by Eurohoops Team / info@eurohoops.net
Eurohoops Türkiye’yi YouTube’da takip etmek için tıklayın!
Eurohoops Türkiye’nin Instagram hesabını takip etmek için tıklayın!
22 Temmuz 2025 tarihinde ESPN’de yayınlanan bu yazı, uyarlanarak Türkçe’ye çevrilmiştir.
NBA, flaş hamlelerle ünlenmiş bir lig. Takımlar, şampiyonluk için mücadele edebilmek adına takasları, transferleri ve draft seçimlerini doğru yapmak zorundadır ve taraftar ilgisi çoğu zaman bu hamlelere, maçların kendisinden bile daha fazladır.
Bu hamlelerden bazıları ise olağanüstü başarılar getirir. Bunun için de iki NBA şampiyonuna bakmanız yeterli. Oklahoma City Thunder ve Boston Celtics; Shai Gilgeous-Alexander, Alex Caruso, Derrick White, Jrue Holiday, Al Horford, Kristaps Porzingis gibi oyuncuları ve Jalen Williams, Jayson Tatum ve Jaylen Brown’a dönüşen draft haklarını takasla elde ettiler. Diğer son şampiyonlar ise MVP oyuncularını 41. (Nikola Jokic) ve 15. (Giannis Antetokounmpo) sıradan seçtiler.
Öte yandan, bazı transfer hamleleri tam anlamıyla fiyaskoyla sonuçlanır. İşte biz de o kötü hamleleri mercek altına aldık.
NFL, MLB ve Premier League takımları için aynı çalışmayı yapmış ESPN’deki meslektaşlarımızın izinden giderek, 2020’li yıllarda şu ana kadar her NBA takımının yaptığı en kötü kararı öne çıkarıyor ve bu kararları en az zararlı olandan en zararlı olana doğru sıralıyoruz.
Burada önemli bir not: Bu hamleleri geriye dönüp bakarak, yani sonuçlarına göre değerlendiriyoruz. Bu yüzden zamanında mantıklı görünen hamleler de bu listeye dahil olabilir.
Hadi bu beş yıl içerisinde NBA takımlarının yaptığı en hatalı hamlelere birlikte bakalım.
Kademe 5: Ufak Çaplı Hatalar
Cleveland Cavaliers – Isaiah Hartenstein’ı takımda tutmamak:
Cleveland Cavaliers, LeBron James’in ikinci ayrılığının ardından yeniden bir şampiyonluk adayı oluşturma sürecinde bu on yılda pek fazla hata yapmadı. On yılın en üst sırasındaki draft hakkıyla Evan Mobley’i seçtiler (ve diğer birinci tur seçimlerinin çoğunu Donovan Mitchell için takasladılar), güçlü bir çekirdek kadro kurdular ve bu çekirdeği uzun vadeli sözleşmelerle takımda tuttular. Kulübün son büyük hatası, John Beilein’i koç olarak işe almak olmuştu, ama bu 2019 yılındaydı.
Daha küçük çapta bakıldığında ise, Cleveland’ın 2021 yılında Isaiah Hartenstein’a yeterlilik teklifi (qualifying offer) sunmamasından dolayı pişmanlık duyduğu kesin. O noktada zaten bir “gezgin oyuncu” olarak görülen Hartenstein, Houston Rockets tarafından serbest bırakılmış ve Denver Nuggets tarafından JaVale McGee karşılığında takaslanmıştı — bu da oldukça ironik çünkü Denver sonraki beş yılını Jokic’e uygun bir yedek pivot arayarak geçirdi.
Hartenstein, Cleveland’daki kısa süreli performansında potansiyelini gözler önüne serdi: 16 maçta 36 dakikaya oranla 17 sayı, 12 ribaund ve 5 asist ortalaması yakaladı. Ancak Cavaliers, Mobley’i draft ettikten sonra Hartenstein’a ihtiyaç duymadıklarını düşündü — ta ki onun bu potansiyelini LA Clippers, New York Knicks ve Oklahoma City Thunder formalarıyla sahaya yansıtıp, bir NBA şampiyonu için kritik bir katkı oyuncusuna dönüşmesini izleyene kadar.
