by Eurohoops Team / info@eurohoops.net
Eurohoops Türkiye’yi YouTube’da takip etmek için tıklayın!
Eurohoops Türkiye’yi Instagram’da takip etmek için tıklayın!
10 Nisan 2026 tarihinde Dean Oliver tarafından kaleme alınan ve ESPN’de yayınlanan bu yazı, uyarlanarak Türkçe’ye çevrilmiştir.
Bu NBA sezonunda yaklaşık 60.000 dakika basketbol oynandı. Bu, uykusuz şekilde aralıksız 40 günden fazla süre demek. Bu, bir NBA koçunun hayatının en uç noktası—zor bir hayat, bunu bizzat söyleyebilirim. Ancak koçlar bile 60.000 dakika maç izlemez. Bu yüzden göremediklerimi yakalayabilmek için sayılara ihtiyacım vardı.
Bu yüzden analitikte yerleşmiş bir ifade vardır: İnsanlar maçları sayılardan daha iyi görür, ama sayılar tüm maçları görür. ‘Robotlar’ orada oturur, gelen veriyi kusursuz olmasa da sürekli ve güvenilir şekilde işler.
Bu yazının amacı doğrultusunda sayılar, oyuncuların oyunun farklı alanlarında nelerde iyi olduğunu anlatacak—orta mesafe şutlar, floater’lar, pas, clutch performansı ve benzeri. Bunun için tüm maçları gören ve onları bağlama oturtan metriklere ihtiyaç var. Gözünüz, Jalen Brunson’ın geçen gün Charlotte Hornets’a karşı attığı air-ball floater’ı hatırlamayabilir, ama sayılar hatırlar ve hepsini toplar. Ve sezon sonunda bu sayılar epey işe yarar.
Daha az konuşulan oyun detaylarıyla başlayıp en iyi genel oyunculara doğru ilerleyeceğiz. Bir nevi Oscar töreni gibi düşünün: Başta “En İyi Kısa Film” gibi kategoriler, finalde ise “En İyi Film”.
Burada kullanılan metrik “Net sayılar”. Bu metrik, hacim ile verimliliği dengeleyerek takımlar arasındaki skor farkını ölçer. Bu konuda otomatik sıralamaların olduğu tablolar mevcut; toplam net sayı, maç başına ya da 100 pozisyon başına gibi farklı şekillerde inceleyebilirsiniz. Bu liste için maç başına veriler kullanıldı.
Top çalma ustası (top kaybına zorlamada en iyi): Toumani Camara, Portland Trail Blazers
Net sayılar: Maç başına +3.2, toplam +255
Neden 1 numara?
Camara’yı diğerlerinden ayıran şey, rakiplerine top kaybı yapmaktan başka bir çare bırakmaması. Özellikle hücum faul aldırması. Onun faul alma videolarını izlemek çok keyifli olmayabilir, ancak gerçekten savunmada baş belası olmak isteyen oyuncular için öğretici olabiliyor.
Yüksek oranda hücum faulü aldırıyor ve topsuz oyunda rakiplerini temas yapmaya kışkırtıp ardından kendini yere bırakarak faul çıkarmayı başarıyor. Çirkin ama zekice bir ustalık.
Darth Fader: En iyi fadeaway: Luka Doncic, Los Angeles Lakers
Net sayılar: Maç başına +0.3, toplam +20
Neden 1 numara?
Ligde şut türlerinin takibi biraz yoruma açık ve “fadeaway”ler, çoğu zaman step-back şutlarla birlikte değerlendiriliyor. Luka denince de zaten ilk akla gelen şeylerden biri step-back’leri; Genius IQ verilerine göre bu şutu ligde en çok kullanan oyuncu.
En yüksek yüzdeyle atan oyuncu olmasa da, kullandığı yüksek hacim sayesinde toplam katkıda onu zirveye çıkıyor.
Kıvılcım (bench’ten gelen en iyi oyuncu): Ajay Mitchell, Oklahoma City Thunder
Net sayılar (sadece bench performansı): Maç başına +2.0, toplam +83
Neden 1 numara?
OKC, oyuncu geliştirme konusunda ne kadar iyi, değil mi? Mitchell, 2024 Draftı’nda ikinci turdan seçildi ve çaylak sezonunda bench’ten katkısı pek fark edilmedi. Ancak bu sezon, gerektiğinde ilk beşe girip gösterdiği performansla kendini net şekilde ortaya koydu.
Savunma tarafında da, OKC’nin birçok elit savunmacısı arasında dikkat çekiyor. Eşleştiği oyunculara ligin en düşük ikinci şut yüzdesini tanıdı, bu alanda sadece Alex Caruso’nun gerisinde.
Caruso’nun Basketball-Reference’a göre yedi tane lakabı varken, Mitchell’ın henüz bir lakabı bile yok. Ancak oynadığı basketbol, artık bir lakabı hak ettiğini gösteriyor.
Oyun kurucu (en iyi pasör): Cade Cunningham, Detroit Pistons
Net sayılar: Maç başına +1.3, toplam +81
Neden 1 numara?
Cunningham’ın bu sezon en çok asist yaptığı iki takım arkadaşı Jalen Duren ve Duncan Robinson. Yani biri pota altında, diğeri ise perimetre dışında. Genius IQ verilerine göre bu oyuncular, Cunningham’ın paslarından sırasıyla %69 ve %66 efektif şut yüzdesiyle faydalanıyor.
Hem içeriye hem dışarıya bu kadar dengeli üretim yapabilmesi ve bunu yaparken hata oranını düşük tutması, onu bu sezon Nikola Jokic’in önünde tutuyor.
Üçlük makinesi (en iyi üçlükçü): Jamal Murray, Denver Nuggets
Net sayılar: Maç başına +2.3, toplam +163
Neden 1 numara?
Murray yıllardır iyi bir üçlükçüydü ama bu sezon seviyeyi daha da yukarı taşıdı. Genius IQ verilerine göre, topsuz perdeden çıkup üçlüklerde %46 ile oynuyor. Bu da kariyer zirvesinden %2 daha iyi. Dripling üstü üçlüklerde ise %42 ile kariyerinin en iyi yüzdesine yakalamış durumda ve bunu maç başına 1.5 daha fazla denemeyle yapıyor.
Dripling üstü üçlük üretebilen oyuncuları savunmak zaten zor, bir de Murray gibi aynı zamanda driple geçebilen bir oyuncu olunca iş daha da karmaşık hale geliyor. Bu yüzden onun şut performansı, kariyerinin en iyi hücum sezonunu yaşamasının temel sebeplerinden biri.