by Eurohoops Team / info@eurohoops.net
Eurohoops Türkiye’yi YouTube’da takip etmek için tıklayın!
Eurohoops Türkiye’yi Instagram’da takip etmek için tıklayın!
Bu yazı Fadeaway World’de yayınlandı ve uyarlanarak çevirildi.
Her NBA rekoru kutlanacak bir şey değildir. Bazı rekorlar büyüklüğü gösterir, ama bazıları bir kariyerin en kötü tarafını ortaya çıkarır. Bu rekorlar kaçan şutlardan, top kayıplarından, faullerden, kötü savunmadan, kaybedilen sezonlardan ya da playoff başarısızlıklarından gelebilir. Arkasında genellikle daha fazla bağlam olsa bile, hiç kimse bu sayılarla hatırlanmak istemez.
Bu rekorların garip yanı da budur. Bir oyuncunun bunlara ulaşabilmesi için çoğu zaman uzun bir kariyere, çok fazla süre almaya ve gerçek bir sorumluluğa sahip olması gerekir. Kötü bir oyuncu o kadar çok şut kaçırmaz, çünkü zaten o kadar fazla şans bulamaz. Kötü bir top yönlendirici o kadar çok top kaybı yapmaz, çünkü top ona emanet edilmez. Çirkin rekorlar bile önemli oyunculardan çıkabilir.
Yine de rekor orada kalır. Taraftarlar onu hatırlar. Medya tekrar tekrar gündeme getirir. Oyuncunun kariyerinin geri kalanı çok daha iyi olsa bile, bu rekor onun isminin bir parçası hâline gelir. Bu rekorların bazıları efsanelere ait. Bazıları ise sadece bir korkunç gece ya da berbat bir sezon yaşamış oyunculara. Ama hepsinin ortak bir sorunu var: Bunlar, hiçbir oyuncunun kariyerinin yanında görmek istemeyeceği istatistiklerdir.
Bir Maçta En Fazla Top Kaybı
- Mike Bantom: 16 top kaybı
- Jason Kidd: 14 top kaybı
- John Drew: 14 top kaybı
Bu, bir oyuncunun sahip olabileceği en kötü rekorlardan biridir, çünkü bunu saklamanın iyi bir yolu yoktur. Kaçan bir şut sert savunmayla açıklanabilir. Kötü bir şut gecesi zor denemelerden kaynaklanabilir. Ama 16 top kaybı, bir oyuncunun topu sürekli rakibe verdiği anlamına gelir ve her hata rakibe yeni bir fırsat sunar.
Mike Bantom, 2 Ocak 1982’de Pacers formasıyla Bullets’a karşı oynadığı maçta yaptığı 16 top kaybıyla bu rekorun sahibidir. Maçı 24 sayı ve 12 ribaundla tamamlayarak verimli bir istatistik kağıdı ortaya koymuştu, ama gecenin ana konusu top kayıpları oldu. Bu rekorun problemi de budur. Diğer her şeyi gölgede bırakabilir. Bantom sayı attı, ribaund aldı, serbest atış çizgisine gitti ve 37 dakika oynadı, ama akılda kalan sayı 16 top kaybıydı.
Buradaki daha ünlü isim ise Jason Kidd. Kidd, 17 Kasım 2000’de Suns formasıyla Knicks’e karşı oynarken 14 top kaybı yaptı. İşin garip tarafı, maçı triple-double ile tamamlamasıydı: 18 sayı, 12 ribaund ve 10 asist. Bu kulağa harika bir maç gibi geliyor, ta ki top kaybı hanesi bütün tabloyu mahvedene kadar. Kidd harika bir pasördü, ama bu maç, topun 45 dakika boyunca elinde olmasının diğer yüzünü gösterdi.
John Drew da 1 Mart 1978’de Hawks formasıyla Nets’e karşı oynarken 14 top kaybına ulaştı. Bireysel top kaybı istatistiği resmi olarak yalnızca 1977-78 sezonundan beri tutulduğu için, Drew’un maçı bu istatistiğin kaydedilmeye başlandığı dönemin hemen başına denk geldi.
Bu rekoru bugün kırmak daha zor, çünkü işler bu kadar çirkinleşmeden önce koçlar genellikle oyuncuyu kenara alıyor. Modern hücum sistemleri de oyun kurma görevini daha fazla oyuncuya yayıyor. Yine de, bir yıldız oyuncu bütün gece baskılı savunmaya karşı topu elinde tutarsa bu yaşanabilir. Ve yaşanırsa da, kimse önce asistleri ya da sayıları konuşmaz. Hikâyenin merkezinde top kaybı sayısı olur.