler kazanan bir oyuncu olan Steve Nash’i akıllara getirdi. Haliburton, yırtık aşil tendonunu iyileştirmekle geçen bir sezonun ardından eski haline dönerse, ligin en büyüleyici ve dönüştürücü yaratıcıları arasında sadece Jokić’in hemen arkasında yer alacak.

1. Nikola Jokić, Denver Nuggets

Nikola Jokić’in NBA tarihindeki en iyi uzun pasör olup olmadığı sorusunun üzerinden yıllar geçti. Kariyer asistlerinde Bill Walton, Pau Gasol, Arvydas Sabonis, Vlade Divac gibi diğer adayları çoktan geride bıraktı ve görsel olarak da onlardan çok daha çeşitli ve yaratıcı bir kurulum paketine sahip. Bu adamlar yaratıcılık becerileriyle hücumda iyi bir değer sağladılar. Jokić ise tamamen farklı. O, rutin olarak ligin en iyi hücumu olan sistemi tek başına sürüklüyor. Geçen yılın maç başına asist lideri Jokić’in saha haritalandırması ve vizyonu, pozisyonu ne olursa olsun şu anki akranlarının hiçbiri tarafından aşılamaz. Yumuşak elleri, önsezisi ve boyutu onun kimsenin göremediği açıları görmesini ve atamadığı pasları atmasını sağlıyor. Uzun pasları, hand-off pasları ve bakmadan attığı asistlerin hepsi eşit derecede kusursuz. Hiç kimse sahadaki olaylar üzerinde Jokić kadar tam bir kontrole sahip değil.