Indiana Pacers: 2020’de Nate Bjorkgren’i takımın başına getirmek:
NBA tarihinde çok az koçluk dönemi, Nate Bjorkgren’in Indiana’daki görev süresi kadar hızlı ve kötü sonuçlanmıştır. Eski bir G League koçu ve NBA asistanı olan Bjorkgren — 2019’da Toronto Raptors ile şampiyonluk yaşamıştı — Indiana’nın tecrübeli oyuncularıyla çatışmaya girdi ve soyunma odasındaki kontrolü kaybetti. Pacers’ın başında geçirdiği tek sezonda, takım altı yıl aradan sonra ilk kez playoff’ları kaçırdı.
Bu hata, yalnızca 29. sırada yer alıyor çünkü sonuçta Pacers için olumlu bir gelişmeye kapı araladı. Bjorkgren yalnızca bir sezonun ardından görevden alındığı için, Pacers 2021 yılında yeni bir koç getirme şansına sahip oldu — tam da Rick Carlisle’ın Dallas Mavericks’ten ayrıldığı ve Indiana’ya geri dönmeye hazır olduğu dönemde.
New York Knicks: Evan Fournier’e 4 yıl için 73 milyon dolar vermek
New York Knicks, Evan Fournier’i, son iki sezonda maç başına 18 sayı ortalaması yakalayıp üçlüklerinin %40’ını isabetle atmasının etkisiyle bir “sign-and-trade” (imzala ve takas et) anlaşmasıyla kadrosuna kattı. Ancak New York’taki ilk sezonunda 80 maçta maç başına 14 sayı gibi makul bir ortalama yakalamasına rağmen, Fournier’in oyunu sonraki yıllarda adeta çöktü.
İkinci sezonunda sadece 27 maçta forma giydi ve maç başına 6 sayı ortalaması tutturabildi, playoff sürecini ise sakatlığı nedeniyle kaçırdı. Üçüncü sezonunda ise yalnızca üç maçta oynayıp maç başına 4 sayı ortalaması yakalayabildi; sezon ortasında Detroit’e takaslandı.
Knicks, Fournier ile dört yıllık bir sözleşme imzalamıştı. Buna karşın Fournier, sadece üç sezon içinde NBA’den tamamen çıktı ve Avrupa’da oynamaya başladı.
Portland: Jerami Grant’e 5 yıl için 160 milyon dolar vermek
Portland Trail Blazers ve Jerami Grant, 2023 yazında yeni bir kontrat üzerinde anlaşmalarından sadece bir gün sonra, Damian Lillard’ın takas talebinde bulunduğu haberi patlak verdi. Bu gelişmeyle birlikte, başlangıçta mantıklı görünen pahalı ve uzun vadeli sözleşme bir anda tamamen yersiz hale geldi çünkü tecrübeli forvet artık yeniden yapılanmaya giden bir kadroya uymuyordu.
İki yıl sonra, Grant’in performansı ciddi şekilde düşüşe geçti — geçtiğimiz sezon kariyerinin en kötü oranıyla %37 isabetle şut attı — ve Portland’ın kanat rotasyonunda Deni Avdija ve Toumani Camara gibi çok daha genç oyuncuların gerisinde kaldı.
Grant’in kontratı şu ana kadar Blazers’ın diğer hamlelerini engellemedi — ancak takım yükselişe geçerken, Jrue Holiday’nin yüklü kontratı da hesaba katıldığında ve Grant’in önümüzdeki üç sezon boyunca 102.6 milyon dolar daha alacağı düşünüldüğünde, bu sözleşme yakında kadro yapılanmasında ciddi bir engel haline gelebilir.
Utah Jazz: 2023 yazında Lauri Markkanen’i takaslamamak:
Donovan Mitchell ve Rudy Gobert takaslarının ardından yeniden yapılanmaya giden Utah Jazz, üç yıl sonra hâlâ Batı Konferansı’nın açık ara en zayıf kadrosuna sahip takımı konumunda. Takımın bu kadar uzun sürecek bir planı varken, şu anda 28 yaşında olan Lauri Markkanen’in hâlâ Utah için anlamlı bir parça olup olmadığı belirsiz.
Asıl sorun ise Markkanen’in takas değeri, iki yıl önce — yıldızlaştığı ve En Çok Gelişme Gösteren Oyuncu (MIP) ödülünü kazandığı dönemde — şu an olduğundan çok daha yüksekti. O dönem büyük bir çıkış yapmışken, şimdi hem yeni ve büyük bir kontrat imzaladı hem de kısa süren All-Star seviyesinden geriye düştü. Markkanen, 2022-23 sezonunda maç başına 26 sayı ve %50 isabet oranıyla oynarken, geçtiğimiz sezon bu rakamlar 19 sayı ve %42 isabete geriledi.
Charlotte Hornets: Gordon Hayward’a 4 yıl için 120 milyon dolar vermek:
Charlotte Hornets, genellikle serbest oyuncu döneminde büyük harcamalar yapmasa da, 2020 yılında gerçekleştirdikleri bir “sign-and-trade” hamlesiyle önemli bir adım attılar. Bu on yılın altı yaz döneminde, takımlar arasında transfer olup Hayward’dan daha fazla para kazanan yalnızca iki serbest oyuncu oldu: Paul George (Philadelphia’ya) ve Fred VanVleet (Houston’a).
Ancak Hayward’ın sağlığı giderek bozuldukça, beklentilerin çok altında kaldı. Tecrübeli forvet oyuncusu, Charlotte kadrosundayken takımın maçlarının yalnızca %59’unda forma giyebildi ve performansı her sezon düşüş gösterdi. Hornets, Hayward kadrodayken hiç playoff yapamadı ve bu süreçte oynanan iki play-in maçında da Hayward sakatlığı nedeniyle forma giyemedi.
Sonunda Charlotte, Hayward’ı sözleşmesinin son yılında takasladı ve karşılığında başı Tre Mann ve ikinci tur draft haklarının çektiği bir paket aldı.
LA Clippers: Beş senedir rol oyuncusu geliştirememek:
Eğer bu değerlendirmeye bir yıl daha erken başlasaydık, LA Clippers muhtemelen listenin en üst sıralarında yer alırdı — çünkü 2019’daki büyük Oklahoma City Thunder takasıyla Shai Gilgeous-Alexander ve bir yığın draft hakkını göndermişlerdi. Ancak 2020’li yıllara bakıldığında, Clippers yönetiminin tekil olarak öne çıkan büyük bir hatası yok.
Bunun yerine, takımın hatası daha genel bir soruna dayanıyor: Kawhi Leonard ve Paul George’u destekleyecek genç kanat oyuncularını geliştirememek. (Pivot pozisyonunda işler daha iyi gitti; Ivica Zubac ve bir sezonluk Isaiah Hartenstein performansı buna örnek.) James Harden’ın takıma katılmasına kadar, Clippers’ın bu on yıldaki playoff başlangıç beşlerindeki arka alan oyuncuları Reggie Jackson, Patrick Beverley, Landry Shamet, Russell Westbrook ve Eric Gordon gibi isimlerden oluşuyordu — bunlar da açıkçası şampiyonluk hedefleyen bir takımın lider gardları sayılmaz.
Elbette Clippers, Oklahoma City ile yapılan 2019 takası nedeniyle bu on yılda kayda değer bir draft hakkına sahip değildi. Ancak ellerine geçen iki geç birinci tur hakkıyla da (Keon Johnson ve Kobe Brown) isabetli seçimler yapamadılar. Ayrıca, düşük profilli ancak potansiyelli bir kanat oyuncusu da keşfedemediler. En yakın örnek, 2019’da ikinci turdan seçilen Terance Mann’dı. Kariyerinin başlarında umut verici sinyaller vermesine rağmen, bu yılın başlarında — kısmen kontratı nedeniyle — birkaç ay içinde iki kez takaslandı.